تام هنکس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
تام هنکس
Tom Hanks 2016.jpg
تام هنکس در اکران فیلم سالی
نام اصلی توماس جفری هَنکس
تولد ۹ ژوئیهٔ ۱۹۵۶ ‏(۶۳ سال)
کانکورد، کالیفرنیا، آمریکا
ملیت پرچم ایالات متحده آمریکا آمریکایی
پیشه هنرپیشه، کمدین، کارگردان،
دوبلور و نویسنده
سال‌های فعالیت ۱۹۷۹ تا کنون
همسر(ها) سامانتا لوئیس (۱۹۸۷–۱۹۷۶)
ریتا ویلسون (۱۹۸۸-اکنون)
فرزندان کالین (زاده ۱۹۷۷)
الیزابت (زاده ۱۹۸۲)
چستر (زاده ۱۹۹۰)
ترومن (۱۹۹۵)
صفحه در وبگاه IMDb

توماس جفری هَنکس (به انگلیسی: Thomas Jeffrey Hanks) هنرپیشه، کمدین، کارگردان، دوبلور و نویسندهٔ آمریکایی است. وی بازیگر فیلم‌های مشهوری همچون فارست گامپ، آپولو ۱۳، نجات سرباز رایان، مسیر سبز، دورافتاده، رمز داوینچی، پل جاسوس ها،اطلس ابر و کاپیتان فیلیپس است. همچنین صدای او در مجموعه انیمیشن‌های داستان اسباب‌بازی استفاده شده‌است.

هنکس در طول سال‌های فعالیت خود تا به امروز چندی و چند بار نامزد دریافت و برنده چندین جایزه بزرگ بین‌المللی شده که از این جمله می‌توان به یک گولدن گلوب، اسکار، جایزه انجمن بازیگران فیلم و جایزه انتخاب مردمی بخاطر نقش‌آفرینی‌اش در فیلم فارست گامپ اشاره نمود.

همکاری تام هنکس با کارگردان مشهور آمریکایی، استیون اسپیلبرگ نیز بسیار قابل توجه است. این دو در فیلم‌های برتری همچون نجات سرباز رایان، اگه می‌تونی منو بگیر، ترمینال و سریال کوتاه جوخه برادران در کنار هم حضور داشته‌اند.

تا سال ۲۰۱۲، فروش فیلم‌های تام هنکس در آمریکا به مبلغی بالغ بر ۴٫۲ میلیارد دلار و فروش فیلم‌هایش در نقاط دیگر جهان به رقمی بالغ بر ۸٫۵ میلیارد دلار رسیده‌است که با این مجموع وی یکی از بزرگ‌ترین بازیگران پردرآمد برای فیلم‌ها در هالیوود حساب می‌شود.

تام هنکس در کل دوران بازیگری اش ۶ بار نامزد اسکار، ۸بار نامزد گلدن گلوب و ۴ بار نامزد بفتا شده‌است که البته توانسته‌است ۲ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد ،۳گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام و ۱ گلدن کلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال و ۱ گلدن گلوب افتخاری جایزهٔ سیسیل ب دومیل و همچنین یک خرس نقره ای بهترین بازیگر نقش اول مرد را نیز در کارنامه دارد.

دوران کودکی[ویرایش]

تام هنکس زاده شهر کنکورد در ایالت کالیفرنیا است. پدرش اموس مافورد هنکس، آشپز دوره‌گرد و مادرش جنت مریلین، در بیمارستان کار می‌کرد. اصل و نسب مادر تام پرتغالی است. اما پدربزرگ و مادربزرگ وی از طرف پدری جزء مهاجران بریتانیایی هستند. پدر مادر تام در سال ۱۹۶۰ از یکدیگر جدا شدند. سه فرزند بزرگ خانواده به نام‌های سندرا (در حال حاضر: نویسنده)، لری (استاد دانشگاه در ایلینوی) و تام به همراه پدرشان زندگی را ادامه دادند. در حالی که کوچکترین برادر آنها، جیم (در حال حاضر: بازیگر و فیلم‌ساز) به دنبال مادرش رفت.

تام هنکس مسیحی انجیلی بوده و در دوران مدرسه در میان دانش‌آموزان و معلمین دانش‌آموز محبوبی نبوده‌است. وی بعدها طی مصاحبه‌ای با مجله رولینگ استون گفت که در آن دوران به شدت خجالتی بوده‌است؛ ولی خود را کودکی خوب و مسئولیت پذیر توصیف کرد.
در سال ۱۹۶۵ پدر تام مجدداً ازدواج کرد. وی از همسر دومش که از نسب چینی بود سه فرزند داشت که دو تن آن‌ها به همراه تام زندگی می‌کردند.

در دوران دانشجویی، تام هنکس رشته تئاتر را انتخاب کرد. وی در ابتدا در کالج چابوت شروع به مطالعه کرد که دو سال بعد به دانشگاه ایالتی کالیفرنیا در سکرمنتو انتقالی گرفت. تام هنکس در سال ۱۹۸۶ طی مصاحبه‌ای با مجله نیویورک گفت که کلاس‌های نمایشی بهترین جا برای شخصی است که دنبال ایجاد سر و صدای زیاد و خودنمایی است… من وقت زیادی را برای رفتن به نمایش‌ها گذاشتم.

در طول سال‌های درس‌خواندن در رشته تئاتر، تام با وینست دولینگ آشنا می‌شود. وینست دولینگ از مسئولین یکی از تئاترها بود و به پیشنهاد وی، تام به عنوان کارآموز به آنجا می‌رود. دوره کارآموزی تام ۳ سال به درازا می‌کشد و تام با تمامی قسمت‌های تئاتر شامل تهیه کنندگی، نور، طراحی صحنه و … آشنا می‌شود که در نهایت نیز تصمیم به ترک تحصیل از دانشگاه می‌گیرد. در همین دوره بود (حدود سال ۱۹۷۸) که تام بخاطر بازی در یکی از همین نمایش‌ها موفق به دریافت جایزه بهترین بازیگر شد.

فعالیت[ویرایش]

فعالیت‌های اولیه[ویرایش]

در سال ۱۹۷۹ تام به نیویورک نقل مکان می‌کند. وی در آنجا در فیلم او می‌داند تنها هستی محصول ۱۹۸۰ نقش‌آفرینی می‌کند. همچنین نقشی در فیلم تلویزیونی معماها و هیولاها نیز به وی داده می‌شود. در اوایل ۱۹۷۹ یکی از نقش‌های کلیدی فیلم ماندرک به کارگردانی دنیل سثرن را نیز بازی می‌کند. سال بعد تام یکی از نقش‌های کلیدی را در سریال کمدی دوستان صمیمی (Bosom Buddies) بازی می‌کند. این سریال محصول شبکه ان‌بی‌سی بود. سپس تام به لس‌آنجلس می‌رود. در آنجا به همراه پیتر اسکولاری نمایش مرا بخندان را بازی می‌کنند. در میان آثار اولیه وی، مجموعه تلویزیونی دوستان صمیمی با اینکه در سطح بالایی قرار نداشت ولی نظر منتقدان بسیاری را به خود جلب کرد. نقش‌آفرینی‌های جذاب تام در مجموعه‌های قبلی‌اش ران هاوارد، کارگردان هالیوود، که در آن زمان در حال کار روی فیلمش بود را مجاب کرد که از تام برای حضور در فیلمش دعوت کند. در ابتدا قرار بود تام نقش بازیگر اصلی داستان را داشته باشد که این نقش به بازیگر دیگری داده شد و نهایتاً تام موفق شد نقش اصلی داستان را بازی کند. این فیلم موفق شد فروش خیلی خوبی را در باکس‌آفیس داشته باشد و فروشش به مبلغ ۶۹ میلیون دلار رسید.

دوران موفقیت و شکست[ویرایش]

بازی در فیلم هیچ چیز مشترک(محصول ۱۹۸۶) به همگان ثابت کرد که تام هنکس قابلیت ایفای نقش‌های بسیار جدی را نیز دارد. تام با ایفای نقش در فیلم بزرگ همچنین موفقیت بسیاری برای خود کسب کرد. بعد از آن به سراغ بازی در فیلم پانچ‌لاین رفت که در آن نیز به خوبی نقش آفرینی کرد. بعد از این دوره بود که تام هنکس با شکست‌هایی در دوران فعالیتش روبه‌رو شد. فقط فیلم ترنر و هوک بود که کمی موفق شد.

ورود به نقش‌های درام[ویرایش]

تام هنکس سر صحنه فیلم فارست گامپ

فیلم لیگ خودشام محصول ۱۹۹۲ تام را مجدداً به اوج برد. در این دوره بود که تام اظهار کرد نقش‌آفرینی‌های اولیه‌اش خوب نبوده‌اند و اکنون او پیشرفت کرده‌است. در سال ۱۹۹۴ تام در فیلم مشهورش، فارست گامپ نقش‌آفرینی کرد. تام چندی بعد در مورد این فیلم اظهار کرد که وقتی فیلم‌نامه فیلم را خواند، فیلم بزرگ و موفقی را دیده که مخاطب آن را دیده و احساس خواهد کرد.
بخاطر بازی در این فیلم تام هنکس موفق به دریافت یک جایزه اسکار برای بهترین بازیگر، یک جایزه گلدن گلوب، جایزه انجمن بازیگران فیلم و جایزه انتخاب مردم شد.

فیلم بعدی تام آپولو ۱۳ محصول ۱۹۹۵ بود. در این فیلم تام نقش جیم لول، فرمانده و فضانورد را بازی کرده‌است. این فیلم بسیار مورد توجه مخاطبان و منتقدیم سینما قرار گرفت و از همه نظرها تحسین شد. این فیلم همچنین نامزد دریافت ۹ جایزه اسکار شد که در این بین موفق به دریافت ۲ جایزه شد. در ادامه نقش‌آفرینی‌هایش در فیلم‌های مشهور، تام در انیمیشن شرکت پیکسار به نام داستان اسباب‌بازی صداپیشگی کرد. او در این فیلم صدای وودی، شخصیت کلانتر و کابوی داستان را بر عهده دارد.

سال ۱۹۹۶ تاکنون: بازیگری، کارگردانی و تهیه کنندگی[ویرایش]

فیلم سینمایی «آن کاری که می‌کنی!» اولین تجربه سینمایی تام هنکس در مقام کارگردان است. این فیلم محصول سال ۱۹۹۶ میلادی است و داستان یک گروه موسیقی را روایت می‌کند.

تام هنکس همچنین تهیه کنندگی، نویسندگی و کارگردانی سریال کوتاه از زمین به ماه را نیز بر عهده داشت. این سریال کوتاه محصول شبکه اچ‌بی‌او است. این سریال که برنده جایزه امی نیز شده یکی از پرخرج‌تری مجموعه‌هایی بود که تا آن زمان برای تلویزیون ساخته شده بود.

پروژه بعدی تام، محصول همکاری او با استیون اسپیلبرگ، فیلمی به نام نجات سرباز رایان بود. داستان فیلم جستجو به دنبال یک سرباز در میدان جنگی فرانسه بود. این فیلم یکی از بزرگ‌ترین موفقیت‌های تام هنکس محسوب می‌شود و نظر بسیاری از مخاطبین و منتقدین را به خود جلب کرد. همچنین این فیلم ملقب به بهترین فیلم جنگی‌ای که تا به روز ساخته شده شد و استیون اسپیلبرگ نیز جایزه اسکار کارگردانی را از آن خود کرد.

پروژه بعدی وی نیز فیلم نامه داری بود که با مگ رایان در این فیلم هم‌بازی بود.

در سال ۱۹۹۹ تام با پروژه مسیر سبز شروع به همکاری کرد. همچنین قسمت دوم داستان اسباب‌بازی‌ها را نیز صداگذاری کرد. سال بعد نیز بخاطر بازی در فیلم دورافتاده موفق به دریافت یک گولدن گلوب و نامزدی دریافت جایزه اسکار شد. همچنین در سال ۲۰۰۱ تام به تیم کارگردانی سریال کوتاه باند برادران پیوست و مشغول به کارگردانی شد.

فیلم بعدی تام نتیجه همکاری وی با سم مندز بود. نام این فیلم جاده‌ای به‌سوی تباهی بود که تام نقش منفی داستان که یک آدم‌کش فراری بود را داشت. در فیلم بعدی تام هنکس مجدداً همکاری‌ای با اسپیلبرگ در فیلم اگه می‌تونی منو بگیر داشت. در این فیلم بازیگران مشهور دیگری همچون لئوناردو دی‌کاپریو نیز به ایفای نقش پرداخته‌اند. در همان سال تام هنکس به همراه همسرش، ریتا ویلسون فیلم ازدواج بزرگ یونانی من را ساختند. در اوت ۲۰۰۷ تام به همراه همسرش و چندی از دست‌اندرکاران فیلم علیه شرکت گولد سیرکل فیلمز شکایت کردند و علت شکایت نیز سهم شرکت از سود فروش فیلم بود.

در سال ۲۰۰۴ تام در فیلم برادران کوئن به نام قاتلین پیرزن شرکت کرد. فیلم بعدیش همکاری مجدد وی با اسپیلبرگ، ترمینال بود. همچنین در نتیجه همکاری با رابرت زمکیس فیلم قطار سریع‌السیر قطبی را ساخت که یک فیلم خانوادگی بود.

در سال ۲۰۰۶ تام در فیلم پرفروش رمز داوینچی نقش‌آفرینی کرد. این فیلم که در ماه مه ۲۰۰۶ عرضه شد فروشی بالغ بر ۷۵۰ میلیون دلار را در سرتاسر جهان تجربه کرد. فیلم بعدی وی نیز مستندی به نام جنگ به کارگردانی کن برنز بود. چندی بعد وی در فیلم سیمپسون‌ها نیز ظاهر شد و نقش خودش را بازی کرد.

در سال ۲۰۰۷ تام هنکس در فیلم جنگ‌های چارلی ویلسون بازی کرد. وی در این فیلم نقش چارلی ویلسون، سناتور دموکرات ایالت تگزاس را بازی کرد. فیلم در دسامبر ۲۰۰۷ به نمایش درآمد و تام هنکس بخاطر بازی در این فیلم نامزد دریافت جایزه گولدن گلوب شد.

در سال ۲۰۰۹ فیلم فرشتگان و شیاطین با بازی تام هنکس به روی صحنه رفت. این فیلم بر اساس داستانی با همین نام و به قلم دن براون ساخته شده بود. با نمایش این فیلم مشخص شد که تام یکی از بیشترین حقوق‌ها را در بین بازیگران هالیوودی دریافت می‌کند. در همین روز نیز وی برای دهمین بار در ساتردی نایت لایو ظاهر شد.

تام تهیه‌کنندگی فیلم جایی که چیزهای خشن هستند که یک فیلم برای کودکان بود را بر عهده داشت. همچنین در سال ۲۰۱۰ مجدداً از تام برای صداگذاری انیمیشن داستان اسباب‌بازی ۳ دعوت شد.

در سال ۲۰۱۱ تام فیلم لری کرون را کاگردانی کرد که در این فیلم در کنار جولیا رابرتز به ایفای نقش پرداخته‌است. این فیلم نتوانست موفقیت زیادی کسب کند و انتقادات بسیاری نیز به آن شد. در همین سال بود که در فیلم فوق‌العاده بلند و بیش از حد نزدیک نیز به ایفای نقش پرداخت.

از جدیدترین فیلم‌های تام می‌توان به کاپیتان فیلیپس اشاره نمود که داستان واقعی یک گروگانگیری را روایت می‌کند. همچنین فیلم نجات آقای بنکس که در آن تام با بازیگرانی همچون اما تامسون و کالین فارل هم‌بازی شد. در این فیلم تام نقش والت دیزنی را بازی می‌کند. گفتنی است که تام اولین بازیگری است که شخصیت والت دیزنی را بازی کرده‌است.

تا سال ۲۰۱۲، فروش فیلم‌های تام هنکس در آمریکا به مبلغی بالغ بر ۴٫۲ میلیارد دلار و فروش فیلم‌هایش در نقاط دیگر جهان به رقمی بالغ بر ۸٫۵ میلیارد دلار رسیده‌است که با این مجموع وی یکی از بزرگ‌ترین بازیگران پردرآمد برای فیلم‌ها در هالیوود حساب می‌شود.

زندگی شخصی[ویرایش]

تام هنکس و همسرش ریتا ویلسون در اسکار سال ۱۹۸۹

تام هنکس در ابتدا با سامانتا لوییس ازدواج نمود (۱۹۷۸ تا ۱۹۸۷) در زمانی که این دو از هم جدا شدند، ۲ فرزند به نام‌های کالین (متولد ۱۹۷۷) و الیزابت (متولد ۱۹۸۲)داشتند.

در سال ۱۹۸۸ هنکس با ریتا ویلسون ازدواج می‌کند. این دو پیش‌تر در سر صحنه فیلم‌برداری دوستان صمیمی با یکدیگر آشنا شده بودند اما کمی بعد رابطه‌ای عاشقانه میان آن‌ها شکل می‌گیرد. این زوج دو فرزند پسر نیز دارند. چستر (متولد ۱۹۹۰) و ترومن (متولد ۱۹۹۵). تام هنکس یکی از معدود بازیگرانی است که به همسر خود وفادار مانده‌است. وی همچنین در لیست محبوب‌ترین‌ترین ستاره‌های سرشناس آمریکا قرار دارد

هنکس برای اولین بار و زمانی که پسرش کالین (از ازدواج اولش) بچه‌دار شد، پدربزرگ نیز شد. نام نوه‌اش اولیویا است که در سال ۲۰۱۱ به دنیا آمد. نوه دومش نیز به نام شارلوت در سال ۲۰۱۳ به دنیا آمد.

تام هنکس همچنین طبق گفته‌های خودش مبتلا به دیابت نوع دو است.

تام هنکس یک مسیحی است. او در مورد زمانی که به کلیسا می‌رود می‌گوید: باید بگویم که وقتی به کلیسا می‌روم (که همیشه می‌روم)، عمیقاً در مورد این راز فکر می‌کنم که چرا؟ چرا مردم آن چیزی هستند که هم‌اکنون هستند؟ چرا اتفاقهای بد برای آدمهای خوب می اُفتد و چرا اتفاقهای خوب برای آدمهای بد اتفاق می‌افتد؟ و من فکر می‌کنم که راز این موضوع تقریباً در تئوری وحدت بشریت است.

سیاست[ویرایش]

تام هنکس از حامیان حزب دموکرات است. در انتخابات سال ۲۰۰۸ آمریکا زمانی که وی یک فیلم در را در حساب خود در مای‌اسپیس منتشر کرد مشخص شد که او از کاندیداتوری باراک اوباما حمایت می‌کند. او همچنین در طی انتخابات ۲۰۱۶ از حامیان هیلاری کلینتون بود.

تام همچنین در مورد حمایت از محیط زیست نیز فعالیت‌هایی دارد و از سرمایه‌گذاران حوزه اتومبیل‌های الکترونیکی است. وی مالک دو اتومبیل تویوتا آرای‌وی۴ ای‌وی و ای‌سی پروپلوشن ای‌باکس می‌باشد.

دیگر فعالیت‌ها[ویرایش]

تام هنکس از حامیان چند پروژه ناسا است. طبق گفته‌های خودش در اصل دوست داشت فضانورد شود، اما ریاضی بلد نبود! هنکس از اعضای انجمن نجوم ملی آمریکا نیز است.

در ژوئن ۲۰۰۶ تام هنکس مفتخر به دریافت نشان افتخاری عضویت در یگان رنجر ارتش آمریکا شد. این نشان بخاطر بازی زیبای وی در نقش کاپیتان در فیلم نجات سرباز رایان به وی اعطا شد. تا پیش از این هیچ‌کسی موفق به دریافت این نشان نشده بود.

فیلم‌ها[ویرایش]

سال نام فیلم نقش سایر
۱۹۸۰ می‌داند که تنها هستی الیوت
۱۹۸۴ اسپلش الن بویر
۱۹۸۴ جشن مجردی ریک گاسکو
۱۹۸۵ مردی با یک کفش قرمز ریچارد درو
۱۹۸۵ داوطلبان لورنس بورن سوم
۱۹۸۶ گودال پول والتر فیلدینگ جونیوز
۱۹۸۶ هیچ‌چیز مشترک دیوید بسنز
۱۹۸۶ هربار که بگوئیم خدانگهدار دیوید بردلی
۱۹۸۷ تور کارگاه پپ استریبک
۱۹۸۸ بزرگ جاش باسکین
۱۹۸۹ پانچ‌لاین استیو گولد
۱۹۸۹ ترنر و هوک کارگاه اسکات ترنر
۱۹۹۰ جو در برابر آتشفشان جو بنکز
۱۹۹۰ آتش غرور شرمن مک‌کی
۱۹۹۲ لیگ خودشان جیمی دوگان
۱۹۹۳ بی‌خواب در سیاتل سام بالدوین
۱۹۹۳ فیلادلفیا آندرو بکت
۱۹۹۴ فارست گامپ فارست گامپ
۱۹۹۵ آپولو ۱۳ جیم لاول
۱۹۹۵ داستان اسباب‌بازی وودی صداپیشه
۱۹۹۶ آن کاری که می‌کنی آقای اسمیت نویسنده و کارگردان
۱۹۹۸ نجات سرجوخه رایان جان میلر
۱۹۹۸ نامه دارید جو فاکس
۱۹۹۹ داستان اسباب‌بازی ۲ وودی صداپیشه
۱۹۹۹ مسیر سبز پل ادکامپ
۲۰۰۰ دورافتاده چاک نولاند
۲۰۰۲ جاده‌ای به‌سوی تباهی میشل سالیوان
۲۰۰۲ اگه می‌تونی منو بگیر کارل هانراتی
۲۰۰۴ ترمینال ویکتور ناورسکی
۲۰۰۴ قاتلین پیرزن پروفسور دور
۲۰۰۴ الویس ساختمان را ترک کرده‌است الویس
۲۰۰۴ قطار سریع‌السیر قطبی صداپیشه
۲۰۰۶ رمز داوینچی رابرت لنگدان
۲۰۰۶ ماشین‌ها صداپیشه
۲۰۰۷ سیمپسون‌ها: فیلم خودش
۲۰۰۷ جنگ چارلی ویلسون چارلی ویلسون
۲۰۰۸ باک هوارد بزرگ
۲۰۰۹ فرشتگان و شیاطین رابرت لنگدان
۲۰۱۰ داستان اسباب‌بازی ۳ وودی صداپیشه
۲۰۱۱ لری کروان لری کراون نویسنده و کارگردان
۲۰۱۱ فوق‌العاده بلند و بیش از حد نزدیک توماس شل جونیور
۲۰۱۱ تعطیلات در هاوایی وودی
۲۰۱۱ ریزه میزه وودی
۲۰۱۲ ابر اطلس ۶ شخصیت متفاوت
۲۰۱۲ رکس پارتی جور کن وودی
۲۰۱۳ کاپیتان فیلیپس کاپیتان ریچارد فیلیپس
۲۰۱۳ نجات آقای بنکس والت دیزنی
۲۰۱۵ پل جاسوس‌ها جیمز بی. داناوان
۲۰۱۶ سالی سالی
۲۰۱۶ دوزخ[۱] رابرت لنگدان
۲۰۱۶ هلوگرامی برای پادشاه آلن کلای
۲۰۱۷ دایره امون بیلی
۲۰۱۷ کاغذها بنجامین بردلی
۲۰۱۹ داستان اسباب‌بازی ۴ وودی صداپیشه
2019 روزی زیبا در محله فرد راجرز

جوایز[ویرایش]

  • ۲۰۰۱ - نامزد اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم دورافتاده
  • ۲۰۰۰- کاندیدای بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم دورافتاده در سال ۲۰۰۰
  • ۱۹۹۹ - نامزد اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم نجات سرجوخه رایان
  • ۱۹۹۹ - نامزد بفتای بازیگر نقش اول مرد برای فیلم نجات سرجوخه رایان
  • ۱۹۹۴ - برندهٔ اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم فارست گامپ
  • ۱۹۹۳ - برندهٔ اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم فیلادلفیا
  • ۱۹۸۹ - نامزد اسکار بازیگر نقش اول مرد برای فیلم بزرگ
  • نامزد اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد مرد برای فیلم کاپیتان فیلیپس در سال ۲۰۱۳
  • ۱۹۹۴ - برندهٔ خرس نقره‌ای جشنواره برلین برای فیلم فیلادلفیا
  • ۱۹۹۴ -نامزد بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم فارست گامپ
  • برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال برای فیلم بزرگ در سال ۱۹۸۸
  • برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام برای فیلم فیلادلفیا در سال ۱۹۹۳
  • برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام برای فیلم فارست گامپ در سال ۱۹۹۴
  • برنده گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم درام برای فیلم دورافتاده در سال ۲۰۰۰
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر فیلم درام برای فیلم نجات سرباز رایان در سال ۱۹۹۸
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر فیلم درام برای فیلم کاپیتان فیلیپس در سال ۲۰۱۳
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول فیلم کمدی با موزیکال برای فیلم بی خوابی در سیاتل در سال ۱۹۹۳
  • نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش اول مرد فیلم کمدی یا موزیکال برای فیلم جنگ چارلی ویلسون در سال ۲۰۰۷

نامزد گلدن گلوب بهترین بازیگر نقش مکمل فیلم درام-کمدی برای فیلم روزی زیبا در محله در سال ۲۰۱۹

  • کاندیدای بفتای بهترین بازیگر نقش اول مرد برای فیلم کاپیتان فیلیپس در سال ۲۰۱۳
  • در سال ۲۰۱۶ باراک اوباما به تام هنکس نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را اهدا کرد.

منابع[ویرایش]

  • «تام هنکس». بی‌بی‌سی فارسی. دریافت‌شده در ۱۱ شهریور ۱۳۸۶.
  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Tom Hanks». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۵ ژانویه ۲۰۱۴.

پیوند به بیرون[ویرایش]

  1. "دوزخ (فیلم ۲۰۱۶)". ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد. 2018-08-10.
Tom Hanks (2019)

Thomas „Tom“ Jeffrey Hanks (* 9. Juli 1956 in Concord, Kalifornien) ist ein US-amerikanischer Schauspieler, Regisseur, Filmproduzent sowie Synchronsprecher vieler amerikanischer Film- und Fernsehproduktionen. Er gehört zu den profiliertesten Charakterdarstellern Hollywoods und wurde zweimal in Folge mit dem Oscar als Bester Hauptdarsteller ausgezeichnet (was außer Hanks bisher nur Spencer Tracy gelang) – für seine Hauptrollen in den Filmen Philadelphia (1993) und Forrest Gump (1994). Darüber hinaus hat er vier Golden Globes erhalten und wurde 2002 als bisher jüngster Darsteller mit dem AFI Life Achievement Award für sein Lebenswerk geehrt.

Leben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Privatleben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Nach eigenen Angaben kommt Tom Hanks aus „turbulenten Familienverhältnissen“. Seine Eltern, Amos Hanks und Janet Marylyn, geb. Frager († 2016), ließen sich früh scheiden, und er wuchs mit seinen Geschwistern Sandra und Lawrence bei seinem Vater und wechselnden Stiefmüttern auf, während der jüngere Bruder Jim Hanks bei der Mutter blieb.[1]

1978 heiratete Hanks die Schauspielerin Samantha Lewes, 1987 wurde die Ehe geschieden. Aus dieser Ehe gingen zwei Kinder hervor, Colin (* 1977) und Elizabeth (* 1982). Samantha Lewes starb 2002 an Knochenkrebs. Im April 1988 heiratete Hanks erneut. Mit der Schauspielerin Rita Wilson hat er zwei Söhne (Chet Hanks, * 1990 und Truman, * 1995). Hanks brachte zudem seine ersten zwei Kinder mit in die Ehe. Vor seiner zweiten Heirat konvertierte er zur griechisch-orthodoxen Kirche.

Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Tom Hanks (1989)
Hanks bei der Enthüllung von George Harrisons Stern auf dem Walk of Fame (2009)

Sein Interesse an der Schauspielerei entdeckte Tom Hanks während seiner Zeit an der High School, in der er häufig ins Theater ging und in Schauspielkursen erste eigene Erfahrungen sammelte. Dementsprechend begann er nach dem Abschluss der High School ein Schauspielstudium. Nebenbei arbeitete er drei Jahre lang beim „Great Lakes Theater Festival“ in Cleveland, wo er Erfahrungen in allen das Theater betreffenden Bereichen vom Bühnenbild bis zur Licht- und Tontechnik sammelte. Außerdem spielte er dort unter anderem die Rolle des Proteus in Shakespeares Zwei Herren aus Verona, für die er mit dem „Cleveland Critics Circle Award“ als bester Hauptdarsteller ausgezeichnet wurde.

1979 zog er nach New York, wo er erste Film- und Fernsehrollen erhielt. Unter anderem wirkte er in der Sitcom Bosom Buddies mit und hatte Gastauftritte in den Serien Taxi (mit Tony Danza und Christopher Lloyd) und Happy Days. In dieser Zeit lernte er Ron Howard kennen, mit dem er später bei vielen Projekten zusammenarbeitete. Durch Howard kam er auch an seine erste Hauptrolle in einem Kinofilm – in der Komödie Splash – Eine Jungfrau am Haken, bei der Howard Regie führte. Nach weiteren erfolgreichen Komödien wie Geschenkt ist noch zu teuer oder Scott & Huutsch erhielt er schließlich auch Angebote für seriösere Rollen, wie zum Beispiel in Fegefeuer der Eitelkeiten und Eine Klasse für sich. Im Jahr 1993 erreichte er den endgültigen Durchbruch mit den erfolgreichen Filmen Schlaflos in Seattle und Philadelphia. Für seine Rolle des an Aids erkrankten Andrew Beckett in Philadelphia wurde Hanks mit dem Oscar als bester Hauptdarsteller ausgezeichnet. Bereits im darauffolgenden Jahr erhielt er für die Darstellung des geistig zurückgebliebenen Forrest Gump in dem gleichnamigen Film seinen zweiten Oscar. Die Auszeichnung mit zwei Oscars in Folge in der Kategorie „Bester Hauptdarsteller“ gelang vor ihm nur Spencer Tracy. Seine Dankesrede bei der Verleihung der Oscars für Philadelphia, bei der er einem schwulen Lehrer dankte, gab den Anstoß für den Film In & Out.

Es folgten zahlreiche erfolgreiche Kino-Produktionen, bei denen Hanks die Hauptrolle übernahm, darunter in Apollo 13, Der Soldat James Ryan, Cast Away und in The Da Vinci Code.

1996 wechselte Hanks erstmals hinter die Kamera. Er gründete zusammen mit dem Produzenten Gary Goetzman die Produktionsfirma Playtone, mit welcher er fortan Filme produziert. Bei der ersten Playtone-Produktion, dem Film That Thing You Do!, zeichnete er als Drehbuchautor und als Regisseur verantwortlich, übernahm eine Hauptrolle und wirkte an der Filmmusik mit. Zusammen mit seiner Frau Rita Wilson produzierte er die Komödie My Big Fat Greek Wedding. Bei den TV-Serien From the Earth to the Moon und Band of Brothers trat er als Produzent und Autor auf. Darüber hinaus übernahm Hanks Sprechrollen für Trickfilme wie Toy Story, Der Polarexpress und Die Simpsons – Der Film.

Um seine Rollen möglichst glaubhaft darstellen zu können, nimmt Hanks auch in körperlicher Hinsicht Strapazen auf sich. So musste er für den Film Cast Away in relativ kurzer Zeit wesentlich an Gewicht zu- und wieder abnehmen, um die Rolle eines Schiffbrüchigen glaubhaft darstellen zu können. Die Dreharbeiten wurden hierfür mehrere Monate unterbrochen, nachdem die Szenen vor dem Flugzeugabsturz mit ihm als Manager von FedEx mit noch kräftigem Körperbau abgedreht waren.

Einen sehr kurzen und wortlosen Auftritt hatte Tom Hanks 2004 in dem Film Elvis Has Left the Building. Darin wird er als Motorradfahrer von einem Briefkasten tödlich getroffen und bleibt in diesem stecken.

2017 veröffentlichte Hanks die Kurzgeschichtensammlung Schräge Typen (OT: Uncommon Type), welche unter anderem von seiner Schreibmaschinensammlung handelt.[2]

Sonstiges[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Deutsche Synchronstimme[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Hanks wurde seit Mitte der 1980er Jahre fast ausschließlich von Arne Elsholtz synchronisiert, der sich selbst als Stimme für Bachelor Party – Die wüste Fete besetzte, weil er die Dialogregie führte und das Dialogbuch schrieb.[8] Zwischendurch waren auch Detlef Bierstedt (Nothing in Common), Joachim Tennstedt (Big) oder Ekkehardt Belle (Eine Klasse für sich) als Synchronsprecher für Hanks tätig. Wenn Zeichentrick- oder Animationsfilme synchronisiert wurden, in denen Hanks im Original eine Rolle übernahm, wurden grundsätzlich andere Stimmen als Elsholtz besetzt (Ausnahme bei Der Polarexpress), so bekam z. B. die Figur Woody in Toy Story und dessen Nachfolger Peer Augustinski als Synchronstimme, nach dessen Tod 2014 übernahm Michael Herbig die Figur in den folgenden Produktionen. Ab Forrest Gump konnte sich Elsholtz viele Jahre als alleiniger Synchronsprecher von Hanks durchsetzen. Nach Elsholtz' Tod im Jahr 2016 wurden die letzten Filme mit Hanks abwechselnd von Joachim Tennstedt und Thomas Nero Wolff synchronisiert.

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Tom Hanks als Forrest Gump (1994)

Als Schauspieler/Synchronsprecher

Als Filmproduzent

Auszeichnungen (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Tom Hanks’ Stern auf dem Walk of Fame

Oscars

Auszeichnungen

Nominierungen

Golden Globe Awards

Auszeichnungen

  • 1989 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Comedy“ (Big)
  • 1994 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Drama“ (Philadelphia)
  • 1995 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Drama“ (Forrest Gump)
  • 2001 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Drama“ (Cast Away – Verschollen)
  • 2020Cecil B. DeMille Award für das Lebenswerk[9]

Nominierungen

  • 1994 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Comedy“ (Schlaflos in Seattle)
  • 1999 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Drama“ (Der Soldat James Ryan)
  • 2008 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Comedy“ (Der Krieg des Charlie Wilson)
  • 2014 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Drama“ (Captain Phillips)
  • 2018 – Bester Hauptdarsteller in der Kategorie „Drama“ (Die Verlegerin)

Screen Actors Guild Awards

Auszeichnungen

Nominierungen

  • 1999 – Bester Hauptdarsteller in Der Soldat James Ryan
  • 1999 – Bestes Schauspielensemble in Der Soldat James Ryan
  • 2000 – Bestes Schauspielensemble in The Green Mile
  • 2001 – Bester Hauptdarsteller in Cast Away – Verschollen
  • 2014 – Bester Hauptdarsteller in Captain Phillips

British Academy Film Awards

Nominierungen

  • 1994 – Bester Hauptdarsteller: Forrest Gump
  • 1999 – Bester Hauptdarsteller: Der Soldat James Ryan
  • 2000 – Bester Hauptdarsteller: Cast Away – Verschollen
  • 2014 – Bester Hauptdarsteller: Captain Phillips

Weitere Auszeichnungen

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Commons: Tom Hanks – Album mit Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. Bertram Eisenhauer: „Keine Sorge, der Zirkus zieht auch wieder weiter“. In: FAZ.net. 2. Mai 2016, abgerufen am 13. Oktober 2018.
  2. Tom Hanks erlebt sein Coming-out als Autor. In: welt.de. 1. Februar 2018, abgerufen am 1. März 2018.
  3. Academy Board of Governors | The Academy of Motion Picture Arts and Sciences.
  4. 12818 Tomhanks in der Small-Body Database der NASA.
  5. Dresdner wollen Tom Hanks ihre DDR-Schreibmaschinen schenken (Memento des Originals vom 24. Oktober 2011 im Internet Archive) i Info: Der Archivlink wurde automatisch eingesetzt und noch nicht geprüft. Bitte prüfe Original- und Archivlink gemäß Anleitung und entferne dann diesen Hinweis.@1@2Vorlage:Webachiv/IABot/www.dnn-online.de auf dnn-online.de.
  6. Carly Rae Jepsen – I Really Like You (Official Video) auf YouTube.
  7. Sooo Many White Guys, Audio auf WNYC.
  8. ARNE ELSHOLTZ - Interview. Abgerufen am 28. Dezember 2019 (deutsch).
  9. Golden Globes: Tom Hanks wird für sein Lebenswerk ausgezeichnet. In: rtl.de. 25. September 2019, abgerufen am 23. November 2019.
  10. The White House: President Obama Names Recipients of the Presidential Medal of Freedom. 16. November 2016, abgerufen am 22. November 2016 (englisch).