این آخرش است (کنسرت‌های مایکل جکسون)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
این است
ThisIsItMJ.jpg
پوستر رسمی تور
تور/کنسرت اثر مایکل جکسون
مکان لندن، انگلستان
تاریخ شروع ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹ (‎۲۲ تیر ۱۳۸۸) (لغو شد)
تاریخ پایان ۶ مارس ۲۰۱۰ (‎۱۵ اسفند ۱۳۸۸) (لغو شد)
قسمت‌ها ۲
گاه‌نگاری تورهای مایکل جکسون
متحد ایستاده‌ایم: از این بیشتر چه می‌توانم بدهم
(۱۳۸۰)
این آخرش است
(۱۳۸۸)

این است (نام‌های دیگر: همین است یا آخرش است) (به انگلیسی: This Is It) نام مجموعه‌ای از ۵۰ کنسرت است که قرار بود از تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۰۹ تا ۶ مارس ۲۰۱۰ به مدت ۹ ماه توسط، مایکل جکسون، خواننده، ترانه‌نویس، رقصنده، موسیقیدان و فعال حقوق بشر در ورزشگاه «O2 Arena» در شهر لندن انگلستان برگزار شود که به علت مرگ ناگهانی وی در تاریخ ۲۵ ژوئن ۲۰۰۹ (۴ تیر ۱۳۸۸) لغو شد.

در ابتدا جکسون فقط اجرای ۱۰ کنسرت را خبر داد و گفت که این آخرین اجرای زنده‌ی اوست اما به دلیل فروش تمام بلیط‌ها در کمتر از ۱ ساعت، مردم تقاضای افزایش کنسرت‌ها را کردند سپس ۴۰ کنسرت دیگر اضافه شد و در مجموع به ۵۰ کنسرت رسید. فروش بسیار سریع بلیط‌ها باعث شکسته شدن چندین رکورد شد. این است اولین مجموعه کنسرتی بود که از زمان تور جهانی تاریخ در سال ۱۹۹۷ توسط جکسون اجرا می‌شد، به همین دلیل به عنوان مهمترین اتفاق سال در صنعت موسیقی شناخته شد. رندی فیلیپس، مدیر عامل کمپانی «AEG Live» مدعی شد که ۱۰ کنسرت اول سودی بالغ بر ۸۰ میلیون دلار نایل جکسون می‌کند.

جکسون با افراد معروف زیادی برای اجرای این مجموعه کنسرت‌ها همکاری می‌کرد که می توان به کنی اورتگا (Kenny Ortega) کارگردان معروف مجموعه فیلم‌های دبیرستان موزیکال (High School Musical)، کریستین آدیگر (Christian Audigier) طراح معروف لباس و لو فریگنو (Lou Ferrigno) بدن ساز و بازیگر سریال هالک افسانه‌ای (The Incredible Hulk) اشاره کرد.

پس از مرگ جکسون کمپانی «AEG Live» اعلام کرد که او در حال برنامه‌ریزی برای یک تور جهانی بزرگ پس از این است بود و در نظر داشت آن را به "بزرگ ترین کنسرتی که تا بحال اتفاق افتاده" تبدیل کند. کمپانی کلمبیا پیکچرز نیز با پرداخت ۶۰ میلیون دلار حق پخش مستندی را دریافت کرد و آن را با نام این است مایکل جکسون بر روی پرده‌های سینما برد. این فیلم که منتخبی از ۱۰۰ ساعت پشت صحنه‌ی تمرین جکسون برای کنسرت‌های این است بود به «پرفروش ترین فیلم مستند و موزیکال تمام دوران‌ها» تبدیل شد.

پیشینه[ویرایش]

در تاریخ ۱۵ اسفند ۱۳۸۷ (۶ مارس ۲۰۰۹) جکسون در لندن حضور یافت و در تالار «O2 Arena» در جمع بیش از ۷،۰۰۰ طرفدار و ۳۵۰ گزارشگر خبر برگزاری ۱۰ کنسرت با نام این است را داد.

من فقط می‌خواستم بگم که این کنسرت‌ها آخرین اجراهای من در لندن خواهد بود. و وقتی می گویم آخرش است، یعنی واقعا آخرش است. و این آخرین فراخوان است. این همان چیزی است که در انتظارش بودید پس در ماه جولای می‌بینمتون.

وی پس از پایان سخنرانی مختصر سه دقیقه‌ای خود به هیچ سوالی پاسخ نداد. سخنان جکسون کمی رمز آمیز بود و جای این سوال را باقی گذاشت که آیا این کنسرتها، آخرین های او در لندن است یا در دنیا.[۱]

یک هفته پس از کنفرانس جکسون در «O2 Arena»، رندی فیلیپس، مدیر عامل کمپانی «AEG Live»، برگزار کننده‌ی کنسرت‌های این است گفت:

این کنسرت ها بزرگ ترین، پر خرج ترین و پیشرفته ترین از نظر تکنیک در تاریخ خواهند بود.

[۲]

تاریخ اجراها[۳][ویرایش]

ژوئیه ۲۰۰۹
۱۳ ژوئیه
۱۶ ژوئیه
۱۸ ژوئیه
۲۲ ژوئیه
۲۴ ژوئیه
۲۶ ژوئیه
۲۸ ژوئیه
۳۰ ژوئیه
اوت ۲۰۰۹
۱ اوت
۳ اوت
۱۰ اوت
۱۲ اوت
۱۷ اوت
۱۹ اوت
۲۴ اوت
۲۶ اوت
۲۸ اوت
۳۰ اوت
سپتامبر ۲۰۰۹
۱ سپتامبر
۳ سپتامبر
۶ سپتامبر
۸ سپتامبر
۱۰ سپتامبر
۲۱ سپتامبر
۲۳ سپتامبر
۲۷ سپتامبر
۲۹ سپتامبر
ژانویه ۲۰۱۰
۷ ژانویه
۹ ژانویه
۱۲ ژانویه
۱۴ ژانویه
۱۶ ژانویه
۱۸ ژانویه
۲۳ ژانویه
۲۵ ژانویه
۲۷ ژانویه
۲۹ ژانویه
فوریه ۲۰۱۰
۱ فوریه
۳ فوریه
۸ فوریه
۱۰ فوریه
۱۲ فوریه
۱۶ فوریه
۱۸ فوریه
۲۰ فوریه
۲۲ فوریه
۲۴ فوریه
مارس ۲۰۱۰
۱ مارس
۳ مارس
۶ مارس

جزئیات کنسرت[ویرایش]

ورزشگاه O2 arena

در اصل زمان آغاز ۵۰ کنسرت این است ۸ جولای ۲۰۰۹ اعلام شده بود[۴] و قرار بود تمام ۵۰ کنسرت در ورزشگاه «O2 arena» لندن که ظرفیت ۲۳،۰۰ نفر را داشت اجرا شود.[۵] سپس در می ۲۰۰۹ هزاران رقصنده از سراسر جهان برای انجام تست رقصندگی به محل اقامت جکسون رفتند.

طبق گفته‌ی رندی فیلیپس، مدیر عامل کمپانی AEG Live بودجه‌ی کنسرت‌ها ۱۳ میلیون دلار بود و در هر کدام از این کنسرت‌ها ۱۸ تا ۲۲ ترانه از محبوب‌ترین‌های مایکل جکسون اجرا می‌شد.

در ۲۰ می (۳۰ اردیبهشت) اطلاع داده شد که اولین کنسرت با ۵ روز تأخیر در ۱۳ جولای (۲۲ تیر) برگزار می‌شود و سه کنسرت دیگر که در ماه جولای قرار داشتند به مارس ۲۰۱۰ (اسفند ۱۳۸۸) موکول شدند. کمپانی AEG Live دلیل این تغییر در برنامه‌ی کنسرت‌ها را آمادگی بیشتر کنسرت‌ها از لحاظ فنی و تکنیکی و آماده سازی صحنه‌ی نمایش با توجه به گستردگی و تکنولوژی بالای آن‌ها بیان کرد. با تغییرات ایجاد شده در برنامه‌ی کنسرت‌ها، ۲۷ کنسرت از ۱۳ جولای تا ۲۹ سپتامبر ۲۰۰۹ اجرا می‌شد و پس از سه ماه استراحت تا سال جدید؛ ۲۳ کنسرت دیگر از ۷ ژانویه تا ۶ مارس ۲۰۱۰ (۱۵ اسفند) اجرا می‌شد.[۶][۴]

پس از فوت جکسون، ستاره‌ی موسیقی پاپ، لیدی گاگا در مصاحبه‌ای با لری کینگ اعلام کرد که قرار بود در کنسرت‌های این است با مایکل جکسون همکاری داشته باشد.[۷]

کارکنان[۸][ویرایش]

  • خالق و كارگردان و طراح رقص: مايكل جكسون
  • همكار خالق و كارگردان: كنی اورتگا (Kenny Ortega)
  • دستيار كارگردان و طراح رقص: تراويس پين (Travis Payne)
  • دستيار تهيه كننده: آلیف سنکی (Alif Sankey)
  • دستياران طراح رقص: استاکی والکر (Stacy Walker) و تونی تستا (Tony Testa)
  • طراح توليد: مایکل کاتن (Michael Cotten)
  • مربي مایکل جکسون: دیوید برنال (David Elsewhere Bernal)
  • انتخاب رقصنده ها: گرگ اسمیت (Gregg Smith)
  • طراح تكنيك نورپردازي: پاتریک وود روف (Patrick Woodroffe)

مرگ جکسون[ویرایش]

نوشتارهای وابسته: مرگ مایکل جکسون

فوت جکسون ۱۸ روز قبل از شروع کنسرت‌ها در ۴ تیر ۱۳۸۸ به وقوع پیوست.

آلبوم و فیلم مستند[ویرایش]

نوشتارهای اصلی: این است مایکل جکسون و این است (آلبوم)
مایکل جکسون در حال اجرای مجرم زیرک در ۲ تیر ۱۳۸۸ تنها دو روز قبل از مرگش

پس از مرگ مایکل جکسون کمپانی کلمبیا پیکچرز با بودجه‌ی ۶۰ میلیون دلار مستندی با نام این است مایکل جکسون را بر روی پرده‌های سینما برد. این فیلم که منتخبی از ۱۰۰ ساعت پشت صحنه‌ی تمرین جکسون برای کنسرت‌های این است بود به «پرفروش ترین فیلم مستند تاریخ سینما» تبدیل شد. این فیلم از ۶ آبان تا ۶ آذر سال ۱۳۸۸ در سینماهای سرتاسر جهان به نمایش درآمد. برخی از صداهای ترانه‌های درون این فیلم از ترانه‌های از قبل ضبط شده بود اما در بیشتر ترانه‌های اجرا شده صدای واقعی جکسون در همان اجرای اصلی پشت صحنه است.

در ۴ آبان ۱۳۸۸ آلبوم گردآوری‌شده و ساندترک «این است» به عنوان ضمیمه‌ی مستند این است مایکل جکسون منتشر شد. این آلبوم دو دیسکی است که دیسک اول شامل ۱۴ آهنگ قدیمی و یک ترانه‌ی جدید با نام «این است» و دیسک دوم شامل ۳ نسخه‌ی دموی آهنگ‌های قدیمی و یک قطعه‌ی دکلمه‌ای با نام «سیاره‌ی زمین» است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «This Is It (Michael Jackson concerts)»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ ژانویه ۲۰۱۱).
  1. «مایکل در O2 سخنرانی کرد»(فارسی)‎. سایت رسمی طرفداران مایکل جکسون در ایران. ۱۵ اسفند ۱۳۸۷. 
  2. «اخباری جدید در مورد کنسرت های مایکل»(فارسی)‎. سایت رسمی طرفداران مایکل جکسون در ایران، ۲۲ اردیبهشت ۱۳۸۸. 
  3. Michael Jackson Live!
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ "Jackson delays opening tour dates". BBC. (May 20, 2009). Retrieved June 12, 2009. 
  5. Paine, Andre (March 5, 2009). "Michael Jackson Says London Concerts To Be 'Final Curtain Call'". Billboard. Retrieved March 5, 2009. 
  6. «تغییر تاریخ چهار تا از کنسرت ها»(فارسی)‎. سایت رسمی طرفداران مایکل جکسون در ایران، ۳۰ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۰ اسفند ۱۳۸۹. 
  7. Lady Gaga Talks Michael Jackson, Lupus Diagnosis with Larry King - Viral Videos | Billboard.com
  8. «تیم کنسرت های مایکل معرفی شد»(فارسی)‎. سایت رسمی طرفداران مایکل جکسون در ایران، ۲۳ اردیبهشت ۱۳۸۸. بازبینی‌شده در ۲۰ اسفند ۱۳۸۹.