بارانی (طایفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بارانی یا بارنی، از طایفه‌های سیستانی استان سیستان و بلوچستان می‌باشد.

بزرگان این طایفه معتقدند، زمانی که جلال‌الدین خوارزمشاه برای سرکوبی لشکریان چنگیز و تدارک سپاه به غزنین حرکت کرد، در منطقه‌ای به همین نام با او همراه شدند.

بعدها بارانی‌ها به جهان آباد و ده خانم مهاجرت کرده و به کار کشاورزی و دامداری پرداخته‌اند. امروزه این طایفه در حاشیه نیزار میان کنگی زابل و منطقه قائنات به این حرفه مشغول هستند. بارانی‌ها در روستاهای جهان آباد، ده قجر، ده بارانی ساکن هستند.

بارانی‌ها از لحاظ وابستگی خود را وابسته به طایفه‌های محمد زهی، باروزهی و بارکزهی می‌دانند. محمد زهی‌ها و باروزهی‌هابارکزهی یا ریکزائی‌ها در بلوچستان سکونت دارند.

این طایفه از نه تیره تشکیل می‌شود:

  • تیره صفر
  • تیره محمد رسول
  • تیره بوران
  • تیره جماگل (جمعه گل)
  • تیره محمد اکبر
  • تیره قاسم
  • تیره سلیمان
  • تیره اسماعیل
  • تیره نورمحمد

منابع[ویرایش]

  • غلامعلی رئیس الذاکرین. زادسروان سیستان. چاپ ۱۳۷۰.