تابوت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
یک تابوت سفید

تابوت یا نَعش (وام‌واژه از عربی) یک جعبهٔ چوبی است که از آن برای حمل و نقل و دفن جسد مردگان استفاده می‌شود.

در اسلام و یهودیت، مردگان باید حتماً در خاک دفن شوند و از تابوت فقط برای حمل و نقل استفاده می‌شود، ولی مسیحیان مردگان خود را با تابوت در خاک می‌گذارند.[۱]

در ایران، تا چندی پیش، مردگان با برانکارد حمل می‌شدند، امّا هم‌اکنون بهشت زهرا تهران از تابوت برای حمل و نقل مردگان استفاده می‌کند.[۲]

همچنین ببینید

منابع