بازنشستگی شاتل فضایی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لحظه فرود شاتل آتلانتیس در پایگاه فضایی کندی در طی مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۵، با فرود این فضاپیما پرونده مأموریت‌های شاتل‌های فضایی برای همیشه بسته شد.

بازنشستگی شاتل فضایی (انگلیسی: Space Shuttle retirement) بازنشستگی ناوگان شاتل فضایی ناسا در سال ۲۰۱۱ تحقق یافت. در این میان، فضاپیمای دیسکاوری اولین فضاپیما از ۳ فضاپیمای عملیاتی و فعال شاتل بود که پس از مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۳ بازنشسته شد. این فضاپیما، آخرین مأموریت خود را در ۹ مارس ۲۰۱۱ به پایان رساند. فضاپیمای اندور همین پروسه را در قالب مأموریت اس‌تی‌اس-۱۳۴ و در تاریخ ۱ ژوئن به انجام رساند و سرانجام، آخرین مأموریت شاتل فضایی در قالب پروژه اس‌تی‌اس-۱۳۵ نیز با فرود فضاپیمای آتلانتیس در ۲۱ ژوییه تکمیل و متعاقب آن، برنامه شاتل‌های فضایی پس از ۳۰ سال بسته شد.

شاتل در سال ۱۹۷۲ به عنوان یک وسیلهٔ حمل‌ونقل فضایی به عموم مردم معرفی و ارائه گردید. از پروژه شاتل فضایی فارغ از مسائل و موارد کاربری دیگر، عمدتاً برای ساخت ایستگاه فضایی ایالات متحده در مدار نزدیک زمین و در اوایل دهه ۱۹۹۰ استفاده می‌گردید. عمر کاربری و عملیاتی شاتل فضایی با تغییرات بنیادی تا چندین مرتبه و تا سال ۲۰۱۱ تمدید شده بود. حوالی سال ۲۰۱۰ میلادی بود که پروژه بازنشستگی شاتل‌ها رسماً برنامه‌ریزی شد.[۱][۲][۳] در عین‌حال، سخت‌افزار توسعه‌یافته و ماژول‌های مختلف و ارزشمند در رابطه با پروژه شاتل‌ها با پایان این برنامه و بازنشستگی، صرف اهداف مختلفی از جمله اهدا، عدم استفاده یا بازیافت و همین‌طور استفاده مجدد گردید که نمونه‌ای از این استفاده مجدد را می‌توان در یکی از ۳ ماژول راهبردی چند منظوره به نام لئوناردو و تبدیل کاربری آن به یک ماژول دائمی برای ایستگاه فضایی بین‌المللی مشاهده کرد.[۴]

نگارخانه

منابع

  1. Malik, Tariq "NASA Delays Space Shuttle Program's End to 2011". Space.com, July 1, 2010
  2. "Shuttle flights would continue under new proposal". Orlando Sentinel. March 3, 2010. Archived from the original on March 7, 2010. Retrieved March 4, 2010.
  3. Coppinger, Rob (February 3, 2010). "NASA weighs plan to keep space shuttle until 2017". NBC News.
  4. Chris Gebhardt – "PMM Leonardo: The Final Permanent U.S. Module for the ISS" (October 6, 2010)