بالون هوای گرم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
یک بالن هوای گرم در حال پرواز

بالون هوای گرم (انگلیسی: Hot air balloon) نوعی بالون سبکتر از هواست که دارای یک بسته هوای گرم برای پرواز است. هوای گرم موردنیاز برای شناور شدن این بالون‌ها معمولاً از سوختن پروپان مایع به صورت روباز تأمین می‌شود.

بالن هوای گرم اولین فناوری موفق پروازی بوده که بشر با آن به هوانوردی پرداخته‌است. این تجربه نخستین بار سال ۱۷۸۳ در پاریس به دست دو هوانورد پیشگام فرانسوی، ژان فرانسوا پیلاتر د روزیر و فرانسوآ لورن دارلاند با بالونی که برادران مون‌گلفیه ساخته بودند میسر شد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]