توالی گریز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

توالی گریز (به انگلیسی: Escape sequence) یک توالی معین از بایت‌ها یا نویسه‌ها است که برای دادن یک فرمان خاص به رایانه و دستگاه جانبی (مانند مودم) استفاده می‌شود. توالی گریز معمولا زمانی استفاده می‌شوند که رایانه و یک دستگاه جانبی تنها یک کانال برای ارسال و دریافت اطلاعات دارند.

ترمینال‌های ASCII[ویرایش]

نوشتار اصلی: ترمینال رایانه

توالی گریز در اصل در استاندارد اَسکی معرفی شد که در آن با فرستادن نویسهٔ گریز و سپس یک توالی مشخص از بایت‌ها، فرمان خاصی به سخت‌افزار داده می‌شد؛ این نوع استفاده در طول زمان گسترش یافت. توالی گریز ممکن است توسط برنامه‌های رایانه‌ای یا بدست کاربر و از راه صفحه‌کلید وارد شوند.[۱]

زبان‌های برنامه نویسی[ویرایش]

در بسیاری از زبان‌های برنامه‌نویسی برای مشخص کردن توالی گریز، از نویسهٔ گریز «\» استفاده می‌شود. به طور مثال حرف «n» به طور معمول به عنوان یک حرف شناخته می‌شود، اما اگر پس از نویسهٔ گریز و به صورت «‎\n» بیاید به معنی نویسهٔ سرخط خواهد بود. در اینجا به «‎\n»، توالی گریز می‌گویند که به کمک آن کامپایلر متوجه می‌شود باید با گریز از تفسیر معمول، آن را در معنای خاصی به کار بندد.[۲]

مطالب مرتبط[ویرایش]

منابع[ویرایش]