تلسکوپ کک

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
تلسکوپ کک
KeckTelescopes-hi.png
The Keck observatory domes atop Mauna Kea
نام‌های دیگرKeck telescope ویرایش در ویکی‌داده
رصدخانهرصدخانه مونوکی Edit this on Wikidata
موقعیت65-1120 Mamalahoa Hwy., Kamuela، هاوایی، ایالات متحده آمریکا
مختصات جغرافیایی۱۹°۴۹′۳۵″شمالی ۱۵۵°۲۸′۳۰″غربی / ۱۹٫۸۲۶۳۶°شمالی ۱۵۵٫۴۷۵۰۱°غربی / 19.82636; -155.47501مختصات: ۱۹°۴۹′۳۵″شمالی ۱۵۵°۲۸′۳۰″غربی / ۱۹٫۸۲۶۳۶°شمالی ۱۵۵٫۴۷۵۰۱°غربی / 19.82636; -155.47501
سازمانCalifornia Association for Research in Astronomy dba W. M. Keck Observatory
ارتفاع۴٬۱۴۵ متر (۱۳٬۶۰۰ فوت)
طول موجOptical, near-infrared
ساختKeck I 1993, Keck II 1996
نخستین پرتو24 November 1990, 23 October 1996 Edit this on Wikidata
نوع تلسکوپReflector
شمار تلسکوپ‌ها۲
قطر۱۰ متر (۳۳ فوت) each
وضوح فضایی0.04 to 0.4 arcsecond for individual telescopes, depending on target and instruments used
محدوده گردآوری۷۶ متر مربع (۸۲۰ فوت مربع) each
فاصله کانونی عدسی17.5 m (f/1.75)
استقراراستقرار سمت-ارتفاعی
گنبدSpherical
وبگاهwww.keckobservatory.org
تلسکوپ کک در ایالات متحده آمریکا قرار گرفته‌است
تلسکوپ کک
موقعیت تلسکوپ کک
تلسکوپ کک-۱ و کک-۲

تلسکوپ‌های کِک (به انگلیسی: W. M. Keck Observatory) نام دو تلسکوپ از بزرگترین و قوی‌ترین تلسکوپهای نوری جهان هستند که در رصدخانه مونوکی در هاوایی قرار گرفته‌اند.

این دو تلسکوپ متشابه در ارتفاع ۴٬۱۴۵ متر از سطح دریا قرار دارند، و هر یک از آیینه‌های مقعر مشبکی (mosaic) با قطر ۱۰ متر تشکیل شده‌اند.

تعداد زیادی دانشگاه در استفاده از این تلسکوپ‌ها شریک هستند. دانشگاه کلتک و دانشگاه کالیفرنیا از این دسته‌اند.

تاریخچه[ویرایش]

در سال ۱۹۸۵ میلادی هاروارد بی کک تاجر موفق آمریکایی با کمک گرفتن از بنیاد پدرش ویلیام میرون کک و بودجه‌ای ۷۰ میلیون دلاری طرحی را شروع کرد که یک تلسکوپ ۱۰ متری و رصدخانه‌ای مجهز را شامل می‌شد. او با تلاش‌های خود توانست در می سال ۱۹۹۳ میلادی ساخت تلسکوپ کک ۱ را به پایان برساند و در اکتبر سال ۱۹۹۶ میلادی کک ۲ را راه اندازی کرد. هاروارد بی کک در همان سال در سن ۸۳ سالگی در گذشت.

موقعیت و مکان رصدخانه‌ها[ویرایش]

در وسط اقیانوس آرام جزیره هاوایی با هزاران مایل آب گرم پایدار احاطه شده‌است. قله موناکی بلندترین ارتفاع هاوایی است که ارتفاعی حدود ۱۳۷۹۶ فوت (تقریباً ۴۲۰۰ متر) از سطح آب‌های آزاد دارد. چراغ‌های شهری کمی آسمان جزیره هاوایی را آلوده می‌کنند و برای سال‌ها جو بالای موناکی تمیز، آرام و خشک است. این پروژه به وسیله دانشگاه کالیفرنیا و موسه فناوری کالیفرنیا مدیریت شد. امروزه رصدخانه کک به وسیله منابع مالی عمومی و کمک‌های بشردوستانه حمایت می‌شود. این مجموعه توسط انجمن کالیفرنیا برای تحقیق در اخترفیزیک (CARA) اداره می‌شود. هیئت مدیره شامل نمایندگانی از موسسه فناوری کالیفرنیا و دانشگاه کالیفرنیا با رابطانی از ناسا و بنیاد کک هستند. مخارجی که تا پایان این پروژه عظیم علمی هزینه شد مبلغی بالغ بر ۱۴۰ میلیون دلار بود. در سال ۱۹۹۶ میلادی نیز سازمان فضایی آمریکا ناسا (NASA) در پروژه تلسکوپ‌های کک مشارکت خود را شروع کرد و تا به امروز فعالیت‌های خوبی بین تلسکوپ کک و سازمان فضایی آمریکا بوده‌است.

ساختمان تلسکوپ‌ها[ویرایش]

تلسکوپ‌های کک از نوع تلسکوپ‌های بازتابی هستند، که هرکدام قطری در حدود ۱۰ متر دارند. نوع استقرای این تلسکوپ‌ها از نوع سمتی- ارتفاعی است که تعادل لازم را به تلسکوپ می‌دهد. کامپیوترهای بزرگ با آنالیز پیشرفته، دقیقاً مشخص کرده‌اند که بیشترین استحکام و سفتی لازم برای استفاده از کمترین میزان فولاد در حدود ۲۷۰ تن برای هر تلسکوپ است. این کار نه فقط به دلیل اقتصادی بلکه برای جلوگیری از تغییر شکل تلسکوپ‌ها هم بسیار حائز اهمیت است. چون یک تلسکوپ بزرگ درحالیکه مسیر یک ستاره را در آسمان شب دنبال می‌کند، باید در برابر تغییر شکل ناشی از گرانش مقاومت کند. نوع گنبد هر دو تلسکوپ کروی شکل است. حجم هرکدام از گنبدها بالغ بر ۷۰۰۰۰۰ فوت مکعب است. یک خنک‌کننده داخلی از گنبد عایق بندی شده در برابر تغییرات دمایی که می‌تواند باعث دفورم کردن آینه‌ها یا فولاد شود، حفاظت می‌کند. یک تهویه غول آسا به‌طور مداوم کار می‌کند تا دمای گنبد را در نقطه صفر یا پایین‌تر از آن نگهدارد.

آینه‌ها[ویرایش]

همانطور که گفته‌شد، نوع این تلسکوپ‌ها بازتابی است و در آن از آینه استفاده‌شده‌است. قطر آینهٔ هرکدام از تلسکوپ‌ها ۱۰ متر است. ساخت یک‌تکه چنین آینه‌ای با دقت بالا تقریباً غیرممکن است، زیرا وزن زیاد آینه‌ها باعث موجی شد سطح آینه‌ها می‌شود. به همین دلیل آینه‌های تلسکوپ‌های کک از ۳۶ قطعه ۶ وجهی تشکیل شده‌است. این شیوه در زمان خود یک شاهکار انقلابی در مهندسی بود که ساخت آینه‌های بسیار سنگین را امکان‌پذیر می‌ساخت. این ۳۶ قطعه آینه ۶ وجهی به شکل کاملاً فشرده نسبت به هم قراردارند و میکروموتورهایی که توسط یک کامپیوتر مرکزی هدایت می‌شوند، به‌طور مستمر در طول رصد موقعیت هرکدام از اجزا را نسبت به اجزای مجاور با دقتی در حدود نانومتر (درحدود سایز یک مولکول یا ۱/۲۵۰۰۰ قطر یک تار موی انسان) تنظیم می‌کنند. برای تلسکوپ‌های کک، تکنیک جدیدی برای ساخت، پولیش و آزمایش بخش‌های آینه‌ها باید اختراع می‌شد، که شامل صیقل دادن آینه‌های تحت فشار بود. سطح آینه‌ها بسیار صیقلی و صاف است به‌طوری‌که اگر قطر این آینه‌ها برابر قطر زمین شود، اعوجاج‌های سطح آینه‌ها فقط در حدود ۳ فوت است.

ابزارهای اپتیکی به کار رفته در تلسکوپ‌های کک[ویرایش]

طول موج مرئی (۰٫۳ تا ۱ میکرون) DEIMOS پیشرفته‌ترین طیف‌نگار اپتیکی در جهان است که قادر است طیف ۱۳۰ کهکشان یا بیشتر را در یک حالت منفرد ارائه کند. در حالت مگا ماسک این ابزار قادر است در هربار بالغ بر ۱۲۰۰ طیف از اجرام دوردست را بگیرد.

ای اس آی (ESI) قادر است طیف کهکشانها و کوازارهای خیلی ضعیف را از محدوده طیف آبی تا قرمز با بالاترین کیفیت بگیرد. این یک ابزار چند حالتی (multimode) است که به استفاده‌کنندگان این امکان را می‌دهد که در طول یک شب در بین سه حالت متفاوت تغییر کنند. این حالت قادر است که تعدادی از بهترین تصاویر را در رصدخانه بدون استفاده از اپتیک تطبیقی تولید کند.

HIRES یکی از بزرگترین و پیچیده‌ترین ابزارهای مکانیکی و اصلی در رصدخانه‌های کک است. این وسیله نورهایی که از ستاره‌های مختلف می‌آید را به رنگ اجزای مختلف آن تفکیک می‌کند تا به‌طور دقیق شدت هرکدام از رنگ‌ها را به‌طور جداگانه بررسی کند. قابلیت‌های طیف‌نگاری آن در بسیاری از اکتشافات به موفقیت‌های چشمگیری دست یافته‌است. مانند مشخص کردن سیارات در خارج منظومه شمسی و یافتن مدارک مستقیمی از مدل بیگ بنگ.

LRIS یک ابزار نوری ضعیف است که قادر است طیف و تصویر دورترین اجرام شناخته‌شده تا کنون در جهان را بگیرد. این ابزار مجهز به یک بازوی قرمز و یک بازوی آبی است که برای بررسی جمعیت ستاره‌ای در کهکشان‌های دوردست، هسته‌های فعال کهکشانی، خوشه‌های کهکشانی و کوازارها به‌کار می‌رود.

مادون قرمز نزدیک (۱ تا ۵ میکرون)

اپتیک تطبیقی

لیزر راهنمای اپتیک تطبیقی این لیزر برای اولین بار در سال ۲۰۰۴ مورد استفاده قرارگرفت و امروزه در محدوده‌ای که کک II مورد مطالعه قرار می‌دهد گسترش می‌یابد. از یک لیزر ۱۵ واتی سدیم رنگی برای برانگیختن اتم‌های سدیمی که در ارتفاع ۹۰ کیلومتری جو زمین به‌طور طبیعی وجود دارد استفاده می‌کند. لیزر یک ستاره مصنوعی ایجاد می‌کند که به سیستم اپتیک تطبیقی کک این اجازه را می‌دهد که ۷۰-۸۰ درصد از اهداف نیم‌کره شمالی را مشاهده کند.

NIRC دوربین فروسرخ نزدیک برای تلسکوپ کک I بسیار حساس است که قادر است چیزی معادل شعله یک شمع را در کرهٔ ماه مشخص کند. این حساسیت فوق‌العاده ما را قادر می‌سازد که شکل‌گیری و تکامل کهکشان‌ها را در اعماق فضا، کهکشان‌های اولیه و تصاویر اطراف کوازارها را مشاهده کنیم. این ابزار مطالعات پیشگامانه پیرامون مرکز کهکشان‌ها، مطالعه دیسک‌های شکل‌گیری سیارات، و شکل‌گیری ستاره‌های فوق‌العاده سنگین را برای ما مهیا می‌کند.

NIRSPEC طیف‌نگار فروسرخ نزدیک، در مورد انتقال به سرخ کهکشان‌های رادیویی، شکل و نوع حرکت ستاره‌هایی که در مرکز کهکشان‌ها قراردارند، ماهیت کوتوله‌های قهوه‌ای، مناطق هسته‌ای از گرد و غبارهای کهکشان‌های انفجاری و حالت شیمیایی بین ستاره‌ها تحقیق می‌کند.

منابع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/W._M._Keck_Observatory

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

W. M. Keck Observatory
KeckTelescopes-hi.png
The Keck observatory domes atop Mauna Kea
Alternative namesKeck telescope Edit this at Wikidata
Part ofMauna Kea Observatories Edit this on Wikidata
Location(s)Waimea, Hawaii County, Hawaii, US
Coordinates19°49′35″N 155°28′27″W / 19.8264°N 155.4742°W / 19.8264; -155.4742Coordinates: 19°49′35″N 155°28′27″W / 19.8264°N 155.4742°W / 19.8264; -155.4742 Edit this at Wikidata
Altitude4,145 m (13,599 ft) Edit this at Wikidata
BuiltSeptember 1985 Edit this on Wikidata–1996 Edit this on Wikidata (September 1985 Edit this on Wikidata–1996 Edit this on Wikidata) Edit this at Wikidata
First light24 November 1990, 23 October 1996 Edit this on Wikidata
Telescope styleastronomical observatory
optical telescope
reflecting telescope Edit this on Wikidata
Number of telescopesEdit this on Wikidata
Diameter10 m (32 ft 10 in) Edit this at Wikidata
Angular resolution0.04 arcsecond, 0.4 arcsecond Edit this on Wikidata
Collecting area76 m2 (820 sq ft) Edit this at Wikidata
Focal length17.5 m (57 ft 5 in) Edit this at Wikidata
Mountingaltazimuth mount Edit this on Wikidata Edit this at Wikidata
EnclosureSpherical dome Edit this on Wikidata
Websitewww.keckobservatory.org Edit this at Wikidata
W. M. Keck Observatory is located in Hawaii
W. M. Keck Observatory
Location of W. M. Keck Observatory

The W. M. Keck Observatory is a two-telescope astronomical observatory at an elevation of 4,145 meters (13,600 ft) near the summit of Mauna Kea in the U.S. state of Hawaii. Both telescopes have 10 m (33 ft) aperture primary mirrors, and when completed in 1993 (Keck 1) and 1996 (Keck 2) were the largest astronomical telescopes in the world. They are currently the 3rd and 4th largest telescopes.

Overview

With a concept first proposed in 1977, telescope designers at the University of California, Berkeley (Terry Mast) and Lawrence Berkeley Laboratory (Jerry Nelson) had been developing the technology necessary to build a large, ground-based telescope.[1] With a design in hand, a search for the funding began. In 1985, Howard B. Keck of the W. M. Keck Foundation gave $70 million to fund the construction of the Keck I telescope. Construction of Keck I began in September 1985, with first light occurring on 24 November 1990 using only nine of the eventual 36 segments. With construction of the first telescope well advanced, further donations allowed the construction of a second telescope starting in 1991. The Keck I telescope began science observations in May 1993, while first light for Keck II occurred on October 23, 1996.

The Keck II telescope showing the segmented primary mirror

The key advance that allowed the construction of the Keck Observatory's large telescopes was the use of active optics to operate smaller mirror segments as a single, contiguous mirror. A mirror the size of Keck's cast of a single piece of glass could not be made rigid enough to hold its shape precisely; it would sag microscopically under its own weight as it was turned to different positions, causing aberrations in the optical path. In the case of the Keck Observatory telescopes, each of the primary mirrors is composed of 36 hexagonal segments that work together as a single unit. Each segment is 1.8 meters wide, 7.5 centimeters thick, and weighs half a ton.[2] The mirrors were made from Zerodur glass-ceramic by the German company Schott AG.[3] On the telescope, each segment is kept stable by a system of active optics, which uses extremely rigid support structures in combination with three actuators under each segment. During observation, the computer-controlled system of sensors and actuators dynamically adjusts the position of each segment, relative to its neighbors, to keep the surface shape accuracy of four nanometers. This twice-per-second adjustment counters the effect of gravity as the telescope moves, in addition to other environmental and structural effects that can affect the mirror shape.

Each Keck Observatory telescope sits on an altazimuth mount. Most current 8–10 m class telescopes use altazimuth designs due to the reduced structural requirements compared to older equatorial designs. This mounting style provides the greatest strength and stiffness for the least amount of steel, which, for Keck Observatory, totals about 270 tons per telescope. The total weight of each telescope is more than 300 tons. Two of the proposed designs for the next generation 30 and 40 m telescopes use the same basic technology pioneered at Keck Observatory, a hexagonal mirror array coupled with an altazimuth mounting.

The primary mirrors of each of the two telescopes are 10 meters (32.8 ft or 394 in) in diameter, slightly smaller than the Gran Telescopio Canarias. However, all of the light collected by the Keck Observatory primary mirrors (75.76 m2) is sent to the secondary mirror and the instruments, compared to GTC's primary mirror, which has an effective light-collection area of 73.4 m2, or 2.36 m2 (25.4 sq ft) less than each of the Keck Observatory primary mirrors. Because of this fundamental difference in design, Keck Observatory's telescopes arguably remain the largest steerable, optical/infrared telescopes on Earth.

The telescopes are equipped with a suite of instruments, both cameras and spectrometers, that allow observations across much of the visible and near infrared spectrum.

Management

The Keck Observatory is managed by the California Association for Research in Astronomy, a non-profit 501(c)(3) organization whose board of directors includes representatives from Caltech and the University of California. Construction of the telescopes was made possible through private grants totaling more than $140 million provided by the W. M. Keck Foundation. The National Aeronautics and Space Administration (NASA) joined the partnership in October 1996, at the time Keck II commenced observations.

Telescope time is allocated by the partner institutions. Caltech, the University of Hawaii System, and the University of California accept proposals from their own researchers. NASA accepts proposals from researchers based in the United States.

Jerry Nelson was the project scientist for the Keck Telescope, and he also contributed to later multi-mirror projects until he died in June 2017. Nelson was behind one of the innovations of the Keck telescope, the use of multiple thin segments acting as one mirror to provide the reflecting surface.[4]

Instruments

Spectroscopic capabilities of Keck Observatory instruments as of late 2019. Various instrument modes are shown by color-coded boxes in terms of their spectral resolution (resolving power) and wavelength coverage. Note that non-spectroscopic (i.e. imaging-only) instruments are not shown.
MOSFIRE 
MOSFIRE (Multi-Object Spectrometer for Infra-Red Exploration)[5] is a third generation instrument for the W. M. Keck Observatory. MOSFIRE was delivered to Keck Observatory on February 8, 2012 and first light on the Keck I telescope was obtained on April 4, 2012. A Multi-Object Spectrograph For Infra-Red Exploration and wide-field camera for the near-infrared (0.97 to 2.41 μm), MOSFIRE's special feature is the cryogenic Configurable Slit Unit (CSU) that is reconfigurable under remote control in less than 6 minutes without any thermal cycling. Bars move in from each side to form up to 46 short slits. When the bars are removed MOSFIRE becomes a wide-field imager. The instrument was developed by teams from the University of California, Los Angeles (UCLA), the California Institute of Technology (Caltech) and the University of California, Santa Cruz, (UCSC). The Co- Principal Investigators are Ian S. McLean (UCLA) and Charles C. Steidel (Caltech), and the project was managed by WMKO Instrument Program Manager, Sean Adkins. MOSFIRE was funded in part by the Telescope System Instrumentation Program (TSIP), which is operated by AURA and funded by the National Science Foundation, and by a private donation to WMKO by Gordon and Betty Moore.[6]
DEIMOS 
The Deep Extragalactic Imaging Multi-Object Spectrograph is capable of gathering spectra from 130 galaxies or more in a single exposure. In "Mega Mask" mode, DEIMOS can take spectra of more than 1,200 objects at once, using a special narrow-band filter.
HIRES 
The largest and most mechanically complex of the Keck Observatory's main instruments, the High Resolution Echelle Spectrometer breaks up incoming light into its component colors to measure the precise intensity of each of thousands of color channels. Its spectral capabilities have resulted in many breakthrough discoveries, such as the detection of planets outside our solar system and direct evidence for a model of the Big Bang theory. This instrument has detected more extrasolar planets than any other in the world. The radial velocity precision is up to one meter per second (1.0 m/s).[7] The instrument detection limit at 1 AU is 0.2 MJ.[8]
KCWI 
The Keck Cosmic Web Imager is an integral field spectrograph operating at wavelengths between 350 and 560 nm.
LRIS 
The Low Resolution Imaging Spectrograph is a faint-light instrument capable of taking spectra and images of the most distant known objects in the universe. The instrument is equipped with a red arm and a blue arm to explore stellar populations of distant galaxies, active galactic nuclei, galactic clusters, and quasars.
LWS
The Long Wavelength Spectrometer for the Keck I telescope is and imaging, grating spectrometer working in the wavelength range of 3-25 microns. Like NIRC, the LWS was a forward-CASS instrument, and was used for studying cometary, planetary, and extragalactic objects. The LWS is now retired from science observations.
NIRC 
The Near Infrared Camera for the Keck I telescope is so sensitive it could detect the equivalent of a single candle flame on the Moon. This sensitivity makes it ideal for ultra-deep studies of galactic formation and evolution, the search for proto-galaxies and images of quasar environments. It has provided ground-breaking studies of the Galactic center, and is also used to study protoplanetary disks, and high-mass star-forming regions. NIRC was retired from science observations in 2010.
NIRC-2 
The second generation Near Infrared Camera works with the Keck Adaptive Optics system to produce the highest-resolution ground-based images and spectroscopy in the 1–5 micrometers (µm) range. Typical programs include mapping surface features on Solar System bodies, searching for planets around other stars, and analyzing the morphology of remote galaxies.
NIRES 
The Near-Infrared Echellette Spectrometer is a spectrograph that provides simultaneous coverage of wavelengths from 0.94 to 2.45 microns.
NIRSPEC 
The Near Infrared Spectrometer studies very high redshift radio galaxies, the motions and types of stars located near the Galactic Center, the nature of brown dwarfs, the nuclear regions of dusty starburst galaxies, active galactic nuclei, interstellar chemistry, stellar physics, and Solar System science.
OSIRIS 
The OH-Suppressing Infrared Imaging Spectrograph is a near-infrared spectrograph for use with the Keck I adaptive optics system. OSIRIS takes spectra in a small field of view to provide a series of images at different wavelengths. The instrument allows astronomers to ignore wavelengths where the Earth's atmosphere shines brightly due to emission from OH (hydroxyl) molecules, thus allowing the detection of objects 10 times fainter than previously available. Originally installed on Keck II, in January, 2012 OSIRIS was moved to the Keck 1 telescope.
Keck Interferometer 
The Interferometer allowed the light from both Keck telescopes to be combined into an 85-metre (279 ft) baseline, near infrared, optical interferometer. This long baseline gave the interferometer an effective angular resolution of 5 milliarcseconds (mas) at 2.2 µm, and 24 mas at 10 µm. Several back-end instruments allowed the interferometer to operate in a variety of modes, operating in H, K, and L-band near infrared, as well as nulling interferometry. As of mid-2012 the Keck Interferometer has been discontinued for lack of funding. The instrument is currently in mothballed status and could be reactivated if funding permits.

Both Keck Observatory telescopes are equipped with laser guide star adaptive optics, which compensates for the blurring due to atmospheric turbulence. The first AO system operational on a large telescope, the equipment has been constantly upgraded to expand the capability.

Left: The summit of Mauna Kea is considered one of the world's most important astronomical viewing sites. The twin Keck telescopes are among the largest optical/near-infrared instruments currently in use around the world.
Middle: The night sky and Keck Observatory laser for adaptive optics. Right: W. M. Keck Observatory at sunset

See also

Size comparison of primary mirrors

References

  1. ^ "In Memoriam: Terry Mast (1943 - 2016)". UC Santa Cruz News. Retrieved 2019-07-28.
  2. ^ Lynn Yarris (1992). "Keck Revolution in Telescope Design Pioneered at Lawrence Berkeley Lab". Retrieved October 7, 2016.
  3. ^ Hans F. Morian; Peter Hartmann; Ralf Jedamzik; Hartmut W. Höneß. "ZERODUR for Large Segmented Telescopes" (PDF). SCHOTT Glas.
  4. ^ Lewis, Hilton. "In Memoriam: Jerry Nelson, Legendary Telescope Designer". Scientific American Blog Network. Retrieved 2017-06-16.
  5. ^ "MOSFIRE science based capabilities".
  6. ^ "MOSFIRE, the Multi-Object Spectrometer For Infra-Red Exploration at the Keck Observatory" (PDF). irlab.astro.ucla.edu. Retrieved 2019-11-13.
  7. ^ NASA. "Kepler Discoveries - About Follow-up Observations". NASA.
  8. ^ "The NASA-UC Eta-Earth Survey At Keck Observatory". Chinese Academy of Sciences. 2010-10-16. Archived from the original on 2011-07-04. Retrieved 2015-02-21.

External links