بانو خرمدین

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بانو خرمدین (۷۹۵-۸۳۸ میلادی) همسر پاپک خرمدین بود. بانو دوشادوش شوهرش، پاپک در برابر خلیفه عباسی جنگید. بانو و پاپک را از جمله دلیرترین جنگجویان آزادی‌خواه ایرانی برشمرده‌اند که جنبش خرم‌دینان را آغاز کردند. جنبش خرم‌دینان جنبشی آزادی‌خواهانه با هدف سرنگون کردن خلفای عباسی و بازگردانی ساسانیان به تخت پادشاهی بود. بانو امروزه توسط ایرانیان به عنوان یک قهرمان ملی شمرده می‌شود. مرکز اصلی فعالیت بانو در آذربایجان ایران بود. بانو کمانداری ورزیده بود که از همان کودکاکی با این سلاح آشنا بود. منابع او را شریک بابک در زندگی و مرگ، و در جنگ و صلح نوشته‌اند. در طی سال‌های ۸۱۶-۸۳۷، آن دو در برابر خلیفه عباسی جنگیدند و از پذیرش رسم‌های عربی-اسلامی سرباززدند. درنهایت پس از ۲۳ سال لشگرکشی موفق که گفته شده حدود ۵۰۰٬۰۰۰ عرب در آن کشته شده‌اند، بانو و بابک در نهایت مجبور به ترک کردن دژ بابک شدند. ارتش بابک که به نام سرخ‌جامگان شناخته می‌شود، هرگز شکست نخورد. در نهایت یکی از افسران آنها به نام افشین به بابک خیانت کرده و انها را به خلیفه عباسی تحویل داد.

منابع[ویرایش]