تقویت‌کننده با نویز پایین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تقویت‌کننده با نویز پایین (به انگلیسی: Low-noise amplifier، LNA) تقویت کننده‌ای الکترونیکی برای تقویت سیگنال‌های بسیار ضعیف است. این تقویت کننده معمولاً بسیار نزدیک به آنتن گیرنده قرار داده می‌شود تا نسبت سیگنال به نویز در هنگام پردازش سیگنال دریافتی افت نکند. یک تقویت کننده قدرت هم سیگنال و هم نویز را در ورودی ارائه و تقویت می کند. LNAها طراحی شده اند تا این نویز های اضافی را به حداقل برسانند . طراحان،نویز رابا توجه به تعادل آن ، که شامل تطبیق امپدانس ،انتخاب تکنولوژی تقویت‌کننده مانند (اجزای نویز کم)و انتخاب شرایط بایاس با نویز پایین به حداقل می رسانند .

LNAها درسیستم های ارتباطات رادیویی، ابزار پزشکی و تجهیزات الکترونیکی یافت می شوند . یک نوع از LNA ممکن است بهره توان 100 (20 دسی بل)را تامین کند در صورتی که نسبت سیگنال به نویز آن بوسیله کمتر از دو عامل ( 3دسی بل به شکل نویز «NF» )کاهش می یابد. اگرچه LNAها اصولاً نگران سیگنال‌های ضعیف هستند برای اینکه آنها درست در بالای کف نویز قرار دارد,و آنها باید همچنین رسیدگی کنند از وقوع سیگنال های بزرگ که باعث ایجاداعوجاج می شوند.