توتم و تابو

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
توتم و تابو
Totem und Tabu: Einige Übereinstimmungen im Seelenleben der Wilden und der Neurotiker
Freud Totem und Tabu 1913.jpg
German First Edition ۱۹۱۳
نویسنده زیگموند فروید
ناشر بیکن پرس
تاریخ نشر ۱۹۱۳
سبک روانکاوی
مطالعات فرهنگی
دین‌شناسی
زبان آلمانی

توتم و تابو(به آلمانی: Totem und Tabu) عنوان کتابی‌است از زیگموند فروید که در سال ۱۹۱۳ از مجموعه چهار مقاله که پیش‌تر و نخستین‌بار در مجله به چاپ رسیده‌است٬ نگارش شده‌است.[۱]

خلاصه کتاب[ویرایش]

از دید فروید، انسان ابتدایی، در دسته آغازین زندگی می کرد. این دسته متشکل از نری مسلط (پدر) بود که شماری از ماده ها را در انحصار خود داشت . این پدر نیرومند، پسران خود را از ماده ها دور نگاه می داشت. روزی این پسران متحد شده پدر را کشتند و سپس وی را خوردند. دلیل این آدم خواری، به نظر فروید این بود که آنها اعتقاد داشتند با خوردن قربانی، نیرو و قدرت وی را تصاحب خواهند کرد. پس از مدتی، آنها از عمل خویش پیشیمان شده و جهت کفاره عمل خویش، دو ممنوعیت را ابداع کردند: یکی این که نمادی به صورت یک نوع حیوان را به جای پدر گذاشتند؛ این نماد، توتم است. برادران خوردن حیوان توتمی را حرام اعلام کردند، و دیگر این که ازدواج درون گروهی را حرام کردند (تابو) و با تحریم ماده های آزاد شده، از ثمرات پیروزی شان چشم پوشی کردند.[۲]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Freud, Sigmund (1918). Totem and Taboo. New York: Moffat Yard and Company. p. iii. 
  2. توتم و تابو | انسان‌شناسی و فرهنگ