بازیلیکا کنستانتین
20140819-20140819- HLB9362.jpg
| کلیسای کنستانتین (تولاریم) | |
|---|---|
| کلیسای پروتستان رستگاری (Evangelische Kirche zum Erlöser) | |
| آلمانی: Konstantinbasilika | |
نمای بیرونی باسیلیکای کنستانتین در شهر ترییر | |
| ۴۹°۴۵′۱۲″ شمالی ۰۶°۳۸′۳۶″ شرقی / ۴۹٫۷۵۳۳۳°شمالی ۶٫۶۴۳۳۳°شرقی | |
| موقعیت | ترییر |
| کشور | آلمان |
| مذهب | پروتستان (انجیلی) |
| وبگاه | وبگاه رسمی |
| تاریخچه | |
| تأسیس | قرن ۴ میلادی (حدود ۳۱۰ میلادی) |
| موسس | کنستانتین بزرگ |
| اهدا | عیسی مسیح (رستگار) |
| معماری | |
| وضعیت | فعال |
| وضعیت کاربردی | کلیسای محله و میراث جهانی یونسکو |
| ثبت تاریخی | میراث جهانی یونسکو (از سال ۱۹۸۶) |
| معمار | نامشخص (دوران روم باستان) |
| نوع معماری | تالار سلطنتی (باسیلیکا) |
| معماری مذهبی | معماری رومی |
| سال ساخت | ۳۱۰ میلادی |
| مشخصات | |
| طول | ۶۷ متر |
| عرض | ۲۷٫۲ متر |
| ارتفاع | ۳۳ متر |
| مصالح ساختمانی | آجر سنتی رومی |
| زنگها | دارد |
| موقعیت جغرافیایی | |
| اسقفنشین | کلیسای انجیلی راینلاند |
| روحانی | |
| اسقف | ثورستن لاتزل (رئیس کلیسا) |
| غیر روحانی | |
| ارگانیست | دارد |
بازیلیکا کنستانتین (آلمانی: Konstantinbasilika) یک کلیسا بازیلیکا در ترییر، آلمان است.
این کلیسا که در سال ۳۱۰ میلادی و در دوران امپراتوری روم و حکومت کنستانتین یکم ساخته شده به دلیل داشتن سالن و صحن بزرگ از دوران اروپای دوران قدیم در فهرست میراث جهانی یونسکو ثبت شدهاست، این سالن دارای ۶۷ متر طول و ۲۶٫۰۵ متر عرض است.
بازیلیکا کنستانتین (Konstantin-Basilika) در شهر ترییر، که با نام «آئولا پالاتینا» نیز شناخته میشود، عظیمترین فضای یکپارچه و بدون ستون بهجامانده از دنیای باستان است. این بنا در حدود سال ۳۱۰ میلادی به دستور کنستانتین بزرگ به عنوان تالار تخت پادشاهی ساخته شد تا شکوه امپراتوری روم را به رخ بکشد. معماری این سازه با دیوارهایی به ضخامت ۳ متر و پنجرههای عظیم قوسیشکل، نمونهای پیشرو در استفاده از آجر و فضای وسیع داخلی است که بعدها الگویی برای ساخت کلیساهای مسیحی شد[۱].
این بنا در طول تاریخ تحولات بسیاری را پشت سر گذاشت؛ از اقامتگاه اسقفهای ترییر در قرون وسطی تا تبدیل شدن به یک کلیسای پروتستان در سال ۱۸۵۶ میلادی به دستور فریدریش ویلهلم چهارم. با وجود تخریب کامل سقف و فضای داخلی در جریان بمبارانهای سال ۱۹۴۴، دیوارهای آجری رومی آن پابرجا ماندند. پس از جنگ، بنا با دقت بازسازی شد و امروزه به عنوان بخشی از میراث جهانی یونسکو، نه تنها یک اثر تاریخی منحصربهفرد، بلکه کلیسای اصلی پروتستانهای منطقه محسوب میشود[۲].
نگارخانه
[ویرایش]منابع
[ویرایش]- Ulrich, Roger B. (2007), Roman Woodworking, Yale University Press, ISBN 978-0-300-10341-0
- William E. Gwatkin, Jr. : Roman Trier, in The Classical Journal Vol. 29, No. 1 (اکتبر ۱۹۳۳), 3–12 (online reproduction of the original article amended by photographs)
- Helen Gardner, Fred S. Kleiner, Christin J. Mamiya: Gardner's Art Through the Ages. Cengage Learning, 13th edition 2008, شابک ۹۷۸−۰−۴۹۵−۵۷۳۵۵−۵، p. 205 (online copy, p. ۲۰۵, در گوگل بوکس)
- Gerardo Brown-Manrique: Konstantinplatz in Trier. Between Memory and Place. In: Places. Forum of design for the public realm. Vol. 3 (1986), No. 1, pages 31–42 (Digitalisat)
- Eberhard Zahn: Die Basilika in Trier. Rheinisches Landesmuseum, Trier 1991, شابک ۳−۹۲۳۳۱۹−۱۸−۵ (German)