تبرزین (اروپایی)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
جنگجویی که یک تبرزین به دست دارد در نماد شهرستان آلیتوس

تبرزین اروپایی گونه ای از ابزارهای جنگی با دستهٔ بلند است که در قرون وسطی، پیاده‌نظام و شوالیه‌ها به فراوانی از آن استفاده می‌کرد.

ابزارهایی مانند تبرزین (ایرانی)، ناچخ، تبر دانمارکی و باردیش (تبرزین بلند) هم وجود دارند که معمولاً با این نوع تبرزین اشتباه گرفته می‌شوند.

کاربرد تبرزین در اروپا به سدهٔ ۱۴ و ۱۵ میلادی بازمی‌گردد این تبرزین‌ها دستهٔ چوبی به درازای ۱٫۲ تا ۲ متر داشتند و یک سر فولادی داشتند البته در برخی موارد درازای دسته به ۲٫۴ متر نیز می‌رسید. طراحی بخش فولادی نیز در گذر زمان تغییر می‌کرد گاهی سری به شکل تبر و گاهی به شکل چکش داشت.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی