تارا و تب توت فرنگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
تارا و تب توت فرنگی
کارگردان سعید سهیلی
نویسنده سعید سهیلی
مجید مولایی
بازیگران کتایون ریاحی
لادن مستوفی
لادن طباطبایی
رامبد شکرآبی
پژمان بازغی
موسیقی ستار اورکی
فیلم‌برداری حسین ملکی
تدوین کاوه ایمانی
تاریخ‌های انتشار
۱۳۸۲
مدت زمان
۱۰۰دقیقه
کشور ایران
زبان فارسی

تارا و تب توت فرنگی فیلمی به کارگردانی سعید سهیلی و نویسندگی سعید سهیلی، مجید مولایی محصول سال ۱۳۸۲ است.

خلاصه داستان[ویرایش]

تارا به اصرار همسر رزمنده اش فرهاد، به مناسبت انتشار اولین کتابش «تب توت فرنگی» از همه کسانی که نامشان در این کتاب برگرفته از خاطرات واقعی تارا آمده، دعوت می‌کند تا با هم جشن بگیرند. همان شب در جریان جشن، پس از ورود ناشناسی به خانه آنها صدای شلیک می‌آید، فرهاد کشته و تارا نیز به شدت زخمی می‌شود. پلیس بهترین سرنخ را همان کتاب تارا می‌داند و از همه کسانی که نامشان در کتاب آمده تحقیق می‌کند. سیمین، ترانه دوست صمیمی تارا را پیدا می‌کند و پیشنهاد می‌کند تا کتاب را بخواند. تارا کتاب را تقدیم به دوستش روژین کرده است. ترانه با خواندن کتاب گذشته را به خاطر می‌آورد. این که آنها ـ تارا و روژین و او ـ دوستان صمیمی همدیگرند، اما روژین که مجبور است تن به ازدواجی ناخواسته بدهد درست در روز ازدواجش توسط عوامل پسرخاله اش جلال دزدیده می‌شود. از آن سو ترانه، تورج برادرش را به یاد می‌آورد که خواستگار سمج تارا است، اما تارا به فرهاد، رزمنده ای که دوست برادر شهیدش محمود است، علاقه دارد. در زمان حال و در مراسم تدفین فرهاد، امیر شوهر ترانه به دیدن او می‌آید و معلوم می‌شود آنها با داشتن یک دختر پنج ساله به نام غزاله، متارکه کرده‌اند و امیر اصرار دارد که آنها دوباره با هم زندگی کنند. از سوی دیگر پلیس به تورج مشکوک است، زیرا سال‌ها قبل تارا به خواستگاری تورج جواب منفی داده، اما خودش به خواستگاری فرهاد رفته و نهایتاً با او ازدواج کرده است. نسرین گذشته را به خاطر می‌آورد که تورج چگونه در یکی از روزها به مقر زنان رزمنده آمده تا از تارا انتقام بگیرد، اما نهایتاً دست به خودزنی می‌زند و باز در زمان حال وقتی ترانه و سیمین به محل کار تورج می‌روند متوجه می‌شوند که او توسط پلیس دستگیر شده است. همکارش می‌گوید حیف که تورج در زمان جنگ و در اسارت توانایی حرف زدنش را از دست داده و گرنه تعریف می‌کرد که او سردار را نکشته است.

بازیگران[ویرایش]

منابع[ویرایش]