بیداری رؤیاها

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از بیداری رویاها)
پرش به: ناوبری، جستجو
بیداری رؤیاها
کارگردان محمدعلی باشه آهنگر
تهیه‌کننده علی آشتیانی‌پور
نویسنده محمدرضا گوهری (بر اساس طرحی از محمدعلی باشه آهنگر)
بازیگران امین حیایی
هنگامه قاضیانی
امیرحسین آرمان
سارا خوئینی‌ها
رز رضوی
حبیب دهقان‌نسب
امیرحسین آذرنگ
حمید فرخ‌نژاد
موسیقی آریا عظیمی‌نژاد
فیلم‌برداری تورج منصوری
تدوین حمید باشه آهنگر
کشور ایران
زبان فارسی

بیداری رؤیاها فیلم سینمایی محمدعلی باشه آهنگر و ساخت سال ۱۳۸۸ است.

بازیگران[ویرایش]

بازیگر نقش
امین حیایی داوود
هنگامه قاضیانی رخشانه
امیرحسین آرمان حمید
سارا خوئینی‌ها دکتر زنان
رز رضوی مینو
حبیب دهقان‌نسب کاشانی
حمید آذرنگ حضرتی
حمید فرخ‌نژاد مرد ایرانی

عوامل[ویرایش]

جزییات[ویرایش]

خلاصه فیلم[ویرایش]

رخشانه زنی است در آستانه میانسالی که در سال‌های جوانی اش با ایوب پارسا ازدواج کرده و صاحب پسری به نام حمید شده است. وقتی حمید دو ساله بود، ایوب به جبهه می‌رود و دیگر برنمی گردد. پس از مدتی خبر شهادت او می‌رسد و خانواده تصمیم می‌گیرد رخشانه را به عقد داوود برادر ایوب دربیاورد. سالها از این ماجرا گذشته و آنها صاحب دختر بچه‌ای دبستانی هستند و حمید در آستانه ازدواج است. در این وضعیت از کمیته مفقودین خبر می‌رسد که ایوب زنده است و به زودی به وطن برمی گردد. این خبر که در ابتدا همه را شوکه می‌کند، به تدریج واکنش‌های مختلفی را بین اعضای خانواده برمی‌انگیزد؛ داوود نگران از دست دادن همسرش است، به خصوص از زمانی که دوستان قدیمی پدر مرحومش به او گوشزد می‌کنند که پس از آگاهی از زنده بودن همسر اول، همسر دوم به زن نامحرم می‌شود. حمید که در ابتدا قادر به هضم این واقعیت نیست، به کمک نامزدش با چراغانی کردن محله، خود را برای استقبال از پدر آماده می‌کند. مادر سالمند و فرتوت ایوب و داوود خوشحال است، اما رخشانه بر سر دوراهی دشواری قرار می‌گیرد. آیا پیوندش را با داوود قطع کند و زندگی با ایوب را ادامه دهد با اینکه داوود پدر فرزند کوچک ترش را نگه دارد؟ این تردید دردناک سرانجام او را بر آن می‌دارد که شب ورود ایوب، خانه را ترک و فردایش اقدام به سقط جنینی کند که بدون اطلاع داوود در دل می‌پروراند...

فیلم نامه این اثر هم در سال ۱۳۸۹ توسط انتشارت سوره مهر (وابسته به حوزه هنری سازمان تبلیغات اسلامی) در ۱۱۲ صفحه به چاپ رسیده است؛ و در سال ۱۳۹۴ به چاپ دوم رسید.

منابع[ویرایش]