بحارالانوار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
بحار الأنوار الجامعة لدُرر اخبار الائمة الاطهار
Behar al-Anvar 16.jpg
نویسندهعلامه مجلسی
برگردانندهکسی تمام مجلدات آن را ترجمه نکرده است.
موضوعفقهی و غیرفقهی
تعداد جلد۱۱۰

بحار الأنوار الجامعة لدُرر اخبار الائمة الاطهار یا به‌اختصار بِحارُالأنوار بزرگترین منبع حدیث در تشیع به زبان عربی به تألیف علامه مجلسی (۱۰۳۷–۱۱۱۰ هجری) است.

این کتاب به موضوعات غیرفقهی بیش از موضوعات فقهی پرداخته‌است. در زمان مؤلف در ۲۵ جلد و در چاپ جدید در ۱۱۰ جلد منتشر شده‌است. این کتاب را به همراه وسائل الشیعه، البرهان فی تفسیر القرآن، کنز الدقائق و الوافی جوامع حدیثی (ثانویه) می‌نامند.[۱]

مجلسی هرچند در تألیف بحارالانوار از همکاری بعضی فضلا که تا صدها نفر نقل شده، و حمایت مالی حکومت صفوی و تسهیلات و امکانات در گردآوری منابع برخوردار بود.[۲] ترجمه تمام 110 جلد بحارالانوار به فارسی و با فرمت apk در وب موجود است.و شامل هشتاد و پنج هزار حدیث است.

گستردگی موضوعات[ویرایش]

مجلسی، موضوعات را براساس عناوین و ترتیب موضوعات کتب اخبار و کلام و فقه و تاریخ به این صورت تقسیم‌بندی کرده‌است:

کتاب العقل و العلم و الجهل؛ کتاب التوحید؛ کتاب العدل و المعاد؛ کتاب الاحتجاجات و المناظرات؛ کتاب قصص الانبیاء؛ کتاب تاریخ نبیّنا و احواله؛ کتاب الامامه؛ کتاب الفتن و ما جری بعد النّبی صلّی اللّه علیه و آله؛ کتاب تاریخ ائمه؛ کتاب السماء و العالم؛ کتاب الایمان و الکفر؛ کتاب الاداب و السنن و الاوامر و النواهی و الکبائر و المعاصی؛ کتاب الروضه شامل مواعظ و حکم و خُطب؛ کتاب الطهاره و الصلاه؛ کتاب القرآن و الدعاء؛ کتاب الزکاه و الصوم به همراه ابواب خمس، اعتکاف و اعمال السنه؛ کتاب الحجّ به همراه ابواب جهاد، مرابطه و امر به معروف و نهی از منکر؛ کتاب المزار؛ کتاب العقود و الایقاعات؛ کتاب الاحکام؛ کتاب الاجازات که شامل اسانید و طرق مؤلّف و نیز اجازات علما به شاگردان و معاصرانشان است.[۳]

منابع بحار الانوار[ویرایش]

در منابع شرح نیز از آن جمله است: مجمع البیان طبرسی و مفاتیح الغیب رازی در تفسیر آیات، صحاح اللّغه جوهری، قاموس اللغه فیروزآبادی، معجم مقاییس اللغة ابن فارس، تهذیب اللغة ازهری، مجمع الامثال میدانی و کتاب العین خلیل بن احمد در ادبیّات، صحاح ستّة اهل سنّت، جامع الاصول ابن اثیر، المسند احمدبن حنبل، مطالب السّؤول و فتح الباری ابن حجر، در اخبار و شرح آنها؛ الکامل ابن اثیر، تاریخ طبری، مقاتل الطالبیین ابوالفرج اصفهانی، المنتظم ابن جوزی، عرائس المجالس ثعالبی و شرح نهج البلاغة ابن ابی الحدید در مسائل تاریخی، وفیات الاعیان ابن خلّکان، الاغانی ابوالفرج اصفهانی و الاستیعاب در تراجم اشخاص، شفا و مبدأ و معاد ابن سینا، التحصیل بهمنیار، القبسات میرداماد، در فلسفه، شرح المواقف جرجانی، شرح المقاصد تفتازانی، المحصّل رازی، نقد المحصّل طوسی، شرح العقاید محقّق دوانی در کلام، احیاء العلوم غزالی در مباحث اخلاقی، قانون ابن سینا، قانون مسعودی ابوریحان بیرونی، شرح تذکرة بیرجندی، الجامع ابن بیطار، علل الاشیاء بلیناس، حیاة الحیوان دَمیری، عجایب المخلوقات قزوینی، کتاب النبات ابوحنیفة دینوری در بابهای مختلف مجلّد «السّماء و العالم»، ترجمة عربی تورات و انجیل و نیز فقراتی از تورات عبری در تاریخ انبیا و تاریخ پیامبر اسلام.[۴]

اعتبار بحار الانوار[ویرایش]

مجلسی دوم، در فصل دوم مقدمۀ کتاب، می‌نویسد که در انتخاب احادیث و منابعشان و نیز، تصحیح احادیث، دقت و تحقیق کرده‌است:

«...حتّى اجتمع عندي بفضل ربّي كثير من الأصول المعتبرة الّتي كان عليها معوّل العلماء في الأعصار الماضية، فألفيتها مشتملة على فوائد جمّة خلت‏ عنها الكتب المشهورة المتداولة، و اطّلعت فيها على مدارك كثير من الأحكام، اعترف الأكثرون بخلوّ كلّ منها عمّا يصلح أن يكون مأخذا له، فبذلت غاية جهدي‏ في ترويجها و تصحيحها و تنسيقها و تنقيحها(: ...تا اینکه به فضل پروردگارم، نزد من، از اصول معتبری که تکیه علمای قدیم بر آن بوده، جمع‌آوری شد؛ پس، من آن‌ها را مشتمل بر فایده‌های عمیقی دیدم که کتاب‌های مشهور متداول، از این فایده‌ها خالی بود، و اطلاع یافتم در آن کتاب‌ها، بر مدارک زیادی از احکام؛ اعتراف بسیاری [از عالمان اسلامی]، بر معتبر و صالح بودن منابعِ آن‌هاست؛ پس، همۀ تلاشم را نمودم در ترویج، تصحیح، آراستن و ویرایش کردن آن‌ها)».[۵]

در نگاه دیگران[ویرایش]

روح‌الله خمینی در بیان جایگاه بحار و انتقاد از دو نظر افراطی (تأیید کامل) و تفریطی (بی‌ارزش خواندن آن) تأکید دارد هدف اصلی تألیف بحار، حفظ آثار شیعه و گردآوری آن‌ها در یک مجموعه موضوعی بوده، و می‌گوید مجلسی بدون اینکه التزام به صحت همه آن‌ها داشته باشد، نخواسته کتابی عملی بنویسد یا دستورها و قوانین اسلام را در آنجا جمع کند تا در اطراف آن بررسی کرده و درست را از غیر درست جدا کند. پس بحار را کتابخانه جامع روایی می‌خواند که به ائمه نسبت داده شده‌است. هرچند اخبار آن صحیح یا غیر صحیح باشد.[۶] «غرض مجلسی از گرد آوردن بحار نگه داشتن این حدیث هاست نه بیان درستی و نادرستی آن ها، بدین رو آن ها را بحار نامیده است. دریا چنان که درّ و گوهر را در خود دارد، از خزف نیز تهی نیست و این گوهر شناس است که باید درّ را از خزف جدا سازد.» (صفحه ۲۸۳ به نقل از یادنامه علامه مجلسی، ج ۲، صفحه ۷۹)[۷]

چاپ‌های بحار الانوار[ویرایش]

چاپ‌های معتبر کتاب بحارالانوار در ۱۱۰ جلد برای نخستین بار در چاپخانه تهران به طبع رسید. سپس مؤسسه دارالکتب اسلامیه دوره کامل این کتاب را با تصحیح و مقابله محمدباقر بهبودی چاپ کرد و افست همین نسخه در بیروت توسط انتشاراتی‌های دارالاحیاء و الوفاء به طبع رسید. اخیراً نسخه‌های ۵۴ جلدی بیروتی و ۳۸ جلدی ایرانی این کتاب نیز بر اساس نسخه ۱۱۰ جلدی به چاپ رسیده است.[۸]

پانویس[ویرایش]

  1. پایگاه اطلاع‌رسانی حدیث شیعه.www.hadith.net
  2. الاجازه الکبیره، عبدالله جزایری به نقل از سیّد نعمه اللّه جزایری، صفحه ۱۹۷ – ۱۹۸
  3. بحارالانوار، فهرست
  4. بحار الانوار، مقدمه
  5. مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار الجامعه لدُرر اخبار الائمة الاطهار، مقدمه، فصل دوم (الفصل الثانی فی بيان الوثوق على الكتب المذكوره و اختلافها فی ذلک)
  6. کشف الاسرار، روح‌الله خمینی، ص319 ـ 320
  7. ‏ «علامه مجلسی، احیاگر مظلوم فرهنگ شیعه = خبرگزاری نسیم» مقدار |نشانی= را بررسی کنید (کمک).[پیوند مرده]
  8. http://rasekhoon.net/article/show/153908/آشنايي%20با%20بحارالانوار/

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Bihar al-anwar
Bihar al-anwar.jpg
AuthorMohammad-Baqer Majlesi
LanguageEnglish

Bihar al-Anwar (Arabic: بحار الأنوار‎, meaning "Seas of Lights") is a comprehensive collection of traditions (ahadith) compiled by Shia scholar Mohammad-Baqer Majlesi (d. 1110/1698), known as Allama Majlisi. It is a hadith collection as the secondary source used beside the four books. Bihar al-Anwar which a compendium of Hadiths, historical subjects and commentaries on many Qur'anic verses,completed between 1106 AH (1694 AD) and 1110 AH (1698 AD).[1]

Title

The full name of the book, Biḥār al-Anwār al-Jāmiʿah li-Durar Akhbār al-Aʾimmat al-Aṭhār, بحار الأنوار الجامعة لدرر أخبار الأءمة الأطهار means "Oceans of Light an encyclopedia for Pearls of traditions of the Pure Imams" illustrates that Majlisi did not collect anything he had access to in the book.[1][2]

Author

Mohammad-Baqer Majlesi was born in 1617 in Isfahan. He was a student of Mulla Sadra. He has been described as the most powerful and influential Shia Ulems. On 1687, he was appointed as Sheikh ul-Islam by Sultan Husayn in Isfahan, the capital city of the Persian Empire.[3] He developed Twelver doctrine by investigating Shia and Sunni hadith. Over 100 books in Arabic and Persian were authored by him.[4][5]

Prelude

Majlisi compiled it to gather all the ahadith he could access. His primary goal was to preserve the available knowledge for future generations.[5] Majlisi has acknowledged this issue in the preface of Bihar al-Anwar, emphasizing that the traditions collected were not included without being subjected to scrutiny, a task in itself that was a major undertaking. Majlisi says, "Then I chose to examine the traditions of the infallible, righteous Imams, started exploring them and investigated them as was their right and I acquired its skill as was its due." Despite Majlisi acknowledgment, criticism has remained about his approach with some critics suggesting that he has gathered both "pearls" and "pebbles".This book includes all the narrations that receive to Shia. Writing Bihar lasted about 36 years. To write this book, Majlisi got help from other scholars and his students.

Context

Biḥar al-Anwar as the most comprehensive hadith collections includes narrations of Shias (Twelver), based on Shia sources. The collection also contains his commentary on these narrations.[2][1] He used about 400 sources which were written by Sunni and Shia scholars such as, Shaykh al-Saduq, Shaykh Tusi, Al-Shaykh Al-Mufid, Sharif al-Murtaza, Muhammad Jamaluddin al-Makki al-Amili, Sayyed Ibn Tawus, Al-Hilli, Zayn al-Din al-Juba'i al'Amili.[6] Outhor wrote this book in 25 volumes, but, a new version is published in 110 volumes by some changes.

Editions

  • Majlisī, Muḥammad Bāqir al-, Biḥār al-nwār al-Jāmiʿahli-Durar Akhbār al-Aʾimmat al-Aṭhār [The Oceans of Lights: A Compendium of the Pearls of the Narrations of the Pure Imāms], 110 vols (Beirut: Muʾassasat al-Wafāʾ, 1983).

See also

References

  1. ^ a b c Kohlberg, Etan. "BEḤĀR AL-ANWĀR".
  2. ^ a b Ansari, Nasiruddin. "Bihar al-anwar (Oceans of Lights) is".
  3. ^ Debating Muslims: Cultural Dialogues in Postmodernity and Tradition. University of Wisconsin Press; 1 edition (February 17, 2002). ISBN 978-0299124342.
  4. ^ MATSUNAGA, Yasuyuki. "EXAMINING THE VIEWS OF 'ALLAMAH MAJLISI ON LEGITIMATE POLITICAL AUTHORITY (SULTANAT-I MASHRU'AH) AND THE GUARDIANSHIP OF THE JURIST (WILAYAT-I FAQIH)".
  5. ^ a b Youngman Skreslet, Skreslet, Paula, Rebecca. The Literature of Islam: A Guide to the Primary Sources in English Translation. Scarecrow Press (September 20, 2006). ISBN 978-0810854086.
  6. ^ Muntazir Qa'im, Mahdi. "Sources".