باره‌دری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

باره دری (اردو: باره دری) یک ساختمان یا کوشک با ۱۲ در طراحی شده به منظور جریان آزاد هوا است. این ساختار سه در در هر طرف ساختار مربع شکل دارد.

به دلیل ویژگی‌های آکوستیک برجسته خود، این ساختمان‌ها به خصوص برای رقص‌های موجرا یا اجرای رقص‌های دربرای توسط رامشگران نجیب هندوستانی مناسب بودند. آنها همچنین برای اجرای زنده و کنسرت‌های خصوصی توسط نوازندگان و شاعران مختلف در مقابل پادشاهان حاکم زمان مناسب بودند. تابستان‌های گرم هند به اهمیت این گونه بناها می‌افزود. باره در اردو / هندی به معنی دوازده است بدین ترتیب باره‌دری به معنای دوازده‌دری است.

باره‌دری‌ها[ویرایش]

باره‌دری در حضوری باغ

بعضی از باره‌دری‌های تاریخی عبارتند از: باره‌دری تاراماتی،[۱] باره‌دری حضوری باغ،[۲] باره‌دری گشامال، باره‌دری در کاخ من سینگه اول در کاخ عامر جایپور و …

منابع[ویرایش]

  1. "Cultural Hamlet". The Hindu. 27 January 2004. Retrieved 28 February 2017.
  2. http://lahore.city-history.com/places/hazori-bagh/ ، هزوری باقر باراداری، لاهور در تاریخچه وب سایت لاهور، در تاریخ 28 فوریه 2017