توالت در ژاپن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسی English
در یک نوع توالت بیده ژاپنی، افشانک توالت با فورانِ آب، مقعد را تمیز می‌کند.
امکانات کنترلی توالت‌های مدرن در ژاپن

توالت در ژاپن به دو صورت می‌باشد؛[۱][۲] یک نوع آن توالت آسیایی است که بیشتر در توالت‌های همگانی کاربرد دارد (همانند توالت‌های اسلامی در ایران) و نوع دیگر توالت‌های غربی از جمله «توالت سیفونی» و «توالت سرپایی» می‌باشد که پس از جنگ جهانی دوم در ژاپن رواج پیدا کردند. نوع ویژه توالت‌های غربی ساختِ ژاپن در خارج از ژاپن، بیده ژاپنی و در داخل ژاپن واشلت (ウォシュレット واشورتّو، به معنی آب‌شویک) گفته می‌شود.[۳][۴][۵] با وجود فناوری بالای واشلت‌ها، به علت پیچدگی کارکرد و گیر فنی آن‌ها، کاربری از این توالت‌ها در خارج از ژاپن چندان گسترش نیافته‌است. توالت‌ها در ژاپن برای همسویی با فرهنگ ویژه این کشور تغییراتی یافته‌اند که باعث تفاوت‌هایی با توالت‌های دیگر کشورها شده‌است. از برتری و سودمندی توالت‌های ژاپنی می‌توان به امکانات بالا، صرفه‌جویی در مصرف آب و انرژی و کاربری آسان‌تر برای سالمندان و افراد معلول اشاره کرد.

تاریخچه[ویرایش]

کاغذ توالت چوبی دوره نارا، در پس زمینه کاغذ توالت جدید برای مقایسه.

در دوره «جومون» چاه مستراحی به شکل نعل اسب با فضای دایره‌ای شکل در میان آن ساخته می‌شد که در پیرامون آن توده‌های فضولات را قرار می‌دادند. در این توده‌ها ته‌نشست مدفوعِ سگ و انسان تبدیل به کود سخت می‌شد.[۶] از این مکان‌ها به عنوان توالت استفاده می‌شده است. پیش از آن در دوره یایوئی از اولین سیستم‌های فاضلاب استفاده شد.[۷] این سیستم‌ها در برگیرنده چندین چاه بوده که گویا به توالت‌ها متصل بوده‌است. یک احتمال هم وجود دارد که در مراکز مذهبی در توالت‌ها از آب جاری نیز استفاده می‌کردند. چاه مستراح دیگری توسط فرهنگ‌شناسان در کاخ «فوجی وارا» در منطقه «کاشیهارا» کشف شد.[۶] این توالت به صورت یک گودال روباز ساخته شده‌است. در دوره تمدن «نارا» یک نوع سامانه فاضلاب وجود داشت که دارای تعدادی آبراه با پهنای ۱۰ تا ۱۵ سانتیمتر بود که استفاده کننده به حالت نشسته و چمباتمه با قرار دادن پاهای خود در دو سوی آبراه از آن استفاده می‌کرده‌است. در این دوره از پوست چوبی به نام«چو گی»(ちゅうぎ)به عنوان کاغذ توالت استفاده می‌شده است.[۶][۸] پیش از آن از علف‌ها به عنوان کاغذ توالت استفاده می‌شد اما در دوره «ادو» کاغذ توالتی از جنس واشی (کاغذ سنتی ژاپن) جایگزین آن شد.[۹] در مناطق کوهستانی از برگ درختان به عنوان کاغذ توالت استفاده می‌شد.[۶]

درگذشته در اغلب توالت‌ها از آب جاری استفاده می‌شد. یکی از اولین توالت‌های سیفونی در «دژ آکیتا» یافت شد که تاریخ آن به قرن هشتم میلادی باز می‌گردد. این توالت دارای مجاری آب جداگانه‌ای می‌باشد.[۶] به صورت تاریخی توالت‌های گودالی بیشتر مورد استفاده قرار می‌گرفت زیرا آن‌ها راحت‌تر ساخته می‌شدند و از آن به عنوان منبع کود انسانی نیز استفاده می‌شد. آئین بودایی که در کشور ژاپن طرفداران زیادی دارد توصیه اکیدی بر گیاه خواری برای مقابله با مصرف گوشت دام دارد. با این وجود جانوران دریایی جایگاه خاصی در رژیم غذایی مردم ژاپن دارند. به علت گران بودن این موادغذایی تنها ثروتمندان از آن استفاده می‌کردند در نتیجه کود انسانی افراد ثروتمند با قیمت بالاتری به فروش می‌رفته‌است زیرا آن‌ها برنامه غذایی بهتری داشتند.[۱۰] مدارک نشان می‌دهد که قوانین خاصی برای پاکسازی کانال‌های آب و فضولات توالت‌ها وجود داشته‌است.

زندانیان باید فاضلاب قصروادارت دولتی راتمیز کنند علاوه بر این آن‌ها باید در صبح فردای یک شب بارانی توالت‌های شرق وغرب را تمیز کنند.«مجموعه قوانین اداری ریو نو شوگه»

فروش کود انسانی پس از جنگ جهانی دوم کاهش پیدا کرد. این موضوع به دو دلیل بود. اولین علت آن به دلایل بهداشتی بود. دلیل دوم آن نیز گسترش استفاده از کود شیمیایی بود به طوری که کود انسانی تنها یک درصد کل کودها را تشکیل می‌داد.[۱۱] وضعیت بهداشتی ژاپن در این مورد بهتر از مناطقی چون اروپا بود. زمانی که در ژاپن دفع فضولات رایج بود در اروپا گاهی اوقات فاضلاب‌ها در خیابان‌ها رها می‌شد. اگر یک فرد اروپایی در زمان تمدن «ادو» وارد یک شهر ژاپن می‌شد به شدت شوکه می‌شد چون شهری به آن تمیزی را تا آن زمان ندیده بود.[۱۲]

توالت سنتی یک ثروتمند ژاپنی در دوره میجی.

در اوکیناوا توالت‌ها به خوک دانی متصل بودند و خوک‌ها با کود انسانی تغذیه می‌شدند. این عمل در زمان حکومت آمریکایی‌ها پس از جنگ جهانی دوم ممنوع شد.[۱۳] در دوره«آزوچی-مومویاما»(۱۵۶۸ تا ۱۶۰۰)، «شبکه فاضلاب تایکو» در اطراف دژ اوزاکا ساخته شد. این شبکه همچنان موجود است و مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از سامانه‌های فاضلاب جدید در سال ۱۸۸۴ با راه‌اندازی نخستین مجرای فاضلاب ساخته شده از آجر و سرامیک در «کاندا» توکیو آغاز شد. پس از «زمین لرزه بزرگ کانتو» تأسیسات فاضلاب بیشتری ساخته شد تا از گسترش بیماری‌های واگیردار در زلزله‌های مشابه جلوگیری شود. پس از جنگ جهانی دوم تعداد زیادی سیستم فاضلاب برای مقابله با افزایش میزان تولید و انباشت فضولات در شهرهای پرجمعیت ساخته شد. در سال ۲۰۰۰ میلادی ۶۰٪ جمعیت کشور ژاپن به سیستم فاضلاب متصل بودند.[۱۴] روز ملی فاضلاب ۱۰ سپتامبر می‌باشد.[۱۵] در ابتدای قرن بیستم استفاده از توالت‌ها غربی آغاز شد و پس از جنگ جهانی دوم و اِشغال ژاپن توسط آمریکا گسترش پیدا کرد.[۳] در سال ۱۹۷۷ فروش توالت‌های غربی بیش از فروش نوع سنتی شد. این توالت‌ها اغلب ساخت کشورهای سوییس و آمریکا بود. در سال ۱۹۸۰ شرکت توتو بزگترین تولید کننده سرویس‌های بهداشتی توالت «واشلت» را وارد بازار کرد.[۳] شرکت‌های ژاپنی در حال حاضر تولید کننده پیشرفته‌ترین توالت‌ها در جهان می‌باشند.[۱۶]

وجه تسمیه[ویرایش]

واژه «تو-ئی-ر» (トイレ)مخفف واژه توالت در زبان انگلیسی می‌باشد[۱۷][۱۸] و این کلمه هم به خود سرویس توالت و هم به اتاقی که سرویس توالت در آن قرار دارد اطلاق می‌گردد.

کلمه «اوته آرایی» (お手洗い دستشویی) به سینک اتاق توالت گفته می‌شود[۱۸] و از کلمه انگلیسی (لاوتوری:lavatory) گرفته شده‌است.[۱۹] همچنین کلمه «کشوشیتسو» بر تابلوهای سردر توالت‌های عمومی در فروشگاه‌ها و مراکز فروش نوشته شده‌است.

انواع توالت[ویرایش]

توالت سنتی[ویرایش]

یک توالت واشیکی همراه با کفش توالت، برروی کاغذ نوشته‌است:لطفاً کمی جلوتر بشینید

توالت سنتی ژاپن (واشیکی:和式) که به توالت آسیایی نیز شناخته می‌شود همانند توالت در دیگر جاهای آسیا می‌باشد.[۲۰] توالت سنتی هم از لحاظ ساختمان و هم از لحاظ روش کاربری با توالت‌های غربی متفاوت می‌باشد. این نوع توالت همانند ظرف ادرار است که در کف اتاق نصب می‌شود. بیشتر توالت‌های سنتی در ژاپن از جنس سفال سفید می‌باشند. اما در قطارها از توالت‌هایی از جنس فولاد ضد زنگ استفاده می‌شود. این نوع توالت‌ها دارای کانال باریکی برای عبور فضولات، در مقایسه با توالت‌های غربی می‌باشند. همه لوازم توالت همچون منبع آب، لوله کشی و مکانیسم سیفون در این نوع توالت ممکن است با توالت‌های غربی یکسان باشد. سیفون توالت باعث می‌شود که آب فضولات را با فشار از مجرای آب عبور دهد وآن را وارد سیستم فاضلاب کند که مشابه این کار در توالت‌های غربی می‌باشد. برحسب نوع توالت‌ها منبع آب ممکن است کوچک (小) و یا بزرگ (大) باشد که مقدار مصرف آب هرکدام از آن‌ها متفاوت می‌باشد. دو نوع از این توالت‌ها وجود دارد. یک نوع آن برروی سطح زمین قرار گرفته‌است ونوع دیگر حدود ۳۰ سانتیمتر از سطح زمین فاصله دارد.[۲۱] مردان از مورد دوم برای ادرار کردن به شکل ایستاده استفاده می‌کنند اگرچه ممکن است در هردو نوع توالت این کار صورت گیرد. روش استفاده از این توالت در مورد ادرار کردن یا تخلیه مدفوع تفاوتی ندارد. در ابتدا استفاده کننده باید روی توالت قرار گیرد، شلوار خود را پایین کشد (در مورد دامن بالا آورد)و لباس خود را تا زانو بالا آورد. وسپس به شکل چمباتمه برروی حفره توالت قرار گیرد. استفاده کننده تاجایی که می‌تواند باید به سطح توالت نزدیک بشود اگر افراد در فاصله دوری قرار گیرند ممکن است فضولات از سطح لبه توالت بر روی کف اتاق ریخته شود به همین علت در داخل برخی از توالت‌های عمومی این جمله نوشته شده‌است: «لطفاً یک قدم جلوتر»، در هنگام تخلیه شکم حفظ تعادل اهمیت خاصی دارد.[۲] برخی افراد تازه وارد و خارجیان برای حفظ تعادل به لوله‌کشی توالت تکیه می‌کنند. اگر سیستم لوله‌کشی روکار نباشد و یا به اندازهٔ کافی محکم نباشد دستگیره‌های کمکی برای حفظ تعادل در داخل توالت تعبیه می‌شود که از آن هم به هنگام توالت کردن و هم برای ایستادن پس از توالت استفاده می‌شود. خارجیان برای جلوگیری از ایجاد هرگونه پیش‌آمد شرم‌آوری، قبل از زمان توالت جامه خود را از کمر به پائین در آورده و بروی جامه‌دان آویزان می‌کنند. یکی از مزیت‌های این نوع توالت‌ها این است که به راحتی تمیز می‌شوند. آن‌ها همچنین ارزان‌تر می‌باشند ومصرف آب کمتری نسبت به توالت‌های غربی دارند. برخی افراد به علت تماس کمتر این توالت‌ها با نشیمنگاه، آن را بهداشتی‌تر می‌دانند.[۲۲] اگرچه تماس نشیمنگاه با توالت خطر بهداشتی ندارد.[۲۳] در این نوع توالت‌ها امکان ترشح مدفوع به پاها وجود دارد. استفاده کمتر از آب خطر ترشح مدفوع به اجزای بدن را درهنگام عمل دفع کاهش می‌دهد. همچنین این توالت‌ها بوی بدی از خود متصاعد می‌کنند. برخی از فواید پزشکی برای این نوع توالت‌ها برشمرده شده‌است [۲۴] از جمله اینکه این توالت‌ها باعث تقویت ماهیچه‌های لگن خاصره زنان می‌شوند و یا باعث کاهش بی‌اختیاری ادرار می‌شود.[۲۵] همچنین گفته می‌شود که این توالت‌ها باعث قوی‌شدن نشیمنگاه و بهبود سیستم تنفسی و تمرکز می‌گردد. برخی تحقیقات مشخص کرده‌است که این توالت‌ها بواسیر را درمان می‌کند.[۲۶] همچنین ادعا شده‌است که به علت نوع استقرار بر این توالت‌ها انطعاف‌پذیری استخوان‌ها افزایش پیدا می‌کند.[۲۷] نوعی از توالت‌ها ترکیب توالت سنتی ژاپن با توالت‌های غربی می‌باشد. این توالت‌ها بیشتر در روستاها برای سود بردن از سکونت خارجیان در آن منطقه به کار می‌رود. همچنین وسایلی برای تبدیل توالت سنتی به توالت غربی موجود می‌باشد. [۲۸]

یک منبع قرار داده شده در بالای شیر آب به مصرف‌کننده اجازه ذخیره آب را برای شستن دوباره دست‌ها در استفاده مجدد از توالت می‌دهد.

توالت غربی[ویرایش]

نوع استاندارد فلاش توالت‌ها که در سراسر جهان مرسوم است در ژاپن به نام توالت غربی (洋式 یوشیکی)معروف است. توالت‌های غربی درحال حاضر بیشتر از توالت‌های سنتی ژاپن در خانه‌ها استفاده می‌شود.[۲] اگرچه در برخی آپارتمان‌های قدیمی هنوز برچسب‌هایی با توضیح روش استفاده از توالت سنتی باقی مانده‌است. بیشتر اماکن عمومی همچون مدارس، ایستگاه‌های قطار وپرستشگاه‌ها تنها به توالت سنتی مجهز می‌باشند.[۲] سا لمندان ژاپنی به علت مشکل بودن استفاده از توالت‌های سنتی از توالت‌های غربی استفاده می‌کنند. فلاش توالت‌ها در ژاپن براساس میزان مصرف آب دارای دونوع فلاش بزرگ و فلاش کوچک می‌باشند.

بیده ژاپنی[ویرایش]

یک صفحه کنترل پیشرفته توالت با ۳۸ کلید

گاهی اوقات به توالت‌های جدید در ژاپن در زبان انگلیسی سوپر توالت گفته می‌شود. در زبان ژاپنی به آن واشورتّو (ウォシュレット) گفته می‌شود. سرویس توالت تمیز کننده با آب گرم (温水洗浄便座 اونسویی سنجو بنزا) یکی از پیشرفته‌ترین انواع توالت در جهان و تصویری از آینده می‌باشد.[۴] واشلت زوئه(ウォシュレットゾーエ) محصول شرکت توتو در کتاب رکوردهای گینس به عنوان پیچیده‌ترین توالت‌های جهان با هفت کارکرد متفاوت، ثبت شده‌است. اگرچه این محصول که درسال ۱۹۹۷ عرضه شد نسبت به آخرین مدل ارائه شده توسط شرکت توتو، نیوریست کمی کهنه شده‌است.[۲۹] ایده ساخت واشلت در خارج از ژاپن وجود داشت و در سال ۱۹۶۴ اولین نمونه بیده یکپارچه در خارج از ژاپن ساخته شد. عصر توالت‌ها با فن آوری بالا در سال ۱۹۸۰ با معرفی «واشلت سری G» محصول شرکت توتو آغاز گشت.[۵] از آن زمان به بعد نام واشلت اشاره‌ای به همه انواع توالت‌های با فن آوری بالا می‌باشد.میزان استفاده از استفاده از واشلت در خانه‌های ژاپنی از ۲۵ درصد در سال ۱۹۹۵ به ۴۷ درصد درسال ۲۰۰۲ رسید.[۳۰] .[۳] [۴] اگرچه این توالت‌ها به نظر شبیه توالت‌های غربی می‌باشند ولی امکانات بیشتری نسبت به آن‌ها دارند. از جمله این امکانات می‌توان به خشک کن، گرمایش نشیمنگاه [۳۱]، امکان ماساژ، تنظیم فوران آب، باز وبسته شدن خودکار سرپوش توالت، کنترل بی سیم، گرم سازی وتهویه هوای اتاق را نام برد. از این امکانات می‌توان از طریق سامانه کنترل بی‌سیم که در کنار دیوار نصب شده، استفاده کرد.[۲]

گزینه‌های پایه‌ای[ویرایش]

یکی از پایه‌ای‌ترین امکانات بیده افشانکی به اندازه یک خودکار است که در زیر مکان نشستن در توالت قرار می‌گیرد و از آن آب فوران می‌کند. این افشانک در دونوع وجود دارد: یکی برای مقعد و دیگری برای فرج.[۱] [۳] در گذشته به آن پشت شور گفته می‌شد و بعدها به آن پاک کننده زنانه یا زنانه شور نیز گفته شد. هیچ نقطه‌ای از افشانک با بدن استفاده کننده تماس پیدا نمی‌کند. افشانک به طور خود به خود قبل و بعد از فعالیت تمیز می‌شود. استفاده کننده می‌تواند شستن مقعد یا فرج بوسیله افشانک را از طریق کلیدهای صفحه کنترل توالت، مشخص سازد. به طور معمول افشانک‌های مشابه‌ای برای هردو کار استفاده می‌شود ولی در برخی موارد می‌توان زاویه فوران آب توسط افشانک را تغییر داد. گاهی اوقات دو افشانک در توالت قرار داد که هرکدام ناحیه جداگانه‌ای را می‌شوید. کنترل‌های توالت به فشار حساس می‌باشند و تنها در صورتی به کار می‌افتند که برروی سرویس فشار وجود داشته باشد. برخی استفاده کننده‌های کنجکاو کلید مربوط به افشانک را فشار می‌دهند در حالیکه هنوز روی توالت ننشسته‌اند ودر حال نگاه کردن به توالت می‌باشند درنتیجه فواره آب به صورتشان می‌ریزد.[۳۲]

سفارشی کردن[ویرایش]

توالت‌ها با فن آوری بالا امکان تنظیم فشار آب را برای استفاده کننده فراهم می‌کند به صورت پیش فرض فشار آب برای شستن مهبل کمتر از فشار آب برای شستن مقعد می‌باشد. همچنین امکان تنظیم دمای آب نیز وجود دارد. یک تحقیق در ژاپن نشان می‌دهد که بیشتر مشتریان مایلند که دمای آب کمی بیشتر از دمای بدن انسان باشد. دمای ۳۸ درجه سانتیگراد دمای مطلوب تشخیص داده شده‌است. واشلیت‌های مدرن امکان به حالت مرتعش درآوردن فوران آب را نیز دارند. تولید کنندگان اعلام کرده‌اند که این امکانات به رفع بواسیر و یبوست کمک می‌کند.[۱۰]

گروهی از واشلت‌های جدید از صابون به همراه فواره آب برای بهتر تمیز کردن استفاده می‌کنند. اگرچه واشلت نیاز به دستمال توالت را از بین برده‌است اما بسیاری از کاربران موافق استفاده از ترکیب دستمال توالت و فناوری می‌باشند. استفاده از دستمال توالت به محل مورد استفاده بستگی دارد به طور مثال از دستمال توالت در مورد فرج استفاده نمی‌شود. یکی دیگر از ویژگی‌های این توالت‌ها خشک کن‌هایی هستنند که از طریق جریان هوایی با دمای قابل تنظیم بین ۴۰ تا ۶۰ درجه سانتیگراد هر جزء بدن را خشک می‌کند.[۳۲]

امکانات پیشرفته[ویرایش]

از دیگر امکانات این توالت‌ها صندلی توالت گرم می‌باشد که دمای قابل تنظیم بین ۳۰ تا ۴۰ درجه دارد. سرپوش خودکار این توالت‌ها ازطریق حس گرهای خود و براساس میزان فاصله مصرف کننده باز وسته می‌شوند.[۴]

در برخی از انواع این توالت‌ها برای شل شدن عضله منقبض‌کننده از موسیقی استفاده می‌شود(برای مثال آغاز موسیقی Op. ۶۲ Nr. ۶ Frühlingslied با اجرای فلیکس مندلسون). از دیگر امکانات این توالت هافلاش، تهویه هواو پاک کردن میکروبهای مقاوم سطح توالت به صورت خودکار می‌باشد.[۴]

برخی امکانات مانند قراردادن تکیه گاه دست بروی صندلی توالت و دستگیره ویژه برای نشستن وبلندشدن ازروی صندلی توالت برای سالمندان در توالت تعبیه شده‌است.[۳۳] دربرخی از این گونه توالت‌ها در پوش توالت تا مدت زمان خاصی پس از فلاش به حالت بسته باقی می‌ماند. در برخی گونه‌ها بوسیله یک سیستم حافظه رایانه‌ای، گرم کردن صندلی توالت در مدت زمان مشخصی مطابق با تاریخچه استفاده از توالت در آن زمان صورت می‌گیرد. در برخی گونه‌ها گرم کردن توالت‌ها باتوجه با شریط هوای توالت تنظیم می‌شود. در انواع پیشرفته، اگر حس گرهای توالت استفاده کننده را در روبروی توالت حس کند به صورت خودکار باز می‌شود.[۴] نوشتارهای توضیحی برای کنترل این توالت‌ها فقط به زبان ژاپنی می‌باشد. به علت آن که بروی کلید فلاش تنها به خط ژاپنی نوشته شده‌است بیشتر افراد خارجی به صورت تصادفی این کلیدها را می‌یابند.

پیشرفت‌ها درآینده[ویرایش]

اخیراً محققان در حال اضافه نمودن امکاناتی در این توالت‌ها هستند که می‌تواند میزان قند خون افراد را از طریق آزمایش ادرار به دست آورد. همچنین امکان اندازگیری فشارخون ضربان قلب و چربی خون نیز فراهم می‌آید.[۳]

[۴] توالت‌های گویا با توانایی خوشامدگویی نیز در حال ساخت هستند.[۴] محققان همچنین درحال ایجاد امکان ارسال اطلاعات پزشکی اندازه گیری شده از طریق اینترنت، موبایل وارتباطات بی سیم می‌باشند.[۳۴] اگرچه توالت‌هایی با چنین امکاناتی در ژاپن به ندرت یافت می‌شود و پیش بینی موفقیت تجاری آن مشکل می‌باشد. محققان درحال توسعه نوعی توالت می‌باشند که از طریق درک صدای استفاده کننده امکانات توالت را دراختیار مصرف کننده قرار دهد.[۴] توتو، نایز ودیگر شرکت‌ها تولید کننده سرویس بهداشتی در حال ساخت توالت‌های جدید قابل حمل با نیروی باتری می‌باشند که قابلیت گرم کردن آب قبل از استفاده از توالت را دارد. استفاده از توالت‌ها باصندلی گرم رایج تر خواهد شد زیرا درخانه‌های ژاپنی سیتم مرکزی گرمایش وجود ندارد ودر روزهای سرد دمای توالت‌ها به زیر صفر درجه نیز می‌رسد در نتیجه استفاده از این توالت‌ها عاقلانه می‌باشد.[۴]

نشانگان واشلت[ویرایش]

استفاده مکرر از جریان فشار قوی آب برای بهبود عمل تنقیه ممکن است امکان تخلیه خود به خودی بدن انسان را ضعیف کند که درنهایت منجر به یبوست می‌شود.[۳۵] استفاده مکرر ازجریان فشار قوی آب به منظور تمیز کردن فرج نیز باعث فعالیت باکتری‌ها در اطراف فرج می‌شود که در نهایت منجر به بیماری‌های پوستی(التهاب) اطراف فرج می‌شود. برخی از مقعدشناسان در ژاپن این بیماری را نشانگان واشلت (ウォシュレット症候群 واشورتّو شوکوگون) یا نشانگان آب گرم توالت (温水便座症候群 اونسویی-بنزا-شوکوگون) نامیده‌اند.[۳۶][۳۷]

توالت سرپایی زن و مرد[ویرایش]

یک توالت سرپایی مردان

توالت سرپایی در ژاپن مشابه دیگر کشورهای جهان می‌باشد و بیشتر در توالت‌های عمومی مردانه استفاده می‌شود. این مکان‌ها در مقایسه با کشورهای غربی در ارتفاع پایین‌تری نصب شده‌اند. در دوره تمدن میجی استفاده از توالت سرپایی هر دو گروه بین زنان و مردان رایج بوده‌است. در گذشته زنان ژاپنی از کیمونو بدون پوشش زیر استفاده می‌کردند و چون کیمونو پوششی سرتاسری بود آنها با بالا بردن کیمونو قادر بودند فرج خود را به طور مستقیم روبروی توالت سرپایی قرار دهند. این عمل با ورود به قرن بیستم از بین رفت زیرا بیشتر زنان از لباس‌های غربی استفاده می‌کردند. امروزه کیمونو به همراه لباس زیر پوشیده می‌شود. استفاده زنان از توالت سرپایی در بین سال‌های ۱۹۵۱ تا ۱۹۶۸ هنگامی که شرکت توتو توالت سرپایی مخصوص زنان ساخت دوباره رواج پیدا کرد. این وسیله شبیه مخروط بود و در کف اتاق نصب می‌شد. با این وجود این وسیله محبوبیت زیادی پیدا نکرد و مدتی بعد بلا استفاده گشت. در ورزشگاه ملی ژاپن از این وسیله برای المپیک تابستانی ۱۹۶۴ استفاده شد.[۱۰]

لوازم مخصوص ژاپنی[ویرایش]

لوازم توالت در ژاپن از جمله کاغذ توالت فرچه توالت وسینک، بسیار شبیه دیگر لوازم توالت در سایر کشورهای جهان است. اما برخی از لوازم توالت در ژاپن به ندرت در دیگر نقاط جهان دیده می‌شود.

صدای شاهزاده خانم[ویرایش]

یک اوتوهیمه در اتاق زنان، جعبه سیاه حسگری حساس به حرکت می‌باشد و باعث توقف کار وسیله می‌شود

بسیاری از زنان ژاپنی از اینکه صدای ادرار کردنشان توسط دیگران شنیده شود شرمسار می‌شوند.[۳۸] بسیاری از زنان برای اینکه صدای بیرون آمدن ادرارشان در هنگام توالت شنیده نشود سیفون توالت را در هنگام عمل توالت باز نگه می‌دارند تا تنها صدای سیفون شنیده شود. این کار مقدار زیادی از آب را به هدر می‌دهد.[۳۹][۴۰] یک اقدام آموزشی که برای جلوگیری از این کار شروع شده بود ناموفق ماند و در نهایت وسیله‌ای برای حل این مشکل در دهه ۱۹۸۰ میلادی ساخته شد.[۳] این وسیله صدای فلاشینگ را ایجاد می‌کرد بدون اینکه واقعاً نیاز به کار فلاش باشد. این کالا با مارک «اوتوهیمه» (ژاپنی: 音姫) در بازار یافت می‌شدو به صورت تحت‌اللفظی به معنی صدای شاهزاده خانم است. این نام به احترام نام یک رب‌النوع ژاپنی اوتوهیمه (با رسم الخط متفاوت 乙姫 به معنی شاهزاده جوان است) دختر پادشاه دریا «ریوجین» می‌باشد. اوتوهیمه در بیشتر اتاق توالت‌های همگانی زنان نصب شده‌است. این وسیله ممکن است به صورت جداگانه و برروی دیواره نصب شود ولی به صورت آماده و همراه واشلت نیز موجود است. هم با فشار کلید و هم از طریق یک حس‌گر حساس به حرکت می‌توان اوتوهیمه را فعال کرد. پس از فعال‌سازی این وسیله صدایی مشابه صدای فلاش را ایجاد می‌کند پس از مدت مشخصی یا به وسیله فشار دوباره (کلید) اوتوهیمه از کار انداخته می‌شود. این دستگاه باعث صرفه جویی حدود ۲۰ لیتر آب برای هر بار استفاده از توالت می‌شود.[۳] با این وجود برخی از زنان صدای این وسیله را مصنوعی می‌دانند و باز گذاشتن فلاش را به کار این وسیله ترجیح می‌دهند. تاکنون درخواستی برای نصب این وسیله در توالت‌های عمومی مردانه داده نشده است.[۴۱]

کفش توالت[ویرایش]

یک جفت کفش توالت.

در فرهنگ ژاپن باور ویژ‌ه‌ای به وجود دو ناحیه جداگانه پاک وناپاک وجود دارد و در این فرهنگ تلاش می‌شود که ارتباط این دوناحیه بسیار کم شود. به طور نمونه داخل خانه ناحیه پاک و ناحیه بیرون خانه ناپاک محسوب می‌شوند. برای جداسازی این دوناحیه کفش‌هایی در جلوی خانه‌ها قرار داده شده‌است تا از تماس کفش‌های ناپاک به درون خانه جلوگیری شود. در گذشته توالت‌ها در بیرون ازخانه‌ها قرار داشت وافراد برای استفاده از توالت مجبور به پوشیدن کفش بودند. امروزه توالت‌ها در درون خانه ساخته می‌شوند وبهداشتی می‌باشند ولی مردم ژاپن هم چنان توالت را منطقه‌ای ناپاک همچون مناطق آلوده به باکتری به‌شمار می‌آورند.[۴۲] برای کاهش ارتباط توالت با مناطق پاک مثل محیط خانه، در خانه‌های شخصی و گاه در بعضی جاهای همگانی، سرپایی ویژه توالت (トイレスリッパ تو-ئی-ر سوریپا) در برابر درب دستشویی قرار داده شده‌است. این کفش‌ها باید درهنگام ورود به توالت پوشیده شود و برای خارج شدن از توالت درآورده شود.[۴۳] نبود کفش در جلوی درب نشان دهنده در حال استفاده بودن توالت می‌باشد. افراد خارجی بارها در آوردن کفش‌ها پس از استفاده از توالت را فراموش کرده‌اند وباعث آمیزش محل پاک وناپاک شده‌اند.[۴۴]

توالت‌های عمومی[ویرایش]

در ژاپن، توالت‌های عمومی در فروشگاه‌های بزرگ، کتاب فروشی‌ها، فروشگاه‌های لوح فشرده و همچنین پارک‌ها وایستگاه‌های قطار به راحتی یافت می‌شوند. برخی از توالت‌های قدیمی درب ندارند بدین معنی که مردان در هنگام ادرار کردن توسط عابران در هنگام عبور در پشت سر آنان قابل مشاهده می‌باشند. در دهه ۱۹۹۰ جنبشی برای ساخت توالت‌های تمیز تر و مهمان نواز آغاز شد. گاهی اوقات مردان ژاپنی به حالت مست یا غیر مست در حال ادرار در اماکن عمومی دیده می‌شوند.[۳۹][۴۵] امروزه در توالت‌های عمومی هر دو نوع توالت سنتی ژاپن و توالت‌های غربی استفاده می‌شود.[۲] با این وجود درایستگاه‌های قطار و مدارس عمومی در سراسر ژاپن تنها توالت‌های سنتی به کار می‌رود. در توالت‌های ویژه معلولان تنها از توالت‌های فرنگی استفاده می‌شود. کاغذ توالت معمولاً در توالت‌های عمومی یافت نمی‌شود برخی از مردم ژاپن از کاغذهای تبلیغاتی به جای دستمال کاغذی استفاده می‌کنند.[۴۶] [۲] «اپراتور سکه‌ای» توالت، دستگاه خودکاری است که در بیرون توالت‌ها نصب می‌شود تا در ازای انداختن سکه، کاغذ توالت در اختیار استفاده کنندگان قراردهد. در بسیاری از توالت‌های عمومی ژاپن صابون برای شستن دستها و دستمال خشک کن یافت نمی‌شود. به این علت برخی از مردم ژاپن دستمال یا صابون با خود حمل می‌کنند.[۲] برخی از توالت‌های عمومی به خشک کن‌هایی که با هوای گرم کار می‌کنند مجهز شده‌اند تا از استفاده گسترده از دستمال خشک کن جلوگیری شود.[۴۷] برخی افراد بدون اینکه از از توالت استفاده کرده باشند از دستگاه خشگ کن استفاده می‌کنند این موضوع به عنوان یک رخنه فرهنگی از فرهنگ‌های دیگر در ژاپن تلقی می‌شود.

سیمای فرهنگی[ویرایش]

در ژاپن تمیزی اهمیت خاصی دارد به طوریکه گاهی اوقات برای توصیف زیبایی به کار می‌رود. کلمه کیره‌ای (きれい, 綺麗) ممکن است تمیزی، زیبایی، شکیل بودن، خالص بودن ومنظم بودن را تعریف کند. این موضوع شاید دلیل موفقیت هر دونوع توالت سنتی ژاپنی باکمترین تماس فیزیکی باتوالت و توالت‌های توکار بیده را توضیح دهد. بسیاری از استفاده کنندگان از توالت خواستار بالاتر بودن کفل از سطح صندلی، قرار گرفتن پاها به شکل راسخ روی زمین هستند.[۴۸][۴۹] بسیاری از شرکت‌های سازنده عطر در حال ساخت عطرهای مخصوص توالت می‌باشند. یک شرکت در حال ساخت دارویی هست که همرا غذا مصرف می‌شود وباعث از بین رفتن بوی مدفوع می‌شود.[۵۰] در اغلب شهرهای شلوغ ومتراکم ژاپن فضای خانه‌ها و اتاق‌ها کوچک می‌باشند و در نتیجه توالت جزء یکی از فضاهای شخصی برای مردم محسوب می‌شود. در برخی از اتاق‌های توالت ممکن است قفسه کتاب قرار داده شود. برخی افراد در اتاق توالت روزنامه می‌خوانند و یا افرادی پوسترونوشتارهایی در اتاق‌های توالت خود نصب کرده‌اند. تا جای ممکن توالت و حمام از سایر اتاق‌ها به علت اعتقاد به جدایی پاکی از نا پاکی باید جدا باشد واین نکته مهمی برای اجاره یک خانه محسوب می‌شود.[۵۱] هر دو توالت سنتی ژاپن و توالت غربی افراد خارجی را برای استفاده از آنها سردر گم می‌کنند. در بسیاری از مواقع حوادث خنده‌داری برای افراد خارجی در هنگام استفاده اشتباه از صفحه کلید توالت‌ها و ایجاد مشکل برای آنها روی داده‌است. در برخی از توالت‌ها تابلوهایی به زبان انگلیسی برای استفاده از صفحه کلید به منظور کاهش شوک فرهنگی نصب شده‌است.

سیمای محیطی[ویرایش]

تأثیر زیست-محیطی واشلت‌ها با توالت‌های معمولی متفاوت است.در آن‌ها آب کمتری نسبت به توالت‌های قدیمی مصرف می‌شود. امکان تمیز کردن توالت به صورت خودکار میزان مصرف شوینده‌ها راکاهش می‌دهد.[۵۲] برخی از توالت‌ها به وسیله تشخیص نوع عمل در توالت (ادرار یا مدفوع) آب فلاش را تنظیم می‌کنند. توالت‌های جدید باعث کاهش مصرف کاغذ توالت می‌شوند از سوی دیگر در مصرف انرژی نیز صرفه جویی می‌شود به صورتی که توالت‌ها ۵٪ انرژی یک خانه را مصرف می‌کنند.[۵۳] استفاده از این توالت‌ها در زمین لرزه‌ها پیشنهاد شده‌است.[۵۴]

اقتصاد[ویرایش]

توالت الکترونیکی برای سالمندان

قیمت واشلت در ژاپن معادل ۲۰۰ دلار آمریکا می‌باشد و هزینه اضافه کردن امکانات واشلت به توالت غربی حدود ۵۰۰ دلار آمریکا می‌باشد. این هزینه برای توالت‌هایی با صندلی توالت سرامیک به ۵۰۰۰ دلار آمریکا می‌رسد. شرکت توتو بزگترین تولید کننده توالت و واشلت در جهان می‌باشد. توالت ودیگر وسایل مرتبط توسط شرکت‌های اینکس، نایز و پاناسونیک نیز تولید می‌شود. در سال ۱۹۹۷ فروش جهانی توالت‌های با فناوری بالا به حدود ۸۰۰ میلیون دلار آمریکا رسید. شرکت توتو به عنوان بزرگترین تولید کننده حدود ۶۵٪ و اینکس به عنوان دومین تولیدکننده ۲۵٪ فروش جهانی را دراختیار خود داشتند.[۵] بیشتر فروش این توالت‌ها با فناوری بالا درداخل ژاپن می‌باشد و شرکت توتواعلام کرده‌است که تنها ۵٪ از کل فروش توالت‌ها تولیدی این شرکت در خارج از ژاپن بوده‌است.[۵] یکی از مرا کز فروش این توالت‌ها درخارج از ژاپن کشور چین می‌باشد. شرکت توتو در چین هرساله یک میلیون واشلت به فروش می‌رساند. فروش واشلت درآمریکا بسیار پائین تر از ژاپن می‌باشد به گونه‌ای که فروش ماهانه آن از ۶۰۰ واحد در سال ۲۰۰۱ به ۱۰۰۰ واحد درسال ۲۰۰۳ رسید. در اروپا هرساله تنها ۵۰۰۰ واشلت به فروش می‌رسد.[۵] اگرچه واشلت در اروپا کمیاب می‌باشد ولی میزان نصب آن به ویژه برای استفاده معلولین در حال افزایش است. دلایل متفاوتی برای فروش پائین واشلت در خارج از ژاپن وجود دارد. یکی از این دلایل مشکل بودن فراگیری استفاده از این توالت‌ها می‌باشد. در زمانی که واشلت به بازار ژاپن عرضه شد فروش کمی داشت ولی به تدریج فروش آن به خصوص پس از ۱۹۸۵ میلادی افزایش پیدا کرد. در سال ۱۹۹۰ میلادی ۱۰٪ خانه‌های ژاپنی دارای واشلت بودند اما درسال۲۰۰۲ در ۵۰ ٪ خانه‌های ژاپنی واشلت نصب شده بود.[۵] شرکت توتوانتظار دارد که در آینده نزدیک فروش واشلت در کشورهای خارجی افزایش پیدا کند. یکی دیگر از دلایل فروش پایین واشلت در خارج از ژاپن وجود فشار برق ضعیف در توالت می‌باشد. درحالیکه در ژاپن در بیشتر توالت یک پریز برق وجود دارد، در کشورهای خارجی اجازه نزدیکی منبع برق به توالت را نمی‌دهند.[۵] در اروپا اگرچه رقابت بین توالت‌های سنتی بیده غربی می‌باشد اما در آمریکا شمالی آشنایی چندانی با انواع بیده وجود ندارد.[۵]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Hall, Justin. «ژاپن:توالت‌ها». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۰/۳. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ ۲٫۴ ۲٫۵ ۲٫۶ ۲٫۷ Japan-Guide.com. «توالت‌های ژاپنی». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ ۳٫۲ ۳٫۳ ۳٫۴ ۳٫۵ ۳٫۶ ۳٫۷ Web Japan. «توالت‌هایی با فناوری بالا». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۱/۵. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ ۴٫۳ ۴٫۴ ۴٫۵ ۴٫۶ ۴٫۷ ۴٫۸ ۴٫۹ Brooke, James. «Japanese Masters Get Closer to the Toilet Nirvana». نیویورک تایمز. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۱/۵. 
  5. ۵٫۰ ۵٫۱ ۵٫۲ ۵٫۳ ۵٫۴ ۵٫۵ ۵٫۶ ۵٫۷ «اروپا وآمریکا برای سوپر توالت مردد ولی ژاپن صبور است». رویترز. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۱/۸. 
  6. ۶٫۰ ۶٫۱ ۶٫۲ ۶٫۳ ۶٫۴ Matsui, Akira; Masaaki Kanehara, Masako Kanehara. «انگل شناسی در ژاپن». Memórias do Instituto Oswaldo Cruz ۹۸ (۱): ۱۲۷–۱۳۶. Rio de Janeiro: Memórias do Instituto Oswaldo Cruz. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۱/۵. 
  7. «تاریخ فاضلاب». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰. 
  8. Invitation: The Heijo Palace Site Museum(PDF)”. 16.  Retrieved on 2006-10-30.
  9. واشی چیست و ژاپنی‌ها چگونه از کاغذ توالت استفاده می‌کنند وبگاه کاغذ توالت
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ ۱۰٫۲ «وسواس فلاش در ژاپن». لس انجلس تایمز. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰. 
  11. "Pollutant Load Analysis for the Environmental Management of Enclosed Sea in Japan
  12. Junko Edahiro, Hiroyuki Tada. [http://www.japanfs.org/en/newsletter/200303.html Japans sustainable society in the Edo period (۱۶۰۳–۱۸۶۷)]. Japan for Sustainability Newsletter #007 ed. Japan for Sustainability, March 31, 2003.  Retrieved on 2006-11-07.
  13. Study on Okinawa's Development Experience in Public Health and Medical Sector
  14. Tracking Down the Roots Chronology: Japan
  15. Numazu's Newslette
  16. Alan Bellows. “Modern Movements in Toilet Technology”. Damn Interesting ed. January 2 2006.  Retrieved on 2006-11-08.
  17. Ichikawa, Takashi (۱۹۹۸). Sanseidō New Modern Dictionary (三省堂現代新国語辞典 sanseidōgendaishinkokugojiten?). Tokyo, Japan: Sanseido Co., Ltd.. ISBN
  18. ۱۸٫۰ ۱۸٫۱ De Mente, ‎Boye. Japan Made Easy‎. McGraw-Hill Professional, 1996. 179. 
  19. توالت ژاپنی
  20. پژوهشی درباره توالت‌های ژاپنی
  21. زندگی در ژاپن-توالت
  22. یک راهنمای خلاصه از زندگی روزانه در ژاپن
  23. "Myth: Toilet Seats Are the Dirtiest Thing in the Bathroom
  24. «Health Benefits of the Natural Squatting Position
  25. Study of Japanese Toilets
  26. Squatting for the Prevention of Hemorrhoids?
  27. "Impact of Ethnic Habits on Defecographic Measurements
  28. スワレット (Swaret)(Japanese). . TOTO.  Retrieved on 2006-12-03.
  29. Modern Movements in Toilet Technology
  30. A. Quelch, ‎John. Rohit Deshpandé. The global market: developing a strategy to manage across borders. ohn Wiley and Sons, 2004. 75-76. ISBN 978-0-7879-6857-1. 
  31. Homebuilding, ‎Fine. Renovating a bathroom. Taunton Press, 2003. 32. ISBN 978-1-56158-584-7. 
  32. ۳۲٫۰ ۳۲٫۱ Mary Jordan; Kevin Sullivan. «"But Do They Flush? Japan's High-Tech Toilets Do Nearly Everything, Even Redden Faces». واشنگتن پست. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۱/۷. 
  33. Charles Mann, ‎William. Smart technology for aging, disability, and independence: the state of the science Wiley-interscience publication. John Wiley and Sons, 2005. 138. ISBN 978-0-471-69694-0. 
  34. Fitzpatrick, M. (May ۱۴ ۱۹۹۸). «Japanese offer the world hi-tech toilet training.» (in English), Daily Telegraph, pp. ۸–۹.
  35. پرسش از پزشک درباره واشلتبه زبان ژاپنی
  36. «Take care of the hips tenderly - For the "Washlet" users». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. 
  37. «Question No.۳ What about notice on usual life of patient». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۱/۵. 
  38. صدای شاهزده خانم از توالت‌ها حذف می‌شود
  39. ۳۹٫۰ ۳۹٫۱ Dodd, ‎Jan. Simon Richmond. The rough guide to Japan. Rough Guides, 2001. 65. ISBN 978-1-85828-699-0. 
  40. صدای شاهزاده خانم از توالت‌ها حذف می‌شود
  41. "Perfecting the Washlet
  42. «Bacterial contamination of Japanese households and related concern about sanitation
  43. Japan-Guide.com. «توالت‌های ژاپنی». بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در ۱۲ مه ۲۰۱۲. بازبینی‌شده در ۲۰۰۶/۱۰/۳۰. 
  44. Japanese customs for foreigners - part ۱: toilet slippers
  45. I never expected... that public urination was something people would do
  46. Rowthorn, ‎Chris. Japan. Lonely Planet, 2007. 803. 
  47. Japanese toilets. . Japan-Guide.com.  Retrieved on 2006-10-30.
  48. You Know You've Been in Japan Too Long When...”.  Retrieved on 2006-11-13.
  49. Victoria Andes. “The (un) official Dave barry blog”.  Retrieved on 2006-11-11.
  50. "News of the Weird
  51. آپارتمان‌های توکیو
  52. Reducing Environmental Problems Caused by Domestic Water Consumption
  53. How Life Cycle Assessment (LCA) can enhance the Fight against Global Warming (Research Report No. ۴۵
  54. Saiko Sakamoto, Atsuhiro Katsumata. The Next Generation Toilet And Its Maintenance(pdf). . Japan Toilet Association Maintenance Study Institute.  Retrieved on 2006-11-13.
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ توالت در ژاپن موجود است.

A cleansing jet of water designed to cleanse the anus of the user of this bidet-style toilet
Control elements of a modern Japanese toilet

Toilets in Japan are generally more sophisticated than toilets in other developed nations. There are two styles of toilets commonly found in Japan;[1][2] the oldest type is a simple squat toilet, which is still somewhat common in public conveniences. After World War II, modern Western-type flush toilets and urinals became common. The current state of the art for Western-style toilets is the bidet toilet, which, as of March 2010, is installed in 72% of Japanese households.[3][4][5][6] In Japan, these bidets are commonly called washlets, a brand name of Toto Ltd., and include many advanced features rarely seen outside of Asia. The feature set commonly found on washlets are anus washing, bidet washing, seat warming, and deodorization.

History

Nara period wooden scrapers called chūgi. The modern toilet paper rolls in the background give a size comparison

During the Jōmon period (14,000 B.C. to 300 B.C.) settlements were built in a horseshoe shape, with a central plaza in the middle and garbage heaps around the settlement. In these garbage heaps, calcified fecal remains of humans or dogs, so called coprolites, were found,[7] indicating that these garbage dumps were also used as toilets.

The earliest sewer systems are from the Yayoi period (300 BC to A.D. 250).[8][9] These systems were used in larger settlements, probably in combination with toilets.

A possible ritual site, that may also have been a toilet using flowing water, dating back to the early 3rd century was found in Sakurai, Nara.[7] Another cesspit analyzed by archaeologists in detail was found at the site of the Fujiwara Palace in Kashihara, Nara, the first location of the imperial city from 694 to 710.[7] This toilet was constructed over an open pit similar to an outhouse.

During the Nara period (710 to 784), a drainage system was created in the capital in Nara, consisting of 10–15 cm wide streams where the user could squat over with one foot on each side of the stream. Wooden sticks called chūgi were used as a sort of toilet paper.[7][10] In earlier days seaweed was used for cleaning,[11] but by the Edo period, these had been replaced by toilet paper made of washi (traditional Japanese paper).[12][13] In the mountainous regions, wooden scrapers[10] and large leaves were used too.

Often, toilets were constructed over a running stream; one of the first known flushing toilets was found at Akita castle, dating back to the 8th century, with the toilet constructed over a diverted stream.[7]

However, historically, pit toilets were more common, as they were easier to build and allowed the reuse of the feces as fertilizer[14]—very important in a country where Buddhism and its associated mostly vegetarian, pescetarian lifestyle acted to reduce dependence on livestock for food. The waste products of rich people were sold at higher prices because their diet was better.[11]

Various historic documents dating from the 9th century describe laws regarding the construction of fresh and waste water channels, and detail the disposal procedures for toilet waste.[7]

Prisoners shall be directed to clean up sewage at the Palace and government offices as well as toilets of the east and west on the morning after a rainy night
(Collected Interpretations of the Administrative Laws Ryo-no-shuge)

Selling human waste products as fertilizers became much less common after World War II, both for sanitary reasons and because of the proliferation of chemical fertilizers, and less than 1% is now used for night soil fertilization.[15][16] Because of this history, Japan had a much higher historical standard of hygiene. For example, in Japan, the orderly disposal of human waste was common, while in Europe, sewage was simply dumped on the streets throughout much of the continent's early modern history. The first Westerner to visit Edo expressed his shock to see such a clean city.[16]

Wooden lid covering the Meiji Era squat toilet of a wealthy Japanese near Nakatsugawa.

In Okinawa, the toilet was often attached to the pig pen, and the pigs were fed with the human waste product. This practice was banned as unhygienic after World War II by the American authorities.[17]

During the Azuchi–Momoyama period (1568 to 1600), the "Taiko Sewerage" was built around Osaka Castle, and it still exists and functions today.[8] The use of modern sewage systems began in 1884, with the installation of the first brick and ceramic sewer in Kanda, Tokyo.[8] More plumbing and sewage systems were installed after the Great Kantō earthquake to avoid diseases after future earthquakes. However, the construction of sewers increased only after World War II to cope with the waste products of the growing population centers. By the year 2000, 60% of the population was connected to a sewer system.[18] The national Sewage Day is September 10.[19][20]

Western-style toilets and urinals started to appear in Japan at the beginning of the 20th century, but only after World War II did their use become more widespread, due to the influence of the American occupation.[4] The Occupation government eschewed the use of night soil as fertilizer, which led to a sense of shame over this unsavory but ecologically sustainable practice, and in rural areas where the practice had persisted, human waste quickly went from being recycled to being disposed of. Specific places where night soil continued to be recycled required conscious political leadership, such as the Shinkyō Commune in Nara Prefecture.[21] Unconnected septic tanks are still common in small towns, a final testament to Japan's traditional waste recycling.

In 1977, the sale of Western-style toilets exceeded the sale of traditional squat toilets in Japan. Based on toilets with a built-in bidet from Switzerland and the U.S., the world's largest sanitary equipment company, TOTO, introduced the Washlet in 1980.[4] Japanese companies currently produce some of the most advanced, high-tech toilets in the world.[22]

Terminology

The word toire (トイレ?) is an abbreviated form of the English language word "toilet"[23] and is used both for the toilet itself and for the room where it is located. Similarly to the word anime, toire is often mistakenly identified as a French language loan word due to its French-sounding ending.[citation needed]

A common euphemism is otearai (お手洗い?, lit. hand-washing). Strictly speaking, otearai refers to the sink and is actually a loan translation of the word "lavatory".[24] This is similar to the usage in American English of "washroom", which literally means a room where something is washed, and "toilet", which literally refers to the act of self-cleaning. It is also common to see another loan translation, keshōshitsu (化粧室?, lit. powder room), on signs in department stores and supermarkets, as well as accompanying the public toilet pictogram.

The plain word for toilet is benjo (便所?, place of convenience or place of excrement), from the word ben (便?) meaning "convenience" or "excrement", and this word is fairly common.[24] It is often used in elementary schools, public swimming baths, and other such public places, and is not especially impolite, although some may prefer to use a more refined word. In many children's games, a child who is tagged "out" is sent to a special place, such as the middle of a circle, called the "benjo." Japanese has many other words for places reserved for excretory functions, including kawaya (厠) and habakari (憚り), but most are rare or archaic.

The toilet itself—that is, the bowl or in-floor receptacle, the water tank, et cetera—is called benki (便器). The toilet seat is benza (便座).[25] A potty, either for small children or for the elderly or infirm, is called omaru (sometimes written 御虎子).

The Japan Toilet Association celebrates an unofficial Toilet Day on November 10, because in Japan the numbers 11/10 (for the month and the day) can be read as ii-to(ire), which also means "Good Toilet".[26]

Types of toilets

Squat toilet

A contemporary Japanese squat toilet

The traditional Japanese-style (和式, washiki) toilet is a squat toilet—also known as the Asian toilet[dead link][27] as squat toilets of somewhat similar design are common all over Asia. A squat toilet differs from a Western toilet in both construction and method of employment. A squat toilet essentially looks like a miniature urinal set horizontally into the floor. Most squat toilets in Japan are made of porcelain, although in some cases (as on trains) stainless steel is used instead. The user squats over the toilet, facing the hemispherical hood, i.e., the wall in the back of the toilet in the picture seen on the right.[dead link][27] A shallow trough collects the waste, instead of a large water-filled bowl as in a Western toilet. All other fixtures, such as the water tank, piping, and flushing mechanism, may be identical to those of a Western toilet. Flushing causes water to push the waste matter from the trough into a collecting reservoir which is then emptied, with the waste carried off into the sewer system. The flush is often operated in the same manner as a Western toilet, though some have pull handles or pedals instead. Many Japanese toilets have two kinds of flush: "small" (小) and "large" (大). The difference is in the amount of water used. The former is for urine (in Japanese, literally "small excretion") and the latter for feces ("large excretion"). The lever is often pushed to the "small" setting to provide a continuous covering noise for privacy, as discussed below.

Two variations are common: one where the toilet is level with the ground, and the other where it is raised on a platform approximately 30 cm (1 ft).[28] The latter is easier to use for men to urinate while standing, but both types can be used for this purpose. There is also no difference for defecation or squatting urination. The user stands over the squat toilet facing the hood and pulls down (up in the case of skirts) their trousers and underwear to the knees. The user then squats over the hole, as close to the front as possible, as excrement tends to fall onto the rear edge of the in-floor receptacle if the user squats too far back; for this reason many public squat toilets have signs reminding the user to "Please take one step closer."[2]

Beginners and foreigners often hold onto the piping at the front, which therefore has earned the nickname "grunt bar," from the sounds made while holding onto this pipe.[29] If the plumbing is hidden or not strong enough, a separate handle may be installed specially to aid the user in keeping his balance, both when using the toilet and when standing afterwards. Another common strategy employed by foreigners to avoid any potentially embarrassing accidents while defecating is to strip completely from the waist down and hang the garments on a hook before assuming the position.[citation needed]

One advantage of squat toilets is that they are very easy to clean. They are also cheaper to make, they consume less water per flush than Western toilets, and, due to the lack of direct contact with the seat, some people claim that they are more hygienic. However, seat contact is not a real health risk[30][31] and squat toilets allow splatter on one's own legs and feet. The waterless trough minimizes the risk of splash-back of water during defecation. However, because the products of excretion sit exposed to the open air until flushed away, they commonly produce much stronger odors than they would when submerged as in a Western toilet, an effect that is often quite noticeable in or anywhere near a Japanese restroom.[citation needed]

In addition, a number of medical benefits are attributed to the squat toilet.[32] It has been suggested that the squatting strengthens the pelvic muscles of females, reducing the likelihood of incontinence.[dead link][33] Furthermore, it is said that this toilet builds up strength in the hips, and improves breathing and concentration. The upright squatting position also allows wastes to be eliminated more quickly and completely, reducing fecal transit time. Slow fecal transit is a major risk factor for colon cancer.[34] Other studies find that squatting prevents and cures hemorrhoids.[35] Assuming and maintaining the squatting position on a regular basis may also help maintain the flexibility of the knees.[36]

A combination squat/Western toilet also exists, where a seat can be flipped down over a squat toilet, and the toilet can be used essentially the same way as the Western style.[37] This hybrid seems to be common only in rural areas for the benefit of resident foreigners. Adapters that sit on top of the Japanese toilet to convert it to a functional sit-down toilet are much more common. There are also permanently installed extensions available to convert a squat toilet into a Western-style washlet. Inversely, there also exists a conversion platform available, that allows someone who prefers a squat toilet to raise himself up to the level of a Western toilet.[dead link][38]

A spigot on top of the tank of this Western-style flush toilet allows users to conserve water by washing their hands in water destined for the next flush.

Western-style

The standard flush toilet used worldwide is known in Japan as a Western-style (洋式 yōshiki?) toilet. Western-style toilets, including high tech toilets, are now more common in Japanese homes than the traditional squat toilets,[2] though some older apartments retain stickers on the toilet or in its room illustrating the proper way to use it for urination and defecation. While most public facilities such as schools, temples, and train stations are often equipped with only squat toilets,[2] in their own homes, Japanese people prefer being able to sit, especially older or physically disabled individuals for whom prolonged squatting is physically demanding or uncomfortable.

Western-style flush toilets in Japan commonly include water-saving features such as the ability to choose between a "big" flush and a "little" flush. Many toilets also route the water to fill the tank through a faucet over the tank allowing users to rinse their hands.

Japanese bidets

A high-end wireless toilet control panel with 38 buttons and liquid-crystal display.

The modern toilet in Japan, in English sometimes called Super Toilet, and commonly known in Japanese as Washlet (ウォシュレット Woshuretto?) or as warm-water cleaning toilet seat (温水洗浄便座 onsui senjō benza?) is one of the most advanced types of toilet worldwide, showing a dazzling array of features.[5] The Toto product Washlet Zoe is listed in Guinness World Records as the world's most sophisticated toilet with seven functions. However, as the model was introduced in 1997, it is now likely to be inferior to the latest model by Toto Neorest.[22] The idea for the washlet came from abroad, and the first toilet seat with integrated bidet was produced in the United States in 1964. The age of the high-tech toilet in Japan started in 1980[6] with the introduction of the Washlet G Series by Toto, and since then the product name washlet has been used to refer to all types of Japanese high-tech toilets. As of 2002, almost half of all private homes in Japan have such a toilet, exceeding the number of households with a personal computer.[4][5] While the toilet looks like a Western-style toilet at first glance, there are numerous additional features—such as blow dryer, seat heating, massage options, water jet adjustments, automatic lid opening, automatic flushing, wireless control panel, room heating and air conditioning for the room—included either as part of the toilet or in the seat.[2] These features can be accessed by an (often wireless) control panel attached to the seat or mounted on a nearby wall.[2]

Basic features

The most basic feature is the integrated bidet, a nozzle the size of a pencil that comes out from underneath the toilet seat and squirts water. It has two settings: one for washing the anus and one for the bidet.[1][4] The former is called posterior wash, general use, or family cleaning, and the latter is known as feminine cleaning, feminine wash or simply bidet. At no point does the nozzle actually touch the body of the user. The nozzle is also self-cleaning and cleans itself before and after operation. The user can select to wash the anus or vulva by pressing the corresponding button on the control panel. Usually the same nozzle is used for both operations, but at a different position of the nozzle head, and using different openings in the nozzle to squirt water at a different angle to aim for the correct spot. Occasionally, two nozzles are used, each dedicated for one area. The control logic is also attached to a pressure switch or a proximity sensor in the toilet seat, and operates only when the seat is occupied. The very first models did not include this automatic switch-off. A number of curious users pressed the button while watching the toilet to see its mode of operation, and promptly received a jet of warm water in their faces.[20]

The seat-heating feature is very common, found even on toilets that lack the bidet features. As most Japanese homes lack central heating – instead using space heating – the bathroom may be only a few degrees above freezing in the winter.[5][20]

Customization

Most high-tech toilets allow water temperature and water pressure to be adjusted to match the preferences of the user. By default, the vulva receives less pressure than the anus. Researchers in Japan have found that most users prefer a water temperature slightly above body temperature, with 38 °C considered optimal. The nozzle position can also often be manually adjusted forward or aft. High-end washlets allow selection of vibrating and pulsating jets of water, claimed by manufacturers to be beneficial for constipation and hemorrhoids.[11] The most advanced washlets can mix the water jet with soap for an improved cleaning process.

The washlet can replace toilet paper completely, but many users opt to use both wash and paper in combination—although use of paper may be omitted for cleaning of the vulva. Some wipe before washing, some wash before wiping, some wash only, and some wipe only—each according to his/her preference. Another frequent feature is a blow drier, often adjustable between 40 °C and 60 °C, used to dry the washed areas.[20]

Advanced features

Other features may include a heated seat, which may be adjustable from 30 °C to 40 °C; an automatic lid equipped with a proximity sensor, which opens and closes based on the location of the user.[5] Some play music to relax the user's sphincter (some Inax toilets, for example, play the first few phrases of Op. 62 Nr. 6 Frühlingslied by Felix Mendelssohn). Other features are automatic flushing, automatic air deodorizing, and a germ-resistant surface.[5][22][39] Some models specially designed for the elderly may include armrests and devices that help the user to stand back up after use. A soft close feature slows the toilet lid down while closing so the lid does not slam onto the seat, or in some models, the toilet lid will close automatically a certain time after flushing. The most recent introduction is the ozone deodorant system that can quickly eliminate smells. Also, the latest models store the times when the toilet is used and have a power-saving mode that warms the toilet seat only during times when the toilet is likely to be used based on historic usage patterns. Some toilets also glow in the dark or may even have air conditioning below the rim for hot summer days. Another recent innovation is intelligent sensors that detect someone standing in front of the toilet and initiate an automatic raising of the lid (if the person is facing away from the toilet) or the lid and seat together (if someone is facing the toilet).[5]

Text explaining the controls of these toilets tends to be in Japanese only. Although many of the buttons often have pictograms, the flush button is often written only in Kanji, meaning that non-Japanese users may initially find it difficult to locate the correct button.

Future developments

Recently, researchers have added medical sensors into these toilets, which can measure the blood sugar based on the urine, and also measure the pulse, blood pressure, and the body fat content of the user.[4][5] Talking toilets that greet the user have also started being made.[5] Other measurements are currently being researched. The data may automatically be sent to a doctor through a built-in internet-capable cellular telephone.[39] However, these devices are still very rare in Japan, and their future commercial success is difficult to predict. A voice-operated toilet that understands verbal commands is under development.[5] TOTO, NAIS, and other companies also produce portable, battery-operated travel washlets, which must be filled with warm water before use.

Washlet Syndrome

The repetitive use of a "type water jet on a high-pressure setting for an enema, can weaken the capability for self-evacuation of the Washlet user, which can lead to more serious constipation."[40] If a Washlet high-pressure water jet is used on the anus repeatedly, it may cause excessive cleanliness, prompting other bacteria to adhere around the anus, causing skin disease (inflammation) around the anus. Some proctologists in Japan have named this "Washlet Syndrome" (ウォシュレット症候群 woshuretto shoukougun?) or "Warm-water toilet seat Syndrome" (温水便座症候群 on-sui ben-za shoukougun?). [41][dead link][42]

Male and female urinals

Modern Japanese urinal

Urinals in Japan are very similar to the urinals in the rest of the world, and mainly used for public male toilets or male toilets with a large number of users. They often are, however, mounted lower compared to urinals in the West.[citation needed]

Female urinals never caught on in Japan, although there were attempts made to popularize the American Sanistand female urinal by the Japanese toilet manufacturing company Toto between 1951 and 1968. This device was shaped like a cone and placed on the floor. However, those were never very popular, and only a few of them remain, including those underneath the Olympic Stadium from the 1964 Summer Olympics in Tokyo, which was added to accommodate people from a wide range of cultures.[11]

Japan-specific accessories

Toilets in Japan have very similar accessories as most toilets worldwide, including toilet paper, a toilet brush, a sink, etc. However, there are some Japan-specific accessories that are rarely found outside of Japan.

The Sound Princess

An Otohime in a women's room: The black square is the motion sensor for starting and stopping the sound

Many Japanese women are embarrassed at the thought of being heard by others during urination[43] (see paruresis). To cover the sound of bodily functions, many women used to flush public toilets continuously while using them, wasting a large amount of water in the process.[43] As education campaigns did not stop this practice, a device was introduced in the 1980s[4] that, after activation, produces the sound of flushing water without the need for actual flushing. A Toto brand name commonly found is the Otohime (音姫?, lit. "Sound Princess," also homophone with a legendary goddess Otohime). This device is now routinely placed in most new public women's rooms, and many older public women's rooms have been upgraded.[43] The Otohime may be either a separate battery-operated device attached to the wall of the toilet, or included in an existing washlet. The device is activated by pressing a button, or by the wave of a hand in front of a motion sensor. When activated, the device creates a loud flushing sound similar to a toilet being flushed. This sound either stops after a preset time or can be halted through a second press on the button. It is estimated that this saves up to 20 liters of water per use.[4] However, some women believe that the Otohime sounds artificial and prefer to use a continuous flushing of the toilet instead of the recorded flush of the Otohime.[44]

Toilet slippers

A pair of toilet slippers

In Japanese culture, there is a tendency to separate areas into clean and unclean, and the contact between these areas is minimized. For example, the inside of the house is considered a clean area, whereas the outside of the house is considered unclean. To keep the two areas separated, shoes are taken off before entering the house so that the unclean shoes do not touch the clean area inside of the house. Historically, toilets were located outside of the house, and shoes were worn for a trip to the toilet. Nowadays, the toilet is almost always inside the home and hygienic conditions have improved significantly, but the toilet is still considered an unclean area, even though other places are much more likely to have higher bacterial contamination.[45] To minimize contact between the unclean toilet floor and the clean floor in the rest of the house, many private homes and also some public toilets have toilet slippers (トイレスリッパ toire surippa?) in front of the toilet door that should be used when in the toilet and removed right after leaving the toilet.[2] This also indicates if the toilet is in use. They can be as simple as a pair of rubber slippers, decorated slippers with prints of anime characters for small children, or even animal fur slippers for those with money to spend. A frequent faux pas of foreigners is to forget to take off the toilet slippers after a visit to the restroom, and then use these in the non-toilet areas, hence mixing the clean and unclean areas.[46][47][48]

Public toilets

Public toilets are usually readily available all over Japan, and can be found in department stores, supermarkets, book stores, CD shops, parks, most convenience stores, and in all but the most rural train stations. Some older public toilet buildings lack doors, meaning that men using the urinals are in full view of people walking past. Beginning in the 1990s, there has been a movement to make public toilets cleaner and more hospitable than they had been in the past.

The number of public restrooms that have both Western and squat types of toilets is increasing.[2] Many train stations in the Tokyo area and public schools throughout Japan, for example, only have squat toilets. In addition, parks, temples, traditional Japanese restaurants, and older buildings typically only have squat toilets. Western-style toilets are usually indicated by the kanji characters 洋式 (yōshiki), the English words "Western-style", a symbol for the type of toilet, or any combination of the three. Handicapped bathrooms are always Western style.

Many public toilets do not have soap for washing hands[citation needed], or towels for drying hands. Many people carry a handkerchief with them for such occasions,[2] and some even carry soap. Some public toilets are fitted with powerful hand dryers to reduce the volume of waste generated from paper towels. Hand dryers and taps are sometimes installed with motion-sensors as an additional resource-saving measure.

Cultural aspects

In Japan, being clean is very important, and some Japanese words for 'clean' can be used to describe beauty. The word kirei (きれい, 綺麗) can be defined as "pretty, beautiful; clean; pure; orderly." This may explain the success of the high-tech toilet with a built-in bidet. There is also a large market for deodorants and air fresheners that add a pleasant scent to the area.

In the often crowded living conditions of Japanese cities and with the lack of rooms that can be locked from inside in a traditional Japanese house, the toilet is one of the few rooms in the house that allows for privacy. Some toilet rooms are equipped with a bookshelf, in others people may enter with a newspaper, and some are even filled with character goods and posters. Even so, these toilets are, whenever possible, in rooms separate from those for bathing. This is due to the ethic of separating clean from unclean, and this fact is a selling point in properties for rent.[49]

Both the traditional squat toilet and the high-tech toilet are a source of confusion for foreigners unaccustomed to these devices. There are humorous reports of individuals using a toilet, and randomly pressing buttons on the control panel either out of curiosity or in search for the flushing control, and suddenly to his horror receiving a jet of water directed at his genitals or anus. As the water jet continues for a few seconds after he jumps up, he also gets himself or the bathroom wet.[20][dead link][33] Many Japanese toilets now feature pressure sensitive seats that automatically shut off the bidet when the person gets up. Many also have the buttons written in English to reduce the culture shock.

Environmental aspects

The environmental impact of modern style washlets differs from regular flush toilets. Modern toilets use less water than old toilets, and the self-cleaning options also reduce the amount of detergent.[50] Some toilets even change the amount of water for the flush depending if the seat was flipped up (indicating male urination) or not.[22] They also cause less toilet paper to be used. On the other hand, these toilets also consume energy, and are estimated to consume 5% of the energy of the average Japanese household.[51] In rural areas, toilets that use very little or no water have also been designed.[4] These are also considered as emergency toilets in case of earthquakes.[dead link][52]

Economy

Electrically raised toilet seat for the elderly

Washlets in Japan cost from US$200, with the majority priced around US$500 for washlet upgrades for existing Western-style toilets. Top-of-the-range washlets, including the ceramic bowl, can easily cost up to US$5,000.

Toto Ltd. is the largest producer of toilets, including washlets, worldwide.[53] Washlets and other toilet related products are also produced by Inax, NAIS[disambiguation needed], and Panasonic.

The total market worldwide for high-tech toilets was about US$800 million in 1997. The largest producer is Toto, with 65% of the market share, while the second largest is Inax at 25%.[6][20] The main market for washlets is still in Japan, and TOTO reports that overseas sales account for just 5% of its revenue.[6] The primary foreign market is China, where Toto sells over one million washlets each year. In the U.S. for example, sales are well below Japanese levels, even though sales improved from 600 units per month in 2001 to 1,000 units per month in 2003. In Europe, Toto sells only 5,000 washlets annually.[6] While most Europeans would probably regard Japanese washlets as quite a curiosity, the number of such toilets being installed in Europe is on the rise. This is mainly for the special purpose of toilets for the handicapped. Depending on the type of disability, handicapped persons may have difficulties reaching the anus region in order to clean themselves after toilet use. Hence, the introduction of toilets with a water jet cleaner and blow dryer allows such persons to clean themselves without assistance.

There are a number of reasons for low sales outside Japan. One main reason is that it takes some time for the customers to get used to the idea of a washlet. Sales in Japan were also slow when the device was introduced in 1980, but after some acclimatization, sales improved significantly starting in 1985. Around 1990, 10% of Japanese households had a washlet, and this number increased greatly to over 50% in 2002.[6] Toto expects a corresponding improvement in foreign sales within the next few years. Another reason is the lack of a power supply near the toilet. While virtually all Japanese washrooms have an electric outlet behind the toilet, many foreign bathrooms do not have a nearby outlet. In Australia, New Zealand, Ireland, the UK, and many other countries, high current electrical outlets installed in close proximity to water, or where persons may be wet, are prohibited by legally enforced codes due to health and safety reasons. They are also much more expensive than traditional Western toilets.[6] Finally, in Europe, there is the competition of the traditional Western bidet; conversely, North Americans are not accustomed to any sort of bidet.[6]

See also

References

  1. ^ a b c d e f g h i "Japanese toilets". Japan-Guide.com. Retrieved 2006-10-30. 
  2. ^ "Penetrarion rate of Major household durable goods" (in Japanese). Economic and Social Research Institute(ESRI), Cabinet Office, Japan. April 2010. 
  3. ^ a b c d e f g h i "High-Tech Toilets". Web Japan.  archive
  4. ^ a b c d e f g h i j Brooke, James (October 8, 2002). "Nara Journal; Japanese Masters Get Closer to the Toilet Nirvana". The New York Times. Retrieved 2010-04-09. 
  5. ^ a b c d e f g h Reuters, Tokyo, Chris (September 28, 2003). "US, Europe unready for super-toilets, but Japan is patient". Taipei Times. Retrieved 2006-11-08. 
  6. ^ a b c d e f Matsui, Akira; Masaaki Kanehara, Masako Kanehara (2003). Palaeoparasitology in Japan - Discovery of toilet features (pdf). "Mem. Inst. Oswaldo Cruz". Memórias do Instituto Oswaldo Cruz (Rio de Janeiro: Memórias do Instituto Oswaldo Cruz) 98 (1): 127–136. doi:10.1590/S0074-02762003000900019. ISSN 0074-0276. Retrieved 2006-11-05. 
  7. ^ a b c "Sewer History: Photos and Graphics: Japan". Retrieved 2006-10-30. 
  8. ^ "Making Great Breakthroughs: All about the Sewage Works in Japan". Japan Sewage Works Association. c. 2002. p. 47. Retrieved 2006-10-30. 
  9. ^ a b "Invitation: The Heijo Palace Site Museum" (PDF). p. 16. Retrieved 2006-10-30. 
  10. ^ a b c d Magnier, Mark. "Japan Is Flush With Obsession". Los Angeles Times. Retrieved 2009-08-05. 
  11. ^ "What is "washi" and why is it used in Japanese toilet paper?". Toilet Paper World. Retrieved 2006-10-30. [dead link]
  12. ^ Pietzcker, Eva (2004). "Japanese Papermaking - Kami-suki". Druckstelle Berlin. Retrieved 2006-10-30. 
  13. ^ "The History of Toilets in Japan". Web Japan. Retrieved 2009-08-05. 
  14. ^ Masao Ukita and Hiroshi Nakanishi (1999). "Pollutant Load Analysis for the Environmental Management of Enclosed Sea in Japan" (PDF). p. 122. Retrieved 2006-10-30. 
  15. ^ a b Junko Edahiro, Hiroyuki Tada (March 31, 2003). Japans sustainable society in the Edo period (1603–1867). Japan for Sustainability Newsletter #007. Japan for Sustainability. Retrieved 2006-11-07. 
  16. ^ Keiichi Kato (December 2000). Study on Okinawa's Development Experience in Public Health and Medical Sector. Institute for International Cooperation, Japan International Cooperation Agency. Retrieved 2009-08-05. 
  17. ^ "Tracking Down the Roots Chronology: Japan". Retrieved 2006-10-30. 
  18. ^ "Numazu's Newsletter" (PDF). 2006-08-15. p. 9. Retrieved 2006-10-30. 
  19. ^ a b c d e f Mary Jordan; Kevin Sullivan (May 15, 1997). "But Do They Flush? Japan's High-Tech Toilets Do Nearly Everything, Even Redden Faces". The Washington Post. Retrieved 2006-11-07. 
  20. ^ Yoshie Sugihara; David W Plath (trans.) Sensei and his people; the building of a Japanese commune. Berkeley, University of California Press, 1969.
  21. ^ a b c d Alan Bellows (January 2, 2006). "Modern Movements in Toilet Technology". Damn Interesting. Retrieved 2006-11-08. 
  22. ^ Ichikawa, Takashi (1998). Sanseidō New Modern Dictionary (三省堂現代新国語辞典 sanseidōgendaishinkokugojiten?). Tokyo, Japan: Sanseido Co., Ltd. ISBN 4-385-14034-0. 
  23. ^ a b "The Japanese Toilet". The Japanese Page. May 2001. Retrieved 2006-11-07. 
  24. ^ "List about toilet". Retrieved 2006-11-07. 
  25. ^ "Japan Toilet association" (in Japanese). Retrieved 2006-11-07. [unreliable source?] [source needs translation]
  26. ^ a b Lim Tai Wei. "A Study of Japanese Toilets". Archived from the original on November 25, 2006. Retrieved 2006-10-30. 
  27. ^ "Living in Japan - Toilet". Japanguide.com. Retrieved 2006-11-08. 
  28. ^ Curtis Hoffmann (1992). More on Living in Japan. Retrieved 2006-11-07. 
  29. ^ "Myth: Toilet Seats Are the Dirtiest Thing in the Bathroom". ABC News original report (ABC News). October 14, 2005. Retrieved 2006-11-13. 
  30. ^ "Lifting the lid on computer filth". BBC News. March 12, 2004. Retrieved 2006-11-13. 
  31. ^ "Health Benefits of the Natural Squatting Position". Nature's Platform. Retrieved 2006-11-05. 
  32. ^ a b Lim Tai Wei (2002). A Study of Japanese Toilets. World Toilet Organization. Archived from the original on September 25, 2006. Retrieved 2006-11-07. 
  33. ^ Jacobs EJ, White E (July 1998). "Constipation, laxative use, and colon cancer among middle-aged adults". Epidemiology 9 (4): 385–91. doi:10.1097/00001648-199807000-00007. PMID 9647901. 
  34. ^ Christine Dimmer, Brian Martin, Noeline Reeves and Frances Sullivan (October 1996). "Squatting for the Prevention of Hemorrhoids?" (http). Townsend Letter for Doctors & Patients (159): 66–70. ISSN 1059-5864. Archived from the original on September 12, 2006. Retrieved 2006-11-05. 
  35. ^ Saeed Rad, M.D. "Impact of Ethnic Habits on Defecographic Measurements". Archives of Iranian Medicine. Retrieved 2006-10-30. 
  36. ^ Julie Parsons (´1995). ""You call this a toilet?!" And Other Oddities of Japanese Housing". Iwate Pre-Departure Handbook. Retrieved 2006-11-08. 
  37. ^ [dead link]"スワレット (Swaret)". Online catalog (in Japanese). TOTO. Archived from the original on 2006-07-19. Retrieved 2006-12-03. 
  38. ^ a b Fitzpatrick, M. (May 14, 1998). "Japanese offer the world hi-tech toilet training.". Daily Telegraph. pp. 8–9. 
  39. ^ "医師に聞く!ウォシュレットの正しい使い方 (Ishi ni kiku! Woshuretto no tadashii tsukaikata)" [Question for the doctor about right usage of Washlet] (in Japanese). Retrieved 2008-06-28. 
  40. ^ "藤家クリニック (肛門科) - おしりにやさしく - ウォシュレットをお持ちの方へ" [Fujiie Clinic (Proctology) - Take care of the hips tenderly - For the "Washlet" users] (in Japanese). Retrieved 2008-06-28. 
  41. ^ [dead link] "洪クリニック (肛門科) - よくあるご質問 - Q.3 普段の生活で何か気をつけることはありますか" [Koh Clinic (Proctology) - F.A.Q. - Question No.3 What about notice on usual life of patient] (in Japanese). Retrieved 2008-06-28. [dead link]
  42. ^ a b c Sapa (October 4, 2004). "Sound Princess eliminates toilet noises" (http). IOL. Retrieved 2006-11-05. 
  43. ^ "A Hit with Self-Conscious Women". Web Japan. Retrieved 2009-11-21. 
  44. ^ M. Ojima; Y. Toshima, E. Koya, K. Ara, S. Kawai, N. Ueda (March 1, 2002). "Bacterial contamination of Japanese households and related concern about sanitation". International Journal of Environmental Health Research 12 (1): 41–52. doi:10.1080/09603120120110040. PMID 11970814. 
  45. ^ "Japanese customs for foreigners - part 1: toilet slippers". Genki Japanese and Culture School. Retrieved 2006-11-13. 
  46. ^ Doug Jardine (September 5, 2006). "What's with toilet slippers?". Retrieved 2006-11-13. 
  47. ^ Anne R. LaVin. "Origami Tanteidan Convention - The Gaijin Guide: Weather & Clothing". Retrieved 2006-11-13. 
  48. ^ Gregg Mann. "Tokyo Apartments". Retrieved 2006-11-13. 
  49. ^ Yamanouchi, Daisuke (2001). "Reducing Environmental Problems Caused by Domestic Water Consumption" (2nd International Symposium on Environmentally Conscious Design and Inverse Manufacturing (EcoDesign'01) ed.). p. 65. 
  50. ^ How Life Cycle Assessment (LCA) can enhance the Fight against Global Warming (Research Report No. 45) (PDF). Development Bank of Japan, Economic and Industrial Research Department. August 2004. Retrieved 2011-07-30. 
  51. ^ [dead link] Saiko Sakamoto, Atsuhiro Katsumata. "The Next Generation Toilet And Its Maintenance" (pdf). Japan Toilet Association Maintenance Study Institute. Archived from the original on January 12, 2006. Retrieved 2006-11-13. 
  52. ^ George, Rose (29 August 2008). "Japan's hi-tech toilets". The Daily Telegraph. London. 

External links