تفکر جانبی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

تفکر جانبی (به انگلیسی: Lateral thinking) روشی است که به فرارفتن از روش خطی و ارسطویی برای یافتن نظرات نو، می اندیشد و به شکلی آگاهانه، در جهت تغییر و تحول روش حل مساله، تلاش می کند و کاربرد آن مستلزم پذیرش دیدگاه‌های مختلف نسبت به موضوع است. روش‌های مختلف تفکر جانبی برای یافتن راه‌های جدید و متفاوت به کار می روند و حتی گاهی به طرح نظرات کاملاً غیرمنطقی منجر می شود، با این حال جستجوی راه‌های جدید و متعدد، نشانهٔ تمایل به خلاقیت بوده و باعث برانگیختن و سیلان فکر می شود.[۱] [۲]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]