تروریسم محیط

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

برای حملات خشونت‌آمیز به نام محیط زیست، به تروریسم محیط زیست مراجعه کنید .

تروریسم محیط (انگلیسی: Environmental terrorism) یا محیطی شامل یک یا چند اقدام غیرقانونی است که به منابع زیست‌محیطی زیان وارد می‌کند یا آن‌ها را از بین می‌برد تا دیگران از استفاده آن‌ها محروم می‌شوند.[۱] همچنین، این عبارت برای برچسب گذاری اقدامات تخریبی غیرضروری یا غیرقابل توجیه محیط برای کسب درآمد شخصی یا شرکتی استفاده می‌شود.

تعریف[ویرایش]

مشکلات تعلیمی و معنایی در تعریف تروریسم و به‌طور خاص تروریسم محیط زیست وجود دارد، اما بحث در مورد تروریسم محیطی با تمرکز بر شناسایی خطرات احتمالی برای منابع طبیعی یا ویژگی‌های زیست‌محیطی در حال رشد است. برخی[۲] از جمله در ارتش[۳] استدلال می‌کنند که حملات به منابع طبیعی می‌تواند موجب مرگ و میر بیشتر، آسیب رساندن به اموال، آشوب‌های سیاسی و سایر اثرات نامطلوب بیشتر از سال‌های گذشته شود.

نظریه‌ها[ویرایش]

چالکی بین تروریسم زیست‌محیطی و اکو تروریسم تمایز قائل شده‌است. وی یادآور می‌شود که تروریسم زیست‌محیطی می‌تواند به عنوان استفاده غیرقانونی از زور علیه منابع زیست‌محیطی تعریف شود تا مردم را از مزایای آن‌ها محروم کند یا سایر اموال را از بین ببرد. در مقابل، تروریسم محیط زیست محلی تخریب اموال در جهت صرفه جویی در محیط بصورت تجاوز و تخریب توسط انسان است.[۴] خلاصه تر، تروریسم محیط زیست استفاده از منابع طبیعی را هدف قرار می‌دهد. تروریسم محیط زیست محلی شامل هدف قرار دادن محیط زیست شامل ساختن جاده‌ها، ساختمان‌ها و کامیون‌ها می‌باشد و اقدام علیه آن برای دفاع از منابع طبیعی است.

تحلیلگران دیگر ممکن است بین این تهدیدات تمایزی قائل نباشند.[۵]

تروریسم محیط زیست محلی (اکو تروریسم)[ویرایش]

اصطلاح تروریسم محیط زیست محلی در رسانه‌ها برای اشاره به تروریسم محیط زیست استفاده می‌شود. با این حال، تروریسم محیط زیست محلی به اعمال خشونت بر روی افراد یا اموال با نام محیط زیست یا عوامل محیطی اشاره دارد.

منابع[ویرایش]

  1. Alpas, Hami (2011). Environmental Security and Ecoterrorism. Springer. p. 16. ISBN 9789400712379. 
  2. Chalecki, Elizabeth (September 2001). "A New Vigilance: Identifying and Reducing the Risks of Environmental Terrorism" (PDF). Pacific Institute. Archived from the original on 2007-07-13. 
  3. Butts, K.H.; Turner, C. W.; Jasparr, C. (September 2003). "Environmental Security Cooperation". Center for Strategic Leadership, U.S. Army War College, Carlisle, Pennsylvania. Archived from the original on 2007-06-26. 
  4. San Francisco Chronicle, July 1, 2001, page A10
  5. "Environmental terrorism - definition". 

پیوند به بیرون[ویرایش]

  • Baechler, G. 1999. “Environmental Degradation and Violent Conflict: Hypotheses, Research Agendas, and Theory-building. ” In Ecology, politics, and violent conflict, edited by Mohamed Suliman, 76-112. London: Zed Books.
  • Schwartz, D.M. 1998. “Environmental Terrorism: Analyzing the Concept” Journal of Peace Research. Vol. 35, No. 4, July 1998, pp. 483-496.