برهان معجزات

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish

برهان معجزات، یکی از برهان‌های اثبات وجود خدا است.

تقریر برهان[ویرایش]

معجزه (به انگلیسی: miracle)، در عرف عام بر حوادث شگفت‌آور، غیرعادی و فراطبیعی اطلاق می‌شود.[۱] در برهان معجزات، معجزه امر خارق‌العاده‌ای است که از راه علل ماوراء طبیعی با اراده خدا از شخص مدّعی نبوت به نشانه صدق ادّعای وی، همراه با تحدی یا مبارزه طلبی ظاهر می‌شود.[۲] در کلام قدیم علامه حلی نیز گفته‌است: «و نعنی بالمعجزه ثبوت ما لیس بمعتاد مع خرق العاده و مطابقه الدعوی…» معجزه ثبوت چیزی است که معمول و عادی نباشد یا نفی چیزی است که معمول و عادی نیست بشرطی که همراه خرق عادت و مطابق دعوای نبوت باشد.[۳] البته رخدادهای غیرعادی که در اثر دعا و نظایر آن در زندگی افراد حاصل می‌گردند که مبدأ و علت مادی و طبیعی نداشته باشند، از آن‌ها تعبیر به کرامت یا معجزه می‌شود، پس ناگزیر علتی غیر مادی که سبب پیدایش آن‌هاست (خدا) باید وجود داشته باشد.

قرآن[ویرایش]

گرچه اعجاز مستقیماً در قرآن به کار نرفته، اما اعجاز قرآن کتاب مقدس مسلمانان، در بین متکلمان به عنوان روشن‌ترین دلیل پیامبری محمد امین پیامبر اسلام مطرح است.

شیوه اعجاز قرآن، پاسخگوی براهینی است که در رد و نقد معجزه آمده‌است. چراکه اغلب این برهان‌ها، به نقد و ردّ معجزاتی حسی که با چشم دیده شده‌اند (و یا مشابه آن)، اشاره می‌کند که اطمینانی به درستی آن موارد وجود ندارد؛ در حالی که معجزه بودن قرآن مثلاً از جهت شیوایی کلامش است که بیانش خرق عادت گویندگان است؛ خود را معجزه معرفی کرده و به اصطلاح تحدی می‌نماید.[۴]

به این معنا که قرآن مخالفان را دعوت به آوردن ده و حتی یک سوره مشابه سوره‌های قرآن می‌کند (اصطلاحاً تحدی) و تأکید می‌کند که هرگز کسی نخواهد توانست تا ابد این کار را انجام دهد.[۵]

نقدها[ویرایش]

آرای هیوم[ویرایش]

هیوم در بحث از دین وحیانی، وقوع معجزه را به عنوان یک پدیده گزارش شده در تاریخ، به روش استدلال علّی می‌سنجد و در امکان اثبات وقوع معجزه در تاریخ تردید می‌افکند.

او با طرح اشکالاتی، در صدد رد دلالت معجزه در اثبات وجود خداوند است:

  1. معجزه‌ای را نمی‌توان یافت که افراد کافی و واجد شرایط، آن را تصدیق کرده باشند و آن معجزه به‌طور علنی در ناحیه مشهوری از جهان رخ داده باشد تا اعتراف به آن اجتناب‌ناپذیر باشد. معجزات همواره نامحتمل‌اند. بله
  2. انسان در طبیعت خود، گرایش بسیار زیادی به امور عجیب و غریب دارد. اگر روح دین با این گرایش در هم آمیزد، عقل سلیم به پایان می‌رسد.
  3. واقعیت این است که خبرهای فوق طبیعی و اعجازآمیز بیشتر میان ملت‌های جاهل و وحشی مشاهده می‌شوند. همین واقعیت، تردیدی جدی و قوی ضد آن‌ها به وجود می‌آورد.
  4. به دلیل تعارض ادیان مختلف، معجزه‌هایی که برای اثبات حقانیت هر یک از آن‌ها ادعا شده‌اند، یکدیگر را تضعیف و باطل می‌کنند. ادیان یکدیگر را خنثی می‌کنند.

محدودیت نتیجه‌گیری[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Encyclopedia Britannica, 15 / 585
  2. معجزه چیست؟ حوزه نت
  3. علامه حلی، کشف المراد فی شرح تجرید الاعتقاد، قم، مؤسسه النشر الاسلامی، ۱۴۱۵ ق، ص۳۵۰
  4. سوره طور/سوره۵۲، آیه۳۴–۳۳؛ سوره قصص/سوره۲۸، آیه۵۰–۴۹؛ سوره هود/سوره۱۱، آیه۱۴–۱۳؛ سوره یونس/سوره۱۰، آیه۳۸؛ سوره بقره/سوره۲، آیه۲۳؛ سوره بقره/سوره۲، آیه۲۴.
  5. معرفت، محمدهادی. «اعجاز القرآن». دائرةالمعارف بزرگ اسلامی. ۹. دریافت‌شده در ۱۱/۳۰/۲۰۱۲. تاریخ وارد شده در |تاریخ بازبینی= را بررسی کنید (کمک)

مطالعه بیش‌تر[ویرایش]

  • David Hume An Enquiry Concerning Human Understanding, L. A. Selby Bigge, ed. Oxford: Clarendon Press, 1902. ISBN 978-0-19-824535-3
  • Richard Swinburne [ed.] Miracles. London: Collier Macmillan Publishers, 1989. ISBN 0-02-418731-3

The argument from miracles is an argument for the existence of God that relies on the belief that events witnessed and described as miracles – i.e. as events not explicable by natural or scientific laws[1] – indicate the intervention of the supernatural.

One example of this argument is the Christological argument: the claim that historical evidence proves that Jesus Christ rose from the dead and that this can only be explained if God exists. Another is the claim that many of the Qur'an's prophecies have been fulfilled and that this too can only be explained if God (Allah) exists.

Defenders of the argument include C. S. Lewis, G. K. Chesterton and William of Ockham.

Criticisms

One counter-argument to the argument from miracles is the argument from inconsistent revelations, which states that multiple incompatible miracles are alleged to have occurred which provide evidence for different religions. Not all these can be correct.

Another counter-argument is Occam's razor, which can be used to argue that God is unnecessary to explain miracles for which natural explanations can be found. In his documentary The Root of All Evil?, British evolutionary biologist Richard Dawkins utilises this argument when examining the supposed miracles in Lourdes, France. According to Catholic theology, supernatural cures occur in the area, but Dawkins expresses doubts as to their divine nature, noting that all the recorded cures comprise diseases which may have healed by themselves without the need for divine intervention.

Modern theologians rely on the arguments by David Hume, an eighteenth-century Scottish philosopher, who is known today for his skepticism and naturalism. Before making any claims, Hume explains the principle of evidence: the only way that we can assess the credibility of two claims is by weighing evidence. According to Hume, because evidence for miracles consists of a limited set of instances, every instance of normalcy in the real world adds up to evidence that far outweighs the evidence for miracles. [1]

References

  1. ^ Miracle at oxforddictionaries.com.

Further reading

  • David Hume (ed. L. A. Selby-Bigge), An Enquiry Concerning Human Understanding, Oxford: Clarendon Press, 1902 (ISBN 978-0-19-824535-3).
  • Richard Swinburne (ed.), Miracles, London: Collier Macmillan Publishers, 1989 (ISBN 0-02-418731-3).

External sources

Hume on Miracles