تحریف‌­های شناختی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

تحریف‌های شناختی خطاهایی است که افراد افسرده هنگام نتیجه‌گیری از تجربیات‌شان مرتکب می‌شوند. تعداد زیادی از تحریف‌های شناختی معرفی و تعریف شده‌اند که در اینجا به مهم‌ترین آنها اشاره خواهد شد.

  • استنباط دل‌بخواهی به نتیجه‌گیری‌هایی اشاره دارد که شواهد از آن‌ها حمایت نمی‌کند.
  • جداسازی گزینشی نتیجه‌گیری بر اساس جزئیات مجزای یک واقعه را شامل می‌شود. در این حالت اطلاعات دیگر نادیده گرفته می‌شود و به اهمیت کل موقعیت توجهی نمی‌شود.
  • تعمیم مفرط فرایند اعتقادات افراطی برپایه یک بار وقوع و به کار بردن نامناسب آن‌ها در موقعیت‌ها یا رویدادهای مشابه است.
  • بزرگ‌نمایی کردن و کوچک جلوه دادن عبارت است از برداشت کردن یک مورد یا واقعیت به صورت بزرگ‌تر یا کوچک‌تر از آنچه که واقعاً سزاوار آن است.
  • شخصی کردن گرایش افراد به ربط دادن رویدادهای بیرونی به خودشان است، حتی زمانی که مبنایی برای برقراری ارتباط وجود نداشته باشد.
  • برچسب زدن و سوء برچسب زدن عبارت است از وصف کردن هویت بر اساس نقایص و اشتباهاتی که در گذشته صورت گرفته‌اند و اجازه دادن به آن‌ها تا هویت واقعی را توصیف کنند.
  • تفکر قطبی شده نیز فکر کردن و تعبیر کردن به صورت همه یا هیچ یا طبقه‌بندی تجربیات به صورت دو حد تفریط را شامل می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. Oltmanns, T. F. , & Emery, R. E. (2012). Abnormal Psychology (7 ed.). New Jersey: Pearson Education, Inc.