تنگ بوان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

دره بوان یا تنگ بوان که به زبان محلی تنگ بون گفته میشود در استان فارس و شهرستان نورآباد ممسنی در مسیر جاده ممسنی به سپیدان واقع شده است.

دره بوان

این دره زیبا به علت پر باران بودن منطقه بالای آن و دارا بودن مخزن آبی مناسب داری آبشار ها و چشمه ساران آب شیرین زیادی هست که هر ساله در فصل بهار و تابستان میزبان گردشگران زیادی از استانهای فارس، بوشهر، کهگیلویه و بویراحمد وخوزستان است ، این تنگ در زمستان و پاییز نیز بسیار زیبا و دیدنی است .

از چشمه های معروف آن ممبلو و بزرگترین آبشار از پولکی میتوان نامبرد که پنجمین آبشار کشوراست .

تقسیم بندی محلی به سه قسمت : بوان علیا (ده بالا ) ، بوان وسطی (ده میونه) ، بوان سفلی (ده دومِن)

مردم این منطقه در زمستان اغلب شهر نورآباد ساکن میباشند و گروهی نیز به ترتیب در روستاهای کره کان (کره کون)- چاه چنار (چه چنار)و چاه توت (چهتی) سکنی میگزیدند. این روستا ها در گذشته ییلاق تمامی مردم بوان محسوب میشده .

باغ‌های گردو و انار این منطقه، علاوه بر زیبایی چشم نواز و مایه آرامش ساکنین و مسافران سالانه مقادیر قابل توجهی محصولات کشاورزی را به بازار عرضه مینمایند .

در زمان جنگ ایران و عراق این روستای کوچک با تقدیم 13 شهید مردانگی مردمان غیور این دیار را ثابت کرد .

دارای بقعه امام زاده گان : امام زاده ظاهر (امام ظاهر) ، امامزاده شاهزاده سلیمان (شاه سیمون) و امامزاده شاهزاده حسین (شازاده حسین).