بریتانیا (استان روم)
بریتانیای رومی (به انگلیسی: Roman Britain) (به لاتین: Britannia یا بعداً Britanniae) بخشی از جزیره بریتانیا بود که میان سالهای ۴۳ پیش از میلاد تا ۴۱۰ میلادی تحت استیلای امپراتوری روم قرار داشت. پایتخت این سرزمین، شهر لوندینیوم بود و سرتاسر انگلستان، ولز و برای مدت کوتاهی جنوب اسکاتلند را دربرمیگرفت.
نخستین یورش گسترده به بریتانیا در سالهای ۵۵[۱] و ۵۴ پیش از میلاد[۲] از سوی ژولیوس سزار در طی جنگهای گالی صورت گرفت، ولی نخستین پیروزی بزرگ رومیان در جزیره در سال ۴۳ پس از میلاد با رهبری کلادیوس روی داد.[۳]
نوشتار مرتبط
[ویرایش]منابع
[ویرایش]
در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ بریتانیا (استان روم) موجود است.
| عمومی | |
|---|---|
| کتابخانههای ملی | |
ردهها:
- بریتانیای روم
- انگلستان در سده ۱ (میلادی)
- بنیانگذاریها در سده اول (میلادی) در بریتانیای روم
- انگلستان در سده ۲ (میلادی)
- بنیانگذاریهای دهه ۴۰ (میلادی) در امپراتوری روم
- انحلالهای ۴۱۰ (میلادی)
- انحلالهای دهه ۴۱۰ (میلادی) در امپراتوری روم
- انگلستان در سده ۴ (میلادی)
- ولز در سده ۴ (میلادی)
- انگلستان در سده ۵ (میلادی)
- ولز در سده ۵ (میلادی)
- انحلالهای سده ۵ (میلادی) در بریتانیای روم
- کشورهای قدیم در جزایر بریتانیا
- تاریخ انگلستان بر پایه دوره
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در سده ۵ (میلادی)
- ایالتها و قلمروهای بنیانگذاریشده در دهه ۴۰ (میلادی)