باب هوپ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
باب هوپ
Bob Hope, 1978.jpg
نام اصلی لزلای تاونز هوپ
زمینه فعالیت رادیو و تلویزیون و تئاتر
تولد ۲۹ مهٔ ۱۹۰۳
التهام، لندن
والدین پدرش ویلیام هنری هوپ
مادرش آویس تاونز
مرگ ۲۷ ژوئیهٔ ۲۰۰۳ (۱۰۰ سال)
تولوسا لیک، لوس آنجلس، کالیفرنیا
نام(های)
دیگر
«باب هوپ»
پیشه بازیگر، کمدین، خواننده، مؤلف و ورزشکار
سال‌های فعالیت ۱۹۱۹–۱۹۹۷
همسر(ها) گریس لوئیز تراکسل ۱۹۳۳
دولوریس دفینا ۲۰۰۳-۱۹۳۴
وبگاه رسمی وب‌گاه رسمی
صفحه در وبگاه IMDb

لزلای تاونز «باب» هوپ (به انگلیسی: Leslie Townes "Bob" Hope) (زاده ۲۹ مه ۱۹۰۳ - مرگ ۲۷ ژوئیه ۲۰۰۳) بازیگر، کمدین، خواننده، مؤلف و ورزشکار معروف آمریکایی-انگلیسی بوده‌است که هشت دهه در رادیو، تلویزیون و تئاتر فعالیت داشت.

زندگی‌نامه[ویرایش]

اصالت انگلیسی[ویرایش]

او در لندن به دنیا آمد و پنجمین بچه از هفت فرزند خانواده می‌باشد. پدر انگلیسی او، ویلیام هنری هوپ سنگ‌تراش و مادر ولزی او، آویس تاونز خواننده اپرا بوده‌است. آنها تا قبل از آمدن به اوهایو در بریستول زندگی می‌کرده‌اند. باب هنگامی که ۱۷ سال داشت در سال ۱۹۲۰ شهروند آمریکایی شد.

شروع به کار کردن[ویرایش]

او از دوازده سالگی و تا قبل از بوکسری ناموفقش، کارهای متعددی انجام می‌داد. او بحث و مشاجره مبتدیانه‌ای دربارهٔ برنده شدن جایزه اسکار چارلی چاپلین انجام داد. سپس یک سال پس از مشاهده یکی از فیلمهای صامت فتی آربوکل در سال ۱۹۲۵ در فیلمی کمدی همراه با خواهران هیلتون بازی کرد. پس از بازی در نقشهای رقاصی کمدی در این قبیل فیلمها در سال ۱۹۳۰ توسط گریس لوییز تورکسل غافلگیر شد و برای انجام تست بازیگری به کالیفرنیا رفت.

برنامه‌های تفریحی برای سربازان[ویرایش]

او در بسیاری از برنامه‌های رادیویی و تلویزیونی و تئاتر شرکت داشت. او برنامه‌های خود برای سربازان را ادامه داد و به خاطر آنها سفرهایی را در طی جنگ جهانی دوم، جنگ ویتنام، جنگ کره، جنگ خلیج فارس می‌کرد. او هنگامی که خارج از کشور بود لباس سربازی بر تن داشت و برای سربازان برنامه اجرا می‌کرد. این کار او تقریباً پنجاه سال به طول انجامید. در سال ۱۹۹۷ بیل کلینتون او را «سرباز افتخاری» نامید.

علاقه به ورزش[ویرایش]

باب هوپ و باشگاه گلف پایگاه نیروی هوایی در سال ۱۹۹۰

باب علاقه بسیار زیادی به ورزش داشت. او در جوانی بوکسر حرفه‌ای و غریق نجات بود و از مشاهده فوتبال لذت می‌برد و برای مدت کوتاهی سرپرست تیمهای فوتبال کلولند ایندینز و لوس آنجلس رومز بود. همچنین علاقه بسیاری به ورزش گلف داشت و مدت کوتاهی هم در این ورزش بازی کرد.

ازدواج و زندگی شخصی[ویرایش]

او در سال ۱۹۳۳ با گریس لوئیز تراکسل، همکار برنامه‌هایش، ازدواج کرد و مدتی بعد هم طلاق گرفت، که البته بعضی افراد معتقدند که این شایعه‌ای بیش نیست.

او در سال ۱۹۳۴ با دولورس دفینا ازدواج کرد که البته این ازدواج وجود داشته شایعه نبوده‌است. دولورس خواننده‌ای از نژاد ایتالیا و ایرلند بوده و فردی کاتولیک بوده‌است. آنها تا ۶۹ سال بعد یعنی تا آخر عمر باب با هم بودند و این طولانی‌ترین ازدواج در هالیوود می‌باشد. آنها چهار بچه از یک پرورشگاه را به فرزندی پذیرفتند.

باقی عمر[ویرایش]

باب هوپ آنقدر زنده ماند که به مرگ زودرس دچار شد. مرگ وی دو بار اعلام شد، یکبار در سال ۱۹۹۸ که اشتباهاً در نشریات چاپ شده بود. بار دیگر در سال ۲۰۰۳ یعنی هفت سال بعد آگهی فوتش در سایت خبری سی ان ان به چاپ رسید.

۲۹ مه ۲۰۰۳ تولد صد سالگی او بود و به همین دلیل معروف شد. (ایروینگ برلین و جورج برنز هم از افرادی هستند که تا صد سالگش زنده ماندند)

پس از مرگ راجر کاردینال ماهونی اسقف اعظم لوس آنجلس گفت که باب هوپ مدتی تا قبل از مرگش کاتولیک بود که این ادعا اعتبار چندانی داشت.

جوایز[ویرایش]

  • در یک نظرسنجی در سال ۲۰۰۵ با عنوان «کمدین کمدین‌ها»، باب هوپ در بین پنجاه نفر اول نتایج قرار داشت.

جوایز اسکار[ویرایش]

جوایز هالیوود[ویرایش]

  • دریافت ستاره سینمایی
  • دریافت ستاره رادیو
  • دریافت ستاره تلویزیون
  • دریافت ستاره تئاتر

فیلمشناسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

Bob Hope mit Barbara Eden (Dezember 1987)

Leslie Townes „Bob“ Hope (* 29. Mai 1903 in Eltham, Vereinigtes Königreich; † 27. Juli 2003 in Toluca Lake, Kalifornien) war ein US-amerikanischer Komiker, Schauspieler und Entertainer.

Biografie[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Hope wurde als fünfter von sieben Söhnen von William Henry Hope und dessen Frau Avis Townes geboren. Die Familie zog 1907 nach Cleveland, Ohio. 1920 wurde Bob Hope US-amerikanischer Staatsbürger.

Bob Hope bei einem Besuch der US Army in Vietnam am 19. Dezember 1966

Bevor er Schauspieler wurde, war er unter dem Pseudonym Packey East Profiboxer. Berühmt wurde er durch mehrere Broadway-Musicals sowie mit Auftritten in Radio und Fernsehen wie auch in Filmen. Zwischen 1941 und 1991 spielte er (u. a. mit Jack Lemaire) während der Kriege mit amerikanischer Beteiligung vor US-amerikanischen Soldaten und wurde zu einem der beliebtesten Truppenbetreuer.

Sein bevorzugtes Hobby war Golfspielen. Er dürfte der einzige Mensch sein, der mit allen US-Präsidenten von Dwight D. Eisenhower bis George Bush eine Partie gespielt hat. 1983 wurde Hope wegen seiner Verdienste um den Golfsport sogar in die World Golf Hall of Fame aufgenommen. Er war auch Träger der Medal for Merit, eine der höchsten Auszeichnungen der USA.

Bob Hope (1986)

Im Guinness-Buch der Rekorde wird Hope wegen seiner mehr als 1.500 Auszeichnungen als „meistgeehrter Entertainer“ aufgeführt. Darunter sind fünf Oscars, die ihm jedoch nicht aufgrund seiner schauspielerischen Leistungen, sondern allesamt ehrenhalber verliehen wurden. Auf dem Hollywood Walk of Fame ist er mit gleich vier Sternen vertreten – in den Kategorien Film, Fernsehen, Radio und Theater.

Mit seiner Frau Dolores, die ebenfalls über 100 Jahre alt wurde, war er seit dem 19. Februar 1934 bis zu seinem Tod 69 Jahre verheiratet. Mit ihr hatte er vier adoptierte Kinder (zwei Söhne und zwei Töchter). Hope starb im Alter von 100 Jahren an einer Lungenentzündung. Sein Grab befindet sich auf dem San Fernando Mission Cemetery im San Fernando Valley, Los Angeles County.[1]

Ehrungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Seit 1998 trägt ein Transportschiff der US-Marine zu Ehren des Entertainers seinen Namen. Von Dezember 2003 an war der Flughafen von Burbank nördlich von Los Angeles ebenfalls nach ihm benannt;[2] dies wurde allerdings im Mai 2016 rückgängig gemacht.[3]

Der Asteroid des äußeren Hauptgürtels (2829) Bobhope ist nach ihm benannt.[4]

Filmografie (Auswahl)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • 1938: The Big Broadcast of 1938
  • 1938: College Swing
  • 1938: Give Me a Sailor
  • 1938: Thanks for the Memory
  • 1939: Never Say Die
  • 1939: Rhythm Romance
  • 1939: Some Like It Hot
  • 1939: Erbschaft um Mitternacht (The Cat and the Canary)
  • 1940: Der Weg nach Singapur (Road to Singapore)
  • 1940: The Ghost Breakers
  • 1941: Der Weg nach Sansibar (Road to Zanzibar)
  • 1941: Caught in the Draft
  • 1941: Nothing But the Truth
  • 1941: Louisiana Purchase
  • 1942: Geliebte Spionin (My Favorite Blonde)
  • 1942: Der Weg nach Marokko (Road to Morocco)
  • 1942: Star Spangled Rhythm
  • 1943: They Got Me Covered
  • 1943: Let’s Face It
  • 1944: Das Korsarenschiff (The Princess and the Pirate)
  • 1946: Der Weg nach Utopia (Road to Utopia)
  • 1946: Mit Pinsel und Degen (Monsieur Beaucaire)
  • 1947: Detektiv mit kleinen Fehlern (My Favorite Brunette)
  • 1947: Where There's Life
  • 1947: Der Weg nach Rio (Road to Rio)
  • 1948: Sein Engel mit den zwei Pistolen (The Paleface)
  • 1949: Der besiegte Geizhals (Sorrowful Jones)
  • 1949: Der große Liebhaber (The Great Lover)
  • 1950: Der Graf von Mexiko (Fancy Pants)
  • 1951: The Lemon Drop Kid
  • 1951: Spione, Liebe und die Feuerwehr (My Favorite Spy)
  • 1952: Bleichgesicht Junior (Son of Paleface)
  • 1952: Der Weg nach Bali (Road to Bali)
  • 1953: Eintritt verboten (Off Limits)
  • 1953: Starr vor Angst (Scared Stiff) Cameo
  • 1953: Here Come the Girls
  • 1954: Der Schürzenjäger von Venedig (Casanova’s Big Night)
  • 1955: Komödiantenkinder (The Seven Little Foys)
  • 1956: Ich heirate meine Frau (That Certain Feeling)
  • 1956: Der eiserne Unterrock (The Iron Petticoat)
  • 1957: Beau James
  • 1958: Falsches Geld und echte Kurven (Paris Holiday)
  • 1959: Ein Schuss und 50 Tote (Alias Jesse James)
  • 1959: Fünf Pennies (The Five Pennies)
  • 1960: So eine Affäre (The Facts of Life)
  • 1961: Junggeselle im Paradies (Bachelor in Paradise)
  • 1962: Der Weg nach Hongkong (The Road to Hongkong)
  • 1963: Tu das nicht, Angelika (Critic’s Choice)
  • 1963: Bob auf Safari (Call Me Bwana)
  • 1964: Staatsaffären (A Global Affair)
  • 1965: Schweden – Nur der Liebe wegen (I’ll Take Sweden)
  • 1966: Völlig falsch verbunden (Boy, Did I Get a Wrong Number!)
  • 1967: Acht gehen türmen (Eight on the Lam)
  • 1968: Wo bitte gibt’s Bier an der Front? (The Private Navy of Sgt. O'Farrell)
  • 1969: Missgeschick und Eheglück (How to Commit Marriage)
  • 1972: Die Ferien des Mr. Bartlett (Cancel My Reservation)
  • 1979: Muppet Movie (Cameo)
  • 1985: Spione wie wir (Spies Like Us; Cameo)

Zitate[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

“As soon as the war ended, we located the one spot on earth that hadn’t been touched by the war and blew it to hell.”

„Kaum war der Krieg vorbei, suchten wir uns den einzigen Punkt der Erde, der vom Krieg unberührt geblieben war, und jagten ihn zur Hölle.“[5]

(nach den Kernwaffentests der Operation Crossroads im Bikini-Atoll 1946)

Literatur[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  • Ramin Rowghani: Die Authentizität der Komik: Bob Hope mit 100 Jahren gestorben. In: Menschen und Medien. Zeitschrift für Kultur- und Kommunikationspsychologie, Berlin, 2003.

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: Bob Hope – Album mit Bildern, Videos und Audiodateien

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. knerger.de: Das Grab von Bob Hope
  2. burbankairport.com: Geschichte des Bob Hope Airport (Memento vom 3. Juli 2014 im Internet Archive) (englisch)
  3. Bye bye, Bob Hope: Airfield rebrands as Hollywood Burbank Airport The Burbank Leader, 3. Mai 2016 (englisch), abgerufen am 4. Januar 2017.
  4. Lutz D. Schmadel: Dictionary of Minor Planet Names. Fifth Revised and Enlarged Edition. Hrsg.: Lutz D. Schmadel. 5. Auflage. Springer Verlag, Berlin, Heidelberg 2003, ISBN 978-3-540-29925-7, S. 186 (englisch, 992 S., link.springer.com [ONLINE; abgerufen am 15. September 2019] Originaltitel: Dictionary of Minor Planet Names. Erstausgabe: Springer Verlag, Berlin, Heidelberg 1992): “1948 PK. Discovered 1948 Aug. 9 by E. L. Johnson at Johannesburg.”
  5. Bikini Atoll Reference Facts; Stand: 28. März 2010.