تونل مانش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تونل مانش
Course Channeltunnel fa.svg
Map of the Channel Tunnel
بررسی اجمالی
موقعیت کانال مانش (تنگه دوور)
دستگاه مختصات جغرافیایی ۵۱°۰۰′۴۵″ شمالی ۱°۳۰′۱۵″ شرقی / ۵۱.۰۱۲۵° شمالی ۱.۵۰۴۱° شرقی / 51.0125; 1.5041مختصات: ۵۱°۰۰′۴۵″ شمالی ۱°۳۰′۱۵″ شرقی / ۵۱.۰۱۲۵° شمالی ۱.۵۰۴۱° شرقی / 51.0125; 1.5041
وضعیت فعال
شروع فوکستون، کنت (انگلستان), انگلستان،
بریتانیا
(۵۱°۵′۴۹.۵″ شمالی ۱°۹′۲۱″ شرقی / ۵۱.۰۹۷۰۸۳° شمالی ۱.۱۵۵۸۳° شرقی / 51.097083; 1.15583 (Folkestone Portal))
پایان Coquelles, پا-دو-کاله، نور-پا-دو-کاله-پیکاردی، فرانسه
(۵۰°۵۵′۲۲″ شمالی ۱°۴۶′۵۰.۱۶″ شرقی / ۵۰.۹۲۲۷۸° شمالی ۱.۷۸۰۶۰۰۰° شرقی / 50.92278; 1.7806000 (Coquelles Portal))
بهره‌برداری
مالک اروتونل
اپراتور
شخصیت Through-rail passenger and freight. Vehicle shuttle.
فنی
طول خط ۵۰٫۴۵ کیلومتر (۳۱٫۳۵ مایل)
ریل راه‌آهن 2 single track tunnels
1 service tunnel
اندازه ریل ۱٬۴۳۵ mm (4 ft 8 12 in) (ریل استاندارد)
Electrified 25 kV AC سیم بالاسر، 5.87 m[۱]
سرعت عملیاتی ۱۶۰ کیلومتر بر ساعت (۹۹ مایل بر ساعت)
مشخصات لایه‌های زمین‌شناسی محل عبور تونل مانش

تونل ۵۲ کیلومتری کانال مانش که بندر ادوکاله فرانسه را به شهرک فولکستون انگلستان متصل می‌کند در زیر کف دریا حفر شده‌است.

مخارج آن که بزرگترین پروژه ساختمانی اروپا است، ۶ میلیارد پوند (متجاوز از ۱۰ میلیارد دلار) برآورد شده‌است، این تونل ۴۰ متر پایین‌تر از کف دریا (بیش از ۱۰۰ متر پایین‌تر از سطح دریا) ساخته شده و دارای ۲ خط (رفت و برگشت) برای قطارهای حمل اتومبیل و مسافر است. قطر هر کانال ۷٫۶ متر و دارای لوله‌های تهویه و نجات مصدومین احتمالی است، عبور قطارها از تونل ۲۰ دقیقه طول می‌کشد و با این پروژه زمان مسافرت از پاریس به لندن و بالعکس از طریق زمینی ۳ ساعت کاهش خواهد یافت.

تونل مانش که به آن تونل کانال نیز گفته می‌شود، بار دیگر انگلستان را از طریق خشکی به دیگر قاره اروپا متصل می‌کند. این تونل ۵۰٫۵ کیلومتر طول دارد که زیر بستر دریای مانش حفر شده و کنت در انگلیس را به کاله در فرانسه متصل می‌کند. مانش که انجمن مهندسان عمران آمریکا آن را یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن نامیده است دارای دو خط ریلی و یک تونل جانبی برای خودروها است. گفته می‌شود تنها در عصر یخبندان یعنی چیزی حدود ۸۵۰۰ سال پیش انگلستان به اروپا متصل بوده است. این پروژه در زمان اجرا با صرف ۲۱ میلیارد پوند پرهزینه‌ترین طرح مهندسی تاریخ به شمار می‌رفت به گونه‌ای که هزینه اجرای آن ۷ برابر بیشتر از هزینه اجرایی پل گلدن گیت (یکی از عجایب هفتگانه دنیای مدرن) بیشتر بود.

بیشتر ماشین‌ها و دستگاه‌های حفر تونلی که در این پروژه مورد استفاده قرار گرفتند دو برابر یک زمین فوتبال طول داشتند و قادر بودند روزی ۲۵۰ فوت تونل حفر کنند. با این حال حفر تونل ۶ سال طول کشید و قرار بود انگلیسی‌ها و فرانسوی‌ها در نقطه‌ای مشترک به هم برسند که انگلیسی‌ها موفق شدند سریع‌تر به نقطه موردنظر برسند. یکی از نکات مهم در خصوص حفر تونل این بود که دوطرف باید بدون کوچکترین انحرافی به یکدیگر می‌رسیدند. به‌همین خاطر از سیستم‌های رادیویی و همچنین GPS نهایت استفاده به‌عمل آمد.

پس از پایان تمام مراحل ساخت تونل، فرانسوا میتران (رئیس جمهور وقت فرانسه) و الیزابت ملکه انگلستان در تاریخ ۶ می ۱۹۹۴ در کاله فرانسه تونل را رسماً افتتاح کردند. ملکه انگلستان از ایستگاه واترلو لندن و فرانسوا میتران از ایستگاهی در لیل به سوی کاله به حرکت درآمدند. این دو قطار با قطع سیستم کنترل رایانه‌ای تونل در یک لحظه به کالائیس رسیدند و رودرروی یکدیگر قرار گرفتند. پس از انجام مراسم افتتاح در کالائیس، میتران و ملکه الیزابت دوباره از طریق تونل به خاک انگلستان رفتند تا مراسم مشابهی را در آنجا برگزار کنند. در مراسم افتتاحیه دو نفر از کارگرانی که برای اولین بار با فروریختن آخرین لایه خاک، دو تونل را به هم متصل کرده بودند نیز حضور داشتند.

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Institution of Civil Engineers (Great Britain) (1995). The Channel Tunnel: Transport systems, Volume 4 108 (2). Thomas Telford. p. 22. ISBN 978-0-7277-2024-5. 
  • Anderson, Graham; Roskrow, Ben (1994). The Channel Tunnel Story. London: E & F N Spon. ISBN 0-419-19620-X. 
  • European Commission. Directorate-General for Regional Policy and Cohesion. (1996). The regional impact of the Channel Tunnel throughout the Community. Luxembourg: European Commission. ISBN 92-826-8804-6. 
  • Flyvbjerg, B. Buzelius, N. Rothengatter, W. (2003). Megaprojects and Risk. Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 0-521-00946-4. 
  • Institution of Civil Engineers (1989). The Channel Tunnel. London: Thomas Telford. ISBN 0-7277-1546-1. 
  • Kirkland, Colin J. , ed. (1995). Engineering the Channel Tunnel. London: Chapman and Hall. ISBN 0-419-17920-8. 
  • Whiteside, Thomas (1962). The Tunnel under the Channel. Rupert Hart-Davis. ISBN 0-684-83243-7. 
  • Wilson, Jeremy; Spick, Jerome (1994). Eurotunnel — The Illustrated Journey. HarperCollins. ISBN 0-00-255539-5. 

پیوند به بیرون[ویرایش]