ای‌تی‌آر ۷۲

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ای.تی.آر. ۷۲
Air Nostrum ATR 72-600.jpg
هواپیمای ای.تی.آر. ۶۰۰–۷۲ متعلق به شرکت هواپیمایی ایر نوستروم لحظاتی پس از برخاست از باند
کاربری خطوط هوایی محلی
کشور سازنده فرانسه/ایتالیا
تولیدکننده شرکت ای.تی. آر
نخستین پرواز ۵ آبان ۱۳۶۷
معرفی‌شده در ۵ آبان ۱۳۶۸ (فن‌ایر)
وضعیت درحال خدمت
کاربر اصلی آزول برزیلین ایرلاینز
فدکس اکسپرس
جت ایرویز
وینگز ایر
ايران اير
ساخته‌شده ۱۹۸۸–تا هم اکنون
تعداد ساخته‌شده ۷۵۴ تا دی ماه ۱۳۹۳[۱]
هزینه هر فروند ۶۰۰–۷۲: دلار آمریکا ۲۴٫۷ میلیون (۱۳۹۳)[۲]
توسعه‌یافته از ای‌تی‌آر۴۲

ای‌تی‌آر ۷۲ (به انگلیسی: ATR 72) هواپیما دو موتوره توربوپراپ کوتاه برد منطقه‌ای است که توسط شرکت هواپیماسازی فرانسوی-ایتالیایی ای‌تی‌آر تولید می‌شود. ای‌تی‌آر ۷۲ نوع تکامل یافته‌ای‌تی‌آر‌ ۴۲ است که از سال ۱۹۸۹ تولیدش آغاز شد. از این هواپیما معمولاً برای حمل و نقل منطقه‌ای توسط شرکت‌های مسافربری استفاده می‌شود، اما بعضاً به عنوان جت خصوصی، باری و برای گشت دریایی هم استفاده شده است. مدل‌های مختلفی از این نوع هواپیما تاکنون طراحی شدند و تا ۷۸ نفر گنجایش دارند.

انواع[ویرایش]

ای.تی. آر ۱۰۰–۷۲[ویرایش]

این مدل در دو نوع ۱۰۰ و ۱۰۰- وارد بازار شد.

ای. تی. آر ۱۰۱–۷۲
این تیپ با دو در ورودی در جلو و عقب هواپیما ساخته شده که با دو موتور PW124B در ۵ مهر ۱۳۶۸ گواهی پرواز دریافت کرد.
ای. تی. آر ۱۰۲–۷۲
در این تیپ قسمت بار در جلو و مسافر در عقب هواپیماست و با دو موتور PW124B در دی ۱۳۶۸ گواهی پرواز دریافت کرد.

ای.تی. آر ۲۰۰–۷۲[ویرایش]

هواپیمای ای.تی.آر. ۲۰۰–۷۲ متعلق به شرکت هواپیمایی خدماتی اورگینی در حال فرود در فرودگاه بریستول، انگلستان

این مدل در دو نوع ۲۰۰ (۲۰۰-) و با موتور هواگرد PW124B شرکت کانادایی پرت اند ویتنی مجهز شده است.[۳]

ای. تی. آر ۲۰۱–۷۲
این مدل با بیشینه وزن برخاست بیشتر از مدل ۱۰۱ مجهز به موتور PW124B در مهرماه ۱۳۶۸ گواهی پرواز دریافت کرد.
ای. تی. آر ۲۰۲–۷۲
این مدل با بیشینه وزن برخاست بیشتر از مدل ۱۰۲ مجهز به موتور PW124B در دی ماه ۱۳۶۸ گواهی پرواز دریافت کرد.

ای.تی. آر ۲۱۰–۷۲[ویرایش]

این مدل در دو تیپ به بازار عرضه شد. ۲۱۱ , (با در بزرگ قسمت بار، مخصوص حمل بارهای با سایز بزرگ۲۱۲)، مدل ۲۰۰ مجهز به موتورPW127 شرکت پرت اند ویتنی این موتورها توانایی تحمل ارتفاع بیشتر و درجه حرارت بالاتر است. تفاوت تیپ‌های این مدل در محل قرار گرفتن درهای خروج اضطراری است.

ای. تی. آر ۲۱۱–۷۲
این تیپ با دو موتور PW127 در دی ۱۳۷۱ گواهی پرواز دریافت کرد.
ای. تی. آر ۲۱۲–۷۲
این تیپ با دو موتور PW127 در دی ۱۳۷۱ گواهی پرواز دریافت کرد.

ای.تی. آر ۲۱۲A–۷۲[ویرایش]

هواپیمای ۵۰۰–۷۲ متعلق به هواپیمایی کرس در حال بارگیری
هواپیمای ای.تی.آر. ۶۰۰–۷۲ متعلق به شرکت هواپیمایی ایر نوستروم لحظاتی پس از برخاست از باند

در بهمن‌ماه ۱۳۷۵ این تیپ با ملخ شش پره روی موتور PW127F و PW127M با افزایش توان و تقویت امکانات برای خلبان به سهولت کار کادر پروازی افزود.

ای. تی. آر ۵۰۰–۷۲
اولین بار با نام ای.تی. آر ۲۱۲A–۷۲ به بازار معرفی شد.
ای. تی. آر ۶۰۰–۷۲
این تیپ اولین بار در سال ۱۳۸۵ با نام تجاری ای.تی. آر ۲۱۲A–۷۲ به بازار معرفی شد و تولیدکنندگانش تاریخ عرضه آن را سال ۱۳۸۸ اعلام کردند.[۴][۵] اولین نمونه این مدل که مدل توسعه یافته‌ای. تی. آر ۵۰۰–۷۲ بود.[۶]
ای. تی. آر ۶۰۰–۷۲ با چندین ویژگی بهبود یافت. این مدل مجهز به موتور کانادایی PW127M است که با ۵٪ افزایش توان به برخاست راحت‌تر کمک می‌کند. تولیدکنندگان با اضافه کردن چندین صفحه نمایش کامپیوتر در کابین پرواز به امنیت پرواز اضافه کردند. همچنین با تغییر مدل صندلی‌ها و سبک‌تر کردن وزن آن‌ها ظرفیت مسافران را به ۷۴ تا ۷۸ رساندند.[۷]

هواپیمایی‌های استفاده کننده[ویرایش]

در ایران[ویرایش]

شرکت ای.تی. آر در پی برداشته شدن تحریم‌ها علیه ایران، اعلام کرد: با ایران برای تأمین حداکثر ۴۰ فروند هواپیمای توربوپراپ برای شرکت هواپیمایی ایران ایر قرارداد امضا کرده است. این قرارداد پس از مذاکرات تهران و رم که در نخستین سفر اروپایی حسن روحانی به اروپا انجام گرفت، امضا شد. پاتریک دو کاسل باژاک، مدیرعامل ای.تی. آر در بیانیه‌ای اظهار کرد این شرکت افتخار دارد که با فراهم کردن هواپیما به منظور تقویت و افزایش حمل و نقل منطقه‌ای در ایران، در دوران جدید این کشور مشارکت دارد و برای فروش ۲۰ فروند هواپیمای ۶۰۰–۷۲ و همچنین گزینه برای فروش ۲۰ فروند دیگر با ایران قرارداد یک میلیارد یورویی امضا کرده است.[۸]

ایران‌ایر قرارداد خرید ۲۰ فروند هواپیمای ای‌تی‌آر ۷۲ سری ۶۰۰ را امضا کرده است. در اواخر اردیبهشت ۱۳۹۶ اولین سری از هواپیمای ATR72-600 به تعداد چهار فروند تحویل شرکت هواپیمایی ایران (ایران ایر) داده شد و در فرودگاه مهرآباد فرود آمد.[۹]شرکت ای‌تی‌آر در اصل یک شرکت مشترک فرانسوی ایتالیایی است و در زمینه ساخت هواپیماهای توربو پراپ این شرکت قوی‌ترین سازنده در بخش هواپیماهای مسافربری است.

در گذشته هواپیماهای ملخی از موتور پیستونی (همانند خودروها) استفاده می‌کردند این موتورها قدرت و بازده کمی داشتند اما موتورهای کنونی ملخی هواپیماهای مسافربری زیرمجموعه موتورهای توربینی هستند و بازده بالایی دارند.

موتور این هواپیما توربوپراپ است به این معنی که به جای فن بزرگ در موتورهای توربو فن یک پروانه ملخی در آن قرار گرفته است. توربوپراپ نوعی موتور توربینی گازی است که در آن از گردش محور توربین برای گرداندن ملخ و ایجاد پیش‌رانش استفاده می‌شود. این نوع موتورها برای هواپیماهایی با برد کم و سرعت زیر ۷۰۰ کیلومتر در ساعت مناسب و به دلیل مصرف سوخت و تعمیرات ارزان‌ترشان نسبت به موتورهای توربو فن دارای صرفه اقتصادی هستند. این هواپیماها معمولاً برای مسافت‌های زیر ۷۰۰ کیلومتر مناسب هستند.[۱۰]

ایلیوشین ۱۱۴ هم مانند هواپیماهای ای‌تی‌آر از نوع توربوپراپ است و به گونه‌ای طراحی شده که بتواند در فرودگاه‌هایی که از لحاظ تجهیزات ضعیف هستند، فرود آید.

این هواپیما برای جایگزینی با توربوپراپ‌های منطقه‌ای از جمله آنتونوف ۲۴ که عمر پروازی آن رو به پایان بود، طراحی شد، و بازار هدف آن شوروی سابق و کشورهای متحد آن بود.

این هواپیما ۵۰۰ کیلومتر در ساعت سرعت دارد و برد پروازی آن هزار کیلومتر است. البته یک نقطه ضعف احتمالی برای این هواپیما، قدرت پرواز در مناطق گرمسیری است. مشکلی که بیشتر هواپیماهای ساخت روسیه یا اوکراین با آن دست به گریبان هستند.[۱۰]

سوانح و حوادث[ویرایش]

  • سال ۱۹۹۴: پرواز شماره ۴۱۸۴ امریکن ایگل (American Eagle). در ۳۱ اکتبر سال ۱۹۹۴ یک فروند هواپیمای ATR 72–212 دچار حادثه شد و تمامی ۶۴ مسافر ان (۴ نفر خدمه) در دم جا سپردند. علت حادثه یخ زدگی (icing) اعلام شد. مبدأ رزلان در ایالت ایندیانا (Roselawn, Indiana) مقصد شیکاگو.
  • سال ۱۹۹۵: پرواز خطوط هواپیمایی ترانس آسیا (TransAsia Airways). در ۳۰ ژانویه سال ۱۹۹۵هواپیمای ATR 72-200 در طول پرواز از Penghu به Taipei در اثر برخورد با دامنه کوه ۴ خدمه جان خود را از دست دادند.
  • سال ۲۰۰۲: در ۲۱ دسامبر سال ۲۰۰۲هواپیمای ATR 72–200 خطوط هواپیمایی ترانس آسیا (TransAsia Airways) به دلیل یخ زدگی سقوط کرد و دو خدمه ان جان سپردند.
  • سال ۲۰۰۵: در ۱۹ ژوئیه سال ۲۰۰۵ پرواز شماره (ATR72-212A (B-22805 خطوط هواپیمایی ترانس آسیا (TransAsia Airways)
  • سال ۲۰۰۵: ۶ اگوست ۲۰۰۵ پرواز Tuninter Flight 1153، هواپیمای ATR 72–202 از فرودگاهی در ایتالیا به مقصد Djerba به پرواز درآمد. اما در ۲۹ کیلومتری پالرمو (Palermo) در دریای مدیترانه سقوط کرد. از ۳۹ مسافر، ۱۶ نفر جان باختند.
  • سال ۲۰۰۸: ۲۴ اگوست ۲۰۰۸ هواپیمای ATR 72–500 شرکت Air Dolomitiاز مونیخ در المان به بولوگنا (Bologna) در ایتالیا به خاطر هشدار دود در هواپیما با وجودی که آماده پرواز بود، خلبان از انجام پرواز خودداری کرد. شرکت هواپیمایی این مسئله را موردی جدی اعلام نکرد. اما دو روز بعد یعنی در ۲۶ اگوست فیلمی توسط قردی آماتوری گرفته شده بود، منتشر شد که خروج و فرار مسافران را (۶۰ مسافر) از هواپیمای در حال آتش‌سوزی نشان می‌داد.
  • سال ۲۰۰۹: ۴ اگوست ۲۰۰۹ پرواز ۲۶۶ هواپیمایی Bangkok Airways هواپیمای ATR 72-212A، دچار سانحه شد. خلبان پرواز جان باخت و ۱۰ مسافر زخمی شدند.
  • سال ۲۰۰۹: ۱۰ نوامبر ۲۰۰۹ پرواز ۴۱۲۴ خطوط هواپیمایی Kingfisher Airlines، هواپیمای ATR 72-212A VT-KAC پس از ورود در فرودگاه بین‌المللی Chhatrapati Shivaji International Airport, دچار سانحه شد و فقط چند متر دورتر از مخازن سوخت فرودگاه متوقف گشت. ۴۶ مسافر و خدمه دون آسیب دیدگی نجات یافتند.
  • سال ۲۰۱۰: ۴ نوامبر ۲۰۱۰ پرواز شماره ۸۳ شرکت Aero Caribbean هواپیمای ATR 72–212 با ۶۱ مسافر و ۷ خدمه دچار سانحه شد و تمامی ۶۸ مسافر آن جان باختند.
  • سال ۲۰۱۱: ۱۷ ژوئیه ۲۰۱۱ پرواز ATR 72–212 EI-SLM هواپیمایی Aer Arann در اثر سقوط دماغه (nose gear collapsed) به هنگام فرود در فرودگاه شانون در ایرلند دچار سانحه شد. ۴ خدمه و ۲۱ مسافر آن آسیبی ندیدند.
  • سال ۲۰۱۲: ۲ آوریل ۲۰۱۲ پرواز شماره ۱۲۰ هواپیمایی UTair Flight یک فروند ATR 72–201 بلافاصله بعد از برخاستن هواپیما سقوط کرد. ۳۳ نفر از ۴۳ (۳۹ مسافر ۴ خدمه) مسافر در دم کشته شدند.
  • سال ۲۰۱۳: ۲ فوریه ۲۰۱۳ پرواز ATR 72–212A شرکت هواپیمایی Carpatair در هنگام فرود دچار سانحه شد و ۱۶ نفر زخمی شده و ۲ نفر از جمله کمک خلبان آسیب جدی دیدند.
  • سال ۲۰۱۳: ۱۶ اکتبر ۲۰۱۳ پرواز شماره ۳۰۱ خطوط هواپیمایی Lao Airlines یک فروند هواپیمای ATR 72–600 در نزدیکی فرودگاه مقصد دچار سانحه شد و مسافر آن در دم جان باختند.
  • سال ۲۰۱۴: ۲۳ ژوئیه ۲۰۱۴ پرواز شماره ۲۲۲ خطوط هواپیمایی ترانس آسیا (TransAsia Airways) هواپیمای ATR 72-500 هنگام فرود دچار حادثه شد و ۴۸ مسافر کشته شدند و ۱۰ نفر نجات یافتند.
  • سال ۲۰۱۵: ۴ فوریه ۲۰۱۵ پرواز شماره ۲۳۵ خطوط هواپیمایی ترانس آسیا (TransAsia Airways) هواپیمای ATR 72-600 با طول عمر ۱۰ ماه، در زمان برخاستن دچار حادثه شد از ۵۳ مسافر و ۵ خدمه آن، تنها ۱۵ نفر نجات یافتند.

نگارخانه[ویرایش]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "ATR: record year in terms of sales, deliveries, turnover and backlog." atraircraft.com. Retrieved: 15 April 2015.
  2. "Air Algerie builds fleet with Boeing and ATR orders." The MRO Network, 8 January 2014. Retrieved: 15 April 2015.
  3. "ATR 72–200." atraircraft.com. Retrieved: 15 April 2015.
  4. "ATR 42/72-600." entrepreneur.com. Retrieved: 17 November 2012. Archived ۲۵ ژوئن ۲۰۰۸ در وی‌بَک مَشین
  5. "ATR 72–600 to fly early this summer." AIN Online, Retrieved: 17 November 2012. Archived ۸ مارس ۲۰۰۹ در وی‌بَک مَشین
  6. "ATR 72–600 startet zum Erstflug" (in German). Flug Revue. Retrieved: 27 July 2009.
  7. Polek, Gregory. "ATR 72-600 Wins EASA Nod for High-density Cabin." AIN Online, 8 December 2015.
  8. قرارداد هواپیماساز ایتالیایی با ایران یک میلیارد یورویی است ایسنا
  9. http://www.mizanonline.ir/fa/news/309564/تحویل-نخستین-هواپیماهای-atr72-به-هواپیمایی-جمهوری-اسلامی-ایران-تصاویر
  10. ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ فرهاد بهرامی. «هواپیمای «تاریخ گذشته» روسیه در راه ایران». رادیو فردا، ۲۸ فروردین ۱۳۹۶. بازبینی‌شده در ۱۷ آوریل ۲۰۱۷.