بخوانید و به کار بندید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
متن نامه‌ی سرگشاده سید روح‌الله خمینی که در اردیبهشت ۱۳۲۳ خورشیدی منتشر شد.

بخوانید و به کار بندید، نامه‌ای سرگشاده به قلم سید روح‌الله خمینی به تاریخ پنجشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۳۲۳ خورشیدی ظاهراً خطاب به مردم و روحانیان بود.[۱] این نامه یک‌سال پس از انتشار کتاب جنجالی شیعی‌گری؛ بخوانند و داوری کنند نوشته احمد کسروی، منتشر شد. کتاب مناقشه‌برانگیز شیعی‌گری، در بهمن سال ۱۳۲۲ به چاپ رسیده بود.[۲]

در این نامه سید روح‌الله خمینی، سید احمد کسروی را «یک نفر تبریزی بی‌سروپا» خطاب کرد و علمای اسلام را به واکنش فراخواند[۱]

واکنش کسروی در دیباچه شیعی گری[ویرایش]

خود کسروی در سال 1323، نوشته ای در پاسخ به هایهوی مخالفان بر دیباچه کتاب ((شیعی گری)) مینویسد که چنینست:

[کسروی پیرامون رخداد های پس از چاپ میگوید] آن کتاب بدانسان که پيش‌بيني کرده بوديم مايه‌ي هايهوي گرديد. بدخواهان بجاي آنکه به ايرادها و پرسشهاي ما پاسخي دهند ، يا اگر پاسخي نميدارند از در آميغ‌پژوهي (=حقیقت جویی) درآمده گفتههاي ما را بپذيرند ، به هايهوي برخاستند. دولت بهانه پيدا کرده کتاب را بازداشت و داستان را « جرمي» پنداشته به دادسرا فرستاد تا پرونده‌اي پديد آيد و در دادگاه کيفري داوري شود. [۳]

همچنین در جایی دیگر گوید:

از آنسو ما دوست ميداريم همه‌ي سخنان ما به داوري گزارده شود. ما خود خواهان همان مي باشيم. براي شناخته شدن« راست از کج» و « استوار از سُست» ، يگانه راه داوري ميباشد.

[چند خط پس از آن] خردمندان و نيکخواهان جهان، از ايرانيان و ديگران، که در اين کشور کم نميباشند، گفته هاي ما را بخوانند و خود در ميانه داور باشند.

بخوانند و نخست بدانند آن هايهوي‌ها در برابر چه بوده. ما چه گفته بوديم که در پاسخش دچار وحشيگريها گرديديم. چه ميخواستيم که گرفتار دادسرا شديم.

دوم بدانند به چه شوند اين توده بدينسان بدبخت و تيره‌روز گرديده. به چه شوند اين کشور چنين ويرانه افتاده. به چه شوند دسته هاي بزرگي از مردم با کشور و پيشرفت آن دشمني مينمايند و هميشه بدبختي آنرا ميخواهند.

سوم بدانند ما در چه راه ميکوشيم و  بهر چه اين همه رنج و گزند ميکشيم. بهر چه اينهمه بدزباني و بيفرهنگي از بدخواهان مي‌بينيم. اينها را بدانند و آنچه شاينده‌ي خردمندي و پاکدلي ايشانست داوري کنند ، و آنچه باينده‌ي  ‌مردانگي و غيرت ايشانست ياوري دريغ ندارند. [۳]

واکنش کسروی پس از حمله ها[ویرایش]

کسروی پس از حمله های مخالفان به باهماد آزادگان در بهمن 1322 در تبریز و مراغه و میاندوآب، نوشت:

مرا با خدا پيمانست كه از پا ننشينم و اين راه را بسر برم.[۴]

پس از ترور نخست که کسروی از آن زنده درآمد، در مهنامه ی پیمان نوشت:

[خطاب به سید محمد بهبهانی] سخنان ما بسيار ريشه دارست و هيچگاه با تپانچه از ميان نخواهد رفت. [از] تپانچه بيش از آن نتيجه نتواند كه خونهايي بناسزا ريخته شود. شما در برابر ما هر سخني داشتيد بگوييد و بنويسيد و ما را رنجشي نخواهد بود. ولي حمايت شما از اشرار معناهاي ديگري خواهد داد...[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ نامه آیت‌الله خمینی؛ 'بخوانید و به کار بندید'، بی‌بی‌سی فارسی
  2. کسروی؛ 'حلاج تاریخ'، بی‌بی‌سی فارسی
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ کسروی، احمد. بخوانند و داوری کنند. تهران، اردیبهشت 1323. 
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ فرهیخت، مجید. چرا کسروی را کشتند؟. پراکنش اینترنتی، 1395. 

منابع[ویرایش]

  • دکتر ناصر پاکدامن، قتل کسروی، انتشارات فروغ، پائیز ۱۳۸۰
  • فرج سرکوهی، سالروز قتل احمد کسروی، مرگ به اتهام نقد مذهب
  • کتابشناسی کسروی / محمود کتیرائی / فرهنگ ایران زمین جلد هیجدهم / ۱۳۵۱
  • مرکز اسناد انقلاب اسلامی، قدیمی‌ترین سند مبارزاتی امام خمینی
  • فراقی، ریشه‌های انقلاب اسلامی، نشر معارف
  • محمد مهدی عبدخدایی، خاطرات، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۱۳۷۹
  • طاهر احمدزاده، مصاحبه، آرشیو مرکز اسناد انقلاب اسلامی، ۸ بهمن ۱۳۶۹
  • محمود گودرزی، سوگیاد شصتمین سال کشتن احمد کسروی
  • محمود گودرزی، آن که بزرگی را در کام شیر می‌جست، روزنامه شهروند-شماره ۲۴۶-فروردین ۱۳۷۵، کانادا
  • محمد امینی، فداییان اسلام و سودای حکومت اسلامی
  • گزارش روزنامه ایران ما شماره ۳۰ اسفند ۱۳۲۴، از دادگاه کسروی* سعید نفیسی، هفته نامه سپیدو سیاه شماره ۲۸، ۲۲ بهمن ۱۳۳۴