پرش به محتوا

تفکیک برند دبلیودبلیوئی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
راو و اسمک‌داون، دو برند اصلی دبلیودبلیوئی از ابتدای تشکیل مفهوم تفکیک برندها در سال ۲۰۰۲ بودند. دبلیودبلیوئی هم‌چنین دو برند آموزشی نیز دارد: ان‌اکس‌تی و ایوالو

تفکیک برند (به انگلیسی: Brand Extension) به جداسازی کشتی‌گیران حرفه‌ای (و در برخی موارد، گزارشگران، خبرنگاران و کارکنان و نویسندگان) فعال در پروموشن آمریکایی دبلیودبلیوئی به بخش‌های مجزا با نام «برند» گفته می‌شود. کشتی‌گیران این پروموشن در مراسم درفت که سالانه برگزار می‌شود، به یک برند اختصاص داده شده و به جز موارد استثنا، منحصرا در برنامه تلویزیونی هفتگی همان برند اجرا می‌کنند. دبلیودبلیوئی در طول تاریخش دو بار از تفکیک برندها استفاده کرده است؛‌ نخستین بار از سال ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۱ و دومین بار که از سال ۲۰۱۶ آغاز شده و تاکنون ادامه دارد.

در حال حاضر در دبلیودبلیوئی چهار برند وجود دارد. دو برند اصلی که به عنوان راستر اصلی (به انگلیسی: Main roster) نیز شناخته می‌شوند، راو و اسمک‌داون هستند. ان‌اکس‌تی، برند سوم دبلیودبلیوئی، در سال ۲۰۱۰ راه‌اندازی شد و از سال ۲۰۱۲ به عنوان برند آموزشی این شرکت فعالیت می‌کند. برند چهارم، ایوالو، در مارس ۲۰۲۵ به عنوان برند خواهر ان‌اکس‌تی راه‌اندازی شد و شامل کارآموزانی از مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی و کشتی‌گیران مستقلی است که برای برنامه توسعه مستقل دبلیودبلیوئی استخدام شده‌اند.

اولین تفکیک برند در مارس ۲۰۰۲، پس از جذب کشتی‌گیرانی از پروموشن‌های سابق دبلیوسی‌دبلیو و ای‌سی‌دبلیو و پس از پایان داستان Invasion، آغاز شد. در آن زمان تعداد کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی دو برابر شده بود و این شرکت، دیگر رقیب بزرگی در صنعت کشتی حرفه‌ای نداشت. به همین سبب برای کاهش مشکلات فهرست شلوغ کشتی‌گیران و هم‌چنین ایجاد رقابت بین دو برند با توجه به نبود پروموشن رقیب، تفکیک برندها اعمال شد. دو برند اول تأسیس شده، راو و اسمک‌داون بودند که نام خود را از برنامه‌های هفتگی مربوطه‌شان، ماندی نایت راو و اسمک‌داون! گرفته‌اند. ای‌سی‌دبلیو که احیای پروموشن سابق بود، از سال ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ به عنوان سومین برند فعالیت می‌کرد. اولین تفکیک برند در ۲۹ اوت ۲۰۱۱ پایان یافت.[۱]

راه‌اندازی مجدد تفکیک برند به عنوان بخشی از «عصر جدید» در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۶ به اجرا درآمد. مانند قبل، راو و اسمک‌داون دو برند اصلی بودند و ان‌اکس‌تی به عنوان یک برند آموزشی و برای مدت کوتاهی به عنوان سومین برند اصلی فعالیت می‌کرد. سایر برندها در طول دومین تفکیک برند شامل ان‌اکس‌تی بریتانیا، یک برند زیرمجموعه ان‌اکس‌تی مستقر در بریتانیا که از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ فعال بود (قرار است در آینده به عنوان ان‌اکس‌تی اروپا مجددا راه‌اندازی شود)، و ۲۰۵ لایو - برندی که در زمینه کشتی‌گیران سبک وزن تخصص داشت (با وزن ثبت شده ۲۰۵ پوند و کمتر برای همه کشتی‌گیران این برند) و از سال ۲۰۱۶ تا ۲۰۲۲ فعال بود (ابتدا به عنوان یک برند زیرمجموعه راو، سپس به عنوان یک برند مستقل و در نهایت به عنوان برند زیرمجموعه ان‌اکس‌تی).

تاریخچه

[ویرایش]

تفکیک برند ۲۰۰۲

[ویرایش]

در سال ۲۰۰۱، جنگ دوشنبه شب‌ها که رقابتی بین فدراسیون جهانی کشتی (WWF سابق، WWE کنونی) و دبلیوسی‌دبلیو (WCW) با پیروزی دبلیودبلیواف به پایان رسید. دبلیودبلیواف بخش عمده‌ای از دارایی‌های دبلیوسی‌دبلیو و بعدا ای‌سی‌دبلیو (ECW) که سومین پروموشن بزرگ ایالات متحده در آن زمان بود را از طریق خریدهای جداگانه که شامل کارمندان (کشتی‌گیران فعال و غیرفعال) از هر دو شرکت می‌شد، به دست آورد. این فروش‌ها، دبلیودبلیواف را به عنوان تنها پروموشن بزرگ کشتی حرفه‌ای در جهان با توزیع تلویزیونی بین‌المللی باقی گذاشت (تا زمان گسترش ملی تی‌ان‌ای در سال ۲۰۰۴ و خیلی بعدتر، ای‌ئی‌دبلیو در سال ۲۰۱۹ و با مقیاسی بزرگ‌تر).

با جذب کشتی‌گیران جدید، فهرست کشتی‌گیران دبلیودبلیواف دو برابر شد. به منظور ایجاد فرصت برابر برای همه کشتی‌گیران، این شرکت اعلام کرد که کشتی‌گیران خود را به دو برند با نام‌های راو و اسمک‌داون! که به ترتیب از نام دو برنامه تلویزیونی اصلی این پروموشن یعنی راو و اسمک‌داون! نام‌گذاری شده بودند، تفکیک می‌کند.

در اوایل سال ۲۰۰۲، ایده‌ای برای جداسازی دو برنامه دبلیودبلیواف به برندهای مجزا ولی تحت پرچم دبلیودبلیواف مطرح شد. یک سال قبل از آن، طرح اولیه این بود که یک دبلیوسی‌دبلیو جدید ایجاد شود (که در داستان‌ها یک نهاد مستقل باشد اما در واقعیت تحت نظارت WWF باشد) و این WCW جدید، شوی راو را در اختیار بگیرد و از این برنامه برای بازسازی شوی WCW سابق خود، ماندی نایترو (به انگلیسی: WCW Monday Nitro)، استفاده کند. (WWF به دلیل قرارداد انحصاری خود با وایاکام نتوانست زمان پخش تلویزیونی برای WCW پیدا کند.) این آزمایش اولین بار در ۲ ژوئیه ۲۰۰۱ انجام شد، زمانی که بیست دقیقه پایانی راو به برنامه‌های WCW داده شد، که در آن عوامل راو تا حد زیادی جایگزین شدند (اسکات هادسون و آرن اندرسون به عنوان گزارشگران و همچنین یک بازسازی اساسی در صحنه) تا مسابقه‌ای بین بوف بگول و بوکرتی برای عنوان قهرمانی سنگین وزن جهانی دبلیوسی‌دبلیو که بوکرتی در قسمت پایانی نایترو برنده شده بود، برگزار شود. این مسابقه با واکنش‌های منفی هواداران حاضر و بینندگان در خانه مواجه شد؛ زمانی که کشتی‌گیران دبلیودبلیواف در پایان مسابقه دخالت کردند. با توجه به اینکه دبلیودبلیواف بر تقسیم کشتی‌گیران خود مصمم بود، داستان تهاجم یا Invasion به عنوان راه‌ حل دوم مورد استفاده قرار گرفت. پس از پایان رویداد سروایور سریز ۲۰۰۱، دبلیودبلیواف طرح جایگزین خود را اجرا کرد، که شامل جدا کردن این دو برنامه از یکدیگر بود: پیش از این، کشتی‌گیران در هر دو برنامه راو و اسمک‌داون حضور داشتند، اما با این تفکیک، کشتی‌گیران فقط در یک برنامه حضور پیدا می‌کردند. تنها قهرمانان عناوین قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیواف و قهرمانی زنان دبلیودبلیواف از این قاعده مستثنی بودند و می‌توانستند در هر دو برنامه حضور داشته باشند. این روند نیز بعدا تغییر کرد زیرا عناوین قهرمانی نیز مختص به یک برند شدند.

تفکیک برند در ۲۵ مارس ۲۰۰۲ با یک درفت در راو آغاز شد و یک هفته بعد در ۱ آوریل به اجرا درآمد. در ۶ مه ۲۰۰۲، دبلیودبلیواف به دبلیودبلیوئی تغییر نام داد. در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۶، پس از برگزاری مجدد رویداد یادبود ای‌سی‌دبلیو به صورت پی‌پرویو و انتشار مستندهای ویدیویی که با استقبال مردم مواجه شد، WWE اعلام کرد که برنامه ای‌سی‌دبلیو در شبکه سای‌فای به برنامه‌های این شرکت اضافه خواهد شد. برند جدید ای‌سی‌دبلیو در مه ۲۰۰۶ راه‌اندازی شد و به عنوان یک برند سوم و احیای پروموشن اصلی ECW عمل کرد. هر دو مورد از گسترش برند مستلزم آن بود که نمایندگان هر برند، «سوپراستارها» (اصطلاحی که توسط شرکت برای اشاره به پرسنل قراردادی خود استفاده می‌شد) را در یک قرعه‌کشی درفت به هر برند اضافه کنند.

معرفی ای‌سی‌دبلیو در سال ۲۰۰۶

[ویرایش]

پس از آنکه دبلیودبلیوئی تمام دارایی‌های ای‌سی‌دبلیو را در سال ۲۰۰۳ خریداری کرد، این شرکت شروع به انتشار دی‌وی‌دی‌های تبلیغی ECW کرد.[۲] کمی پس از آن، این شرکت دو برنامه تجدید دیدار ای‌سی‌دبلیو را برای کشتی‌گیران سابقا فعال در این پروموشن با عنوان ECW One Night Stand در سال‌های ۲۰۰۵ و ۲۰۰۶ برگزار کرد.[۲]

در ۲۵ مه ۲۰۰۶، دبلیودبلیوئی از راه‌اندازی یک برند جدید، ای‌سی‌دبلیو، که احیای پروموشن سابق فعال در دهه ۱۹۹۰ بود، خبر داد.[۳] این برند جدید در ۱۳ ژوئن ۲۰۰۶ در سای‌فای آغاز به کار کرد،[۳] و قسمت آخر آن در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰ پخش شد. برند ای‌سی‌دبلیو منحل شد و برنامه آن هفته بعد با مجموعه واقع‌نمای ان‌اکس‌تی جایگزین شد.[۴]

تفکیک برند ۲۰۱۶

[ویرایش]

در ۲۵ مه ۲۰۱۶، اعلام شد که از تاریخ ۱۹ ژوئیه، اسمک‌داون به جای ضبط در سه‌شنبه‌ها و پخش در پنج‌شنبه‌ها، شب‌های سه‌شنبه به صورت زنده پخش خواهد شد و در مقایسه با راو، کشتی‌گیران و کارکنان منحصر به فردی خواهد داشت و بدین ترتیب، تفکیک برند مجددا بازیابی شد.[۵] این درفت در قسمت اول زنده اسمک‌داون انجام شد تا فهرست کشتی‌گیران بین هر دو برند مشخص شود.[۶] در قسمت ۱۱ ژوئیه راو، وینس مک‌من، شین مک‌من را به عنوان کمیسر اسمک‌داون و استفانی مک‌من را به عنوان کمیسر راو معرفی کرد؛ سپس هر دو یک مدیر کل برای برنامه‌های مربوطه خود انتخاب کردند.[۷] در قسمت ۱۸ ژوئیه راو، استفانی مک‌من، میک فولی را به عنوان مدیر کل راو و شین مک‌من، دنیل براین را به عنوان مدیر کل اسمک‌داون انتخاب کردند. با توجه به اینکه راو یک شوی سه ساعته و اسمکدان یک شوی دو ساعته بود، راو در هر دور سه انتخاب و اسمکدان دو انتخاب دریافت می‌کرد. شش انتخاب درفت نیز بایستی از بین کشتی‌گیران غیر دارنده عنوان در برند آموزشی این شرکت، ان‌اکس‌تی، انتخاب می‌شد.[۸] انتخاب اول برند راو، سث رالینز و برای اسمک‌داون، قهرمان عنوان قهرمانی دبلیودبلیوئی، دین امبروز بود.[۹]

دو برند دیگر نیز در طول دومین تفکیک برند تأسیس شدند. پس از شروع دومین تفکیک برند، دبلیودبلیوئی بخش کشتی‌گیران سبک‌ وزن را احیا کرد. کشتی‌گیران سبک‌ وزن در ابتدا منحصر به راو بودند، اما یک برنامه تکمیلی به نام شوی ۲۰۵ داشتند که در ماه نوامبر در شبکه دبلیودبلیوئی پخش می‌شد. پس از رسلمنیا ۳۴ در آوریل ۲۰۱۸، برند ۲۰۵ لایو از راو جدا شد و کشتی‌گیران سبک‌ وزن این پروموشن منحصر به برند جدید شدند. علاوه بر این، در دسامبر ۲۰۱۶، WWE اعلام کرد که یک برند مستقر در بریتانیا تأسیس خواهد کرد که منحصرا در این کشور تولید خواهد شد. در ژوئن ۲۰۱۸، این برند رسما با نام NXT UK و به عنوان یک زیرمجموعه از ان‌اکس‌تی مستقر در آمریکا، تأسیس شد. در سپتامبر 2021، ان‌اکس‌تی به ان‌اکس‌تی ۲.۰ تغییر نام داد و سپس در فوریه ۲۰۲۲، برند ۲۰۵ لایو منحل شد. در سال ۲۰۲۲، اعلام شد که ان‌اکس‌تی بریتانیا با نام ان‌اکس‌تی اروپا دوباره راه‌اندازی خواهد شد و کشتی‌گیرانی از سراسر اروپا در آن حضور خواهند داشت. به گفته شاون مایکلز، دو زیربرند دیگر ان‌اکس‌تی نیز به زودی راه‌ اندازی خواهند شد: ان‌اکس‌تی مکزیک و ان‌اکس‌تی ژاپن که به ترتیب کشتی‌گیرانی از مکزیک و ژاپن را در خود جای خواهند داد.[۱۰] ان‌اکس‌تی اروپا در ابتدا برای سال ۲۰۲۳ برنامه‌ریزی شده بود، اما به دلیل خریداری دبلیودبلیوئی توسط اندیور، که مالک یو‌اف‌سی نیز است، به تعویق افتاد و بعدا، دبلیودبلیوئی و یواف‌سی با هم ادغام شده و گروه تی‌کی‌او را تشکیل دادند. این ادغام در سپتامبر ۲۰۲۳ نهایی شد.[۱۱] در سپتامبر ۲۰۲۲، نام تجاری ۲.۰ حذف شد و به نام ان‌اکس‌تی بازگشت؛ با نسخه‌ای اصلاح‌شده از لوگو که دارای حروف سفید با حاشیه مشکی و طلایی است.[۱۲]

معرفی ایوالو در سال ۲۰۲۵

[ویرایش]

در ژانویه ۲۰۲۵، گزارش شد که دبلیودبلیوئی قصد دارد پروموشن ایوالو را به عنوان یک برند احیا کند.[۱۳] سابقا، دبلیودبلیوئی دارایی‌های ایوالو را در ژوئیه ۲۰۲۰ خریداری کرده بود. این شرکت در ۳۰ ژانویه ۲۰۲۵ نام تجاری "Evolve" را به ثبت رساند و اولین ضبط‌های این شو در ۷ فوریه در مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی واقع در اورلاندو، فلوریدا انجام و جایگزین برنامه NXT Level Up شد که در دسامبر ۲۰۲۴ لغو شده بود.[۱۴] در طول رویداد رویال رامبل ۲۰۲۵ که ۱ فوریه برگزار شد، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که شوی دبلیودبلیوئی ایوالو از ۵ مارس در توبی پخش خواهد شد.[۱۵] این برند شامل کشتی‌گیران نوظهور از مرکز تمرینات دبلیودبلیوئی و برنامه توسعه مستقل این شرکت (WWE ID) خواهد بود و هدف اصلی از ایجاد این برند آن است که کشتی‌گیران به برند توسعه‌ای اصلی، ان‌اکس‌تی و در نهایت به برندهای اصلی یعنی راو و اسمک‌داون راه یابند.[۱۶]

خرید پروموشن مکزیکی AAA

[ویرایش]

در جریان رسلمنیا ۴۱ در ۱۹ آوریل ۲۰۲۵، دبلیودبلیوئی از خرید پروموشن Lucha Libre AAA Worldwide واقع در مکزیک خبر داد. نیک خان، رئیس دبلیودبلیوئی، در اوت ۲۰۲۵ تأیید کرد که AAA به عنوان پنجمین برند با نشان‌واره جدید که در سال ۲۰۲۶ رونمایی خواهد شد، ری‌برند خواهد شد.[۱۷]

تأثیر در برنامه‌ها

[ویرایش]

رقابت‌های بین برند

[ویرایش]

رقابت بین برندها در ابتدا به حداقل رسیده بود و کشتی‌گیران از همه برندها فقط در پی‌پرویوها با هم رقابت می‌کردند. با این حال، از سال ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۷، تمام پی‌پرویوها نیز منحصر به برند شدند و تنها چهار پی‌پرویوی اصلی دبلیودبلیوئی (رسلمنیا، سامر اسلم، سروایور سریز و رویال رامبل) همچنان بین برند باقی ماندند.[۱۸]

از اواخر سال ۲۰۰۶، در تلاش برای افزودن قدرت ستاره‌ای بیشتر به برنامه‌ها، مسابقات بین برندی رایج‌تر شد. از مثال‌های رایج می‌توان به ام‌ان‌ام و هاردی بویز اشاره کرد که با وجود اینکه هم تیمی‌ها در برندهای جداگانه‌ای بودند، دوباره تشکیل تیم دادند.[۱۹] بابی لشلی نیز به خاطر اقدامات بین برندی خود قابل توجه بود، زیرا او در یک استوری‌لاین با دونالد ترامپ علیه مدیرعامل دبلیودبلیوئی، وینس مک‌من، درگیر شد که از راو تا رسلمنیا ۲۳ و ای‌سی‌دبلیو ادامه یافت.[۲۰] بازگشت کوتاه مدت ستردی نایتز مین اونت به ان‌بی‌سی نیز منجر به تعامل بیشتر بین برندها شد.[۲۱]

رقابت بین برندها با احیای تفکیک برند در سال ۲۰۱۶ از سر گرفته شد؛ اولین مسابقه بین برند که پس از اجرایی شدن کامل تفکیک برند برگزار شد، در سامراسلم در ۲۱ اوت ۲۰۱۶ بود، جایی که براک لزنر از راو، رندی اورتن از اسمک‌داون را شکست داد. مسابقات بزرگ بین برندی بعدی در سروایور سریز در ۲۰ نوامبر ۲۰۱۶ برگزار شد که شامل مسابقات تگ تیم حذفی سروایور سریز بین تیم راو و تیم اسمک‌داون بود،[۲۲] و از سال بعد، این رویداد به رویدادی برای مشخص شدن برند برتر تبدیل شد؛ یعنی علاوه بر مسابقات سنتی سروایور سریز، هر قهرمان از برند راو با همتای خود از برند اسمک‌داون در یک مسابقه قهرمان در مقابل قهرمان روبه‌رو می‌شد (مثلا قهرمان عنوان یونیورسال در مقابل قهرمان عنوان دبلیودبلیوئی). پس از اولین درفت سال ۲۰۱۹ در ماه آوریل، قانون وایلد کارت (Wild Card) معرفی شد. رقابت بین برندها بسیار بیشتر شد و مسابقات بین برندها به صورت هفتگی در راو و اسمک‌داون و همچنین در پی‌پرویوها برگزار می‌شد.[۲۳][۲۴] با برگزاری دومین درفت سال ۲۰۱۹ در ماه اکتبر، قانون وایلد کارت لغو شد.

در مه ۲۰۲۰، مسابقات بین برندی منتخب و محدود تحت نام Brand to Brand Invitational برگزار می‌شد؛‌ هر چند تحت دستورالعمل‌های سخت‌گیرانه‌تری نسبت به قانون وایلد کارت قبلی. این اتفاق عمدتا به دلیل دنیاگیری کووید-۱۹ رخ داده بود؛ که در آن تعدادی از کشتی‌گیران تصمیم گرفتند در طول شیوع بیماری در مسابقات شرکت نکنند و به همین خاطر، کشتی‌گیران کم‌تری در هر مسابقه در دسترس بود.[۲۵]

پی‌پرویوها

[ویرایش]

تفکیک کشتی‌گیران دبلیودبلیوئی بین دو برند، همچنین با هدف تفکیک پی‌پرویوها (که از سال ۲۰۲۲ با نام پریمیوم لایو اونت شناخته می‌شود) انجام شد که با رویداد بد بلاد در ژوئن ۲۰۰۳ آغاز شد. ایده اولیه این بود که پی‌پرویوهای اصلی دبلیودبلیوئی در آن زمان (رویال رامبل، سامر اسلم، سروایور سریز و رسلمنیا) تنها رویدادهایی باشند که کشتی‌گیران از برندهای مختلف با یکدیگر تعامل داشته باشند و حتی در بین این چهار پی‌پرویو نیز، فقط در رویال رامبل و رسلمنیا کشتی‌گیران از برندهای مختلف در مقابل یکدیگر به رقابت بپردازند. در نتیجه، کشتی‌گیران فقط در دو سوم رویدادها در یک سال مشخص ظاهر می‌شدند و بنابراین در مقایسه با قبل از تفکیک برند، در رویدادهای کمتری حضور داشتند. با وجود پی‌پرویوهای تک برندی، دبلیودبلیوئی توانست پی‌پرویوهای بیشتری را اضافه کند، مانند تابو تیوزدی/سایبر ساندی، نیو یرز روولوشن، دیسمبر تو دیسممبر و د گریت امریکن بش. در نهایت، دبلیودبلیوئی پس از رسلمنیا ۲۳، رویه برگزاری پی‌پرویوهای مختص به یک برند را کنار گذاشت. پس از این اعلام، رویدادهای دیسمبر تو دیسممبر و نیو یرز روولوشن لغو شدند.

با معرفی مجدد تفکیک برند در سال ۲۰۱۶، پی‌پرویوهای مختص به یک برند نیز بازگشتند و هفت پی‌پرویوهای دیگر نیز در سال ۲۰۱۷ اضافه شد تا هر برند بتواند علاوه بر چهار پی‌پرویوی اصلی که هر دو برند در آن دخیل بودند، هر ماه پی‌پرویوی مختص به خود را داشته باشد. تنها استثنا در این مورد، دو ماه منتهی به رسلمنیا ۳۳ به منظور ایجاد فیود برای آن رویداد و دو ماه پس از رسلمنیا (شامل ماه برگزاری رسلمنیا) برای شروع فیودهای جدید برای هر برند بود. به عنوان مثال، فوریه ۲۰۱۷ فقط یک پی‌پرویوی مختص به برند اسمک‌داون و در ماه مارس برای برند راو داشت. رسلمنیا ۳۳ در ۲ آوریل برگزار شد و راو اولین پی‌پرویوی پس از رسلمنیای خود را در ۳۰ آوریل داشت؛ در حالی که فقط اسمک‌داون در ماه مه یک پی‌پرویو داشت. این اتفاق در سال ۲۰۱۸ نیز رخ داد، با این حال، برای سال ۲۰۱۸، دبلیودبلیوئی اعلام کرد که پس از رسلمنیا ۳۴، پی‌پرویوهای انحصاری برند متوقف خواهند شد و برای دومین بار از رویه تک برندی دست خواهند کشید. رویدادهای الیمینیشن چمبر و فست‌لین در سال ۲۰۱۸، به ترتیب دو رویداد آخر انحصاری برند برای راو و اسمک‌داون بودند.

با وجود اعمال تفکیک برندها و ملغی شدن پی‌پرویوهای تک برندی، ان‌اکس‌تی تنها برندی بود که پی‌پرویوها/پریمیوم لایو اونت‌های خود را به صورت انحصاری و صرف نظر از اینکه تفکیک برند در حال اجرا باشد یا خیر، حفظ کرده است (از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۲۱، ان‌اکس‌تی رویدادهای ویژه خود را تحت عنوان «تیک‌اور» تبلیغ می‌کرد). ان‌اکس‌تی بریتانیا نیز همین روند را داشت.

عناوین قهرمانی

[ویرایش]

در ابتدا، عنوان‌های قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیوئی و نسخه قدیمی عنوان قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی برای کشتی‌گیران هر دو برند در دسترس بود و قهرمانان این دو عنوان مختص به برند خاص نبودند؛[۲۶] اما سایر قهرمانی‌ها منحصر به برندی بودند که قهرمان برای آن انتخاب شده بود.[۲۶] هنگامی که تفکیک برند آغاز شد، برند راو عنوان قهرمانی بین قاره‌ای و قهرمانی اروپا را پس از درفت دارندگان مربوطه دریافت کرد؛ در حالی که اسمک‌داون! به خانه انحصاری عنوان قهرمانی تگ تیم و نسخه قدیمی عنوان قهرمانی سبک وزن تبدیل شد.[۲۷] با انحصاری شدن چندین قهرمانی ویژه برای یک برند، کشتی‌گیران زیادی بدون عنوان برای مبارزه باقی ماندند، به جز قهرمانی هاردکور، که اگرچه پس از درفت متعلق به اسمک‌داون! بود، اما تحت قوانین متفاوتی نسبت به سایر قهرمانی‌ها برگزار می‌شد. عناوین قهرمانی اروپا و هاردکور بعدا در ژوئیه و اوت ۲۰۰۲ به ترتیب با قهرمانی بین قاره‌ای ادغام شدند و هر دوی این عناوین برچیده شدند.[۲۸][۲۹]

مشکل انحصار قهرمانی‌های ویژه به یک برند، تا حدی در سپتامبر ۲۰۰۲ برطرف شد؛ زمانی که استفانی مک‌من، مدیر کل اسمک‌داون! اعلام کرد که قهرمان عنوان قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیوئی، براک لزنر، قراردادی برای حضور انحصاری در اسمک‌داون! امضا کرده است. اریک بیشاف، مدیر کل راو نیز به همین منظور از عنوان قهرمانی سنگین‌وزن جهان برای این برند رونمایی کرد.[۳۰] اندکی پس از آن، راو به برند انحصاری عنوان قهرمانی تگ تیم جهان، قهرمانی بین قاره‌ای و قهرمانی زنان تبدیل شد.[۳۱][۳۲] در همین حال، اسمک‌داون! عنوان قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئی را ایجاد کرد و قهرمانی ایالات متحده را نیز که غیرفعال شده بود، احیا کرد.[۳۱][۳۲] نتیجه این شد که هر برند چهار قهرمانی داشت: عناوین سنگین‌ وزن جهان، بین قاره‌ای، تگ تیم جهان و زنان برای راو؛ عناوین دبلیودبلیوئی، ایالات متحده، تگ تیم دبلیودبلیوئی و سبک وزن برای اسمک‌داون!. هنگامی که ای‌سی‌دبلیو در سال ۲۰۰۶ به عنوان برند سوم احیا شد، قهرمانی سنگین‌وزن جهان ای‌سی‌دبلیو به عنوان تنها قهرمانی این برند دوباره فعال شد.[۳۳] در طول اولین تفکیک برند، این قهرمانی‌ها بین برندها جابجا می‌شدند، که معمولا به دلیل نتیجه درفت سالانه بود. با این حال، عنوان سبک وزن تنها عنوان قهرمانی بود که هرگز برند خود را تغییر نداد و از سال ۲۰۰۲ تا زمان برچیده شدن آن در ۲۸ سپتامبر ۲۰۰۷ در اسمک‌داون! باقی ماند.

در اکتبر ۲۰۰۷، اسمک‌داون! و ECW یک توافق‌نامه تبادل کشتی‌گیر امضا کردند، که به این معنی بود که کشتی‌گیران اسمک‌داون! می‌توانستند در ECW ظاهر شوند و بالعکس (هر دو برنامه در آن زمان در روز سه‌شنبه ضبط می‌شدند). این امر باعث شد که قهرمانی ایالات متحده و قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئی بین این دو برند به اشتراک گذاشته شود.[۳۴] در ژوئیه ۲۰۰۸، قهرمانی دیواز دبلیودبلیوئی برای اسمک‌داون ایجاد شد و به کشتی‌گیران زن اسمک‌داون اجازه داد تا برای کسب عنوان قهرمانی رقابت کنند.[۳۵] سپس در سپتامبر ۲۰۰۸ تبادل استعداد بین ای‌سی‌دبلیو و راو آغاز شد.[۳۶] پس از اینکه جان موریسون و د میز از ای‌سی‌دبلیو قهرمانان عنوان تگ تیم جهان شدند، این دو بیش‌تر در برند راو ظاهر شدند و به سمت رقابت با قهرمانان تگ تیم دبلیودبلیوئی برند اسمک‌داون، کارلیتو و پریمو کولون، حرکت کردند. این تیم‌ها پیش از آنکه در رسلمنیا ۲۵ در یک مسابقه‌ لامبرجک ادغام قهرمانی برنده صاحب همه با یک‌دیگر رقابت کنند، چندین مسابقه بدون عنوان یا برای عنوان برند خودشان انجام داده بودند. کارلیتو و پریمو در آن مسابقه پیروز شده و قهرمانی یکپارچه تگ تیم دبلیودبلیوئی را تشکیل دادند.[۳۷] هر دوی این عناوین همچنان فعال بودند و با یک‌دیگر دفاع می‌شدند تا اینکه مدیر کل ناشناس راو اعلام کرد که عنوان قهرمانی تگ تیم جهان به نفع عنوان قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئی غیرفعال شده و یک ست کمربند جدید و واحد نیز برای عنوان باقی‌مانده رونمایی شد.[۳۸] در ۱۶ فوریه ۲۰۱۰، عنوان قهرمانی ای‌سی‌دبلیو به همراه برند ای‌سی‌دبلیو منحل شد.[۳۹] در ۱۹ سپتامبر ۲۰۱۰ و در رویداد شب قهرمانان نیز، عنوان قهرمانی زنان با قهرمانی دیواز یکی شد و در این فرآیند، عنوان قهرمانی زنان کنار گذاشته شد. قهرمانی دیواز نیز با نام قهرمانی یکپارچه دیواز دبلیودبلیوئی برای مدتی شناخته می‌شد.[۳۵] اولین تفکیک برند یک سال بعد به پایان رسید و همه قهرمانان می‌توانستند در هر دو شو حضور داشته باشند.[۴۰]

در سال ۲۰۱۲، ان‌اکس‌تی به یک برند آموزشی برای دبلیودبلیوئی تبدیل شد و آنها در آن سال عنوان قهرمانی ان‌اکس‌تی را معرفی کردند و به دنبال آن عنوان قهرمانی زنان ان‌اکس‌تی و عنوان قهرمانی تگ تیم ان‌اکس‌تی در سال ۲۰۱۳ ارائه شدند. در ۱۵ دسامبر ۲۰۱۳، در رویداد تی‌ال‌سی، عنوان قهرمانی سنگین وزن جهان با عنوان قهرمانی دبلیودبلیوئی ادغام شد.[۴۱] عنوان قهرمانی سنگین وزن غیرفعال شد و نام قهرمانی دبلیودبلیوئی به عنوان قهرمانی سنگین وزن جهانی دبلیودبلیوئی تغییر پیدا کرد؛ هر چند در ۲۷ ژوئن ۲۰۱۶ به نام «قهرمانی دبلیودبلیوئی» بازگشت.[۴۲] در ۳ آوریل ۲۰۱۶ و در رویداد رسلمنیا ۳۲، عنوان قهرمانی دیواز غیرفعال شد و سپس با نسخه جدید عنوان قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی جایگزین شد.[۴۳]

پس از پنج سال، در ۱۹ ژوئیه ۲۰۱۶، مجددا برندها تفکیک شدند. راو قهرمان زنان دبلیودبلیوئی، قهرمان ایالات متحده و قهرمانان تگ تیم دبلیودبلیوئی را انتخاب کرد؛ در حالی که اسمک‌داون قهرمان دبلیودبلیوئی و قهرمان بین قاره‌ای را انتخاب کرد؛ قهرمانان ان‌اکس‌تی واجد شرایط انتخاب شدن نبودند.[۴۴] این توزیع قهرمانی هر چند در رویداد بتل‌گراند که یکشنبه بلافاصله پس از درفت برگزار شد، اعمال نشد.[۴۵] با انحصاری شدن عنوان قهرمانی دبلیودبلیوئی به برند اسمک‌داون، استفانی مک‌من، کمیسر راو و میک فولی، مدیر کل، عنوان قهرمانی یونیورسال را به عنوان عنوان جهانی برند راو معرفی کردند.[۴۶] از آنجایی که اسمک‌داون فاقد عناوین قهرمانی تگ تیم و زنان بود، شین مک‌من، کمیسر اسمکدان و دنیل براین، مدیر کل، عناوین قهرمانی تگ تیم اسمک‌داون و قهرمانی زنان اسمک‌داون را ایجاد کردند.[۴۷] متعاقبا، نام عناوین قهرمانی زنان دبلیودبلیوئی و قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئی به ترتیب به عنوان قهرمانی زنان راو[۴۸] و عنوان قهرمانی تگ تیم راو[۴۹] تغییر پیدا کرد. با این تغییر، هر برند دارای یک عنوان قهرمانی جهانی، یک قهرمانی ثانویه، یک قهرمانی تگ تیم و یک قهرمانی زنان بود.

از آنجایی که راو به خانه انحصاری بخش احیا شده سبک وزن دبلیودبلیوئی تبدیل شد، آنها همچنین یک عنوان قهرمانی سبک وزن جدید ایجاد کردند.[۵۰] از ۲۹ نوامبر ۲۰۱۶، علاوه بر راو، عنوان قهرمانی سبک وزن دبلیودبلیوئی در شوی اختصاصی این بخش، ۲۰۵ لایو نیز دفاع می‌شد. ۲۰۵ لایو در سال ۲۰۱۸ به یک برند جدا تبدیل شد و این عنوان را منحصر به خودش کرد.[۵۱] در دسامبر ۲۰۱۶ از عنوان قهرمانی بریتانیا دبلیودبلیوئی رونمایی شد و دارنده اولین عنوان آن در ژانویه ۲۰۱۷ مشخص شد. این عنوان بعدا به بالاترین عنوان قهرمانی برای زیرمجموعه برند ان‌اکس‌تی مستقر در بریتانیا، NXT UK، تبدیل شد که در اواسط سال ۲۰۱۸ آغاز به کار کرد و همچنین از عناوین قهرمانی زنان ان‌اکس‌تی بریتانیا و قهرمانی تگ تیم ان‌اکس‌تی بریتانیا نیز رونمایی شد. عنوان قهرمانی بریتانیا دبلیودبلیوئی در ژانویه ۲۰۲۰ به قهرمانی ان‌اکس‌تی بریتانیا تغییر نام داد. یک عنوان ثانویه از برند ان‌اکس‌تی نیز در اواسط سال ۲۰۱۸ با نام قهرمانی آمریکای شمالی ان‌اکس‌تی معرفی شد.

در اوایل سال ۲۰۱۹، عنوان قهرمانی تگ تیم زنان دبلیودبلیوئی ایجاد شد که بین هر سه برند راو، اسمک‌داون و ان‌اکس‌تی مشترک بود.[۵۲] در ماه مه ۲۰۱۹، عنوان قهرمانی ۲۴/۷ دبلیودبلیوئی ایجاد شد. این عنوان مشترک بین هر ۵ برند دبلیودبلیوئی بود و همه افراد، صرف نظر از جنسیت یا وضعیت استخدامی‌شان، می‌توانستند برای آن رقابت کنند.[۵۳] در اکتبر ۲۰۱۹، پس از اینکه ۲۰۵ لایو، زیرمجموعه برند ان‌اکس‌تی شد، عنوان قهرمانی سبک وزن دبلیودبلیوئی به قهرمانی سبک وزن ان‌اکس‌تی تغییر نام داد و این عنوان بین ۲۰۵ لایو و ان‌اکس‌تی به اشتراک گذاشته شد و بعدا در ژانویه ۲۰۲۰ به NXT UK نیز گسترش یافت.[۵۴][۵۵] بعدا یک عنوان ثانویه برای ان‌اکس‌تی بریتانیا به نام هریتیج کاپ ان‌اکس‌تی بریتانیا با شرایط خاص خود معرفی شد. متعاقبا، عنوان قهرمانی تگ تیم زنان ان‌اکس‌تی برای این برند ایجاد شد و به همین سبب، عنوان قهرمانی تگ تیم زنان دبلیودبلیوئی فقط بین راو و اسمک‌داون به اشتراک گذاشته شد. در ژانویه ۲۰۲۲، عنوان قهرمانی سبک وزن ان‌اکس‌تی با عنوان قهرمانی آمریکای شمالی ان‌اکس‌تی ادغام و برچیده شد. در سپتامبر ۲۰۲۲، عناوین قهرمانی ان‌اکس‌تی بریتانیا، قهرمانی زنان ان‌اکس‌تی بریتانیا و قهرمانی تگ تیم ان‌اکس‌تی بریتانیا پس از تعطیلی این برند، غیرفعال و در عناوین همتای ان‌اکس‌تی خود ادغام شدند. فقط هریتیج کاپ ان‌اکس‌تی بریتانیا غیرفعال نشد و پس از چند ماه عدم فعالیت، در آوریل ۲۰۲۳ به ان‌اکس‌تی منتقل و به هریتیج کاپ ان‌اکس‌تی تغییر نام داد. عنوان قهرمانی ۲۴/۷ نیز در نوامبر ۲۰۲۲ برچیده شد.

در آوریل ۲۰۲۲ و در رویداد رسلمنیا ۳۸، رومن رینز، قهرمان عنوان یونیورسال برند اسمک‌داون، براک لزنر، قهرمان دبلیودبلیوئی برند راو را شکست داد تا هر دو عنوان قهرمانی را کسب کند و قهرمان بی چون و چرای یونیورسال دبلیودبلیوئی شود؛ اگرچه هر دو عنوان تاریخچه خود را حفظ کردند و فعال باقی ماندند. به طور مشابه در ماه مه ۲۰۲۲، قهرمانان تگ تیم اسمک‌داون، د اوسوز (جی اوسو و جیمی اوسو)، قهرمانان تگ تیم راو، آر کی-برو (رندی اورتن و ریدل) را شکست دادند تا هر دو عنوان قهرمانی را کسب کنند و قهرمان بی چون و چرای تگ تیم دبلیودبلیوئی شوند؛ هر چند این دو عنوان نیز تاریخچه خود را حفظ کرده و فعال باقی ماندند. سپس کوین اونز و سمی زین در رسلمنیا ۳۹ عناوین بی چون و چرای تگ تیم را کسب کردند. سرانجام و یک سال بعد در رویداد رسلمنیا ۴۰ و در یک مسابقه نردبانی شش نفره، این دو عنوان با پیروزی آستین تئوری و گریسون والر و کسب عنوان قهرمانی تگ تیم اسمک‌داون و پیروزی آر-تروث و د میز برای قهرمانی تگ تیم راو، از یکدیگر تفکیک شدند. هر دوی این عناوین در نهایت به ترتیب به عنوان قهرمانی تگ تیم دبلیودبلیوئی و قهرمانی تگ تیم جهان تغییر نام دادند و هر دو یک هفته بعد طرح‌های کمربند جدیدی دریافت کردند. در همین حال و با توجه به درفت شدن رومن رینز، قهرمان بی چون و چرای یونیورسال دبلیودبلیوئی به برند اسمک‌داون، یک عنوان قهرمانی سنگین وزن جهانی جدید برای برند راو ایجاد شد.[۵۶][۵۷] در ژوئن ۲۰۲۳، رینز طرح کمربند جدیدی دریافت کرد که نشان دهنده عنوانش بود؛ تا پیش از آن، او هر دوی عناوین دبلیودبلیوئی و یونیورسال را با هم حمل می‌کرد. او سپس سرانجام در شب دوم رسلمنیا ۴۰ در ۷ آوریل ۲۰۲۴، عنوان را به کودی رودز واگذار کرد و این قهرمانی بعدا به عنوان قهرمانی بی چون و چرای دبلیودبلیوئی تغییر نام داد. پس از اینکه رودز یک سال بعد در رسلمنیا ۴۱ به جان سینا باخت، دبلیودبلیوای رسما قهرمانی یونیورسال را به نفع قهرمانی دبلیودبلیوئی غیرفعال کرد (با این تغییر که تاریخچه قبلی با حذف رودز، به رسمیت شناختن رینز به عنوان قهرمان پایانی عنوان یونیورسال و اعلام بازنشستگی رسمی این عنوان در ۷ آوریل ۲۰۲۴ اصلاح شد).

مفاهیم مشابه

[ویرایش]

اگرچه بیشتر تفکیک برندها به عنوان یک مفهومی که اولین بار توسط دبلیودبلیوئی ایجاد شده در نظر گرفته می‌شود، اما تفکیک برند در سایر پروموشن‌های کشتی حرفه‌ای نیز رخ داده است. در دهه ۱۹۹۰، اریک بیشاف، رئیس وقت دبلیوسی‌دبلیو، پیشنهاد تفکیک برند بین دبلیوسی‌دبلیو و گروه محبوب نیو ورد اوردر (nWo) را داد که می‌توانست باعث گسترش دامنه فعالیت این گروه و تولید برنامه‌هایی با برند nWo شود. هر چند این طرح به دلیل نگرانی‌های بودجه‌ای کنار گذاشته شد،[۵۸] با این حال در سال ۱۹۹۷ یک پی‌پرویوی انحصاری nWo با نام Souled Out برگزار شد. یک سال بعد در سال ۱۹۹۸، دبلیوسی‌دبلیو شروع به برندسازی مشترک تمام پی‌پرویوهای خود تحت عنوان "WCW/nWo" کرد؛ روشی که تا سال ۱۹۹۹ ادامه یافت.[۵۹]

در اواسط دهه ۲۰۰۰، پروموشن نیو ژاپن پرو رسلینگ یک تفکیک برند معرفی کرد که کشتی‌گیران آنها را به دو زیربرند تقسیم می‌کرد: Wrestle Land و Lock Up؛[۶۰] تقریبا در همان دوره، شرکت دیگر ژاپنی Kaientai Dojo دو زیربرند Get و Rave را برای کشتی‌گیران خود ایجاد کرد. در سال ۲۰۱۳ نیز، AAA یک تفکیک برند راه‌اندازی کرد که کشتی‌گیران آنها را به دو زیربرند Evolución و Fusión تقسیم می‌کرد.[۶۱]

پس از خرید رینگ آو آنر توسط تونی خان، بنیان‌گذار ای‌ئی‌دبلیو در مارس ۲۰۲۲، ای‌ئی‌دبلیو و آراواچ به طور مستقل با کشتی‌گیران و عناوین قهرمانی جداگانه اداره می‌شوند در حالی که هر دو تحت مالکیت خان هستند.[۶۲][۶۳][۶۴] در سال ۲۰۲۳، AEW یک تفکیک برند آرام بین برنامه‌های داینامایت و کالیژن خود راه‌اندازی کرد که در آن کشتی‌گیران منتخب منحصرا در یکی از دو برنامه برای یک دوره زمانی مشخص حضور داشتند. این امر عمدتا پس از اخراج سی‌ام پانک (که تقریبا منحصرا در کالیژن حضور داشت) به دلیل درگیری پشت صحنه خود با جک پری در رویداد آل این ۲۰۲۳ لغو شد.[۶۵][۶۶]

منابع

[ویرایش]
  1. ↑ Nemer، Paul (۲۰۱۱-۰۸-۳۰). «Raw Results - 8/29/11». WWE News, WWE Results, AEW News, AEW Results (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  2. 1 2 «Top 10 Moments of 2005». prowrestling.about.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  3. 1 2 "WWE Corporate". corporate.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  4. ↑ «PWTorch.com - WWE News: WWE officially announces NXT's debut date replacing ECW, only two ECW episodes remaining». www.pwtorch.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  5. ↑ Steinberg، Brian (۲۰۱۶-۰۵-۲۵). «WWE's 'Smackdown' Will Move to Live Broadcast on USA (EXCLUSIVE)». Variety (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  6. ↑ "WWE's destiny to be determined during SmackDown's LIVE premiere | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  7. ↑ «7/11 WWE Raw Results – CALDWELL'S Complete TV Report» (به انگلیسی). ۲۰۱۶-۰۷-۱۲. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  8. ↑ «7/18 WWE Raw Results – CALDWELL'S Complete Live TV Report» (به انگلیسی). ۲۰۱۶-۰۷-۱۹. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  9. ↑ "2016 WWE Draft results: WWE officially ushers in New Era | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  10. ↑ Kasabian, Paul. "Shawn Michaels Says WWE to Add NXT Japan and NXT Mexico in 2023". bleacherreport.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  11. ↑ Aug 22، Lyle Kilbane • Published؛ Edt، 2023 08:53 (۲۰۲۳-۰۸-۲۲). «WWE Still Planning For NXT Europe – TJR Wrestling». tjrwrestling.net (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  12. ↑ Renner، Ethan (۲۰۲۲-۰۹-۱۴). «WWE NXT changes logo, returns to black and gold color scheme». F4W/WON (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  13. ↑ «411MANIA». Latest On Potential Plans For WWE Revival Of EVOLVE (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  14. ↑ Lambert، Jeremy (۲۰۲۵-۰۲-۰۱). «Report: WWE Evolve Tapings Set For February [fightful:site-name]». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  15. ↑ Thompson، Andrew (۲۰۲۵-۰۲-۰۲). «WWE Evolve announced, premiering March 5th on Tubi». POST Wrestling | Podcasts, News, Reviews | WWE AEW NXT NJPW (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  16. ↑ «411MANIA». WWE Announces More Details For EVOLVE Series on Tubi (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  17. ↑ Martínez، Sebastián (۲۰۲۵-۰۸-۱۴). «WWE plans to redesign the AAA logo following its historic acquisition». Solowrestling (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  18. ↑ «Press Releases | Corporate». corporate.wwe.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  19. ↑ "R-K-Anarchy | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). 2006-11-20. Retrieved 2025-09-02.
  20. ↑ "Fatal fallout | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). 2007-03-27. Retrieved 2025-09-02.
  21. ↑ "WWE Corporate". corporate.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  22. ↑ "Survivor Series: WarGames | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). 2024-11-30. Retrieved 2025-09-02.
  23. ↑ Powell، Jason (۲۰۱۹-۰۵-۰۶). «5/6 WWE Raw Results: Powell's review of Roman Reigns returning to Raw, the build to Money in the Bank continues». Pro Wrestling Dot Net (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  24. ↑ "Mr. McMahon's new "Wild Card Rule" explained | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  25. ↑ «WWE SMACKDOWN REPORT: BRYAN VERSUS GULAK, ANOTHER TOURNAMENT MATCH, OTIS AND BRAUN TEAM UP, CHARLOTTE COMES TO SMACKDOWN, A LOT IS HAPPENING NEXT WEEK, AND MORE | PWInsider.com». pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  26. 1 2 «OO TV/Event Recaps: CRZ's RAW Recap (Pro Wrestling News, Analysis, and Commentary... WWF, WCW, ECW, The Rock, Steve Austin, RVD, Undertaker, Triple H)». www.oowrestling.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲. کاراکتر line feed character در |عنوان= در موقعیت 68 (کمک)
  27. ↑ "Cruiserweight Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  28. ↑ "European Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  29. ↑ "Hardcore Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  30. ↑ "WWE: Inside WWE > Title History > World Heavyweight Championship > 20020902 - Triple H". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  31. 1 2 "World Tag Team Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  32. 1 2 "United States Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  33. ↑ "Shows" (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  34. ↑ "Even exchange? | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  35. 1 2 "Divas Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  36. ↑ "Dangerous liaisons | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). 2008-09-02. Retrieved 2025-09-02.
  37. ↑ "WWE Tag Team Champions def. World Tag Team Champions (New Unified Tag Team Champions) | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  38. ↑ Schadler, Kyle. "Abandoned: The History of WWE's World Tag Team Championship, Pt. 2". bleacherreport.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  39. ↑ "WWE: TV Shows > ECW > Results > February 16, 2010". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  40. ↑ «PWTorch.com - WWE NEWS: Stephanie McMahon says why brand split is gone». www.pwtorch.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  41. ↑ «PWTorch.com - CALDWELL'S WWE TLC PPV RESULTS 12/15: Live, in-person coverage of Cena vs. Orton unification match from Houston». www.pwtorch.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  42. ↑ "WWE Championship" (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  43. ↑ "WWE Women's Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  44. ↑ "2016 WWE Draft results: WWE officially ushers in New Era | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  45. ↑ «7/24 WWE Battleground Results – CALDWELL'S Complete Report» (به انگلیسی). ۲۰۱۶-۰۷-۲۵. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  46. ↑ Hamlin، Josh (۲۰۱۶-۰۷-۲۶). «WWE Raw live results: Title match set for SummerSlam & a new champion is crowned». F4W/WON (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  47. ↑ «8/23 WWE Smackdown LIVE – Parks's Complete, Real-Time Report» (به انگلیسی). ۲۰۱۶-۰۸-۲۴. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  48. ↑ "Raw Women's Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  49. ↑ "Raw Tag Team Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  50. ↑ "WWE Cruiserweight Championship | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  51. ↑ «411MANIA | Triple H Conference Call Report: Discusses 205 Live, NXT Takeover: Toronto, Says HBK Working at the Performance Center and More». Triple H Conference Call Report: Discusses 205 Live, NXT Takeover: Toronto, Says HBK Working at the Performance Center and More (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  52. ↑ "WWE Women's Tag Team Championships to be defended across Raw, SmackDown LIVE and NXT | WWE". www.wwe.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  53. ↑ «WWE'S NEWEST CHAMPIONSHIP IS... | PWInsider.com». www.pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  54. ↑ "Triple H Discusses NXT's Move to USA". Newsweek (به انگلیسی). 2019-09-10. Retrieved 2025-09-02.
  55. ↑ «THE FUTURE OF 205 LIVE REVEALED | PWInsider.com». pwinsider.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  56. ↑ Casey، Connor (۲۰۲۳-۰۴-۲۵). «Triple H Introduces WWE's New World Heavyweight Championship Title». ComicBook.com (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  57. ↑ Bath، Dave (۲۰۲۳-۰۴-۲۸). «WWE SmackDown live results: The WWE Draft begins». F4W/WON (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  58. ↑ "Eric Bischoff Outlines Plans For WCW Brand Split". Cultaholic Wrestling (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  59. ↑ Sean (۲۰۲۰-۰۶-۲۵). «Eric Bischoff Details Issues Around Planned WCW Brand Split». Fightful | WWE News, AEW News, Pro Wrestling Backstage News (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  60. ↑ «New Japan Review - May 1st, 2007». puroresucentral.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  61. ↑ Alfredo (۲۰۱۳-۰۴-۲۴). «AAA Roster Split for Evolucion & Fusion Brands!». LuchaWorld.com (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  62. ↑ Konuwa, Alfred. "Tony Khan Announces Purchase Of Ring Of Honor". Forbes (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-02.
  63. ↑ Gunier، Robert (۲۰۲۲-۰۳-۰۳). «AEW And Tony Khan Release Official Statement On ROH Purchase». Wrestling Inc. (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  64. ↑ Rueter، Sean (۲۰۲۲-۰۳-۰۷). «Tony Khan talks ROH plans, William Regal's role in AEW». Cageside Seats (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  65. ↑ Currier، Joseph (۲۰۲۳-۰۶-۱۳). «Tony Khan: I haven't 'drawn any hard lines' or locked AEW into roster split». F4W/WON (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
  66. ↑ «The Takedown On SI - Sports Illustrated». Wrestling On Fannation (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۹-۰۲.
برگرفته از «https://fa.wikipedia.org/w/index.php?title=تفکیک_برند_دبلیودبلیوئی&oldid=42739735»