توتم و تابو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
توتم و تابو
Totem und Tabu: Einige Übereinstimmungen im Seelenleben der Wilden und der Neurotiker
Freud Totem und Tabu 1913.jpg
German First Edition ۱۹۱۳
نویسندهزیگموند فروید
ناشربیکن پرس
تاریخ نشر۱۹۱۳
سبکروانکاوی
مطالعات فرهنگی
دین‌شناسی
زبانآلمانی

توتم و تابو(به آلمانی: Totem und Tabu) عنوان کتابی‌است از زیگموند فروید که در سال ۱۹۱۳ از مجموعه چهار مقاله که پیش‌تر و نخستین‌بار در مجله به چاپ رسیده‌است٬ نگارش شده‌است.[۱]

خلاصه کتاب[ویرایش]

از دید فروید، انسان ابتدایی، در دسته آغازین زندگی می کرد. این دسته متشکل از نری مسلط (پدر) بود که شماری از ماده ها را در انحصار خود داشت . این پدر نیرومند، پسران خود را از ماده ها دور نگاه می داشت. روزی این پسران متحد شده پدر را کشتند و سپس وی را خوردند. دلیل این آدم خواری، به نظر فروید این بود که آنها اعتقاد داشتند با خوردن قربانی، نیرو و قدرت وی را تصاحب خواهند کرد. پس از مدتی، آنها از عمل خویش پیشیمان شده و جهت کفاره عمل خویش، دو ممنوعیت را ابداع کردند: یکی این که نمادی به صورت یک نوع حیوان را به جای پدر گذاشتند؛ این نماد، توتم است. برادران خوردن حیوان توتمی را حرام اعلام کردند، و دیگر این که ازدواج درون گروهی را حرام کردند (تابو) و با تحریم ماده های آزاد شده، از ثمرات پیروزی شان چشم پوشی کردند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Freud, Sigmund (1918). Totem and Taboo. New York: Moffat Yard and Company. p. iii.
  2. «توتم و تابو | انسان‌شناسی و فرهنگ». بایگانی‌شده از اصلی در ۲۶ ژوئن ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۵ ژوئیه ۲۰۱۲.