برای الیزه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

باگاتل شمارهٔ ۲۵ در لا مینور، معروف به برای الیزه (به آلمانی: Für Elise) قطعه‌ای محبوب برای پیانو اثر لودویگ فان بتهوون است.

تاریخچه[ویرایش]

بتهوون «برای الیزه» را در حدود سال ۱۸۱۰ تصنیف کرد. این اثر هرگز در زمان زندگی آهنگ‌ساز منتشر نشد و نخستین بار در سال ۱۸۶۷، چهل سال پس از مرگ وی، منتشر گردید.[۱] به گفتهٔ لودویگ نول، یابندهٔ قطعه، عبارتِ «برای الیزه در ۲۷ آوریل به عنوان یادگاری از ل. ف. بتهوون»[یادداشت ۱] در متن دستنویس که اکنون گم شده‌است، نوشته شده بوده‌است.[۲] امروزه هویت دقیق الیزه مشخص نیست؛ وانگهی، برخی پژوهشگران احتمال می‌دهند که الیزه، ترزه مالفاتی، دوست نزدیک بتهوون بوده‌است.

نگارخانه[ویرایش]

یادداشت[ویرایش]

  1. به آلمانی: «Für Elise am 27 April zur Erinnerung von L. v. Beethoven"

پانویس[ویرایش]

  1. Beethoven's Revisions to 'Für Elise' Barry Cooper The Musical Times Vol. 125, No. 1700 (Oct. , 1984) , pp. 561-563 Published by: Musical Times Publications Ltd. Stable URL: http://www.jstor.org/stable/963688 (نیاز به عضویت)
  2. Rita Steblin, "Who Was Beethoven's 'Elise'? A New Solution to the Mystery," Musical Times, Summer 2014, http://www.questia.com/read/1P3-3334869321/who-was-beethoven-s-elise-a-new-solution-to-the. (نیاز به عضویت)