بزدلی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بزدلی حالت شخصیتی‌ای است که در آن ترس و نگرانی در انجام کاری یا گفتن سخنی وجود دارد از این لحاظ که آیا آن کار یا سخن چیزی درست، خوب و به‌عنوان کمک به دیگران است یا خیر. این حالت شخصیتی در مقابل دلیری قرارمی‌گیرد. به‌عنوان یک برچسب، غالباً از واژهٔ «بزدلی»، برای نشان کردن این شخصیت و به چالش کشیدن آن استفاده می‌گردد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]