باشگاه ورزشی اروپا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
اروپا
CE.Europa.logo.jpg
نام کاملکلوب اسپورتیو اروپا[الف]
لقب‌(ها)اسکاپولادوس[ب]
اروپایی‌ها[پ]
تاریخ بنیان‌گذاری۵ ژوئن ۱۹۰۷؛ ۱۱۵ سال پیش (۱۹۰۷-۰۶-05)
زمینِ بازینو ساردنیا، بارسلونا
کاتالونیا، اسپانیا
گنجایش۷٬۰۰۰
رئیسویکتور مارتینز
سرمربیداوید ویلاجوانا
لیگ۲ª آر.اف.ای.اف – گروه ۳
۲۱–۲۰۲۰۳ª – گروه ۵ (آ)، ۱ از ۱۱
۳ª – گروه ۵ (سی)، ۱ از ۶ (صعود)
وبگاه

باشگاه ورزشی اروپا (به انگلیسی: Club Esportiu Europa) یک باشگاه فوتبال اسپانیایی است که در منطقه گراسیا از شهر بارسلون واقع است. باشگاه در سال ۱۹۰۷ تأسیس شد و برای فصل ۲۲–۲۰۲۱ در گروه ۳ از دسته سگوندا دیویسیون آر.اف.ای.اف رقابت می‌کند. زمین نو ساردنیا با ظرفیت ۷٬۰۰۰ صندلی، میزبان بازی‌های خانگی این تیم است.

باشگاه، بیشتر با تیم فوتبال آن شناخته می‌شود که در سال ۱۹۲۹، همراه با دو باشگاه همشهری‌اش، بارسلونا و اسپانیول، از موسسان لا لیگا بود و در اواخر دهه ۱۹۹۰، با غلبه بر بارسلونا در دو فینال متوالی، قهرمان کوپا کاتالونیا شد.

این باشگاه همچنین یکی از قدیمی‌ترین تیم‌های بسکتبال را در اسپانیا اداره می‌کند که در ۸ دسامبر ۱۹۲۲، در اولین بازی بسکتبال برگزار شده در کشور، میزبان لایتا بود. در دهه ۱۹۲۰، این تیم بسکتبال، قهرمان دو دوره از رقابت‌های قهرمانی کاتالان شد.

تاریخچه[ویرایش]

پیشینه[ویرایش]

  • باشگاه ورزشی اروپا[ت](۱۹۳۱–۱۹۰۷)
  • باشگاه فوتبال کاتالونیا[ث](۱۹۳۲–۱۹۳۱)
  • باشگاه ورزشی اروپا[ج](۱۹۸۵–۱۹۳۲)
  • باشگاه ورزشی اروپا[چ](–۱۹۸۵)

ریشه‌ها[ویرایش]

باشگاه ورزشی اروپا (طرح قدیمی)

باشگاه ورزشی اروپا در ۵ ژوئن ۱۹۰۷، پس از ادغام دو باشگاه مادرید د بارسلونا[ح] و پرووانسال[خ] تاسیس شد. در فصل ۱۹۱۸/۱۹۱۹، تیم فوتبال در دسته بی از رقابت‌های قهرمانی کاتالونیا قهرمان شد. پس از غلبه بر باشگاه ورزشی جوپیتر با نتایج ۳–۱ و ۴–۰ در بازی پلی‌آف برای عنوان قهرمانی، سپس اتلتیک سابادل[د] را با نتیجه ۷–۰ در بازی رفت و ۹–۰ در بازی برگشت در بازی پلی‌آف صعود شکست دادند.

عصر طلایی[ویرایش]

در طول دهه ۱۹۲۰، پس از بارسلونا، اروپا به عنوان دومین تیم قدرتمند کاتالونیا ظاهر شد. در هر دو سال ۱۹۲۱ و ۱۹۲۲، نایب قهرمان کمپیونات دِ کاتالونیا شدند و در سال ۱۹۲۳ با مربیگری رالف کربی قهرمانی این رقابت‌ها را به دست آوردند. پس از تساوی در امتیازات با بارسلونا، سپس در پلی‌آف قهرمانی، آنها را با یک گل شکست دادند.

متعاقباً نماینده کاتالونیا در کوپا دل ری ۱۹۲۳ شدند و پس از پیروزی در برابر سویا و اسپورتینگ خیخون در دورهای اولیه، در فینال به مصاف اتلتیک بیلبائو در ورزشگاه لس کورتس رفتند، اما جام را با یک گل واگذار کردند. به دنبال این نتایج، کربی در فصل ۲۶–۱۹۲۵ به مربیگری بارسلونا رسید.

اروپا مجدداً در سال‌های ۱۹۲۴، ۱۹۲۷، ۱۹۲۸ و ۱۹۲۹ به عنوان نایب قهرمانی در کامپیونات دِ کاتالونیا دست یافت.

در سال ۱۹۲۸، آمار و نتایج چشمگیرشان سبب شد تا از آنها برای پیوستن به اولین فصل از لا لیگا دعوت شود. آنها سه فصل را در لیگ برتر گذراندند: ۱۹۲۸/۲۹، ۱۹۲۹/۳۰ و ۱۹۳۰/۳۱. در سال ۱۹۳۱، با وجود بازگشت رالف کربی به نیمکت مربیگری تیم، به سگوندا دیویسیون سقوط کردند.

فروپاشی[ویرایش]

در سال ۱۹۳۱ پس از میلاد اروپا با باشگاه فوتبال گراسیا که قبلاً با نام باشگاه فوتبال اسپانیا دِ بارسلونا[ذ] شناخته می‌شد، ادغام شد و برای مدت کوتاهی به عنوان باشگاه فوتبال کاتالونیا شناخته شد. با این حال، این ادغام موفقیت‌آمیز نبود و در طول فصل ۱۹۳۱/۳۲ کاتالونیا، با سه بازی مانده به پایان فصل، به دلایل مالی نتوانست لیست بازی‌های خود را تکمیل کند. در نتیجه، پانزده بازی آنها در سگوندا دیویسیون لغو شد و تیم به ترسرا دیویسیون سقوط کرد. سپس، نام باشگاه در سال ۱۹۳۲ به همان نام باشگاه ورزشی اروپا بازگشت.

سگوندا دیویسیون[ویرایش]

در اواخر دهه ۱۹۵۰ و ۱۹۶۰ باشگاه، احیای کوتاه‌مدتی داشت. پس از دو بار قهرمانی در جام موسکاردو،[ر] که رقابتی برای تیم‌های کاتالانی حاضر در دسته ترسرا دیویسیون بود، در هر دو فصل ۱۹۶۱/۶۲ و ۱۹۶۲/۶۳، قهرمان ترسرا دیویسیون شدند. در موقعیت دوم، آنها موفق شدند به سگوندا دیویسیون صعود کنند. پس از پنج سال و در فصل ۱۹۶۷/۶۸، بار دیگر به ترسرا سقوط کردند.

در فصل ۸۶–۱۹۸۵ واژه اسپانیایی دپورتیوو جایگزین اسپورتیو در نام باشگاه شد.

کوپا کاتالونیا[ویرایش]

در دو فینال سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸، اروپا با غلبه بر بارسلونا، قهرمان کوپا کاتالونیا شد. در فینال ۱۹۹۷ بارسلونایی را شکست دادند که هدایت آن در دستان بابی رابسون بود و ستارگانی چون آمور و استویچکوف را در ترکیب خود داشت. در فینال سال ۱۹۹۸، تیم‌ پرستاره بارسلونا با ترکیب آمور، سرجی، ایوان د لا پنیا، فرناندو کوتو، خوان آنتونیو پیزی و مایکل ریزیگر را در مینی استادی با تساوی ۱–۱ متوقف کردند و با پیروزی ۴–۳ در ضربات پنالتی، جام را به دست آوردند. اروپا در فصل ۱۵–۲۰۱۴، پس از شکست دادن خیرونا در فینال با نتیجه ۲–۱، سومین جام در این رقابت‌ها را به دست آورد.

ورزشگاه[ویرایش]

ورزشگاه نو ساردنیا، نمایی دیگر

اروپا، بازی‌های خانگی‌اش را در نو ساردنیا برگزار می‌کند. این ورزشگاه ۷۰۰۰ نفر صندلی ظرفیت دارد که ۱۰۰۰ صندلی از آن در جایگاه مسقف است. ابعاد زمین نو ساردنیا که در ۱ دسامبر ۱۹۴۰ افتتاح شد، ۱۰۰×۶۳ متر است.[۱][۲]

عملکرد فصل به فصل[ویرایش]

فصل سطح دسته رتبه کوپا‌دل‌ری
۱۹۲۹ ۱ لا لیگا ۸ام ۱/۱۶ ن.
۳۰–۱۹۲۹ ۱ لا لیگا ۹ام ۱/۱۶ ن.
۳۱–۱۹۳۰ ۱ لا لیگا ۱۰ام
۳۲–۱۹۳۱ ۲ سگوندا ۱۰ام
۴۱–۱۹۴۰ ۴ ۱.منطقه.A ۹ام
۴۲–۱۹۴۱ ۴ ۱.منطقه.B ۱۲ام
۴۳–۱۹۴۲ ۴ ۱.منطقه.B اول
۴۴–۱۹۴۳ ۴ ۱.منطقه.A دوم
۴۵–۱۹۴۴ ۴ ۱.منطقه.A ۷ام
۴۶–۱۹۴۵ ۴ ۱.منطقه.A ۸ام
۴۷–۱۹۴۶ ۴ ۱.منطقه.A ۱۰ام
۴۸–۱۹۴۷ ۴ ۱.منطقه.A ۶ام
۴۹–۱۹۴۸ ۴ ۱.منطقه.A ۱۱ام
۵۰–۱۹۴۹ ۴ ۱.منطقه.A ۸ام
۵۱–۱۹۵۰ ۴ ۱.منطقه.A اول
۵۲–۱۹۵۱ ۳ ۳ª ۹ام
۵۳–۱۹۵۲ ۳ ۳ª ۵ام
۵۴–۱۹۵۳ ۳ ۳ª ۴ام
۵۵–۱۹۵۴ ۳ ۳ª ۹ام
۵۶–۱۹۵۵ ۳ ۳ª ۴ام
فصل سطح دسته رتبه کوپا‌دل‌ری
۵۷–۱۹۵۶ ۳ ۳ª ۴ام
۵۸–۱۹۵۷ ۳ ۳ª ۳ام
۵۹–۱۹۵۸ ۳ ۳ª ۵ام
۶۰–۱۹۵۹ ۳ ۳ª ۱۰ام
۶۱–۱۹۶۰ ۳ ۳ª ۵ام
۶۲–۱۹۶۱ ۳ ۳ª اول
۶۳–۱۹۶۲ ۳ ۳ª اول
۶۴–۱۹۶۳ ۲ سگوندا ۳ام دور ۱
۶۵–۱۹۶۴ ۲ سگوندا ۱۳ام دور ۱
۶۶–۱۹۶۵ ۲ سگوندا ۱۴ام ۱/۱۶ ن.
۶۷–۱۹۶۶ ۲ سگوندا ۶ام ۱/۸ ن.
۶۸–۱۹۶۷ ۲ سگوندا ۱۴ام
۶۹–۱۹۶۸ ۳ ۳ª ۶ام
۷۰–۱۹۶۹ ۳ ۳ª ۴ام
۷۱–۱۹۷۰ ۳ ۳ª ۵ام
۷۲–۱۹۷۱ ۳ ۳ª ۱۶ام
۷۳–۱۹۷۲ ۳ ۳ª ۱۰ام
۷۴–۱۹۷۳ ۳ ۳ª ۱۸ام
۷۵–۱۹۷۴ ۴ ب.منطقه. ۴ام
۷۶–۱۹۷۵ ۴ ب.منطقه. ۶ام
فصل سطح دسته رتبه کوپا‌دل‌ری
۷۷–۱۹۷۶ ۴ ب.منطقه. اول
۷۸–۱۹۷۷ ۴ ۳ª ۱۱ام
۷۹–۱۹۷۸ ۴ ۳ª ۱۷ام
۸۰–۱۹۷۹ ۴ ۳ª ۱۶ام
۸۱–۱۹۸۰ ۴ ۳ª ۱۷ام
۸۲–۱۹۸۱ ۴ ۳ª ۱۳ام
۸۳–۱۹۸۲ ۴ ۳ª ۱۱ام
۸۴–۱۹۸۳ ۴ ۳ª ۶ام
۸۵–۱۹۸۴ ۴ ۳ª ۴ام
۸۶–۱۹۸۵ ۴ ۳ª ۱۵ام
۸۷–۱۹۸۶ ۵ ب.منطقه. ۱۲ام
۸۸–۱۹۸۷ ۵ ب.منطقه. ۵ام
۸۹–۱۹۸۸ ۵ ب.منطقه. دوم
۹۰–۱۹۸۹ ۴ ۳ª ۵ام
۹۱–۱۹۹۰ ۴ ۳ª ۱۳ام
۹۲–۱۹۹۱ ۴ ۳ª ۱۶ام
۹۳–۱۹۹۲ ۴ ۳ª ۱۴ام
۹۴–۱۹۹۳ ۴ ۳ª ۴ام
۹۵–۱۹۹۴ ۳ ۲ª بی ۱۹ام
۹۶–۱۹۹۵ ۴ ۳ª دوم
فصل سطح دسته رتبه کوپا‌دل‌ری
۹۷–۱۹۹۶ ۴ ۳ª ۴ام
۹۸–۱۹۹۷ ۴ ۳ª ۸ام
۹۹–۱۹۹۸ ۴ ۳ª ۳ام
۲۰۰۰–۱۹۹۹ ۴ ۳ª ۶ام
۰۱–۲۰۰۰ ۴ ۳ª ۳ام
۰۲–۲۰۰۱ ۴ ۳ª ۱۷ام
۰۳–۲۰۰۲ ۴ ۳ª ۱۴ام
۰۴–۲۰۰۳ ۴ ۳ª ۱۷ام
۰۵–۲۰۰۴ ۵ ۱ª کاتا. دوم
۰۶–۲۰۰۵ ۴ ۳ª ۱۳ام
۰۷–۲۰۰۶ ۴ ۳ª ۱۴ام
۰۸–۲۰۰۷ ۴ ۳ª ۱۱ام
۰۹–۲۰۰۸ ۴ ۳ª ۱۱ام
۱۰–۲۰۰۹ ۴ ۳ª ۸ام
۱۱–۲۰۱۰ ۴ ۳ª ۷ام
۱۲–۲۰۱۱ ۴ ۳ª ۱۶ام
۱۳–۲۰۱۲ ۴ ۳ª ۳ام
۱۴–۲۰۱۳ ۴ ۳ª ۳ام
۱۵–۲۰۱۴ ۴ ۳ª ۳ام
۱۶–۲۰۱۵ ۴ ۳ª ۳ام
فصل سطح دسته رتبه کوپا‌دل‌ری
۱۷–۲۰۱۶ ۴ ۳ª ۱۲ام
۱۸–۲۰۱۷ ۴ ۳ª ۸ام
۱۹–۲۰۱۸ ۴ ۳ª ۶ام
۲۰–۲۰۱۹ ۴ ۳ª ۳ام
۲۱–۲۰۲۰ ۴ ۳ª اول / اول
۲۲–۲۰۲۱ ۴ ۲ª RFEF

افتخارات[ویرایش]

افتخارات
رقابت قهرمانی نائب‌قهرمانی
فوتبال
کوپا دل ری --- (۱): ۱۹۲۳
ترسرا دیویسیون (۲): ۶۲–۱۹۶۱، ۶۳–۱۹۶۲، ۲۱–۲۰۲۰ ---
کمپیونات د کاتالونیا (T۱) (۱): ۲۳–۱۹۲۲ ---
کمپیونات د کاتالونیا بی (T۲) (۱): ۱۹–۱۹۱۸ ---
کمپیونات د کاتالونیا آماتور (T۳) (۱): ۱۸–۱۹۱۷، ۳۴–۱۹۳۳ ---
کوپا کاتالونیا (۱): ۹۷–۱۹۹۶، ۹۸–۱۹۹۷، ۱۵–۲۰۱۴ ---
بسکتبال
قهرمانی کاتالان (۲): ۱۹۲۴، ۱۹۲۶ ---

فهرست کامل دستآوردهای اروپا

بازیکنان سابق[ویرایش]

یادداشت: فهرست زیر شامل بازیکنانی است که حداقل به رکورد ۱۰۰ بازی در لیگ رسیده‌اند و/ یا بازی ملی داشته‌اند.

تاریخچه مربیان[ویرایش]

  • اسپانیا بوناونتورا پلاو (۱۹۲۰–۱۹۱۹)
  • انگلستان رالف کیربی (۱۹۲۴–۱۹۲۰)
  • اسپانیا بوناونتورا پلاو (۱۹۲۶–۱۹۲۴)
  • اتریش کارل هینلین (۱۹۲۹–۱۹۲۶)
  • اسپانیا خوان بوردوی (۱۹۳۰–۱۹۲۹)
  • اتریش کارل هینلین (۱۹۳۰)
  • اسپانیا خوان بوردوی (۱۹۳۱–۱۹۳۰)
  • اسپانیا کاندید مائوریسیو (۱۹۳۲–۱۹۳۱)
  • اسپانیا آمادئو کارتس (۱۹۳۴–۱۹۳۲)
  • اسپانیا کاندید مائوریسیو (۱۹۳۹–۱۹۳۴)
  • اسپانیا استیو پلاو (۱۹۴۰–۱۹۳۹)
  • اسپانیا کاندید مائوریسیو (۱۹۴۲–۱۹۴۰)
  • اسپانیا پاکو سیفره (۱۹۴۳–۱۹۴۲)
  • اسپانیا جوسپ مونتسررات (۱۹۴۴–۱۹۴۳)
  • اسپانیا تئودورو ماوری (۱۹۴۶–۱۹۴۴)
  • اسپانیا کاندید مائوریسیو (۱۹۴۷–۱۹۴۶)
  • اسپانیا پاکو سیفره (۱۹۴۸–۱۹۴۷)
  • اسپانیا ویسنس ساورا (۱۹۴۹–۱۹۴۸)
  • اسپانیا خوان پلیسر (۱۹۴۹)
  • اسپانیا کریستوفر مارتی (۱۹۵۰–۱۹۴۹)
  • اسپانیا مانل کروز (۱۹۵۱–۱۹۵۰)
  • اسپانیا میکل ایبارا (۱۹۵۳–۱۹۵۱)
  • اسپانیا جوسپ ماریا بانسلس (۱۹۵۳)
  • اسپانیا مانل کروز (۱۹۵۴–۱۹۵۳)
  • اسپانیا فرانسسک "سیسکو" بتانکورت (۱۹۵۵–۱۹۵۴)
  • اسپانیا پریکو سوله (۱۹۵۷–۱۹۵۵)
  • اسپانیا بنیتو گارسیا (۱۹۵۸–۱۹۵۷)
  • اسپانیا جولیان آرکاس (۱۹۵۸)
  • فرانسه مارسل دومینگو (۱۹۵۸)
  • ایتالیا ماریو آنچیسی (۱۹۵۹–۱۹۵۸)
  • اسپانیا خوان دپریوس (۱۹۵۹)
  • اسپانیا میگل گوال آگوستینا (۱۹۵۹–۱۹۶۰)
  • اسپانیا خوردی بناونت (۱۹۶۱–۱۹۶۰)
  • اسپانیا انریک بسکوس (۱۹۶۱)
  • اسپانیا جوسپ نونیز (۱۹۶۳–۱۹۶۱)
  • اسپانیا خوان زامبودیو ولاسکو (۱۹۶۴–۱۹۶۳)
  • اسپانیا نارسیس فالکو (۱۹۶۴)
  • اسپانیا گابریل تالتاووی (۱۹۶۵–۱۹۶۴)
  • اسپانیا لوییس سید، "کاریگا" (۱۹۶۶–۱۹۶۵)
  • اسپانیا خوان ناوارو (۱۹۶۸–۱۹۶۶)
  • اسپانیا جوسپ نونیز (۱۹۶۹–۱۹۶۸)
  • اسپانیا خوان ناوارو (۱۹۷۱–۱۹۶۹)
  • اسپانیا خواکیم کاره‌راس (۱۹۷۲–۱۹۷۱)
  • اسپانیا کارلس فاررس (۱۹۷۲)
  • اسپانیا جرارد گاتل (۱۹۷۲)
  • اسپانیا آنتونی آرگیلس (۱۹۷۳–۱۹۷۲)
  • اسپانیا پپ رینکون (۱۹۷۴–۱۹۷۳)
  • اسپانیا فرناندو آرگیلا (۱۹۷۴)
  • اسپانیا جرارد گاتل (۱۹۷۵–۱۹۷۴)
  • اسپانیا لوییس مونیوز (۱۹۷۶–۱۹۷۵)
  • اسپانیا آنتونی لاگوناس (۱۹۷۶)
  • اسپانیا جوسپ مونفورت (۱۹۷۷–۱۹۷۶)
  • اسپانیا آلفرد ماتامالا (۱۹۷۸–۱۹۷۷)
  • اسپانیا توماس باریس (۱۹۷۹–۱۹۷۸)
  • اسپانیا دیاس داگوراس (۱۹۸۰–۱۹۷۹)
  • اسپانیا آلفرد ورا (۱۹۸۰)
  • اسپانیا جرارد گاتل (۱۹۸۰)
  • اسپانیا خوان ناوارو (۱۹۸۱–۱۹۸۰)
  • اسپانیا پپ رینکون (۱۹۸۱)
  • اسپانیا آلفرد ورا (۱۹۸۱)
  • اسپانیا آنتونیو خسوس لوپس سیراکی (۱۹۸۱)
  • اسپانیا والدو راموس (۱۹۸۱)
  • اسپانیا آنتونی سلدران (۱۹۸۲–۱۹۸۱)
  • اسپانیا خوردی سولسونا (۱۹۸۴–۱۹۸۲)
  • اسپانیا فرناندو والورده (۱۹۸۴)
  • اسپانیا خوردی مونتانه (۱۹۸۴)
  • اسپانیا پاکو مارتینس بوناچرا (۱۹۸۵–۱۹۸۴)
  • اسپانیا مانوئل رودریگس، رودری (۱۹۸۵)
  • اسپانیا آنتونی لاگوناس (۱۹۸۶–۱۹۸۵)
  • اسپانیا جولیا گارسیا (۱۹۸۶)
  • اسپانیا پاو ساهون (۱۹۸۶)
  • اسپانیا خوردی مونتانه (۱۹۸۷–۱۹۸۶)
  • اسپانیا کارلس آنگلس (۱۹۹۰–۱۹۸۷)
  • اسپانیا مارتی آلاودرا (۱۹۹۱–۱۹۹۰)
  • اسپانیا خوانیتو بلاسکس (۱۹۹۱)
  • اسپانیا رودری آرترو (۱۹۹۲–۱۹۹۱)
  • آرژانتین کارلوس پاچکو (۱۹۹۲)
  • اسپانیا آنتونی مونیوز (۱۹۹۳–۱۹۹۲)
  • اسپانیا آلفونس گالاردو (۱۹۹۳)
  • اسپانیا جوسپ ماریا روویرا (۱۹۹۵–۱۹۹۳)
  • پرو عثمان بندزو (۱۹۹۵)
  • اسپانیا جوسپ موراتایا (۱۹۹۷–۱۹۹۵)
  • اسپانیا تینتین مارکس (۱۹۹۸–۱۹۹۷)
  • اسپانیا آلبرت روکا (۱۹۹۹–۱۹۹۸)
  • اسپانیا خوان موسکوسو (۲۰۰۱–۱۹۹۹)
  • اسپانیا آلفونسو گالاردو (۲۰۰۲–۲۰۰۱)
  • اسپانیا میکل کورومیناس (۲۰۰۳–۲۰۰۲)
  • اسپانیا خوان موسکوسو (۲۰۰۴–۲۰۰۳)
  • اسپانیا جوسپ موراتایا (۲۰۰۶–۲۰۰۴)
  • اسپانیا مانوئل مارکس روکا (۲۰۰۷–۲۰۰۶)
  • اسپانیا خوسه آنخل والرو (۲۰۰۹–۲۰۰۷)
  • اسپانیا پدرو دولرا (۲۰۱۵–۲۰۰۹)
  • اسپانیا آلبرت پوچ (۲۰۱۶–۲۰۱۵)
  • اسپانیا خوان استوا (۲۰۱۸–۲۰۱۶)
  • اسپانیا رامون خاتلی (۲۰۱۸)
  • اسپانیا داوید ویلاخوانا (۲۰۲۲–۲۰۱۸)
  • اسپانیا جرارد آلبادالخو (–۲۰۲۲)

سرود باشگاه[ویرایش]

ورزشگاه نو ساردنیا

عنوان: اروپا، همیشه رو به جلو!
متن و موسیقی: روبرت باکرو[ز]

اروپا، اروپا، اروپا، همیشه به پیش!![ژ]
از چیزی که در مسیر است نمی‌ترسیم[س]
آینده را باید ببریم!![ش]

اروپا، اروپا، اروپا، همیشه به پیش!!
ایمان ما به پیروزی[ص]
هرکس را به لرزه درمی‌آورد[ض]
با افتخار آبی را می‌پوشیم[ط]
این رنگ را از اعماق قلبمان حس می‌کنیم[ظ]

اروپا، اروپا، اروپا همیشه به پیش!!
ایمان ما به پیروزی
هرکس را به لرزه درمی‌آورد...
تاریخ بزرگمان را[ع]
ذره ذره بازمی‌یابیم[غ]

اروپا، اروپا، اروپا... به پیش، به پیش!![ف]

برای شنیدن «سرود» باشگاه، کلیک کنید: سرود باشگاه

یادداشت[ویرایش]

واژه‌نامه[ویرایش]

  1. Club Esportiu Europa
  2. Escapulados
  3. Europeístas
  4. Club Deportiu Europa
  5. Catalunya Futbol Club
  6. Club Deportivo Europa
  7. Club Esportiu Europa
  8. Madrid de Barcelona
  9. Provençal
  10. Athletic Sabadell
  11. FC Espanya de Barcelona
  12. Moscardó Trophy
  13. Robert Baquero
  14. Europa, Europa, Europa sempre endavant !!
  15. no tinguem por del que vindrà
  16. el futur hem de guanyar !!
  17. que la nostra fe en la victòria
  18. a tothom faci vibrar
  19. Portem amb orgull el blau escapulari
  20. sentim els colors ben endintre del cor
  21. i que la nostra gran història
  22. poc a poc poguem retrobar
  23. Europa, Europa, Europa... endavant, endavant !!

منابع[ویرایش]

  1. "Nou Sardenya, Barcelona". cityseeker (به انگلیسی). Retrieved 2022-03-03.
  2. «Nou Sardenya – StadiumDB.com». stadiumdb.com. دریافت‌شده در ۲۰۲۲-۰۳-۰۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]