بادکش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

بادکش یا حجامت خشک گونه‌ای از روش‌های درمانی در طب‌سنتی و طب‌اسلامی می‌باشد که اثرات شفابخش برای آن قائل هستند.

بادکش دستی

بادکش درمانی یکی از روش‌های طب مکمل یا طب جایگزین است. در ین روش درمانی، فنجان‌های مخصوصی برای ایجاد مکش روی پوست بیمار قرار داده می‌شوند. جنس این فنجان‌ها از مواد مختلفی مانند شیشه، چوب بامبو و سفال است.[۱]گرچه گفته می‌شود بادکش برای درمان بسیاری از دردها و بیماری‌ها مفید است، اما شواهد علمی و طبی برای سودمندی آن وجود ندارد[۲].

دستگاه بادکش:

بادکش طبی

این دستگاه ترکیبی از بادکش درمانی و مگنت درمانی بوده که برای رفع خستگی و درد و گرفتگی عضلانی مؤثر بوده و به عنوان یک ماساژور طبی در تمامی نقاط بدن قابل استفاده می‌باشد …[۳] بادکش درمانی قابلیت ایجاد تأثیرات مثبت و نقش مکمل در درمان مشکلات و بیماریهای جسمی و فیزیکی بدن انسان را داشته و می‌تواند نقش مؤثری در بهبود عمومی برخی از مشکلات زیر در افراد را داشته باشد:

  • تأثیر در درمان دردهای سیاتیکی و دردهای شدید ناحیه کمری.
  • تأثیر در درمان خواب رفتگی اندام تحتانی بدن.
  • تأثیر در درمان خستگی زودرس.
  • تأثیر در درمان چاقی.
  • تأثیر در درمان یبوست.
  • تأثیر در درمان قاعدگی دردناک در بانوان.
  • تأثیر در درمان بی نظمی در قاعدگی.
  • تأثیر در درمان خونریزی شدید قاعدگی بانوان.
  • تأثیر در درمان خون دماغ.
  • تأثیر در درمان افتادگی سینه.
  • تأثیر در درمان زانو درد و درد ناشی از آرتروز.
  • تأثیر در درمان اسپاسم عضلانی بدن.
  • تأثیر در درمان خواب رفتگی دستها.
  • تأثیر در درمان خستگی مفرط بدن و ایجاد خون سازی و نشاط و شادابی پوست صورت و بدن.
  • همچنین از این روش می‌توان به عنوان ابزار ماساژ و پیش تحریکی و رفع سرد مزاجی بانوان (به علت تأثیر در تجمع خون در ناحیه تناسلی) قبل از روابط زناشویی استفاده نمود.[۳]
بادکش طبی ایرانی که در گنجینه لوور در پاریس نگهداری می‌شود

منابع[ویرایش]

  • ویکی‌پدیای انگلیسی