پرش به محتوا

بوستان جنگلی سی‌سنگان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بوستان جنگلی سی‌سنگان

بوستان جنگلی و ساحل سی‌سنگان در ۲۷ کیلومتری غرب نوشهر و بین راه نوشهر به نور قرار دارد. این بوستان علاوه بر جاذبه‌های گردشگری و توریستی، سیاست حفظ و حراست از گونه‌های نادر و حفاظت‌شدهٔ گیاه شمشاد هیرکانی را به‌طور جدی دنبال می‌کند.

به نقل از ظهیرالدین مرعشی در کتاب تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، تخت‌گاه منوچهر پیشدادی در رویان بوده است. منوچهر رودخانه موز را به دریای آبسکون وصل کرد و آن منطقه را سی‌سنگان نام نهاد.[۱]

بوستان جنگلی و ساحل سی‌سنگان در سال ۱۳۴۴ خورشیدی توسط سعیدی آشتیانی[نیازمند منبع] طراحی و ایجاد شد.

موقعیت جغرافیایی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

این بوستان که در ۲۷ کیلومتری غرب نوشهر و بین راه نوشهر به نور قرار دارد، از شمال به دریای مازندران، از جنوب به رشته‌کوه البرز، از غرب به روستای تسکاتک و از شرق به روستای صلاح الدین کلا محدود می‌شود. مساحت این بوستان در حدود ۶۰۲ هکتار است و زیستگاه انواع گونه‌های درختی، درختچه‌ای خشبی و علفی و جانوری است.[۲]

بخش‌های بوستان

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

به‌طور کلی محوطهٔ بوستان از نظر توزیع گیاهی به سه بخش ساحلی، جنوبی و غربی تقسیم می‌شود.

غروب آفتاب در ساحل سی سنگان

بخش‌های ساحل بخش ساحلی به مساحت ۳۰ هکتار در حاشیه جاده قرار دارد و درختان و درختچه‌هایی همچون توسکا، لرگ، بلوط، آزاد، لیلکی، انجیر، داغداغان، انار، ازگیل، سرخ ولیک، گوجه جنگلی، توت، سیاه تلو، سیاه ال و سیاه اربه در این قسمت قرار دارند. محل تفریح و ورزش‌های آبی (جت اسکی. قایق‌سواری) ورزش‌های ساحلی (اسب سواری. ماشین سواری (کارتینگ) والیبال ساحلی) مجموعه تفریحی و بازی‌های رایانه‌ای.

امروزه امکانات اولیه‌ای برای این ساحل تدارک دیده شده است از قبیل سرویس‌های بهداشتی، مکان‌های برای کمپینگ خانوادگی و جای پارک خودروها.

در این بخش تیپ انبوه شمشاد وجود دارد.

در این بخش جامعه بلوط – ممرزستان و در حد انتهای غربی و قسمتی از جنوب بوستان، جامعه انجیلی – ممرزستان و جامعه بلوط – ممرزستان در مرز تیپ‌ها با شمشاد آمیخته است.

گونه‌های جانوری

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

در این بوستان پستاندارانی چون شوکا، مرال، خرس قهوه‌ای، پلنگ، روباه، گربه جنگلی، گراز و شغال زیست می‌کنند.

امروزه دو دروازه ورودی با پنج نگهبانی، یک اتاق اطلاعات، دو دستگاه واحد مسکونی، فروشگاه، پناهگاه بزرگ، محوطه خور گشت (پیک نیک)، محوطه اردو، پارک بوستان، بوستان بادی، پیست اسب سواری، کلوپ جت اسکی، کلوپ قایق‌سواری، زمین ورزشهای ساحلی (فوتبال. والیبال)، کافی شاپ، رستوران، سفره خانه، فروشگاه یونیک (بازی‌های رایانه ایی)، ۱۳ دستگاه سرویس بهداشتی، سکوی آبخوری و ساختمان نمایشگاه دائمی منابع طبیعی در این پارک وجود دارد.[۳]

جستارهای وابسته

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]
  1. ظهیرالدین بن نصیرالدین مرعشی، تاریخ طبرستان و رویان و مازندران، ص ۱۰۷–۱۰۹
  2. «وبگاه نمای ایران». وبگاه رسمی. دریافت‌شده در ۶ فروردین ۱۳۸۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. «پایگاه اطلاع‌رسانی سازمان جنگل‌ها و مراتع و آبخیزداری کشور». وبگاه رسمی. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۴ مارس ۲۰۱۳. دریافت‌شده در ۶ فروردین ۱۳۸۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]