برونشیت مزمن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
برونشیت مزمن
آی‌سی‌دی-۱۰ J42
آی‌سی‌دی-۹ 491
سمپ D029481

برونشیت مزمن(به انگلیسی: Chronic bronchitis) یک بیماری ناشی از التهاب مزمن در برونش‌ها(نایژه) است.

تعریف بیماری[ویرایش]

این بیماری تشخیص بالینی دارد. وقتی فردی حداقل به مدت ۲ سال پی در پی و هر سال حداقل در بیشتر روزهای ۳ ماه پی در پی سرفه‌های خلط دار(پروداکتیو) داشته باشد مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه COPD تلقی می‌شود.

در برونشیت مزمن٬ التهاب مزمن و تخریب لوله‌های نایژه‌ای(برونش)، با یا بدون حضور عفونت فعال وجود دارد. این بیماری اغلب (تا ۸۰٪ ) با سیگار کشیدن ارتباط دارد. در برخی بیماران کمبود مادرزادی آنزیم آلفا یک آنتی تریپسین دیده می‌شود . در برخی بیماریهای شغلی مانند پلاستیک سازی و محیط دارای آزبست نیز برونشیت مزمن شایع است .اکثر موارد علت این بیماری مصرف سیگار است.این بیماری با دفع خلط فراوان و سرفه شروع می‌شود که ابتدا در فصول سرد سال است وسپس در تمام سال این علایم ادامه می یابد.

علایم شایع سرفه مکرر، تنگی نفس، خلط و تنفس سطحی است . این بیماری٬ معمولاً یک بیماری پیشرونده است . ترک سیگار در درمان آن نقش مهمی دارد .

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • Toronto notes 2008.