بانو خرمدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بانو خرمدین (۷۹۵-۸۳۸ میلادی) همسر پاپک خرمدین بود. بانو دوشادوش شوهرش، پاپک در برابر خلیفه عباسی جنگید. بانو و پاپک را از جمله دلیرترین جنگجویان آزادی‌خواه ایرانی برشمرده‌اند که جنبش خرم‌دینان را آغاز کردند. جنبش خرم‌دینان جنبشی آزادی‌خواهانه با هدف سرنگون کردن خلفای عباسی و بازگردانی ساسانیان به تخت پادشاهی بود. بانو امروزه توسط ایرانیان به عنوان یک قهرمان ملی شمرده می‌شود. مرکز اصلی فعالیت بانو در آذربایجان ایران بود. بانو کمانداری ورزیده بود که از همان کودکی با این سلاح آشنا بود. منابع او را شریک پاپک در زندگی و مرگ، و در جنگ و صلح نوشته‌اند. در طی سال‌های ۸۱۶-۸۳۷، آن دو در برابر خلیفه عباسی جنگیدند و از پذیرش رسم‌های تازی-اسلامی سرباززدند. در نهایت پس از ۲۳ سال لشگرکشی موفق که گفته شده حدود ۵۰۰٬۰۰۰ عرب در آن کشته شده‌اند، بانو و پاپک در نهایت مجبور به ترک کردن دژ پاپک شدند. ارتش پاپک که به نام سرخ‌جامگان شناخته می‌شود، هرگز شکست نخورد. در نهایت یکی از افسران آن‌ها به نام غلام به بابک خیانت کرده و آن‌ها را به خلیفه عباسی تحویل داد.

منابع[ویرایش]