بازی‌های آسیایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیEnglish
بازی‌های آسیایی
اختصارآسیاد
اولین دورهبازی‌های آسیایی ۱۹۵۱ در دهلی نو، هند
دوره برگزاریچهار سال یک بار
آخرین دورهبازی‌های آسیایی ۲۰۱۸ در جاکارتا - پالم‌بانگ، اندونزی
هدفمجموعه مسابقات ورزشی برای کشورهای آسیایی

بازی‌های آسیایی که آسیاد[۲] هم خوانده می‌شود، یک رویداد چند ورزشی قاره‌ای است که هر ۴ سال یکبار بین ورزشکاران کشورهای مختلف سراسر قاره آسیا برگزار می‌شود. این رویداد تا سال ۱۹۷۸ توسط فدراسیون بازی‌های آسیایی (AGF) برگزار می‌شد اما در نشست دهلی نو تصمیم گرفته شد که پس از آن توسط شورای المپیک آسیا (OCA) ساماندهی و برگزار شود.[۳] این بازی‌ها توسط کمیته بین‌المللی المپیک (IOC) به رسمیت شناخته می‌شود و به عنوان دومین رویداد بزرگ چند ورزشی پس از بازی‌های المپیک توصیف می‌شود.[۴][۵] نخستین دوره این بازی‌ها در سال ۱۹۵۱ میلادی برگزار شد.

دومین دوره بازی‌های آسیایی به فاصله ۳ سال از دور اول اجرا شد؛ اما پس از آن دوره، بازه زمانی ۴ ساله تا به امروز رعایت شده‌است.

تاریخچه[ویرایش]

مسابقات المپیک لندن در سال ۱۹۴۸ برگزار شد. در حاشیه این رخداد بین‌المللی، طرح برگزاری بازی‌های آسیایی موسوم به المپیک آسیایی توسط «ساندهی گورو دات» رئیس کمیته المپیک هندوستان مطرح شد که مورد توافق قرار گرفت. طبق توافق‌های صورت گرفته قرار بود نخستین دوره این بازی‌ها دو سال بعد از بازی‌های المپیک یعنی در سال ۱۹۵۰ در هندوستان برگزار شود اما این مسابقات با یک سال تأخیر در ۴ مارس سال ۱۹۵۱ آغاز شد.

۱۹۵۱- نخستین دوره المپیک آسیایی در دهلی نو، پایتخت هندوستان به انجام رسید. در اولین دوره ۱۱ کشور حضور داشتند و ایران تنها کشور خاورمیانه بود که در این رویداد شرکت داشت. در نخستین دوره ژاپن اول، هندوستان دوم و ایران سوم شدند.

۱۹۵۴- دومین دوره این مسابقات در مانیل، پایتخت فیلیپین برگزار شد. این مسابقات مصادف بود با ماجراهای کودتای ۲۸ مرداد و به همین سبب تیم ایران در این مسابقات شرکت نداشت. در این دوره از مسابقات ۱۹ کشور آسیایی شرکت کردند.

۱۹۵۸- سومین دوره این مسابقات در توکیو، پایتخت ژاپن برگزار شد. در این مسابقات ۲۰ کشور شرکت کردند که ژاپن، کره‌جنوبی و چین رده‌های یک تا سه را به خود اختصاص دادند. ایران در این دوره به مقام هفتم رسید. در این دوره که ایران پس از یک دوره غیبت به بازی‌ها برگشت، تعداد ورزشکاران کشورها به ۲۰ کاروان افزایش یافت. این بار هم ژاپنی‌ها روی سکوی نخست، و بالاتر از کره‌جنوبی و چین قرار گرفتند تا شرق آسیا حرف اول و آخر بازی‌ها را بزند. ایران هم به رده هفتم سقوط کرد.

۱۹۶۲- چهارمین دوره مسابقات در جاکارتا، پایتخت اندوزی برگزار شد. ایران به همراه چین و اسرائیل در این دوره از مسابقات شرکت نداشتند و تعداد کشورهای شرکت‌کننده نیز به ۱۶ کشور کاهش یافت. ژاپن بار دیگر قهرمان این مسابقات شد.

۱۹۶۶- پنجمین دوره مسابقات در بانکوک، پایتخت تایلند با حضور ۱۸ کشور در ۱۴ رشته ورزشی برگزار شد. در این دوره ایران، چین و اسرائیل به رقابت‌ها بازگشتند. بازی‌ها را سلطان بومیپول با حضور ۱۸ کشور برای مصاف در ۱۴ رشته ورزشی افتتاح کرد. تعداد مدال‌های طلای ژاپنی‌ها باز هم از مجموع مدال‌های طلای سایر کشورها بیشتر بود. چین قهرمان شد و ایران دوباره در رده هفتم قرار گرفت.

۱۹۷۰- ششمین دوره مسابقات نیز در یک اقدام عجیب بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. این مسابقات قرار بود در کره‌جنوبی برگزار شود اما این کشور دچار مشکل مالی شد و تایلند پذیرفت که برای دومین بار پیاپی میزبان مسابقات باشد. در این دوره ژاپن همچنان در صدر ورزش آسیا قرار گرفت. چینی‌ها فقط به یک مدال طلا بسنده کردند و ایران نیز با ۹ طلا که ۶تای آن در کشتی بود، در رده چهارم ایستاد.

۱۹۷۴- هفتمین دوره مسابقات در تهران، پایتخت ایران برگزار شد. در این دوره، که محمدرضا پهلوی افتتاح کننده آن بود، تیم‌هایی مثل کویت و بحرین، برای نخستین بار در مسابقات حضور یافتند تا رکورد تعداد کشورها نیز به عدد ۲۵ برسد. ژاپن برای هفتمین دوره پیاپی باقی تیم‌ها را پشت سر گذاشت. ایران با ۳۶ مدال طلا که ۲۳ تای آن در کشتی آزاد، فرنگی و وزنه‌برداری به دست آمد، در رده دوم قاره پهناور ایستاد که بهترین نتیجه ایران در تاریخ ورزش آسیا محسوب می‌شود.

۱۹۷۸- هشتمین دوره مسابقات بار دیگر در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد تا تایلند رکورددار میزبانی این مسابقات باشد. ایران در این دوره از بازی‌ها به دلیل حوادث مربوط به انقلاب، شرکت نکرد. همچنین از این دوره از بازی‌ها، اسرائیل برای همیشه از شرکت در مسابقات آسیایی محروم شد.

۱۹۸۲- نهمین دوره مسابقات در دهلی نو، پایتخت هندوستان و مبدأ این بازی‌ها با حضور ۳۳ کشور برگزار شد. ایران پس از انقلاب در شرایطی به بازی‌ها بازگشت و برترین تیم غرب آسیا لقب گرفت که نام کشورهایی مثل قطر نیز برای نخستین بار در جمع تیم‌ها دیده می‌شد. در این دوره سرانجام، استیلای ژاپنی‌ها بر ورزش آسیا پایان یافت و چین موفق شد با اختلاف ۴ مدال طلا قهرمان شود.

۱۹۸۶- دهمین دوره را سئول، پایتخت کره‌جنوبی میزبانی کرد. در این مسابقات چینی‌ها به رکورد ۹۴ مدال طلا رسیدند و بعد از آنها ورزشکاران کره‌جنوبی با ۹۳ طلا در رده بعدی قرار گرفتند.

۱۹۹۰- یازدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در پکن، پایتخت کشور چین به انجام رسید. در این دوره، کره شمالی نیز حضور یافت و رده سوم را به خود اختصاص داد. ایران در این دوره توانست مدال طلای فوتبال را با پیروزی بر تیم کره شمالی بدست آورد.

۱۹۹۴- دوازدهمین دوره را ژاپن و این‌بار شهر هیروشیما میزبانی کرد. ۴۲ کشور شرکت‌کننده با حدود ۶ هزار و ۹۰۰ ورزشکار در رقابت‌ها حضور یافتند. در این دوره کشورهای آسیای میانه هم با فروپاشی شوروی حضور یافتند و معادلات ورزش آسیا را تغییر دادند. ازبکستان به محض ورود با درخشش ایگور شکورین، طلای فوتبال را گرفت. قزاقستان هم ۲۵ طلا گرفت تا در رده سوم بایستد. ترکمنستان، تاجیکستان و قرقیزستان اما از همان بدو ورود به صحنه ورزش آسیا تا امروز، همواره به تک‌ستاره‌های ورزش خود قناعت کرده‌اند. ایران به یُمن درخشش کشتی‌گیران خود به رده ششم دست یافت و اگر آسیای میانه‌ای‌های تازه ورود کرده نبودند، چهارم می‌شد.

۱۹۹۸- سیزدهمین دوره مسابقات برای مرتبه چهارم در بانکوک، پایتخت تایلند برگزار شد. چینی‌ها که قدرت برتر آسیا شده بودند قهرمان این دوره شدند و بعد از آنها ورزشکاران کره‌جنوبی و ژاپن جایگاه خود را به عنوان برترین‌های قاره بزرگ تثبیت کردند. در این دروه ایران با کسب ۱۰ طلا در مکان هفتم قرار گرفت.

۲۰۰۲- چهاردهمین دوره بازی‌های آسیایی را شهر بوسان در کره‌جنوبی برگزار کرد. در این دوره ۷۶۰۰ ورزشکار از ۴۴ کشور شرکت داشتند. چینی‌ها بار دیگر با کسب ۱۵۰ مدال طلا خود را به عنوان طلایی ورزش آسیا معرفی کرند. ایران در این دوره از مسابقات با یک پله سقوط به مکان دهم بسنده کرد.

۲۰۰۶- پانزدهمین دوره این رویداد آسیایی در دوحه، پایتخت قطر به انجام رسید. ۱۳ هزار نفر از ۴۵ کشور به بازی‌ها آمدند که از تعداد ورزشکاران حاضر در آخرین دوره بازی‌های المپیک نیز حدود سه هزار نفر بیشتر بود. چین، کره جنوبی و ژاپن مثلث قدرت را تشکیل دادند و قزاقستان با پیشرفتی چشمگیر چهارم شد. ایران نیز ششم شد تا بهترین تیم غرب آسیا باشد. مرگ کیم هیونگ چیل، سوارکار کره‌جنوبی، از حوادث تلخ این بازی‌ها بود.

۲۰۱۰- شانزدهمین دوره را شهر گوانگ‌ژو در چین میزبانی کرد. در این دوره ۹۷۰۴ ورزشکار از تمام کشورهای عضو شورای المپیک آسیا، یعنی ۴۵ کشور شرکت داشتند. در این دوره از مسابقات ورزشکاران در ۴۱ رشته ورزشی به رقابت پرداختند که یک رکورد تازه محسوب می‌شد. در پایان این دوره، کشور میزبان با ۱۵۱ طلا به مقام نخست رسید.

۲۰۱۴- هفدهمین دوره مسابقات بازی‌های آسیایی در شهر اینچئون کره‌جنوبی برگزار شد. چین باز هم قهرمان شد و ایران با کسب ۲۱ نشان طلا در رده پنجم قرار گرفت. تیم ملی والیبال مردان ایران با شکست دادن تیم میزبان برای نخستین بار قهرمان بازی‌های آسیایی شد.

۲۰۱۸- هجدهمین دوره را جاکارتا، پایتخت کشور اندونزی به همراه پالم‌بانگ میزبانی کرد. جاکارتا میزبان اصلی بود و پالم‌بانگ به عنوان شهر کمک میزبان چند مسابقه در این دوره را برگزار کرد. در این دوره تیم چین، همانند چند دوره گذشته قهرمان شد و ایران هم با کسب ۲۰ نشان طلا ششم شد. تیم‌های ملی کبدی زنان و مردان ایران برای نخستین بار قهرمان شدند.

فهرست بازی‌های آسیایی[ویرایش]

سال دوره میزبان تاریخ آغاز تاریخ پایان شرکت کننده‌ها ورزشکاران رشته ورزشی رویدادها منبع
۱۹۵۱ هند دهلی نو، هند ۴ مارس ۱۱ مارس ۱۱ ۴۸۹ ۶ ۵۷ [۶]
۱۹۵۴ فیلیپین مانیل، فیلیپین ۱ مه ۹ مه ۱۹ ۹۷۰ ۸ ۷۶ [۷]
۱۹۵۸ ژاپن توکیو، ژاپن ۲۸ مه ۱ ژوئن ۱۶ ۱٬۸۲۰ ۱۳ ۹۷ [۸]
۱۹۶۲ اندونزی جاکارتا، اندونزی ۲۴ اوت ۴ سپتامبر ۱۲ ۱٬۴۶۰ ۱۳ ۸۸ [۹]
۱۹۶۶ تایلند بانکوک، تایلند ۹ دسامبر ۲۰ دسامبر ۱۶ ۱٬۹۴۵ ۱۴ ۱۴۳ [۱۰]
۱۹۷۰ تایلند بانکوک، تایلند ۲۴ اوت ۴ سپتامبر ۱۶ ۲٬۴۰۰ ۱۳ ۱۳۵ [۱۱]
۱۹۷۴ ایران تهران، ایران ۱ سپتامبر ۱۶ سپتامبر ۱۹ ۳٬۰۱۰ ۱۶ ۲۰۲ [۱۲]
۱۹۷۸ تایلند بانکوک، تایلند ۹ دسامبر ۲۰ دسامبر ۱۹ ۳٬۸۴۲ ۱۹ ۲۰۱ [۱۳]
۱۹۸۲ هند دهلی نو، هند ۱۹ نوامبر ۴ دسامبر ۲۳ ۳٬۴۱۱ ۲۱ ۱۴۷ [۱۴]
۱۹۸۶ کره جنوبی سئول، کره جنوبی ۲۰ سپتامبر ۵ اکتبر ۲۲ ۴٬۸۳۹ ۲۵ ۲۷۰ [۱۵]
۱۹۹۰ چین پکن، چین ۲۲ سپتامبر ۷ اکتبر ۳۶ ۶٬۱۲۲ ۲۹ ۳۱۰ [۱۶]
۱۹۹۴ ژاپن هیروشیما، ژاپن ۲ اکتبر ۱۶ اکتبر ۴۲ ۶٬۸۲۸ ۳۴ ۳۳۷ [۱۷]
۱۹۹۸ تایلند بانکوک، تایلند ۲ دسامبر ۲۰ دسامبر ۴۱ ۶٬۵۵۴ ۳۶ ۳۷۶ [۱۸]
۲۰۰۲ کره جنوبی بوسان، کره جنوبی ۲۹ سپتامبر ۱۴ اکتبر ۴۴ ۷٬۷۱۱ ۳۸ ۴۱۹ [۱۹]
۲۰۰۶ قطر دوحه، قطر ۱ دسامبر ۱۵ دسامبر ۴۵ ۹٬۵۲۰ ۳۹ ۴۲۴ [۲۰]
۲۰۱۰ چین گوانگ‌ژو، چین ۱۲ نوامبر ۲۷ نوامبر ۴۵ ۹٬۷۰۴ ۴۲ ۴۷۶ [۲۱]
۲۰۱۴ کره جنوبی اینچئون، کره جنوبی ۱۹ سپتامبر ۴ اکتبر ۴۵ ۹٬۵۰۱ ۳۶ ۴۳۹ [۲۲]
۲۰۱۸ اندونزی جاکارتا - پالم‌بانگ، اندونزی ۱۸ اوت ۲ سپتامبر ۴۵ ۱۱۰۰۰ ۴۰ ۴۶۵ [۲۳]
۲۰۲۲ چین هانگژو، چین ۱۰ سپتامبر ۲۵ سپتامبر آینده

شمارش مدال‌ها[ویرایش]

از ۴۶ کمیته ملی المپیک شرکت‌کننده در طول برگزاری بازی‌ها، ۴۳ کشور حداقل یک مدال در این رقابت‌ها کسب کرده‌اند و هنوز سه کشور باقی مانده‌اند: بوتان، مالدیو و تیمور شرقی که هنوز یک مدال هم کسب نکرده‌اند. ۳۸ کشور حداقل یک مدال طلا کسب کرده‌اند (فقط ژاپن و هند در همه دوره‌های بازی‌های آسیایی این کار را کرده‌اند)، این درحالیست که فقط ژاپن و چین دو کشوری در تاریخ برگزاری این رقابت‌ها هستند که به عنوان قهرمانی دست یافته‌اند.[۲۴]

رتبهکشورطلانقرهبرنزمجموع
۱چین چین (CHN)۱۴۷۳۹۹۴۷۲۰۳۱۸۷
۲ژاپن ژاپن (JPN)۱۰۳۲۱۰۳۷۹۸۵۳۰۵۴
۳کره جنوبی کره جنوبی (KOR)۷۴۵۶۶۳۸۲۷۲۲۳۵
۴ایران ایران (IRI)۱۷۹۱۸۱۱۹۷۵۵۷
۵قزاقستان قزاقستان (KAZ)۱۵۵۱۵۸۲۴۴۵۵۷
۶هند هند (IND)۱۵۴۲۰۲۳۱۵۶۷۱
۷تایلند تایلند (THA)۱۳۲۱۷۵۲۷۹۵۸۶
۸کره شمالی کره شمالی (PRK)۱۱۰۱۴۴۱۷۹۴۳۳
۹تایوان چین تایپه (TPE)۹۹۱۴۴۲۷۶۵۱۹
۱۰اندونزی اندونزی (INA)۹۱۱۲۰۲۳۵۴۴۶
مجموع (۱۰ کشور)۴۱۷۰۳۸۱۸۴۲۵۷۱۲۲۴۵

کشورهای با مدال[ویرایش]

تیم (کد IOC) تعداد حضور طلا نقره برنز مجموع
افغانستان افغانستان (AFG) ۷ ۰ ۴ ۷ ۱۱
بحرین بحرین (BRN) ۷ ۳۷ ۲۵ ۲۳ ۸۵
بنگلادش بنگلادش (BAN) ۹ ۱ ۵ ۶ ۱۲
برونئی برونئی (BRU) ۴ ۰ ۰ ۴ ۴
کامبوج کامبوج (CAM) ۳ ۳ ۲ ۴ ۹
چین چین (CHN) ۱۲ ۱٬۴۷۳ ۹۹۴ ۷۲۰ ۳٬۱۸۷
تایوان چین تایپه (TPE) ۱۲ ۹۹ ۱۴۴ ۲۷۶ ۵۱۹
هنگ کنگ هنگ کنگ (HKG) ۱۵ ۳۸ ۷۹ ۱۱۲ ۲۲۹
هند هند (IND) ۱۸ ۱۵۴ ۲۰۲ ۳۱۵ ۶۷۱
اندونزی اندونزی (INA) ۱۸ ۹۱ ۱۲۰ ۲۳۵ ۴۴۶
ایران ایران (IRI) ۱۵ ۱۷۹ ۱۸۱ ۱۹۷ ۵۵۷
عراق عراق (IRQ) ۸ ۷ ۱۷ ۲۳ ۴۷
ژاپن ژاپن (JPN) ۱۸ ۱٬۰۳۲ ۱٬۰۳۷ ۹۸۵ ۳٬۰۵۴
اردن اردن (JOR) ۸ ۵ ۱۶ ۲۴ ۴۵
قزاقستان قزاقستان (KAZ) ۷ ۱۵۵ ۱۵۸ ۲۴۴ ۵۵۷
شبه‌جزیره کره کره (COR) ۱ ۱ ۱ ۲ ۴
کویت کویت (KUW) ۱۰ ۲۶ ۳۰ ۳۴ ۹۰
قرقیزستان قرقیزستان (KGZ) ۷ ۴ ۲۳ ۳۸ ۶۵
لائوس لائوس (LAO) ۷ ۰ ۴ ۱۱ ۱۵
لبنان لبنان (LBN) ۸ ۵ ۵ ۸ ۱۸
ماکائو ماکائو (MAC) ۸ ۲ ۱۱ ۲۰ ۳۳
مالزی مالزی (MAS) ۱۶ ۶۳ ۱۰۱ ۱۴۸ ۳۱۲
مغولستان مغولستان (MGL) ۱۱ ۲۵ ۴۶ ۹۱ ۱۶۲
میانمار برمه (MYA) ۱۶ ۱۶ ۲۸ ۵۵ ۹۹
نپال نپال (NEP) ۹ ۰ ۲ ۲۲ ۲۴
کره شمالی کره شمالی (PRK) ۱۰ ۱۱۰ ۱۴۴ ۱۷۹ ۴۳۳
عمان عمان (OMA) ۵ ۱ ۰ ۳ ۴
پاکستان پاکستان (PAK) ۱۷ ۴۴ ۶۳ ۹۷ ۲۰۴
فلسطین فلسطین (PLE) ۲ ۰ ۰ ۱ ۱
فیلیپین فیلیپین (PHI) ۱۸ ۶۷ ۱۱۴ ۲۳۰ ۴۱۱
قطر قطر (QAT) ۱۰ ۴۳ ۳۱ ۵۶ ۱۳۰
عربستان سعودی عربستان سعودی (KSA) ۹ ۲۵ ۱۳ ۲۳ ۶۱
سنگاپور سنگاپور (SGP) ۱۸ ۴۱ ۵۸ ۱۱۴ ۲۱۳
کره جنوبی کره جنوبی (KOR) ۱۷ ۷۴۵ ۶۶۳ ۸۲۷ ۲٬۲۳۵
سری‌لانکا سری‌لانکا (SRI) ۱۵ ۱۱ ۱۰ ۲۰ ۴۱
سوریه سوریه (SYR) ۹ ۹ ۷ ۱۶ ۳۲
تاجیکستان تاجیکستان (TJK) ۶ ۴ ۷ ۱۷ ۲۸
تایلند تایلند (THA) ۱۶ ۱۳۲ ۱۷۵ ۲۷۹ ۵۸۶
ترکمنستان ترکمنستان (TKM) ۶ ۳ ۸ ۱۲ ۲۳
امارات متحده عربی امارات متحده عربی (UAE) ۷ ۷ ۱۷ ۱۷ ۴۱
ازبکستان ازبکستان (UZB) ۷ ۸۴ ۱۲۰ ۱۳۸ ۳۴۲
ویتنام ویتنام (VIE) ۱۴ ۱۸ ۷۰ ۹۳ ۱۸۱
یمن یمن (YEM) ۳ ۰ ۰ ۲ ۲
مجموع (۴۳ کشور) ۱۸ ۴٬۷۶۰ ۴٬۷۳۵ ۵٬۷۲۸ ۱۵٬۲۲۳

کشورهای بدون مدال[ویرایش]

کشورهای کج نوشته شده کشورهایی هستند که در تاریخ برگزاری این رویداد حضور داشته‌اند، ولی در حال حاضر وجود ندارند.

تیم (کد IOC) تعداد حضور
پادشاهی بوتان بوتان (BHU) ۹
تیمور شرقی تیمور شرقی (TLS) ۵
مالدیو مالدیو (MDV) ۱۰
بورنئو شمالی بورنئو شمالی (NBO) ۳
جمهوری عربی یمن یمن شمالی (YAR) ۲
ساراواک (SWK) ۱
یمن جنوبی یمن جنوبی (YMD) ۱

جایزه با ارزش‌ترین ورزشکار[ویرایش]

جایزه با ارزش‌ترین ورزشکار (MVP) از بازی‌های سال ۱۹۹۸ در بانکوک به فرد برگزیده داده می‌شود.

  • فهرست با ارزش‌ترین ورزشکاران بازی‌های آسیایی:
سال ورزشکار ورزش منبع
۱۹۹۸ ژاپن کوجی ایتو دو و میدانی [۲۵]
۲۰۰۲ ژاپن کسوکه کیتاجیما شنا [۲۵]
۲۰۰۶ کره جنوبی پارک تای-وان شنا [۲۶]
۲۰۱۰ چین لین دان بدمینتون [۲۷]
۲۰۱۴ ژاپن کسوکه هاگینو شنا [۲۸]
۲۰۱۸ ژاپن ریکاکو ایکه شنا [۲۹]

منابع[ویرایش]

  1. "Jeux Olympiques - Sports, Athlètes, Médailles, Rio 2016". olympic.org.
  2. China's Great Leap: The Beijing Games and Olympian Human Rights Challenges. Seven Stories. 2011-01-04. ISBN 978-1-58322-843-2.
  3. "OCA History". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 14 August 2010.
  4. "Asian Games Taps Three-Time Olympic Sportscaster For New Sports Radio Talk Show". Sports Biz Asia. 8 February 2010. Archived from the original on 27 November 2010. Retrieved 8 September 2010.
  5. "Fully renovated basketball arena ready for Asian Games". Sports City. 22 July 2009. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 8 September 2010.
  6. "1st AG دهلی نو ۱۹۵۱". OCA. Archived from the original on 8 December 2011. Retrieved 2010-07-22.
  7. "2nd AG مانیل ۱۹۵۴". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 2010-07-22.
  8. "3rd AG توکیو ۱۹۵۸". OCA. Archived from the original on 8 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  9. "4th AG جاکارتا ۱۹۶۲". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  10. "5th AG بانکوک ۱۹۶۶". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  11. "6th Asian Games بانکوک ۱۹۷۰". OCA. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 2010-07-22.
  12. "7th AG تهران ۱۹۷۴". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 2010-07-22.
  13. "8th AG بانکوک ۱۹۷۸". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  14. "9th AG دهلی نو ۱۹۸۲". OCA. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 2010-07-22.
  15. "10th AG سئول ۱۹۸۶". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  16. "11th AG پکن ۱۹۹۰". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  17. "12th AG هیروشیما ۱۹۹۴". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  18. "13th AG بانکوک ۱۹۹۸". OCA. Archived from the original on 7 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  19. "14th AG بوسان ۲۰۰۲". OCA. Archived from the original on 8 December 2011. Retrieved 2010-07-22.
  20. "15th AG دوحه ۲۰۰۶". OCA. Archived from the original on 21 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  21. "16th AG گوانگ‌ژو ۲۰۱۰". OCA. Archived from the original on 22 November 2010. Retrieved 2010-07-22.
  22. "17th AG اینچئون ۲۰۱۴". OCA. Archived from the original on 21 September 2014. Retrieved 2010-07-22.
  23. "18th AG جاکارتا - پالم‌بانگ ۲۰۱۸". OCA. Archived from the original on 3 June 2018. Retrieved 2010-07-22.
  24. "Asian Summer Games Medal Count". Ocasia.org. Olympic Council of Asia. Retrieved 26 August 2018.
  25. ۲۵٫۰ ۲۵٫۱ "Outstanding Japanese athletes in Asian Games". gz2010.cn. 21 January 2010. Archived from the original on 9 September 2017. Retrieved 8 May 2011.
  26. "S Korean Swimmer Park Named MVP". China.org.cn. 16 December 2006. Archived from the original on 20 February 2011. Retrieved 8 May 2011.
  27. "Lin Dan voted Asian Games MVP". Jakarta Post. 28 November 2010. Archived from the original on 1 January 2011. Retrieved 8 May 2011.
  28. "Samsung MVP Award: 2014 MVP is Kosuke Hagino of Japan". The Korea Herald. 4 October 2014. Archived from the original on 4 October 2014. Retrieved 4 October 2014.
  29. "Teenage swimmer Ikee named 2018 Asian Games' "Most Valuable Player" as event draws to a close". inside the games. 2 September 2018. Archived from the original on 2 September 2018. Retrieved 2 September 2018.

Asian Games
AbbreviationAsiad
First event1951 Asian Games in New Delhi, India
Occur everyFour years
Last event2018 Asian Games in Jakarta-Palembang, Indonesia
PurposeMulti-sport event for nations in Asia

The Asian Games, also known as Asiad,[1] is a continental multi-sport event held every four years among athletes from all over Asia. The Games were regulated by the Asian Games Federation (AGF) from the first Games in New Delhi, India, until the 1978 Games. Since the 1982 Games, they have been organized by the Olympic Council of Asia (OCA), after the breakup of the Asian Games Federation.[2] The Games are recognized by the International Olympic Committee (IOC) and are described as the second largest multi-sport event after the Olympic Games.[3][4]

There have been nine nations that have hosted the Asian Games. Forty-six nations have participated in the Games, including Israel, which was excluded from the Games after their last participation in 1974.

The most recent games was held in Jakarta and Palembang, Indonesia from 18 August to 2 September 2018. The next games are scheduled to be held in Hangzhou, China from 10 - 25 September 2022. Since 2010, host cities are contracted to manage the Asian Games and the Asian Para Games, the latter an event for athletes with physical conditions to compete with each other. The Asian Para Games are held immediately following the Asian Games.

History

Prior formation

The Far Eastern Championship Games existed previous to the Asian Games, the former mooted in 1912 for a location set between the Empire of Japan, the Philippines, and China. The inaugural Far Eastern Games were held in Manila in 1913 with 6 participating nations. There were ten Far Eastern Games held by 1934. The second Sino-Japanese War in 1934, and Japan's insistence on including the Manchu Empire as a competitor nation in the Games, brought China to announce its withdrawal from participation. The Far Eastern Games scheduled for 1938 were cancelled. The organization was discontinued.[5]

Formation

After World War II, sovereignty came to several areas of Asia. Many of these countries sought to exhibit Asian prowess without violence. At the London 1948 Summer Olympics, a conversation started amongst China and the Philippines to restore the idea of the Far Eastern Games. Guru Dutt Sondhi, the Indian International Olympic Committee representative, believed that the restoration of the Far Eastern Games would sufficiently display the spirit of unity and level of achievement taking place in Asian sports. He proposed the idea of a new competition  – which came to be the Asian Games. The Asian Athletic Federation would eventually be formed. A preparatory committee was set up to draft the charter for this new body. On 13 February 1949, the Asian Athletic Federation was formally inaugurated in and New Delhi announced as the inaugural host city to be held in 1950.[6][7]

Crisis, reorganisation, expansion

The first Asian Games opening ceremony

In 1962, the Games were hit by several crises. The host country Indonesia, refused to permit the participation of Israel and Taiwan due to political and religious issues. The IOC would terminate its sponsorship of the Games and terminated Indonesia membership in the IOC.[8] The Asian Football Confederation (AFC),[9] International Amateur Athletics Federation (IAAF) and International Weightlifting Federation (IWF), also removed their recognition of the Games.[10][11]

South Korea renounced its plan to host the 1970 Asian Games on the grounds of a national security crisis; the main reason was due to a financial crisis. The previous host, Thailand, would host the Games in Bangkok using funds transferred from South Korea.[12] Japan declined the opportunity to host was asked to host; they were already committed to Expo '70 in Osaka.[13] This edition marked the Games' inaugural television broadcasting, world-wide.[14] In Tehran, in 1974, the Games formally recognized the participation of China, North Korea and Mongolia. Israel was allowed to participate despite the opposition from the Arab world, while Taiwan was permitted to continue taking part (as "Chinese Taipei") although its status was abolished in general meeting on 16 November 1973 by Games Federation.[15]

Prior to the 1978 Games, Pakistan retracted its plan to host the 1975 Games due to a financial crisis and political issues.[16] Thailand offer to host and the Games were held in Bangkok. As in 1962, Taiwan and Israel were refused the participation by Games Federation, amid political issues and security fears.[17] Several governing bodies protested the ban. The IAAF threatened to bar the participating athletes from the 1980 Summer Olympics.[18] Several nations withdraw prior to the Games opening.[19]

These events led the National Olympic Committees in Asia to revise the constitution of the Asian Games Federation. The Olympic Council of Asia was created in November 1981, excluding Israel.[20] India was scheduled to host in 1982 and the OCA decided not to drop the old AGF timetable. The OCA formally started to supervise the Games with the South Korea 1986 Asian Games.[21] In the succeeding Games, Taiwan (Republic of China) was re-admitted, under pressure by the People's Republic of China to compete as Chinese Taipei.[22]

In 1994, the Games included the inaugural participation of the former republics of the Soviet Union: Kazakhstan, Kyrgyzstan, Tajikistan, Turkmenistan, and Uzbekistan. It was the inaugural Games held in a host country outside its capital city.[23] However, Iraq was suspended from the Games due to the 1990 Persian Gulf War. North Korea boycotted the Games due to political issues. It was marred during the Games' opening ceremony by the death of Nareshkumar Adhikari, the chief of the Nepalese delegation.[24]

The 1998 Games marked the fourth time the Games were held in Bangkok, Thailand. The opening ceremony was on 6 December; the previous three were on 9 December. King Bhumibol Adulyadej opened the Games; the closing ceremony was on 20 December (the same date as all the previous games hosted by Thailand).

Symbols

The Asian Games Movement uses symbols to represent the ideals embodied in the Asian Games charter. The Asian Games motto is “Ever Onward” which was designed and proposed by Guru Dutt Sondhi upon the creation of the Asian Games Federation in 1949. The Asian Games symbol is a bright sun in red with 16 rays and a white circle in the middle of its' disc which represents the ever glimmering and warm spirit of the Asian people.

Mascots

Since the 1982 Asian Games in New Delhi, India, the Asian Games have had a mascot, usually an animal native to the area or occasionally human figures representing the cultural heritage.

Participation

All 45 members affiliated to the Olympic Council of Asia (OCA) are eligible to participate in the Games.

According to membership in the OCA, transcontinental Kazakhstan participates in the Asian Games but Egypt does not, participating in the African Games instead. Various countries participating in the European Games rather than the Asian Games are partially or fully in Asia: Turkey, Russia (major parts in Asia); Azerbaijan, Georgia (almost completely in Asia); Cyprus, Armenia, Israel (fully in Asia).

In history, 46 National Olympic Committees (NOCs) have sent competitors to the Games. Israel has been excluded from the Games since 1976, the reason cited as being due to security reasons.[25] Israel requested to participate in the 1982 Games, but the request was rejected by the organizers due to the Munich massacre.[26] Israel is now a member of the European Olympic Committees (EOC) and competes at the European Games.

Taiwan, Palestine, Hong Kong, and Macau participate in the Asian Games according to membership in OCA. Due to its continuing ambiguous political status, Taiwan participates in the Games under the flag of Chinese Taipei since 1990. Macau NOC is allowed to compete as one of the NOCs in Asian Games, despite not being recognized by the International Olympic Committee (IOC) for participation in the Olympic Games.

In 2007, the President of OCA, Sheikh Ahmed Al-Fahad Al-Ahmed Al-Sabah, rejected the proposal to allow Australia to participate in the Games. He stated that while Australia would add good value to the Asian Games, it would be unfair to the Oceania National Olympic Committees (ONOC).[27] Being members of ONOC, Australia and New Zealand participates in Pacific Games since 2015. This motion was mooted again in 2017 after Australia's participation in the 2017 Winter Games as they are in discussions to become a full Asian Games member from 2022 or 2026.[28] However, the Australian Olympic Committee announced that Australia would be allowed a small contingent of athletes for the 2022 Games, as long as the qualification for Summer Olympics events such as basketball and volleyball are through Asia.[29]

Only seven countries, namely India, Indonesia, Japan, the Philippines, Sri Lanka, Singapore and Thailand have competed in all editions of the games.

List of Asian Games

Edition Year Host city(ies) Host country Opened by Office of opener Start date End date Nations Competitors Sports Events Top-ranked team Ref.
I 1951 New Delhi  India Rajendra Prasad President 4 March 11 March 11 489 6 57  Japan (JPN) [30]
II 1954 Manila  Philippines Ramon Magsaysay President 1 May 9 May 18 970 8 76  Japan (JPN) [31]
III 1958 Tokyo  Japan Hirohito Emperor 24 May 1 June 16 1,820 13 97  Japan (JPN) [32]
IV 1962 Jakarta  Indonesia Sukarno President 24 August 4 September 12 1,460 13 88  Japan (JPN) [33]
V 1966 Bangkok  Thailand Bhumibol Adulyadej King 9 December 20 December 16 1,945 14 143  Japan (JPN) [34]
VI 1970 Bangkok  Thailand Bhumibol Adulyadej King 9 December 20 December 16 2,400 13 135  Japan (JPN) [35]
VII 1974 Tehran  Iran Mohammad Reza Pahlavi Shah 1 September 16 September 19 3,010 16 202  Japan (JPN) [36]
VIII 1978 Bangkok  Thailand Bhumibol Adulyadej King 9 December 20 December 19 3,842 19 201  Japan (JPN) [37]
IX 1982 New Delhi  India Zail Singh President 19 November 4 December 23 3,411 21 147  China (CHN) [38]
X 1986 Seoul  South Korea Chun Doo-hwan President 20 September 5 October 22 4,839 25 270  China (CHN) [39]
XI 1990 Beijing  China Yang Shangkun President 22 September 7 October 36 6,122 27 310  China (CHN) [40]
XII 1994 Hiroshima  Japan Akihito Emperor 2 October 16 October 42 6,828 34 338  China (CHN) [41]
XIII 1998 Bangkok  Thailand Bhumibol Adulyadej King 6 December 20 December 41 6,554 36 377  China (CHN) [42]
XIV 2002 Busan  South Korea Kim Dae-jung President 29 September 14 October 44 7,711 38 419  China (CHN) [43]
XV 2006 Doha  Qatar Hamad bin Khalifa Al Thani Emir 1 December 15 December 45 9,520 39 424  China (CHN) [44]
XVI 2010 Guangzhou  China Wen Jiabao Premier 12 November 27 November 45 9,704 42 476  China (CHN) [45]
XVII 2014 Incheon  South Korea Park Geun-hye President 19 September 4 October 45 9,501 36 439  China (CHN) [46]
XVIII 2018 Jakarta-Palembang  Indonesia Joko Widodo President 18 August 2 September 45 11,300 40 465  China (CHN) [47]
XIX 2022 Hangzhou  China 10 September 25 September Future event [48]
XX 2026 Nagoya  Japan 19 September 4 October Future event

Sports

The average for the edition of events by the edition of the Asian Games is of nearly 260 events with 24 sports by edition. Fifty-one sports, spanning 39 different disciplines and nearly 400 events, have been part of the Asian Games program at one point or another, including the 2018 Games in Indonesia. The edition where the largest number of events was the Guangzhou 2010 Games, where 476 events in 42 sports were disputed. The number of events varies according to edition and the demands of the local organizing committee, along with those of the host country. It was established in 2011, that the Games program would respect the eventual changes to the Olympic Games program along with this, eight extremely popular sports in Asia are in the program, plus up to 7 chosen by the local organization.[49][50]

Sport Years
Archery Since 1978
Athletics All
Badminton Since 1962
Baseball Since 1994
Basketball All
Board games 2006–2010
Bodybuilding 2002–2006
Bowling 1978, 1986, since 1994
Boxing Since 1954
Canoeing Since 1986
Contract bridge 2018 only
Cricket 2010–2014
Cue sports 1998–2010
Cycling 1951, since 1958
Dancesport 2010 only
Dragon boat 2010 and 2018
Diving All
Equestrian 1982–1986, since 1994
Fencing 1974–1978, since 1986
Field hockey Since 1958
Football All
Golf Since 1982
Gymnastics Since 1974
Handball Since 1982
Judo Since 1986
Kabaddi Since 1990
Sport Years
Karate Since 1994
Martial art sports 2018 only
Paragliding 2018 only
Pencak Silat 2018 only
Modern pentathlon 1994, 2002, since 2010
Roller sports 2010 and 2018
Rowing Since 1982
Rugby sevens Since 1998
Sailing 1970, since 1978
Sepak takraw Since 1990
Shooting Since 1954
Sport climbing 2018 only
Softball since 1990
Soft tennis since 1990
Squash since 1998
Swimming All
Synchronized Swimming Since 1994
Table tennis 1958–1966, since 1974
Taekwondo 1986, since 1994
Tennis 1958–1966, since 1974
Triathlon Since 2006
Volleyball Since 1958
Water polo All
Weightlifting 1951–1958, since 1966
Wrestling Since 1954
Wushu Since 1990

Disciplines

Sport Disciplines Years
Aquatics Diving All
Swimming All
Synchronized Swimming Since 1994
Water polo All
Baseball Baseball Since 1994
Softball Since 1990
Basketball Basketball All
3x3 basketball since 2018
Board games Chess 2006–2010
Go 2010
Xiangqi 2010
Canoeing Slalom canoeing Since 2010
Sprint canoeing Since 1990
Traditional boat race 2010 and 2018
Cycling BMX racing Since 2010
Mountain biking 1998–2002, since 2010
Road cycling 1951, since 1958
Track cycling 1951, 1958, since 1966
Equestrian Dressage 1986, since 1994
Endurance 2006 only
Eventing 1982–1986, since 1998
Jumping 1982–1986, since 1994
Tent pegging 1982 only
Gymnastics Artistic gymnastics Since 1974
Rhythmic gymnastics Since 1994
Trampoline Since 2006
Martial art sports Jujitsu 2018 only
Kurash 2018 only
Pencak Silat 2018 only
Sambo 2018 only
Wushu 2018 only ¹
Mechanical sports Jetski 2018 only
Paragliding Paragliding 2018 only
Roller sports Artistic roller skating 2010 only
Roller speed skating 2010 and 2018
Skateboarding 2018 only
Rugby union Rugby union 1998–2002
Rugby sevens Since 1998
Tennis Tennis 1958–1966, since 1974
Soft tennis Since 1994
Volleyball Volleyball Since 1958
Nine-a-side volleyball 1958–1962
Beach volleyball Since 1998

Medal count

Of the 46 National Olympic Committees participating throughout the history of the Games, 43 nations have won at least a single medal in the competition, leaving three nations: Bhutan, Maldives and Timor-Leste yet to win a single medal. 38 nations have won at least one gold medal (only Japan and India have done so at every Asian Games), while Japan and China became the only two nations in history to emerge as overall champions.[51]

RankNationGoldSilverBronzeTotal
1 China (CHN)14739947203187
2 Japan (JPN)103210379853054
3 South Korea (KOR)7456638272235
4 Iran (IRI)179181197557
5 Kazakhstan (KAZ)155158244557
6 India (IND)154202315671
7 Thailand (THA)132175279586
8 North Korea (PRK)110144179433
9 Chinese Taipei (TPE)99144276519
10 Indonesia (INA)91120235446
Totals (10 nations)41703818425712245

Most valuable player award

The most valuable player (MVP) award was introduced since 1998 Games in Bangkok, Thailand. Below is the list of winners:

Year Athlete Sport Ref
1998 Japan Koji Ito Athletics [52]
2002 Japan Kosuke Kitajima Swimming [52]
2006 South Korea Park Tae-hwan Swimming [53]
2010 China Lin Dan Badminton [54]
2014 Japan Kosuke Hagino Swimming [55]
2018 Japan Rikako Ikee Swimming [56]

Centennial Festival

On 8 November 2012, the OCA decided at its 31st General Assembly in Macau to create a special multi-sport event called Asian Games Centennial Festival in celebration of the 100th anniversary of the Oriental Games (later became Far Eastern Championship Games).[57] OCA awarded the Philippines the hosting rights as it was the same host 100 years ago. The event was originally scheduled to be held in Boracay Island, Malay, Aklan on 27 to 29 November 2013 but due to the events surrounding Typhoon Haiyan, it was moved to January 2014.[58]

References

  1. ^ China's Great Leap: The Beijing Games and Olympian Human Rights Challenges. Seven Stories. 4 January 2011. ISBN 9781583228432.
  2. ^ "OCA History". OCA. Archived from the original on 22 May 2011. Retrieved 14 August 2010.
  3. ^ "Asian Games Taps Three-Time Olympic Sportscaster For New Sports Radio Talk Show". Sports Biz Asia. 8 February 2010. Archived from the original on 27 November 2010. Retrieved 8 September 2010.
  4. ^ "Fully renovated basketball arena ready for Asian Games". Sports City. 22 July 2009. Archived from the original on 13 June 2010. Retrieved 8 September 2010.
  5. ^ "Far Eastern Championship Games". Olympic Council of Asia. Archived from the original on 26 February 2014. Retrieved 19 November 2014.
  6. ^ "亚运会是从什么时候开始举办的,每几年举办一次?". wangchao.org. Archived from the original on 7 September 2013. Retrieved 14 August 2010.
  7. ^ "亚运会的前世今生:前身远东运动会 中国成绩优异". Sina. 4 August 2010. Archived from the original on 2 December 2011. Retrieved 14 August 2010.
  8. ^ "Track: Asian Games Dropped By Olympics". Daytona Beach. 23 August 1962. Retrieved 14 August 2010.
  9. ^ "第4届 1962年雅加达亚运会". data.sports.163.com. Archived from the original on 3 July 2011. Retrieved 14 August 2010.
  10. ^ "Penalty Dealt to Indonesia". Spokane Daily Chronicles. 13 September 1962. Retrieved 14 August 2010.
  11. ^ "Warning". The Age. 30 August 1962. Retrieved 14 August 2010.
  12. ^ "第六届 1970年曼谷亚运会". Data.sports.163.com. Archived from the original on 3 July 2011. Retrieved 22 July 2010.
  13. ^ "Thailand's Sporting Spirit". Pattaya Mail Sports. Archived from the original on 17 June 2011. Retrieved 22 July 2010.
  14. ^ "第六届 1970年曼谷亚运会". data.sports.163. Archived from the original on 3 July 2011. Retrieved 9 October 2010.
  15. ^ "第七届 1974年德黑兰亚运会". data.sports.163.com. Archived from the original on 3 July 2011. Retrieved 9 October 2010.
  16. ^ "第8届 1978年曼谷亚运会". Data.sports.163.com. Archived from the original on 3 July 2011. Retrieved 22 July 2010.
  17. ^ "Asian Games Federation says no to Israel". Anchorage Daily News. 3 June 1978. Retrieved 9 October 2010.
  18. ^ "New Israeli rejection forces Asian athletes to risk Olympic hope". The Montreal Gazette. 22 November 1978. Retrieved 9 October 2010.
  19. ^ "Indonesia, Hong Kong protest ban on Israel". St. Petersburg Times. 4 December 1978. Retrieved 9 October 2010.
  20. ^ "Israelis facing Asian ban". Ottawa Citizen. 10 December 1981. Retrieved 9 October 2010.
  21. ^ "Olympics". The Montreal Gazette. 28 November 1981. Retrieved 9 October 2010.
  22. ^ "China welcomes Taiwan's AG trip". Manila Standard. 16 July 1988. Retrieved 9 October 2010.
  23. ^ "第12届 1994年广岛亚运会". data.sports.163.com. Archived from the original on 2 December 2010. Retrieved 9 October 2010.
  24. ^ "Let the Games Begin". New Straits Times. 3 October 1994. Retrieved 9 October 2010.
  25. ^ "Asian Games ban Israel". St. Petersburg Times. 26 July 1976. Retrieved 29 July 2007.
  26. ^ "Israel not invited to Asian Games". Lakeland Ledger. 26 May 1982. Retrieved 29 July 2007.[dead link]
  27. ^ "No place for Australia in Asian Games". The Sydney Morning Herald. 17 April 2007. Archived from the original on 24 September 2015. Retrieved 29 July 2010.
  28. ^ Harper, Tony (21 February 2017). "Australia in discussions to take part in Asian Games from 2022". Fox Sports. Foxsports.com.au. Archived from the original on 4 May 2017. Retrieved 6 August 2017.
  29. ^ "Oceania nations allowed small quota of athletes at 2022 Asian Games". The Indian Express. Indianexpress.com. Reuters. 21 September 2017. Archived from the original on 24 September 2017. Retrieved 24 September 2017.
  30. ^ "1st AG New Delhi 1951". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  31. ^ "2nd AG Manila 1954". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  32. ^ "3rd AG Tokyo 1958". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  33. ^ "4th AG Jakarta 1962". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  34. ^ "5th AG Bangkok 1966". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  35. ^ "6th AG Bangkok 1970". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  36. ^ "7th AG Tehran 1974". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  37. ^ "8th AG Bangkok 1978". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  38. ^ "9th AG New Delhi 1982". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  39. ^ "10th AG Seoul 1986". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  40. ^ "11th AG Beijing 1990". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  41. ^ "12th AG Hiroshima 1994". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  42. ^ "13th AG Bangkok 1998". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 July 2010.
  43. ^ "14th AG Busan 2002". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 29 September 2002.
  44. ^ "15th AG Doha 2006". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 1 December 2006.
  45. ^ "16th AG Guangzhou 2010". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 22 November 2010.
  46. ^ "17th AG Incheon 2014". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 19 September 2014.
  47. ^ "18th AG Jakarta-Palembang 2018". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 20 September 2014.
  48. ^ "19th AG Hangzhou 2022". OCA. Archived from the original on 11 September 2018. Retrieved 16 September 2015.
  49. ^ "Incheon 2014 issues delayed". Olympic Council of Asia. 13 November 2010. Archived from the original on 27 July 2011. Retrieved 14 November 2010.
  50. ^ "Incheon Asian Games to Feature 36 Sports". The Chosun Ilbo. 10 December 2010. Archived from the original on 29 September 2018. Retrieved 10 December 2010.
  51. ^ "Asian Summer Games Medal Count". Ocasia.org. Olympic Council of Asia. Archived from the original on 8 September 2018. Retrieved 26 August 2018.
  52. ^ a b "Outstanding Japanese athletes in Asian Games". gz2010.cn. 21 January 2010. Archived from the original on 9 September 2017. Retrieved 8 May 2011.
  53. ^ "S Korean Swimmer Park Named MVP". China.org.cn. 16 December 2006. Archived from the original on 20 February 2011. Retrieved 8 May 2011.
  54. ^ "Lin Dan voted Asian Games MVP". Jakarta Post. 28 November 2010. Archived from the original on 1 January 2011. Retrieved 8 May 2011.
  55. ^ "Samsung MVP Award: 2014 MVP is Kosuke Hagino of Japan". The Korea Herald. 4 October 2014. Archived from the original on 4 October 2014. Retrieved 4 October 2014.
  56. ^ "Teenage swimmer Ikee named 2018 Asian Games' "Most Valuable Player" as event draws to a close". inside the games. 2 September 2018. Archived from the original on 2 September 2018. Retrieved 2 September 2018.
  57. ^ "OCA General Assembly opens in Macau". OCA. Archived from the original on 8 January 2014. Retrieved 9 November 2012.
  58. ^ "Philippines to host 2013 Centennial Asian Games". Inquirer Sports. Archived from the original on 19 June 2013. Retrieved 19 February 2013.

External links