بادکش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

بادکش یا حجامت خشک گونه‌ای از روش‌های درمانی در طب‌سنتی و طب‌اسلامی می‌باشد که اثرات شفابخش برای آن قائل هستند. گرچه گفته می‌شود بادکش برای درمان بسیاری از دردها و بیماری‌ها مفید است، اما شواهد علمی و طبی برای سودمندی آن وجود ندارد[۱].

دو خاصیت بزرگ بادکش‌درمانی این است که درد را تسکین داده و طیف حرکتی بدن را افزایش می‌دهد. برخی پزشکان، این تکنیک را به بسیاری از بیماران دچار کمردرد، درد مفاصل، درد گردن، سفتی عضلات و افرادی که جراحی داشته و اکنون زخمی بر بدن دارند، پیشنهاد می‌کنند.[۲]

بادکش‌درمانی یکی از تکنیک‌های مؤثر در شیوه‌های طبیعی درمانی مانند طب سنتی کشورهای هند، چین و ایران است که درمانگران این مکاتب از آن برای درمان و تسکین بسیاری از دردها و بیماری‌ها استفاده می‌کنند.این شیوه که با مکانیسم‌های مختلفی توسط درمانگران روی بدن انجام می‌شود یکی از پرکاربردترین تکنیک‌های درمانی است که در زندگی روزمره مردم نیز نقش بزرگی دارد.امروزه تکنیک‌های ساده‌تر و آسان‌تر آن توسط درمانگران به مردم آموزش داده می‌شود تا آن‌ها از این تکنیک‌ها به‌طور روزمره برای از بین بردن دردها، اسپاسم‌ها، گرفتگی‌ها و خستگی‌های ناشی از یک روز کاری استفاده کنند.[۳]

بادکش دستی

بادکش‌درمانی یکی از روش‌های طب مکمل یا طب جایگزین است. در این روش درمانی، فنجان‌های مخصوصی برای ایجاد مکش روی پوست بیمار قرار داده می‌شوند. جنس این فنجان‌ها از مواد مختلفی مانند شیشه، چوب بامبو و سفال است.[۴]

انواع روشهای بادکش گذاری[۵]

بادکش ثابت: در این روش، لیوان یا لیوان ها در طول مدت زمان مشخصی به طور ثابت روی پوست بدن بیمار قرار می گیرند و پس از تمام شدن زمان بادکش، از بدن جدا می شوند. مثلاً بادکش وسیع کتف و کمر که در درمان کمردردها و رفع خستگی مزمن کاربرد دارد. بادکش متناوب (منقطع): گاهی برای جلوگیری از کبودی موضع یا برای جلوگیری از عوارض بادکش های خاص، مثلاً روی پوست صورت و گونه، از بادکش متناوب استفاده می شود.به این صورت که پس از ایجاد خلاء و ثابت شدن لیوان روی پوست پس از ۳ تا ۵ ثانیه، لیوان از روی پوست جدا شده، دوباره هواگیری می شود و روی پوست گذاشته می شود. عمل تثبیت و جدا کردن لیوان بین ۲۰ تا ۴۰ مرحله تکرار می شود.از این نوع بادکش می توان در آماده کردن موضع حجامت تر و بادکش نقاط مختلف صورت استفاده کرد.

بادکش ماساژ (بادکش متحرک یا لغزان): در بادکش متحرک، قبل از بادکش گذاری، موضع را روغن مالی می کنیم.برای روغن مالی می توان از روغن های طبیعی نظیر روغن زیتون، روغن کنجد، روغن بادام تلخ یا روغن سیاه دانه استفاده کرد.پس از روغن مالی، بادکش را روی بدن ثابت می کنیم و سپس به آرامی آن را با دست روی بدن به حرکت درمی آوریم.این عمل باعث گرمی (سرخی) موضعی می شود و در رفع اسپاسم های عضلانی و خستگی مفرط بسیار مؤثر است.

دستگاه بادکش:

بادکش طبی

این دستگاه ترکیبی از بادکش‌درمانی و مگنت‌درمانی بوده که برای رفع خستگی و درد و گرفتگی عضلانی مؤثر بوده و به‌عنوان یک ماساژور طبی در تمامی نقاط بدن قابل استفاده می‌باشد.

بادکش طبی ایرانی که در گنجینه لوور در پاریس نگهداری می‌شود

منابع[ویرایش]

  1. «کبودی‌های مدور روی بدن ورزشکاران المپیک از چیست؟». بی‌بی‌سی فارسی. ۱۹ مرداد ۱۳۹۵. دریافت‌شده در ۹ اوت ۲۰۱۶.
  2. http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=450738
  3. http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=249380
  4. http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=292863
  5. http://www.tebyan.net/newindex.aspx?pid=50094
  • ویکی‌پدیای انگلیسی