بیگ‌نشین‌های آناتولیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
نقشه بیگ‌نشین‌های مستقل تُرک در آناتولی طی قرن 14 میلادی

ملوک الطوائف ترکمن در آسیای کوچک (ترکی استانبولی: Anadolu beylikleri، انگلیسی: Anatolian beyliks) دولت‌های خودمختار محلی در آسیای کوچک بودند که از بزرگ خود فرمان می بردند. این دوره در پایان سده یازدهم میلادی آغاز شد و با فروپاشی فرمان روائی سلجوقیان روم در نیمه دوم سده سیزده شتاب گرفت.

یکی از بیلیک ها، عثمان‌اوغلو از قبیله قایی از تُرکان اوغوز،[۱] از پایتختش در بورسا، اواخر قرن پانزدهم با فتح سایر مناطق آناتولی، بیلیک ها را به پایان رساند و به امپراطوری عثمانی تبدیل شد.

کلمه "بِیلیک" (Beylik) واژه ای تُرکی و به معنی قلمرو تحت حاکمیت یک "بیگ" است که آن را معادل واژه "لرد" (Lord) در سایر جوامع اروپایی می دانند.[۲]

فهرست بیگ نشین ها[ویرایش]

نام بیگ نشین پایتخت مدت حکمرانی
افشار ارزروم 1480-1534
آهی ها آنکارا 1290-1362
علاییه آلانیا 1293-1471
آیدین 1300–1425
جانیک سامسون آماسیا ?-1460
جانداری ها (اسفندیاریان) 1291–1461
چوپانیان 1211–1309
ذوالقدر البیستان ماراش 1348–1522
آرتین سیواس و بهدها قیصریه 1335–1390
ارزنجان ارزنجان 1379–1410
اشرفی بیشهیر 1285–1326
گرمیان کوتاهیه 1300–1429
حمیدی اگیردیر 1300–1391
قاضی برهان‌الدین سیواس 1381–1398
قرامانیان قارامان، لندره 1250-1487
قراسیان بالکسیر 1296–1357
لادیک دنیزلی 1262–1391
منتشه میلاس 1261–1424
عثمان اوغلو (بعدها پایه گذار امپراتوری عثمانی) سوگوت، بورسا، استانبول 1299-1922
پروان اوغلو Sinop 1277-1322
صاحب آتادیس Afyonkarahisar 1275–1341
ساروخانی مانیسا 1300–1410
تکه آنتالیا 1321–1423

پانویس[ویرایش]

  1. "Ottoman Empire | Facts, History, & Map". Encyclopedia Britannica. Retrieved 2020-08-14.
  2. Mohamed Hedi Cherif - Daniel Panzac (1995). Histoire économique et sociale de l'Empire ottoman et de la Turquie (1326-1960) (in French). Peeters Publishers. ISBN 90-6831-799-7.

منابع[ویرایش]

https://en.wikipedia.org/wiki/Anatolian_beyliks