ای.جی. استایلز

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو
فارسیDeutsch
ای جی استایلز
ای جی استایلز
AJ Styles WrestleMania 32 Axxess.jpg
زادروز۲ ژوئن ۱۹۷۷ ‏(۴۲ سال)
گینسویل، جورجیا

پیشهکشتی‌گیر
سال‌های فعالیت۱۹۹۸ تاکنون
قد۱٫۸۰ متر
وزن۹۸ کیلوگرم
لقبمرد فوق‌العاده
همسروندی جونز

آلن نیل جونز (به زبان انگلیسی Allen Neal Jones) که بیشتر با نام ای جی استایلز (به انگلیسی:A.J.Styles) شناخته می‌شود، یک کشتی‌گیر حرفه‌ای آمریکایی است. ای جی استایلز ستاره کمپانی‌های NJPWو TNA و رهبر گروه بولت کلاب بوده‌است و حال نیز رئیس گروه د آفیشیال است. او هم‌اکنون در کمپانی wwe فعالیت می‌کند.
از جمله افتخارات او می‌توان به سه بار قهرمانی سنگین‌وزن NWA، یکبار قهرمانی سنگین‌وزن TNA، یکبار هم قهرمانی اکس دیویژنTNA، قهرمانی کمربند WWE دو بار و قهرمانی کمربند ایالات متحده ۲ بار بهترین کشتی‌گیر سال ۲۰۱۶ و۲۰۱۰ اشاره کرد.

وی اولین کشتی‌گیری است که در تاریخچه تی ان ای از او به عنوان بدست آورنده کلیهٔ قهرمانی‌های کمپانی یاد می‌شود؛ و نام فینیشرش استایلز کلش است و فنامنال فورم است.

زندگی شخصی[ویرایش]

الن نیل جونز در یک خانواده فقیر مسیحی به دنیا آمد که حتی پول خرید تلویزیون کابلی برای او نیز نداشتند. وی پس از دانشگاه وارد کشتی حرفه‌ای شد و در سن ۲۳ سالگی با وندی جونز ازدواج کرد و هم‌اکنون دارای ۴ فرزند است.

دوران کشتی حرفه ای[ویرایش]

آغاز و ورود به دنیای رستلینگ(۱۹۹۸–۲۰۰۲)[ویرایش]

ای جی استایلز کشتی را با ریک مایکلز تمرین کرد و در سال ۱۹۹۸، با نام اولاف به دنیای کشتی کج قدم نهاد. در اگوست ۹۹ کمربند تی-وی را برد و در دسامبر ۹۹ نام حرفه‌ای خود را به ای جی استایلز تغییر داد.

او در ۸ ژانویه ۲۰۰۰ برای بار دوم و در ۶ ژانویه ۲۰۰۱ برای سومین بار کمربند تی-وی را از آن خود کرد.
در سال ۲۰۰۲ شروع به فعالیت در شرکت WWF کرد. او دو مسابقه به صورت دارک مچ در ۲۶ و ۲۷ ژانویه آنجا داد که در هر دو را به هوریکان و ریکو کنستانتین باخت در همان سال او بدون قرارداد و به صورت مسابقه تکی در HWA مسابقه داد. در فوریه ۲۰۰۲ با یک برند استرالیایی به نام WWA شروع به همکاری کرد. او در بخش کسب کمربند کروزرویت مسابقه داد اما موفق نشد عنوان قهرمانی را کسب کند. بعد به صورت تیمی با Chuck E. Chaos کارش را پیگیری کرد سرانجام در آوریل ۲۰۰۲ موفق شد کمربند کروزویت برند را به دست بیاورد. استایلز در ماه مارس به برند East Coast Wrestling Association رفت. او چندین مسابقه مهم برای تایتل در این شرکت داشت اما موفق به کسب عنوانی نشد برند Frontier Wrestling Alliance (FWA) مقصد بعدی او بود. تلاش ایجی در برند فوق هم به کسب تایتلی منجر نشد. سپس به IWA رفت اما اونجا هم علی‌رغم چند مسابقه برای تایتل قهرمان نشد.

استایلز به NAW برگشت و در تاریخ ۲۲ دسامبر بر سر NAW GEORGIA CHAMPIONSHIP با مربی خود ریک مایکلز مسابقه داد. استایلز کمربند NWA WHC را به دیوید ویلیامز در یک مسابقهٔ THRRE WAY DANCE واگذار کرد. او همچنین مسابقه ای با ریک مایکلز در ۲۳ مارس ۲۰۰۲ داد. اندکی بعد استایلز قراردادی را با NWA:TNA امضا کرد. بعد از این قرارداد اون دیگر تک و توک در WILDSIDE حاضر می‌شد.

رینگ اف هانر(۲۰۰۲–۲۰۰۴)[ویرایش]

ای جی استایلز در ۲۰۰۲ به صورت رسمی با رینگ اف هانر (حلقه افتخار) قرار داد بست و در سال ۲۰۰۳ موفق شد کمربند تگ تیم شرکت را کسب کند اما در نهایت عنوان تگ تیم را به تیم پروفسی باختند. ای جی همراه هم تیمی دیگری به نام «هموسید» موفق شد کمربند را از تیم پروفسی پس بگیرد اما کمی بعد به دلیل مصدوم شدن هم تیمی اش مجبور شد تایتل را به مدیران واگذار کند.

او مدتی با رقابت بقیه رستلرها، فعالیت را ادامه داد و در نهایت با شکست رقبای خود توانست به عنوان اولین قهرمان پار رستلینگ چمپیون (ROH Pure Wrestling Champion)برسد.

در سال ۲۰۰۴ او در یک مسابقه دیگر مقابل سی ام پانک پیروز شد و باقی دوران فعالیت استایلز در این برند، با درگیری‌های او برای گرفتن تایتل شات سپری شد. استایلز در همون دوران ساموا جو را برای کمربند قهرمانی رینگ اف هونر رقابت کرد اما باز هم شکست خورد. او بعدش برای کمربند تگ تیم صاحب موقعیت شد اما در این زمینه هم ناموفق بود. استایلز بعد از یک مصدومیت، تمایل خود را برای ترک برند اعلام کرد و کمپانی رینگ اف هونر با دادن یک مسابقه خداحافظی به او با وی وداع کرد. طبق همکاری بین برند تی ان ای و رینگ اف هونر، استایلز از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۶ هم برای یک سال برای رینگ اف هونر فعالیت کرد که شامل یک درگیری با جیمی ریو بود.

AJ Styles - 17518255716.jpg

(NWA:TNA (2002-2014[ویرایش]

در می ۲۰۰۲ استایلز همزمان با همکاری با برند رینگ اف هونر با تی ان ای یا همان Total Nonstop Action Wrestling هم قرار بست. استایلز موفق شد در همان هفتهٔ اول همکاریش در یک مسابقه حذقی به کمربند the inaugural TNA X Division Champion برسد. بعدش در کنار لین موفق شد کمربند تگ تیم تی ان ای را کسب کند. او به صورت همزمان هر دو کمربند را برای مدتی حفظ کرد اما مدتی بعد کمربند ایکس دیوژن را به لو کی باخت. استوری درگیری او با هم تیمی خودش باعث تا کمربند تگ تیم را هم مدتی بعد واگذار کنند. در باقی سال ۲۰۰۲ استایلز به ترتیب sonny. , estrada ,jacey north را شکست داد. در مارس ۲۰۰۳ استایلز ران کیلینگز را در Har-dc-ore Hell. شکست داد. در سال ۲۰۰۳ استایلز سراغ کمربند NWA World Heavyweight Championship رفت؛ و مسیر طولانی را برای به دست آوردن تایتل شات طی کرد و سرانجام موفق مقابل جف جرت این عنوان را کسب کند. او با این تایتل به عنوان اولین رستلری که در تی ان ری، تریپل کرون کرده ثبت شده. او چند رقیب داشت و در نهایت کمربند سنگین‌وزن را به جرت باخت. او سپس توانست برای بار دوم با شکست جف جرت قهرمان کمربند اکس دیویژن TNAشود. در ۲۶ مارس ۲۰۰۴ در Har-d-core Hell در مین اونتش استایلز و گابریل و آلتر بوی تیم شدند (در این بازی داستی رودز همراه تیم استایلز بود) و تیم راینمن و ایزائیل و کریستوفر دنیلز را شکست داد.

استایلز این بار برای کمربند سنگین‌وزن و تگ تیم درگیری‌هایی با جرت، ابیس و چند رستلر دیگر داشت که منجر به هیچ قهرمانی برای او نشد. در ان دوران روسو به عنوان منیجر استایلز حمایتش می‌کرد و همین حمایت منجر به پیروزی استایلز مقابل جرت برای کمربند سنگین‌وزن شد. استایلز در مسابقات آینده مقابل رقبای خود برنده شد اما در نهایت با دخالت جرت به کیکلینگ باخت. جرت در اون مسابقه با گیتار به ایجی حمله کرد. در سال ۲۰۰۴ او موفق شد با شکست دادن فرانکین کازاریان برای بار سوم به تایتل ایکس دویژن برسد. بعد از اینکه استایلز چند بار حفظ تایتل کرد، کش او را زد تا گروه‌شان و کازاریان به صورت مشترک صاحب تایتل ایکس دویژن در مقابل استایلز بشوند استایلز با انجام چند مسابقه انتقام دخالت کش را از او گرفت بعد در مسابقه سه طرفه مقابل کریس سابین و پتی ویلیامز کمربند ایکس دویژن را پس گرفت. لازم است ذکر شود که ویلیامز قبل از انجام اون مسابقه کمربند را کسب کرده بود و برای همین مقابل دو رقیب خود در مسابقه سه طرفه قرار گرفت. به این ترتیب استایلز برای بار چهارم قهرمان ایکس دویژن شد ایجی بعد از استوری کمربندش را به دنیلز باخت. در اسلمی ورساری ایجی استایلز و abyss و والتمن و ریون یک مسابقه ۴ نفره دادند که ریون پیروز شد.

بعد مدعی کسب کمربند NWA World Heavyweight Championship شد. او دوباره جرت را شکست داد تا به این تایتل برسد ایجی کمی بعد در تورنمنت برای کمربند ایکس دویژن هم شرکت کرد اما به دلیل دخالت کریستوفر دنیلز نتوانست به نتیجه ای برسد هیئت مدیره دخالت دنیلز را سرزنش کردن و به صورت مخصوص ای جی را به مسابقه سه طرفه برای کمربند ایکس دویژن فرستادن اونجا ایجی ساموا جو و دنیلز را شکست داد و برای بار پنجم قهرمان ایکس دویژن شد

استایلز برای مدتی حفظ تایتل کرد اما در نهایت کمربند را به ساموا ج و باخت. او برای پس گرفت کمربند تلاش کرد و در این بین اگر چه ناموفق بود اما رابطش با دنیلز بهتر شد و تبدیل به تگ تیم شدند. این دو خیلی زود موفق شد کمربند تگ تیم را کسب کنند اما بعدش کمربندها را به تیم لاتین امریکن ایکس چنج باختن تیم فوق به صورت مخفف به صورتLAX نام برده می‌شود. ایجی و دنیلز کمربند تگ تیم را بعداً از لاکس پس گرفتن اما در مسابقه بعدی دوباره به آن‌ها باختن ایجی استایلز دوباره سراغ کمربند ایکس دویژن رفت و با شکست دادن کریس سابین برای بار ششم قهرمان ایکس دویژن شد. استایلز کمربند فوق را به دنیلز باخت در اسلمی ورساری۲۰۰۷ ای جی استایلز و کرت انگل و هاریس و کریستن و ساموا جو مقابل هم سر کمربند سنگین‌وزن مسابقه دادند که کرت انگیل پیروز شد. در سال ۲۰۰۷ استایلز با تومکو تیم شد تا کمربند تگ تیم را به دست بیاورند آن‌ها مقابل چند تگ تیم که مدعی کمربند شدن، حفظ تایتل کردن در همون دوران استایلز به گروه انگل الیانس که توسط کرت انگل اداره می‌شد پیوست. در ۲۰۰۸ او یک استوری عاشقانه با خانم کارن انجل در تی ان ای داشت در همون دوران استایلز و تومکو کمربند تگ تیم را باختند. کرت انگل همون زمان به علاقه استایلز به کارن اعتراض کرد اما آن‌ها داشتن علاقه عاشقانه را رد کردن و وانمود کردن که همه چیز یک دوستی عادی هست. به دنبال این ماجرا، ای جی گروه انگل الیانس را ترک کرد.

سال ۲۰۰۸[ویرایش]

ایجی در این سال با ساموا جو همکاری کرد تا یک گروه از کشتی گیران جوان بسازند. هدف آن‌ها کنار گذاشتن رستلرهای قدیمی از مین اونتری و توجه به استعداد نسل جدید بود. مدتی بعد ایجی، استینگ را برای کمربند سنگین‌وزن رقابت کرد اما در کسب تایتل ناکام موند.

سال ۲۰۰۹[ویرایش]

ای جی این سال را با حمله به بوکرتی و بردن کمربند لجند چمپیون شیپ شروع کرد و با این عنوان او اولین قهرمان گرند اسلم در برند تی ان ای شد. استایلز سال ۲۰۰۹ را با بردن کمربند سنگین‌وزن در یک مسابقه ۵ طرفه ادامه داد. او طی مسابقات آینده از کمربندش مقابل رستلرهای تاپ برند دفاع کرد. ریک فلیر بعدش منیجر و حامی ایجی شد تا کمربندش را مقابل انگل حفظ کند. ای جی همچنان که کنار فلیر مسابقات تگ تیم می‌داد از تایتل سنگین‌وزن هم دفاع می‌کرد اما سرانجام کمربند را پس از ۲۱۱ روز به راب وندام باخت.

گروه فورتان(۲۰۱۰–۲۰۱۲)[ویرایش]

در سال ۲۰۱۰ فلیر که حامی ایجی بود تصمیم گرفت کازاریان را جایگزین او کند و ایجی در رقابت برای ثابت کردن توانایی خودش شکست خورد. فلیر فرصت دیگر ای به ایجی داد و همراه با او چند رستلر دیگر را تحت حمایتش گرفت و گفت هر کی می‌خواهد در گروه بماند باید استعداد خودش را ثابت کند. ایجی در کسب پیروزی در این مسیر موفق بود و حتی در ۲۲ ژوئیه موفق شد کمربند قهرمان جهان را کسب کند. این تایتل همان کمربند لجند چمپیون شیپ بود که تغییر نام داده بودند و ایجی در واقع برای بار دوم بود که کسبش می‌کرد. در شوی بعدی اسم تایتل تغییر پیدا کرد به قهرمانی تلویزیون تی ان ای گروه فلیر که با نام Fourtune فعالیت می‌کرد همراه با ایجی با گروه EV 2.0 در گیر شدن ایجی موفق شد رهبر گروه مقابل یعنی تامی دیمر را در ای کوییت مچ شکست بده در پی پر یو بوند اف گلوری گروه مقابل موفق شد انتقامش را با شکست گروه فورتان بگیرد بعدها اریک بیشاف و هالک هوگان هم به حمایت گروه فورتان اومدن و گروه EV 2.0 را طی مسابقاتی منحل کردن کمی بعد داگلاس ویلامز به گروه فورتان خیانت کرد و در یک مسابقه کمربند قهرمانی تلویزیون را از ایجی گرفت بعدها گروه فورتان بدون هماهنگی با فلیر، به گروه هوگان و بیشاف خیانت کرد و همین باعث شد فلیر هم به گروه هوگان ملحق بشود نام گروه هوگان ایمورتال بود. درگیری بین ایمورتال و فورتان ادامه داشت و ایجی در این درگیری‌ها مقابل جف هاردی و فلیر مسابقه داد و شکست خورد. البته بعداً ایجی موفق شد جف را شکست دهد به دنبالش فلیر بالی ری را تحریک کرد تا در هنگام وورد ایجی به سالن، به او حمله کند. این حمله منجر به مصدومیت ایجی شد در ماه آوریل ایجی از مصدومیت برگشت و به گروه فورتان کمک کرد تا گروه ایمورتال را شکست دهند. بعدش با تومی دریمر درگیر شد. دریمر در اون زمان به ایمورتال پیوسته بود بالی ری در جریان مسابقه ایجی مقابل دریمر با زنجیر به ایجی حمله کرد. بالاخره در اسلمی ورساری، بالی ری مقابل ایجی برد و داستانشان تمام شد. در بونداف گلوری ایجی دنیلز را برد تا داستانش با او هم تمام شه. بعدش بر سر تایتل سنگین‌وزن با بابی رود درگیر شد اما موفق به کسب تایتل نشد. کازاریان و ایجی تنها اعضای باقی ماندهٔ گروه فورتان بودن که اونم کمی بعد با خیانت کازاریان به ایجی، کاملاً منحل شد.

استایلز در سال ۲۰۱۳ حرکت کالف کراشر را ابداع کرد و مدتی نیز به شایعه رابطه مدیر تی ان ای یعنی خانم دیکسی کارتر درگیر بود. در ۲۱ ژوئن سال ۲۰۱۲ ای جی و دیکسی کارتر فاش کردن که رابطه مشکوک آن‌ها برای حل کردن مشکل خانمی به نام Claire Lynch بود و در این بین نیز به داشتن رابطه نامشروع با خانم Claire Lynch متهم می‌شد تا اینکه این ادعاها توسط خود کلیر لینچ رد شد. پس از اتمام قرارداد او با شرکت، ایجی مقابل بالی ری مسابقه برای کمربند را انجام داد و برای دومین بار تایتل سنگین‌وزن را برد.

بازگشت به رینگ اف هونر[ویرایش]

ایجی در سال ۲۰۱۴ دوباره با رینگ اف هونر قرار داد بست و برای بردن کمربند قهرمانی این برند مسابقه داد اما موفق نشد. بعدش به بولت کلوپ ملحق شد. بولت کلوپ گروهی از کشتی گیران هستند که به صورت رفاقتی کنار هم جمع شدن و این کلوپ را تأسیس کردن و اغلب حامی حقوق و موقعیت هم هستند. در ۱ مارس ۲۰۱۴ یک مسابقه به صورت مهمان در English promotion Preston City Wrestling داد اما به کشتی‌گیر انگلیسی باخت. در هشت فوریه به Combat Zone Wrestling (CZW) برگشت و در اونجا درو گولاک را با دیکیو برد. بعدش بهPro Wrestling Guerrilla (PWG) رفت و چند مسابقه هم اونجا انجام داد اما به افتخاری نرسید تا اینکه در سال ۲۰۱۵ موفق شد جان هننگان را برای تایتل FWE Heavyweight Championship شکست بده. در ۱۴ ژون مقابل Marty Scurll به کمربند Revolution Pro Wrestling (RPW) British Heavyweight Championship رسید. در ماه سپتامبر ۲۰۱۵ در برندChikara دیبوت کرد. در اونجا با دو عضو بولت کلوپ یعنی دوقلوهای(Matt and Nick Jackson) تیم شد ولی درگیری آن‌ها مقابل بقیه منجر به کسب افتخاری نشد. در ماه ژانویه ۲۰۱۶ به 5 Star Wrestling رفت. استایلز در این شرکت برای اولین بار با ری مستریو مسابقه داد و برد. در ۱۶ ژانویه بهRevolution Pro Wrestling in London برگشت و بعد از مدتی، کمربند قهرمانی برند را به Zack Sabre Jr باخت. او در ۵ فوریه ۲۰۱۶ به همکاری کوتاهش در این شرکت خاتمه داد.

(NJPW (2014-2016[ویرایش]

The Club.jpg

همکاری استایلز با پرو رستلینگ از سال ۲۰۱۴ شروع شد اما قبلاً همکاری‌های نیه وقتی هم با این برند داشت.. وقتی استایلز در ۲۰۱۴ به پرو رستلینگ برگشت، اوکادا را که در اون زمان، قهرمان سنگین‌وزن برند بود زد و بعد به عنوان عضو جدید بولت کلوپ و با حمایت آن‌ها اوکادا را رقابت کرد. کارل اندرسون در اون موقع رهبر بولت بود اما استایلز در رینگ اف هونر رهبری گروه را بر عهده داشت. ایجی با کمک بولت کلوپ اوکادا را شکست داد و قهرمان شد. او ششمین غیر ژاپنی بود که به کمربند سنگین‌وزن برند رسید. قبل از او در ۲۰۰۵ لزنر اولین آمریکایی بود که این عنوان را برد و ایجی به عنوان دومین آمریکایی صاحب تایتل مربوط شد. البته ایجی کوتاهترین رکورد حفظ تایتل را در این کمربند داشت. او بعداً در برنامه مشترک پرو و رینگ اف هونر در ۱۷ می‌مقابل اوکادا و مایکل الگین از تایتل سنگین‌وزن دفاع کرد و در ۲۵ می هم به صورت تک به تک برای همین کمربند مقابل اوکادا مسابقه دیگری داشت که آن را هم برد. اما در سومین مسابقه شون کمربند را مقابل اوکادا باخت. استایلز با چند کشتی‌گیر دیگر از جمله اوکادا و نایتو در ادامه حرفه خود در پرو رستلینگ مسابقه داد و به اوکادا باخت اما مقابل نایتو پیروز شد. در ۱۱ فوریه ۲۰۱۵ مقابل تاناهاشی به کمربند سنگین‌وزن پرو رستلینگ ژاپن رسید. بعد مقابل ایبوشی از تایتلش دفاع کرد. اما در ماه ژوئیه کمربند را به اوکادا باخت. او در ماه اکتبر ری مچ گرفت اما باز هم به اوکادا باخت. استایلز این بار سراغ تایتل بین قاره ای برند رفت اما در رقابت ناکامورا برای کمربند اینترکانتیننتال هم ناموفق بود. به دنبالش، یک فاصله در همکاری او با برند پیش اومد تا اینکه در ۴ ژانویه ۲۰۱۶ دوباره قرار داد بست او این بار که در رقابت ناکامورا برای تایتل اینترکانتیننتال ناموفق بود. اندکی بعد ایجی اعلام کرد که پیشنهاد همکاری با دبلیو دبلیو ایی را قبول کرده و پرو رستلینگ را ترک می‌کند. در روز بعدش تماشاگران همراه با بولت کلوپ با او خداحافظی کردن و اومگا به جای ایجی رهبر بولت کلوپ شد. بدین ترتیب در سال ۲۰۱۶، کریر ایجی در پرو رستلینگ تمام شد ژاپن بود و او به کمپانی دبلیو دبلیو ایی رفت.

ورود به WWE[ویرایش]

اولین حضور رسمی استایلز در دبلیودبلیوئی، حضور غافلگیرکننده او در رویداد بزرگ رویال رامبل و در خود مسابقه رامبل بود؛ او به عنوان نفر سوم وارد شد. عملکرد وی و همچنین بازخورد بسیار مثبتی که از تماشاگران در اولین حضورش کسب کرد تحسین بسیاری از منتقدین را برانگیخت. در شب بعد استفانی مک ماهون مسابقه‌ای را بین ای جی استایلز و کریس جریکو تر تیب داد که ای جی استایلز با رول کردن کریس جریکو پیروز شد. چند هفته بعد در اسمک‌داون ای جی استایلز و کریس جریکو به مصاف هم رفتند که کریس جریکو برنده شد در فست لین باز هم استایلز و جریکو به مصاف هم رفتند که ای جی استایلز برنده شده. در شب بعد کریس جریکو خواهان تشکیل دادن تیمی با ای جی استایلز شد که استایلز پذیرفت و تیمی به نام Y 2 A J تشکیل دادند. در چند هفتهٔ بعد وا تو ای جی به مصاف نیو دی رفتند که شکست خوردند و کریس جریکو به‌ای جی استایلز خیانت کرد و درگیری شدیدی بین استایلز و جریکو پیش آمد در رسلمینیا کریس جریکو از سد ای جی استایلز گذشت در شب بعد شین مک ماهون مسابقه‌ای که برنده اش به مصاف رینز می‌رفت تر تیب داد که ای جی استایلز با پین کردن کریس جریکو پیروز شد.

در پی‌بک ای جی استایلز نمایش خوبی داشت و ابتدا با فنامنال فور ارم روی روی رینز میز گزارشگران خورد شد و رینز را با کاونت اوت شکست داد که شین مک ماهون آمد و مسابقه را به نو کاونت اوت تغییر داد اما چند دقیقه بعد یک بار دیگر استایلز برنده شد ولی این بار استفانی مک ماهون وارد شد و گفت مسابقه از اول شروع شود و در ان شب رینز به سختی از سد استایلز گذشت. در اکستریم رولز رومن رینز ۲ بار متوالی ای جی استایلز را روی میز گزارشگران انداخت و رفت که اسپیر بزند که که ای جی استایلز جاخالی داد و سر رومن رینز به دیوار برخورد کرد ای جی استایلز رفت که استایلز کلش بزند که رومن رینز به استایلز اسپیر رفت اما یک دفعه سر کله لوک گلوز و کال اندرسون پیدا شد که به کمک ای جی آمدند و فینیشر خود را روی رومن رینز پیاده کردند و ای جی رفت برای کاور ولی رومن رینز روی شماره ۲ بلند شد و برادران اوسو به کمک رومن آمدند و فینیشر خود را روی ای جی استایلز پیاده کردند اما این بار ای جی روی شماره دو بلند شد و رومن رینز به لوک گلوز و کال اندرسون سوپر من مشت زد ولی ای جی استایلز به رومن رینز ۲ استایلز کلش رفت ولی رومن رینز روی شماره ۲و نیم بلند شد و برادران اوسو آمدند اما ای جی استایلز با صندلی به برادران اوسو و رومن رینز زد و رفت که فنامنال فور ارم بزند که رومن رینز ان را به اسپیر تبدیل کرد و برنده شد.

در راو هفته بعد شین مک ماهون ای جی استایلز را مقابل کوین اونز قرار داد که برنده آن‌ها می‌توانست در مسابقه لدر مچ سر کیف شرکت کند که ای جی در ان مسابقه ۲ پاوربامب خورد و باخت. در راو هفته بعد که سینا به کمپانی برگشته بود ای جی استایلز آمد و با سینا دست داد اما همین که کال اندرسون و لوک گلوز آمدند ای جی جان سینا را غافلگیر کرد و ۳ تایی جان سینا را زدند و مسابقه ای جی استایلز و جان سینا برای مانی این د بنک ثبت شد.

درمانی ان دی بنک ای جی استایلز با کمک د کلوب جان سینا را شکست داد. اما در رزمگاه در مسابقه شش نفره او و د کلوب از جان سینا و انزو و بیگ کس شکست خوردند. اما سر انجام ای جی استایلز در سامر اسلم با اینکه یک ای ای گوشه بالای طناب خورد اما خورده بود با ۲ استایلز کلش و سپس با ۲فنامنال فور ارم جان سینا را شکست داد این مسابقه نمره ۴ نیم را از ۵ گرفت

قهرمانی کمربند دبلیودبلیو ای(۲۰۱۶_۲۰۱۷)[ویرایش]

ای جی پس از سامر اسلم در اسمک‌داوندالف زیگلر را شکست داد و رقیب اول دین امبروز قهرمانwwe شد و در بکلش موفق به شکست دین امبروز شد و قهرمان wwe شد. پس از ان و در نو مرسی از کمربندش در مقابل جان سینا و دین امبروز دفاع کند و در سواریو عضو تیم ۵نفر اسمک‌داون بود و موفق به شکست تیم راو شدند پس از ان در تی ال سی از کمربندش در مقابل دین امبروز دفاع کرد پس از ان در رویال رامبل۲۰۱۶ در برابر جان سینا شکست خورد و کمربند ازدست داد. در پی پریو بعد المیشن چمپینز در برابر جان سینا قهرمانwwe، بری وایت، بارون کوربین، دین امبروز، میز قرار گرفت که دست آخر توسط بری وایت کاور شد و به عنوان نفر آخر از مسابقه خارج شد و قهرمان جدید wweبری وایت شد در اسمک‌داونهفته بعد جان سینا درخواست ریمچ با بری وایت کرد ای جی استایلز هم گفت وگر اینطور هست من هم بعد از رویال رامبل درخواست ریمچ نکرده‌ام و حالا در خواست ریمچ می‌کنم شین مک ماهون هم مسابقه ای ۳ نفره بین ای جی استایلز، بری وایت و جان سینا در مین اونت اسمک‌داون ترتیب داد که در آخر ان مسابقه ای جی استایلز به جان سینا استایلز کلش زد و بری وایت به ای جی و جان سینا فینیشر زد و برنده شد.

چندی بعد رندی اورتن که برنده مسابقه رویال رامبل بود که من در مقابل بری وایت مسابقه نمی‌دهم شین هم یه مسابقه بتل رویال برگزار کرد که در آخر ای جی و لوک هاربر باهم از رینگ خارج شدند و ای جی دوباره در مقابل لوک هاربر قرار گرفت که برنده شد ولی رندی گفت که خودش می‌خواهد در مقابل بری وایت قرار بگیرد و ای جی استایلز عصبانی شد و با شین درگیر شد و مسابقه ان دو در رسلمینیا ثبت شد و در رسلمینیا موفق به شکست شین مکمن شد.

درگیری با کوین اونز و قهرمانی کمربند ایالات متحده(۲۰۱۷_۲۰۱۸)[ویرایش]

او سپس در پی بک حریف کوین اونز شد ولی شکست خورد. چند روز بعد شین مک ماهون اعلام کرد که ای جی استایلز، بارون کوربین، ناکامورا، کوین اونز، دالف زیگلر، سمی زین در مقابل هم در مسابقه لدر مچ درمانی ان د بنک قرار بگیرند

او سپس در اسمک‌داون یکی از حریفانش یعنی دالف زیگلر را شکست داد و در اسمک‌داون بعد در یک مسابقه شش نفره که با ناکامورا و سمی زین تیم بود بر کوین اونز بارون کوربین و دالف زیگلر پیروز شدند

درمانی ان د بنک او بازی خوبی به نمایش گذاشت و به ناکامورا یک فنامنال فور ارم رفت و از نرده بان بالا رفت که ناکامورا خودش را رساند و هر دو کیف را گرفتند که بارون کوربین نرده بان را انداخت و خود از نرده بان جدید بالا رفت و کیف را گرفت

سپس در اسمک‌داون بعد شین مک ماهون یک مسابقه بتل رویال برای انتخاب حریف کوین اونز ترتیب داد که در ان مسابقه ای جی استایلز و سمی زین در رینگ باقی ماندند و ای جی استایلز حیلوا کیک سمی زین را جاخالی داد و سپس با پله کیک او را حذف کرد تا حریف کوین اونز سر کمربند ایالات متحده در رزمگاه شود.

اما قبل از رزمگاه و در لایو اونت در شهر نیویورک در مقابل کوین اونز قرار گرفت که پیروز و قهرمان کمربند ایالات متحده آمریکا شد. در اسمک‌داون هفته بعد ای جی استایلز وارد رینگ شد و گفت که امروز سر کمربند ایالات متحده آمریکا یک رقابت داریم جان سینا وارد شد و گفت من رقابت را می‌پذیرم اما کوین اونز آمد و گفت کمربند باید به صاحب اصلی اش یعنی کوین اونز بازگردد اما در این لحظه روسف وارد رینگ شد و روسف و کوین اونز شروع به زدن ای جی استایلز و جان سینا کردند و شین مک ماهون مسابقه ای جی استایلز و جان سینا در مقابل روسف و کوین اونز ترتیب داد که در آن مسابقه ای جی با زدن فنامنال فور ارم به روسف و پله کیک به کوین اونز و سپس جان سینا با زدن ای ای موفق به پین کردن کوین اونز و روسف شدند. در اسمک‌داون هفته بعد او و ناکامورا در مقابل بارون کوربین و کوین اونز قرار گرفتند که در آخر آن مسابقه با دریافت پاوربامب از کوین اونز شکست خورد.

در رزمگاه از کوین اونز شکست خورد و کمربندی را واگذار کرد؛ ولی در اسمک‌داون هفته بعد دوباره قهرمان کمربند ایالات متحده آمریکا شد. در اسمک‌داون هفته بعد کوین اونز درخواست ریمچ کرد که در ان مسابقه ای جی با اشتباه داور برنده شد. پس از پایان بازی کوین اونز پیش شین مک ماهون رفت و از داوری شکایت کرد؛ شین مک ماهون گفت که تو با ای جی استایلز در سامر اسلم مسابقه داری و داورش هم من هستم. او سپس در سامر اسلم در مسابقه ای زیبا که با داوری شین مکمن برگزار می‌شد توانست با این ۲ پاور پامپ خورده بود باززدن ۱ فنامنال فور ارم و ۲ استایلز کلش برندهٔ مسابقه شود. پس از آن کوین اونز رقابت را پذیرفت و ای جی استایلز و کوین اونز با داوری بارون کوربین مسابقه دادند که بارون کوربین به نفع کوین اونز داوری می‌کرد در این لحظه شین مکمن وارد شد و لباس داوری را از تن بارون کوربین درآورد و خودش پوشید و در ادامه ای جی استایلز با زدن فنامنال فور ارم برنده شد.

هفته بعد دوباره رقابت کرد که بارون کوربین آمد اما ای جی استایلز برنده شد در هفته‌های بعد کم‌کم درگیری بین ای جی و بارون کوربین زیاد شد و مسابقه آن‌ها برای هل ان ا سل ثبت شد. در هل ان ا سل تا دینیجر به مسابقه اضافه شد و مسابقه ۳نفره شد در آم مسابقه با اینکه ای جی به تای دینیجر فنامنال فور ارم زد اما بارون کوربین او را از زمین بیرون انداخت و خودش تای دینیجر را پین کرد و قهرمان کمربند ایلات متحده شد در اسمک‌داون ای جی خواستار ریمچ شد که باز هم در آن مسابقه باخت.

قهرمانی کمربند WWE[ویرایش]

ای جی استایلز در رسلمینیا ۳۴

پس از ان ای جی استایلز درگیری خود را با جیندر ماهال آغاز کرد و پس از چند هفته درگیری توانست با جیندر ماهال مسابقه تک به تک سر کمربند داشته باشد که ای جی استایلز جیندر ماهال را شکست داد و برای دومین بار قهرمان کمربند WWEشد.

در سروایور سریز ای جی استایلز که قهرمان کمربند WWEبود بایددر مقابل قهرمان کمربند یونیور سال یعنی براک لزنر قرار می‌گرفت. در آن مسابقه که خیلی هم زیبا بودای جی استایلز خیلی زیبا کار کرد و حتی توانست ۳ بار فینیشر خود را یعنی فنامنال فور ارم را روی براک لزنر پیاده کند ولی براک لزنر تسلیم نشد و با زدن F5 برنده مسابقه شد.

در اسمک‌داون بعد از سروایور سریز ای جی استایلز به رینگ آمد و پس از او جیندر ماهال هم وارد شد و درخواست ریمچ کرد و شین مکمن مسابقه آن‌ها را درنبرد قهرمانان ثبت کرد که در آن مسابقه ای جی استایلز با سابمیشن خود یعنی کالف کراشر جیندر ماهال را تسلیم کرد و قهرمان کمربند WWE باقی ماند.

پس از نبرد قهرمانان کوین اونز و سمی زین که خیلی در دوران اوجشان بودند به رینگ آمدند و در خواست مسابقه مقابل ای جی کردند که دنیل برایان مسابقه آن‌ها را برای رویال رامبل ۲۰۱۸ ثبت کرد مسابقه ای نابرابر که ای جی استایلز باید در مقابل سمی زین و کوین اونز قرار می‌گرفت. در رویال رامبل ای جی استایلز توانست مقابل کوین اونز و سمی زین پیروز شود.

در اسمک‌داون بعد با این که ای جی استایلز کوین اونز و سمی زین را شکست داده بود باز هم دنیل برایان به آن‌ها فرستی داد و مسابقه ای جی استایلز در فست لین مقابل سمی زین مقابل کوین اونز ثبت شد. در هفته بعد بارون کوربین و دالف زیگلر هم به مسابقه اضافه شدند. در هفته بعد جان سینا هم که از راو به اسمک‌داون آمده بود گفت که می‌خواهد به مسابقه اضافه شود و کوین اونز گفت اگر تو ای جی استایلز را در مین اونت امشب ببری به مسابقه اضافه می‌شوی در مسابقه مین اونت که ای جی استایلز باید در مقابل جان سینا قرار می‌گرفت. در ان مسابقه که هر دو کشتی‌گیر بسیار عالی مسابقه دادند جان سینا توانست با فن ای ای ای جی استایلز را شکست دهد و به مسابقه اضافه شد. اما در فست‌لین (۲۰۱۸)موفق شد از عنوان در برابر جان سینا _ دولف زیگلر _ کوین اونز _ سمی زین و بارون کوربین دفاع کند. در رویال رامبل۲۰۱۸ شینسوکه ناکامورا با بیرون انداختن آخرین نفر یعنی رومن رینز، برنده مسابقه رویال رامبل مردان شد. بعد از مسابقه، وقتی گزارشگر از او سؤال کرد که مسابقه بر سر کدام یک از کمربندهای دبلیودبلیوئی یا یونیورسال را می‌خواهد، او با گفتن نام ای‌جی استایلز اعلام کرد که مسابقه برای کمربند دبلیودبلیوئی را می‌خواهد و اینکه در اسمک‌داون خواهد ماند. در اسمک‌داون پس از فست‌لین، استایلز و ناکامورا برنامه را آغاز کردند و گفتند که به همدیگر احترام می‌گذارند، ولی ناکامورا قول داد در رسلمانیا حرکت تمام‌کننده خود یعنی کینشاسا را به استایلز بزند و قهرمان دبلیودبلیوئی شود و رؤیای خود را برآورده سازد. ناگهان روسِف که در فست‌لین به ناکامورا باخته بود به همراه ایدن اینگلیش وارد شد تا با استایلز مسابقه‌ای تک نفره برگزار کند. این مسابقه با دخالت اینگلیش با سلب صلاحیت به پایان رسید و سپس اینگلیش و روسف به استایلز حمله کردند ولی ناکامورا استایلز را نجات داد و به هردو روسف و اینگلیش حرکت کینشاسا زد.

در رسلمانیا۳۴ ای جی استایلز در یک مسابقه زیبا توانست در آخر با زدن فن استایلز کلش به ناکامورا قهرمان کمربندWWEباقی بماند. پس از مسابقه ای جی استایلز آمد و با ناکامورا دست داد و ناکامورا برای ای جی استایلز زانو زد و کمربندش را به او داد. اما بلافاصله به ای جی ضربه غیرقانونی زد و سپس به ای جی حمله کرد و او را زد در حالی که تماشاگران همه ناکامورا را هو می‌کردند.

در اسمک‌داون هفته بعد ای جی مقابل دنیل برایان قرار گرفت، مسابقهٔ زیبایی بود تا اینکه ناکامورا باز هم وارد شد و یک ضربه به دنیل برایان و بازی به نفع دنیل برایان با قانون جریمه برنده شد. پس ناکامورا مانند رسلمینیا یک ضربه خطا به ای جی زد و رفت. در اسمک‌داون هفته بعد ای جی مقابل روسف قرار داشت که درآخر ای جی استایلز روی روسف کالف کراشر رفت و سپس انگلیش دخالت کرد و ای جی برد ولی روسف و انگلیش ای جی را می‌زدند در این لحظه دنیل برایان وارد شد و باعث شد روسف و انگلیش عقب‌نشینی کنند. در بک استیج شین مکمن مسابقه ای جی و دنیل مقابل روسف و انگلیش قرار داد که در آخر ناکامورا وارد شد و ای جی و دنیل را زد و باز هم به ای جی ضربه غیرقانونی زد و رفت. چند هفته بعد مسابقه ای جی استایلز و شینسوکه ناکامورا در رویال رامبل عربستان ثبت شد. در اسمک‌داون هفته بعد که کارل اندرسون و لوک گلوز دو دوست قدیمی ای جی استایلز که در کمپانی TNAوNJPW باهم گروه بودند به اسمک‌داون آمدند و در مین اونت آن شب ان شب ای جی استایلز و لوک گلوز و کارل اندرسون(بولت کلاب) در مقابل روف و انگلش و ناکامورا مسابقه دادند که در آخر آن مسابقه ناکامورا به لوک گلوز کینشاسا زد و برنده شد. پس از پایان ای جی با تمام تون به ناکامورا حمله کرد و او را زد اما باز هم ناکامورا ا را غافلگیر کرد و باز هم باز ضربه خطا ای جی را از پا درآورد و رفت که به ای جی کینشاسا بزند که کارل اندرسون خود را فدای ای جی استایلز کرد. ناکامورا سپس یک کیشنسای دیگر به کارل اندرسون زد و رفت.

در رویال رامبل عربستان در آخر مسابقه ای جی و ناکا ناکامورا دور از چشم داور به ای جی یک ضربه خطا زد و او را کاور کرد اما ای جی بند را گرفت و ناکا رفت برای کینشاسا اما ای جی به اوفنانال فور ارم زد سپس درگیری به بیرون رینگ کشیده شد و داور تا شماره ۱۰ شمارد و مسابقه را با دبل کانت اوت تمام کرد. سپسای جی با صندلی ناکامورا را زد و سپس به ایک فورآرم زد سپس خواست دوباره او را بزند اما اکامورا فرار کرد و در حال استراحت بود که ای جی استایلز یک فنامنال فور ارم دیگر از روی طناب به ناکامورا زد به طوری که ناکامورا دیگر نای تکان خوردن نداشت و انتقام چند هفته پیش را از ناکامورا گرفت.

در اسمک‌داون هفته بعد شین مک ماهون باز هم به ناکامورا یک فرصت دیگر داد که در بکلش ای جی استایلز و ناکامورا به مصاف هم بروند که در آن مسابقه ای جی و ناکامورا به هم صدمه‌های خطرناکی وارد کردند و ضربه‌های زیای را میان پای یک دیگر زدند در آخر صورت هر دو کشتی‌گیر خونی شد بود و تا شماره ۱۰ هردو کشتی‌گیر بلند نشدند و بازی با دبل کانت اوت تمام شد.

در اسمک‌داون هفته بعد پیج مدیر جدید اسمک‌داون به ناکامورا یک فرصت دیگر داد اگر ناکامورا ای جی استایلز را در اسمک‌داون می‌برد مسابقه ای جی استایلز و شینسوکه ناکامورا برای مانی ان د بنک ۲۰۱۸ ثبت می‌شد که در آن مسابقه شینسوکه ناکامورا توانست بر ای جی استایلز غلبه کند و مسابقه ای جی استایلز و شینسوکه ناکامورا برای مانی ان د بنک۲۰۱۸ ثبت شد. در هفته بعد هم مشخص شدکه نوع این مسابقه لست من استدینگ است یعنی کشتی‌گیری که تا ۱۰ ثانیه روی زمین بماند و نتواند بلند شود باخته‌است.

درمانی ان د بنک ای جی استایلز توانست شینسکه ناکامورا را شکست دهد در این مسابقه ای جی استایلز تمام حرکات‌های پایانی خود را انجام داد. او در این مسابقه ۳ بار فورآرم رفت یک استایلز کلش از بالای پله و سابمین خود یعنی کالف کراشر را انجام داد.

در هفته بعد شین مک ماهون یک مسابقه ۵ نفره ترتیب داد که برنده باید به مصاف ای جی استایلز می‌رفت. در آن مسابقه روسف برنده شد و رقیب ای جی استایلز دراکستریم رولز ۲۰۱۸ برای کمربند WWEشد. اما در اکستریم رولز باز همای جی استایلز برنده شد و تونست از عنوان خود دفاع کند. رقیب سامراسلم ای جی استایلز نیز اعلام شد و او کسی نبود جز ساموآ جو که با حمله کردن به ای جی استایلز شکل گرفت. در سامراسلم ۲۰۱۸ ساموا جو رقیب ای جی استایلز بود. استایلز در این مسابقه از تایتل wwe خود دفاع کرد. در آخر ساموا جو با قانون صلب صلاحیت توانست پیروز شود. اما کمربند قهرمانی نزد استایلز باقی ماند. استایلز در پی پر ویو بعدی یعنی هل این سل توانست ساموا جو را شکست دهد و قهرمانی wwe باقی بماند؛ ولی دشمنی و رقابت بین این دو هنوز تمام نشده بود. ساموا جو که در طی درگیری اش با استایلز به شخصیت منفی یا heel تبدیل شده بود برای سومین بار در برابر ای جی استایلز قرار خواهد گرفت و قهرمان wwe باید از کمربند قهرمانی خویش که ۳۳۳ روز است در دست دارد در سوپر شو داون دفاع کند. در سوپرشودان باز هم این ای جی استایلز بود که توانست کمربند خود را حفظ کند و ساموا جو را شکست دهد. دنیل براین به دلیل بردن دمیز در سوپر شو داون حریف جدید ای جی استایلز شد. آن‌ها دو هفته متوالی مقابل اوسوها مسابقه دادند که هر دو را با ضربه اشتباه به یکدیگر باختند. در اسمکداون هفته بعد اعتراف کردند که از قصد به یکدیگر ضربه زدند. سپس هنگام امضای قرارداد برای کرون جول گفتند همین‌جا انجامش می‌دهند. ایجی در همان شب با کف کراشر روی پای مصدوم براین کمربند را حفظ کرد. بعد مسابقه ساموا جو به‌طور ناگهانی به ای جی استایلز و دنیل بر این حمله کرد و مسابقه این دو در کرون جول قطعی شد. او توانست برای بار چهارم جو را شکست دهد. در اسمکداون قبل سروایرسریز۲۰۱۸ پاول هیمن موکل براک لزنر حاضر شد و گفت که بهترین کشتی‌گیر در این شو دنیل بر این هست و ای جی گفت که او یک بار شکستش داده و اگر نیاز باشد دوباره شکستش می‌دهد. بر این بیرون آمد و با ای جی درگیر شد و در همان شب مسابقه انجام شد. استایلز رفت برای فنامنال فورآرم اما با جاخالی بر این به اشتباه داور را زد. هنگامی که داور روی زمین بود بر این با ضربه ناجوانمردانه به ایجی و یک رانینگ نی کمربند را برد. بعد مسابقه براین به استایلز حمله کرد و تبدیل به شخصیت منفی (heel) شد. در حال حاضر مسابقه آن‌ها برای تی ال سی ۲۰۱۸ ثبت شده‌است.

که در آن مسابقه با یک رول شکست خورد.

او در رویال رامبل با دنیل برایان مسابقه داشت که در آن مسابقه با دخالت روئن باخت.

او در مسابقه ۶ نفره در اسمک داون که حذفی انجام شد. نفر پنجم وارد شد و کوفی کینگستون را حذف کرد و از رندی اورتون حذف شد.

او در الیمینیشن چمپر در مسابقه ۶ نفره بود که نفر چهارم وارد شد و ساموا جو را حذف کرد و نفر سوم توسط رندی اورتون حذف شد.

در فستلین او و رندی اورتون به هم حمله کردند.

او و رندی اورتون دربارهٔ این که کی اسمک داون را به اوج رساند بحثشان شود و در رسلمینیا با هم مسابقه داند که رندی اورتون می‌گفت وقتی تو با آدم‌های معمولی مسابقه می‌دادی من آندرتیکر و قوی‌ها مسابقه می‌دادم.

در رسلمینیا ۳۵ ای جی توانست رندی اورتون را ببرد.

در ۱۵ آوریل اعلام شد که او به راو منتقل شده‌است.

که در راو با ست و رومن تیم شد و بابی لشلی و کوربن و مکینتایر را بردند.

در هفت بعد در یک مسابقه سه جانبه از خودش و ساموا جو ری مستریو انجام شد که ای جی برنده شد.

و در مین اونت راو کورب را برد و حریف ست درمانی این د بنک شد.

AJ Styles vs Chase Owens - 16922101474.jpg

مدیران[ویرایش]

  • ریک فلر
  • ریک مایکلز
  • وینس روسو
  • جیمی هارت
  • استینگ
  • استفانی ترینتی

لقب‌ها[ویرایش]

  • آقای المپیک (۲۰۰۱–۱۹۹۸)
  • حیوان دنیای کشتی کج
  • گرگ تنها
  • پسر طبیعت جدید
  • مرد فوق‌العاده(۲۰۱۴تا کنون)
  • مرد بی پایان
  • فنومنال

افتخارات[ویرایش]

  • بهترین کشتی‌گیر سال ۲۰۱۰
  • بهترین کشتی‌گیر سال ۲۰۱۶
  • رتبه دوم بهترین کشتی‌گیر سال ۲۰۱۷
  • محبوب‌ترین کشتی‌گیر سال ۲۰۱۷
  • رکورد دار قهرمانی کمربند اکس دیوشن TNA «شش بار»
  • قهرمان کمربند سنگین‌وزن TNA
    ای جی استایلز، کمربند WWE
  • قهرمان کمربند سنگین‌وزن AAW
کمربند سنگین‌وزن TNA
  • قهرمان کمربند سنگین‌وزن NWA «سه بار»
  • قهرمان کمربند سنگین‌وزن IPW «چهار بار»
  • قهرمانی تیمی جهان «شش بار»
  • دارنده تاج ۳ گانه «دو بار»
  • ستاره سال ۲۰۰۴
  • قهرمان کمربند پادشاهی هند IWR
  • قهرمان جهانی کمربند سنگین‌وزن NJPW «یک بار»
  • قهرمان کمربند سنگین‌وزن FWE «یک بار»
  • قهرمان تلویزیونی NWA «سه بار»
  • قهرمانی تلویزیونی TNA «دو بار»
  • اولین کشتی‌گیری در TNA که بیشتر از یک بار تاج سه‌گانه گرفت
  • قهرمانی گرند اسلم TNA (دوبار)
  • قهرمان TNA «هجده بار»
  • قهرمان کمربند IWGP «دو بار»
  • قهرمان کمربند IWC «چهار بار»
  • قهرمانی کمربند wwe «دو بار»
  • قهرمان کمربند ROH «یک بار»
  • بهترین فینیشر «استایلز کلش» در سال ۲۰۰۳
  • قهرمانی کمربند ایالات متحده آمریکا «شش بار»

منابع[ویرایش]

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «A.J. Styles». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی.

Allen Neal Jones Vereinigte StaatenVereinigte Staaten
Styles bei WWE Live im Jahr 2016.

Styles bei WWE Live im Jahr 2016.

Persönliche Daten
Name {{{birth_name}}}
Geburt 2. Juni 1977
Camp Lejeune, North Carolina, USA
Karrieredaten
Ringname AJ Styles
Air Styles
Namenszusätze The Phenomenal One
The Face That Runs the Place
Körpergröße 180 cm
Kampfgewicht 99 kg
Angekündigt aus Gainesville, Georgia, USA
Finishing Move Styles Clash
Phenomenal Forearm
Calf Crusher
Trainiert von Rick Michaels
NCW Wrestling School
Debüt 1998

Allen Neal Jones (* 2. Juni 1977 in Camp Lejeune, North Carolina), besser bekannt als AJ Styles, ist ein US-amerikanischer Wrestler. Von Mai 2002 bis Dezember 2013 war er bei der nordamerikanischen Wrestlingpromotion Total Nonstop Action Wrestling unter Vertrag, und anschließend bei New Japan Pro Wrestling. Am 24. Januar 2016 gab er sein Debüt bei WWE im Royal Rumble-Match. Jones ist ein ehemaliger NWA World Heavyweight Champion, IWGP Heavyweight Champion und WWE Champion, sowie der aktuelle United States Champion.

Privatleben[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Allen Jones ist verheiratet mit der Lehrerin Wendy. Zusammen haben sie drei Söhne (Ajay Covell, Avery, Albey) und eine Tochter (Anney). Jones ist privat gut befreundet mit dem Wrestler Daniel Covell.

Jones besuchte das Anderson College in Anderson, South Carolina mit einem Teilstipendium für Ringen.

Wrestling-Karriere[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Anfänge[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Er wurde von Rick Michaels trainiert und debütierte am 15. Februar 1999 unter dem Ringnamen Mr. Olympia in der Liga National Championship Wrestling. Dort gewann er den Television und den Lightweight Titel.

Er wechselte dann in die NWA Wildside und bekam den Ringnamen „A. J. Styles“. Zwischen Januar 2000 und Januar 2001 gewann Jones den Television Champion Titel noch zweimal.

Anfang 2001 trat Jones dann für World Championship Wrestling an, wurde aber nach der Übernahme durch die Promotion World Wrestling Entertainment aufgrund seines Vertrages mit AOL Time Warner nicht übernommen. Er kehrte darauf hin zu NWA Wildside zurück. Am 22. Dezember 2001 besiegte Jones seinen Trainer und Mentor Rick Michaels und wurde NWA Wildside Heavyweight Champion. Am 23. März 2002, bei NWA Hardcore Hell, verlor er den Titel an David Young.

Ring of Honor Wrestling (2002–2006)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Styles gab sein Ring of Honor Wrestling Debüt am 27. April 2002 bei der Night of Appreciation Show. Am 14. Februar 2004 wurde er der erste ROH Pure Champion.

Total Nonstop Action Wrestling (2002–2013)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

X Division Champion und NWA World Heavyweight Champion (2002–2006)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Nach weiteren Auftritten bei unabhängigen Promotionen, unterzeichnete Jones im Mai 2002 einen Vertrag mit Total Nonstop Action Wrestling. Am 26. Juni 2002 wurde Jones der erste TNA X-Division Champion. Zusammen mit Jerry Lynn gewann er später den NWA World Tag Team Champion Titel. Am 28. August 2002 verlor Jones den X-Division Champion Titel an Jerry Lynn, mit dem er in der Folge ein Fehdenprogramm bestritt. Am 23. Oktober 2002 gewann er den X-Division Championtitel von Syxx-Pac. Am 6. November 2002 verlor er den Titel ein zweites Mal an Lynn.

Am 11. Juni 2003 gewann er den NWA World Heavyweight Championtitel gegen Jeff Jarrett und Raven. Am 22. Oktober 2003 verlor Jones den Titel wieder an Jeff Jarrett, mit dem er anschließend ein Fehdenprogramm um den Titel führte. Am 4. Februar 2004 gewann er mit Abyss den NWA World Tag Team Champion Titel, den er nach der Trennung des Teams abgeben musste. Im April gewann er erneut den NWA World Heavyweight Championtitel von Jarrett, verlor ihn jedoch am 19. Mai 2004 an Ron Killings. Am 9. Juni 2004 gewann er den X-Division Championship in einem Match gegen Frankie Kazarian. Am 28. Juli 2004 verlor Jones den Titel an Shane und Kazarian.

Bis zum Ende des Jahres 2004 fehdete er mit der Gruppierung „Kings of Wrestling“, wobei er mit Randy Savage ein Tag Team bildete. Jones gewann am 16. Januar 2005 erneut den X-Division Championtitel. Während eines Fehdenprogramms mit Christopher Daniels verlor Jones am 13. März 2005 des Jahres den Titel an ihn. Am 15. Mai 2005 gewann Jones bei der Großveranstaltung TNA Hard Justice zum dritten Mal den NWA World Heavyweight Championtitel von Jeff Jarrett, bevor er ihn am 19. Juni bei Slammiversary an Raven verlor. Am 11. September 2005 gewann er bei der Veranstaltung TNA Unbreakable zum fünften Mal den TNA X-Division Championtitel gegen Samoa Joe und Daniels. Bei TNA Turning Point 2005 musste Jones den Titel schließlich an Samoa Joe abgeben. Ab April 2005 bildete er ein Team mit Daniels und sie gewannen am 18. Juni 2006 die NWA World Tag Team Champion-Titel. Den Tag Team-Titel mussten sie am 24. August 2006 an das Tag Team Latin American Exchange (LAX) abtreten. Das Rückmatch gewannen Jones und Daniels am 24. September 2006 bei der Veranstaltung TNA No Surrender. Am 22. Oktober 2006 verloren sie ihre Titel bei Bound for Glory wiederum an LAX. Anschließend gewann er den X-Division Titel kurzzeitig ein sechstes Mal.

Verschiedene Fehden und TNA World Heavyweight Champion (2007–2013)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

TNA World Heavyweight Champion Styles im Jahr 2010.

Im April 2007 machte man Jones zum Mitglied der Gruppierung Team Cage. Zusammen mit Travis Tomko gewann er im Oktober die TNA World Tag Team Championship, welche sie im April 2008 an Super Eric und Kaz verloren.

Bei der TNA-Großveranstaltung No Surrender 2009 gewann Jones zum ersten Mal die TNA World Heavyweight Championship, indem er den amtierenden Champion Kurt Angle, Matt Morgan, Sting und Hernandez besiegte. Am 19. April 2010 verlor Jones den Titel an Rob Van Dam.

Kurz darauf wurde er Mitglied der neuen Gruppierung Fortune, die sich im Oktober 2011 auflöste. Dabei gewann er am 13. Juli 2010 bei TNA iMPACT! von Rob Terry zum zweiten Mal die TNA Global Championship, die er bereits als TNA Legends Championship hielt. In den folgenden iMPACT!-Ausgabe wurde der Titel in TNA Television Championship umbenannt. Bei Final Resolution am 5. Dezember 2010 verlor er den Titel an Douglas Williams.

Bei Slammiversary X am 10. Juni 2012 gewann Jones mit Kurt Angle von Christopher Daniels und Kazarian die TNA World Tag Team Championship, verlor ihn jedoch wieder bei Impact Wrestling am 28. Juni 2012 an selbige. Nach Fehden gegen James Storm und Kurt Angle nahm Jones an der Bound for Glory Series teil, die er für sich entscheiden konnte. Das darauffolgende Match gegen Bully Ray bei Bound for Glory am 20. Oktober 2013 entschied er für sich und gewann damit zum zweiten Mal die TNA World Heavyweight Championship. Kurz darauf verließ Jones TNA mit dem Titel und verteidigte ihn bei anderen Promotions, obwohl er offiziell vakantiert wurde. Bei den Impact Wrestling-Aufzeichnungen am 5. Dezember 2013 kehrte er kurzfristig zurück und verlor ein Titelvereinigungsmatch gegen den inzwischen neuen Champion Magnus. Daraufhin lief der Vertrag offiziell aus und Jones verließ TNA.

Rückkehr zur ROH Wrestling (2013–2014)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Styles bei Final Battle 2015.

Im Dezember 2013 kehrte Styles zu Ring of Honor zurück. Am 4. Januar 2014 besiegte er Roderick Strong. Bei der 12th Anniversary Show setzte sich Styles erfolgreich gegen den Ring of Honor World Champion Jay Lethal durch. Bei All Star Extravaganza VII gewann Styles ein Four-Way-Match gegen Roderick Strong, Adam Cole und Michael Elgin und sicherte sich so einen Chance auf den ROH World Championship gegen Jay Lethal. Am 18. Dezember 2014 bei Final Battle verlor er in einem Match um den ROH World Championship gegen Jay Lethal und konnte sich den Titel nicht holen. Nach dem Match verließ er Ring Of Honor.

New Japan Pro Wrestling (2014–2016)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

IWGP Heavyweight Champion Styles als Mitglied des Bullet Clubs im Jahr 2014.

AJ Styles unterzeichnete am 27. März 2014 einen Vertrag bei New Japan Pro Wrestling. Bei seinem Debüt am 6. April griff er den IWGP Heavyweight Champion Kazuchika Okada an. Er wurde zum neuen Anführer des Bullet Clubs ernannt. Somit ist er der Nachfolger von Prince Devitt, der zu World Wrestling Entertainment gewechselt war. Am 3. Mai 2014 bei Wrestling Dontaku 2014 besiegte er durch die Hilfe von Yujiro Takahashi Kazuchika Okada und gewann somit den IWGP Heavyweight Championship. Yujiro Takahashi schloss sich somit dem Bullet Club an. Danach fehdete er gegen Okada um den IWGP Heavyweight Championship. Am 13. Oktober 2014 bei King of Pro-Wrestling 2014 verlor er seinen Titel an Hiroshi Tanahashi. Am 11. Februar 2015 bei The New Beginning 2015 besiegte er Hiroshi Tanahashi und konnte sich somit zum zweiten Mal den IWGP Heavyweight Championship sichern. Am 5. Juli 2015 bei NJPW Dominion 7.5 verlor er seinen Titel an Kazuchika Okada. Sein Rückmatch verlor er ebenfalls.

Bei G1 Climax 2015 verlor er im Finale eines Turnieres, um einen neuen Herausforderer um den IWGP Heavyweight Championship zu ermitteln, gegen Hiroshi Tanahashi. Im November 2015 forderte AJ Styles den IWGP Intercontinental Champion Shinsuke Nakamura zu einem Titelmatch heraus. Er verletzte sich und musste pausieren. Er kehrte am 4. Januar 2016 zurück und bei Wrestle Kingdom bestritt er erfolglos ein Titelmatch um den IWGP Intercontinental Championship gegen Shinsuke Nakamura. Seinen letzten Auftritt für NJPW hatte er am 5. Januar 2016 als die restlichen Mitglieder des Bullet Clubs ihren Anführer attackierten und aus dem Stable geschmissen haben. Kenny Omega wurde der neue Anführer des Bullet Clubs und ist somit der Nachfolger von AJ Styles.

World Wrestling Entertainment (seit 2016)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Debüt und The Club (2016)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Am Abend des 24. Januar 2016, nahm er überraschend an der Großveranstaltung Royal Rumble, der Wrestling-Liga WWE teil. Dort betrat er als dritter den Ring, wurde jedoch im Verlaufe des Abends durch Kevin Owens eliminiert. Bei der darauffolgenden RAW-Show am 25. Januar 2016 durfte er dann in einem Singles-Match Chris Jericho besiegen und fehdete danach gegen ihn. Bei der darauffolgenden Smackdown-Ausgabe verlor er gegen Jericho. Anschließend besiegte er Jericho am 21. Februar bei dem PPV "Fastlane", wodurch die Fehde endete. Bei der darauffolgenden Raw-Ausgabe schlossen er und Chris Jericho sich zusammen und bilden seitdem das Tag-Team "Y2AJ".

Am 7. März 2016 bestritten "Y2AJ" ein Titelmatch um den WWE Tag Team Championship gegen "The New Day" (Kofi Kingston, Xavier Woods, Big E), welches sie verloren. Nach dem Match wendete sich Jericho wieder von AJ Styles ab und attackierte ihn. Die Fehde ging bis Wrestlemania 32, in welcher Styles und Jericho ein Match bestritten, indem Jericho gewann. Bei der "RAW After WrestleMania" am 4. April 2016 gewann AJ Styles ein Number One Contender Match für Die WWE World Heavyweight Championship gegen Chris Jericho, Kevin Owens und Cesaro. Er bestritt bei Payback 2016 ein Titelmatch gegen Roman Reigns um den WWE World Heavyweight Championship, welches er verlor. Im Laufe der Rivalität zwischen Styles und Reigns debütierten auch seine ehemaligen Bullet Club-Kollegen von NJPW, Luke Gallows und Karl Anderson. Gemeinsam mit Gallows und Anderson bildete er das Stable The Club. Nachdem die Fehde mit Roman Reigns und den Usos beendet war, fehdeten sie gegen John Cena. Beim WWE Draft 2016, welcher bei der SmackDown-Ausgabe vom 19. Juli 2016 stattfand, wurde er nach SmackDown, während Karl Anderson und Luke Gallows zu Raw gedraftet wurden. Durch diesen Draft wurde das Stable getrennt, bzw. aufgelöst.[1]

WWE Champion und verschiedene Fehden (2016–2019)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

WWE Champion Styles bei SmackDown im Jahr 2016.

Am 11. September 2016 bei WWE Backlash besiegte er Dean Ambrose und gewann somit zum ersten Mal die WWE World Championship.[2] Am 29. Januar 2017 beim Royal Rumble verlor er seinen Titel an John Cena.[3]

Bei WrestleMania 33 besiegte AJ Styles seinen Fehdengegner Shane McMahon.

Am 8. Juli 2017 bei einem Live Event im Madison Square Garden besiegte er Kevin Owens und gewann zum ersten Mal die WWE United States Championship. Beim PPV "Battleground" verlor er diesen wieder an Owens. Zwei Tage später bei der folgenden Smackdown Ausgabe kam es zu einem Triple-Threat Match um die WWE United States Championship zwischen Styles, Owens und dem zurückgekehrten Chris Jericho. Styles gewann dieses und wurde damit zweifacher US-Champion.

Am 7. November 2017 bestritt er bei einer SmackDown LIVE Ausgabe ein Match um die WWE Championship und besiegt den bis dahin amtierenden WWE-Champion Jinder Mahal und wurde somit zweifacher WWE-Champion.

Beim SummerSlam 2018 hatte Styles ein Match gegen Samoa Joe um die WWE Championship. Das Match endete damit, dass Joe auf einem der Kommentatorentische stand und durch ein Mikrofon einige Worte an Styles Frau und seine Tochter richtete. Joe sprach in seiner Ansprache auch darüber, dass er bald der Vater von Styles Tochter sein wird. Daraufhin wurde Styles wütend und warf Joe durch die Ringabsperrung. Daraufhin ging Styles zu seiner Tochter, die sagte, dass er aufhören soll. Er jedoch sagte zu ihr, dass er es tun muss. Danach attackierte Styles Joe mit einem Stuhl und attackierte die Ringrichter. Danach läutete ein Ringrichter die Glocke, womit das Match beendet war. Styles wurde somit disqualifiziert, behielt jedoch den Titel. Beim WWE Super Showdown trat Styles erneut gegen Samoa Joe in einem Titel Match an und konnte diesen verteidigen. Nach 371 Tagen Regentschaft verlor Styles den Titel am 13. November 2018 an Daniel Bryan.[4]

Wiedervereinigung mit The Club als The O.C. (seit 2019)[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

Im Rahmen des Superstar Shake-Ups 2019 wechselte Styles am 15. April 2019 von SmackDown zu Raw. Die erste Fehde startete er mit Seth Rollins um die WWE Universal Championship, wofür er ein Number One Contenders Match gegen Baron Corbin gewann. Das Match fand am 19. Mai 2019 beim Money in the Bank statt, welches Styles jedoch verlor. Am 14. Juli 2019 bestritt er ein Match um den WWE United States Championship gegen Ricochet, dieses gewann er und sicherte sich somit den dritten United States Championship. Am 11. August 2019 verteidigte er seinen United States Championship gegen Ricochet beim WWE SummerSlam. Am 31. Oktober 2019 verteidigte er seinen Titel gegen Humberto Carillo bei Crown Jewel in Riad, Saudi-Arabien.

Titel und Auszeichnungen[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

IWGP Heavyweight Champion AJ Styles im Jahr 2014.
  • NWA Wildside
    • NWA Wildside Heavyweight Championship (1×)
    • NWA Wildside Television Championship (3×)
  • All Access Wrestling
    • AAW Heavyweight Championship (1×)
  • Ballpark Brawl
    • Natural Heavyweight Championship (1×)
  • Christian Wrestling Federation
    • CWF Heavyweight Championship (1×)
  • Family Wrestling Entertainment
    • FWE Heavyweight Championship (1×)
  • Independent Professional Wrestling
    • IPW Heavyweight Championship (4×)
  • International Wrestling Cartel
    • IWC Super Indies Championship (4×)
  • Independent Wrestling Revolution
    • IWR King of The Indies Championship (1×)
  • Maximum Pro Wrestling
    • Max-Pro Cruiserweight Championship (1×)
  • Midwest Pro Wrestling
    • MPW Universal Heavyweight Championship (1×)
  • New Korea Pro Wrestling Association
    • NKPWA Junior Heavyweight Championship (1×)
  • Pennsylvania Premiere Wrestling
    • PPW Tag Team Championship (1× mit Tommy Suede)
  • Revolution Pro Wrestling
    • RPW British Heavyweight Championship (1×)
  • World Wrestling All-Stars
    • WWA International Cruiserweight Championship (1×)

Einzelnachweise[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

  1. WWE SmackDown Live (WWE Draft 2016) Ergebnisse & Bericht vom 19. Juli 2016 (inkl. Videos) (Memento vom 29. Juli 2016 im Internet Archive)
  2. WWE „Backlash 2016“ PPV Bericht + Ergebnisse (Memento vom 14. September 2016 im Internet Archive)
  3. Royal Rumble 2017 Ergebnisse und Bericht wrestling-infos.de, abgerufen am 30. Januar 2017
  4. Sport1.de: WWE SmackDown Live: Daniel Bryan schockt AJ Styles, Charlotte Flair ersetzt Becky Lynch. Abgerufen am 27. Januar 2019.

Weblinks[Bearbeiten | Quelltext bearbeiten]

 Commons: AJ Styles – Sammlung von Bildern, Videos und Audiodateien