تئودوره فون کارمان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
تئودوره فون کارمان
Theodore von Karman - GPN-2000-001500.jpg
زاده ۱۱ مهٔ ۱۸۸۱(۱۸۸۱-خطای عبارت: نویسه نقطه‌گذاری شناخته نشده «۰»-۱۱)
بوداپست، اتریش-مجارستان
درگذشت ۰۶ مه ۱۹۶۳ میلادی (۸۱ سال)
آخن، آلمان غربی
محل سکونت مجارستان/آلمان/
ایالات متحده
شهروندی مجارستان-ایالات متحده
محل تحصیل Budapest University of Technology and Economics
شناخته‌شده برای سرعت فراصوت and hypersonic airflow characterization; مسیر پیچابی فون کارمان
جایزه‌ها ASME Medal (۱۹۴۱)
John Fritz Medal (۱۹۴۸)
مدال فرانکلین (۱۹۴۸)
Wright Brothers Memorial Trophy (۱۹۵۴)
Daniel Guggenheim Medal (۱۹۵۵)
Timoshenko Medal (۱۹۵۸)
نشان ملی علوم (۱۹۶۲)
انجمن سلطنتی[۱]
موقعیت‌های علمی
موضوع‌ها مهندسی هوافضا
مؤسسه‌ها دانشگاه گوتینگن
دانشگاه فنی آخن
مؤسسه فناوری کالیفرنیا
von Karman Institute for Fluid Dynamics
پایان‌نامه Untersuchungen über Knickfestigkeit (۱۹۰۸)
استاد راهنما لودویگ پرانتل[۲]
دانشجوهای دکتری Tsien Hsue-sen
چیا چیائو لین
Hu Ning
موریس انتونی بیو
Ernest Sechler[۲]

تئودوره فون کارمان (به مجاری: Theodore von Kármán) (زاده ۱۱ مه ۱۸۸۱ در بوداپست، مجارستان - درگذشته ۷ مه ۱۹۶۳ در آخن، آلمان) فیزیکدان و مهندس هوانوردی اتریشی-مجاری-آمریکایی بود. از او به عنوان یکی از پیشگامان آیرودینامیک مدرن و مهندسی هوانوردی و پدر علم پرواز فراصوتی یاد می‌شود.[۳][۴]

زندگی‌نامه[ویرایش]

تئودوره فون کارمان در یک خانواده یهودی در بوداپست در اتریش-مجارستان به دنیا آمد. او تحصیلات مهندسی را در دانشگاهی که امروزه با نام دانشگاه صنعتی بوداپست شناخته می‌شود، آغاز کرد. بعد از دانش‌آموخته شدن از این دانشگاه در سال ۱۹۰۲، به آلمان مهاجرت کرد. او به مدت ۶ سال در دانشگاه گوتینگن زیر نظر لودویگ پرانتل به تحصیل پرداخت. او مدرک دکترایش را در سال ۱۹۰۸ از این دانشگاه دریافت کرد و بعد از آن به مدت چهار سال در همین دانشگاه به تدریس مشغول شد. در سال ۱۹۱۲ به دانشگاه فنی آخن پیوست و مسئولیت مرکز تحقیقات هوانوردی این دانشگاه را بر عهده گرفت. در طی سال‌های ۱۹۱۵ تا ۱۹۱۸ به طور موقت در ارتش مجارستان-اتریش خدمت کرد و در طی این سال‌ها یک بالگرد اولیه را طراحی نمود. بعد از آن به دانشگاه فنی آخن برگشت و تا سال ۱۹۳۰ در این دانشگاه تدریس نمود.[۵][۶]

منابع[ویرایش]