بهای کالای فروخته شده
 | این مقاله ممکن است حاوی ترجمهٔ تقریبی از زبانی دیگر باشد و ممکن است کل یا بخشی از متن آن توسط یک رایانه یا مترجمهای ماشینی تولید شده باشد. |
| این مقاله دربردارندهٔ متن ترجمه‌شده است و نیازمند توجه از سوی شخصی مسلط بر چند زبان است. |
بهای تمام شده کالای فروش رفته (انگلیسی: Cost of goods sold) به ارزش دفتری کالاهای فروخته شده در یک دورهٔ خاص اشاره دارد. بهای مربوط به کالاها بوسیلهٔ فرمول‌های مختلفی از قبیل شناسایی ویژه، اولین صادره از اولین وارده (فایفو)، یا بهای میانگین محاسبه می‌شود. بها شامل تمامی هزینه‌های خرید، تبدیل و سایر هزینه‌های مربوط به کالا می‌باشد. بها کالای ساخته شده شامل مواد، دستمزد و سربار تخصیص یافته است. بهای کالاهایی که تاکنون فروخته نشده، به عنوان موجودی کالا تا زمان فروش یا کاهش ارزش، نگهداری می‌شود.[۱]
مرور کلی
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]بسیاری از کسب‌وکارها کالاهایی را که خریداری یا تولید کرده‌اند، می‌فروشند. وقتی کالاها خریداری یا تولید می‌شوند، هزینه‌های مرتبط با چنین کالاهایی به عنوان بخشی از موجودی کالا (یا موجودی انبار) به حساب سرمایه منظور می‌شود.[۲] این هزینه‌ها در دوره‌ای که کسب و کار درآمد حاصل از فروش کالا را شناسایی می‌کند، به عنوان هزینه در نظر گرفته می‌شوند.
جستارهای وابسته
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]منابع
[ویرایش | اشتراک‌گذاری]- ↑ "Cost of Goods Sold (COGS) Explained With Methods to Calculate It". Investopedia (in English). Retrieved 2025-12-15.
- ↑ «COGS: What Is Cost of Goods Sold? | Magaya». www.magaya.com (به انگلیسی آمریکا). ۲۰۲۲-۱۰-۲۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۲-۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Cost of goods sold». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۱۸ مه ۲۰۱۷.
 | این یک مقالهٔ خرد حسابداری است. می‌توانید با پیوستن به ویکی‌پروژه حسابداری دانش حسابداری را در ویکی‌پدیا پربارتر کنید (اینجا) - این مقاله خرد نیز بخشی از این ویکی‌پروژه است. می‌توانید با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید. |