اینترنت

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
فارسیEnglish

اینترنت (به انگلیسی: Internet) (مخفف interconnected networks شبکه‌های به هم پیوسته) را باید بزرگ‌ترین سامانه‌ای دانست که تاکنون به دست انسان طرّاحی، مهندسی و اجرا شده‌است. ریشهٔ این شبکهٔ عظیم جهانی به دههٔ ۱۹۶۰ بازمی‌گردد که سازمان‌های نظامی ایالات متّحدهٔ آمریکا برای انجام پروژه‌های تحقیقاتی برای ساخت شبکه‌ای مستحکم، توزیع شده و باتحمل خطا سرمایه‌گذاری نمودند. این پژوهش به همراه دوره‌ای از سرمایه‌گذاری شخصی بنیاد ملی علوم آمریکا برای ایجاد یک ستون فقرات اینترنت جدید، سبب شد تا مشارکت‌های جهانی آغاز گردد و از اواسط دههٔ ۱۹۹۰، اینترنت به صورت یک شبکهٔ همگانی و جهان‌شمول در بیاید. وابسته شدن تمامی فعّالیت‌های بشر به اینترنت در مقیاسی بسیار عظیم و در زمانی چنین کوتاه، حکایت از آغاز یک دوران تاریخیِ نوین در عرصه‌های گوناگون علوم، فناوری، و به خصوص در نحوه تفکّر انسان دارد. شواهد زیادی در دست است که از آنچه اینترنت برای بشر خواهد ساخت و خواهد کرد، تنها مقدار بسیار اندکی به واقعیت درآمده‌است.

اینترنت سامانه‌ای جهانی از شبکه‌های رایانه‌ای به هم پیوسته‌است که از پروتکلِ «مجموعه پروتکل اینترنت» برای ارتباط با یکدیگر استفاده می‌کنند. به عبارت دیگر اینترنت، شبکهٔ شبکه‌ها است که از میلیون‌ها شبکه خصوصی، عمومی، دانشگاهی، تجاری و دولتی در اندازه‌های محلی و کوچک تا جهانی و بسیار بزرگ تشکیل شده‌است که با آرایه وسیعی از فناوری‌های الکترونیکی و نوری به هم متصل شده‌اند. اینترنت در برگیرنده منابع اطلاعاتی و خدمات گسترده‌ای است که برجسته‌ترین آنها وب جهان‌گستر و رایانامه هستند.

طرحی محاسباتی از بخش کوچکی از شکل شبکه اینترنت. نقطه‌ها در تصویر نشانگر آدرس‌های آی‌پی، و خطوط میان آن‌ها، نشانگر خط ارتباط بین دو آی‌پی است.

سازمان‌ها، مراکز علمی و تحقیقاتی و موسسات متعدد، نیازمند دستیابی به شبکه اینترنت برای ایجاد یک وب‌گاه، دستیابی از راه دور وی‌پی‌ان، انجام تحقیقات یا استفاده از سیستم رایانامه، هستند. بسیاری از رسانه‌های ارتباطی سنتی مانند تلفن و تلویزیون نیز با استفاده از اینترنت تغییر شکل داده‌اند ویا دوباره تعریف شده‌اند و خدماتی جدید همچون صدا روی پروتکل اینترنت و تلویزیون پروتکل اینترنت ظهور کردند. انتشار روزنامه نیز به صورت وب‌گاه، خوراک وب و وب‌نوشت تغییر شکل داده‌است. اینترنت اشکال جدیدی از تعامل بین انسان‌ها را از طریق پیام‌رسانی فوری، تالار گفتگو و شبکه‌های اجتماعی به وجود آورده‌است.

در اینترنت هیچ نظارت مرکزی چه بر امور فنّی و چه بر سیاست‌های دسترسی و استفاده وجود ندارد. هر شبکه تشکیل دهنده اینترنت، استانداردهای خود را تدوین می‌کند. تنها استثنا در این مورد دو فضای نام اصلی اینترنت، نشانی پروتکل اینترنت و سامانه نام دامنه است که توسط سازمانی به نام آیکان مدیریت می‌شوند. وظیفه پی بندی و استانداردسازی پروتکل‌های هسته‌ای اینترنت، IPv4 و IPv6 بر عهده گروه ویژه مهندسی اینترنت است که سازمانی بین‌المللی و غیرانتفاعی است و هر فردی می‌تواند در وظایفشان با آن مشارکت کند.

نمونه یک سایت اینترنتی: www.google.com

واژه‌شناسی[ویرایش]

در زبان انگلیسی واژهٔ Internet هنگامی که به شبکه جهانی مبتنی بر پروتکل IP اطلاق می‌گردد، با حرف بزرگ در اول کلمه، نوشته می‌شود.
در رسانه‌ها فرهنگ عامه، گاه با اینترنت به صورت یک مقوله عمومی و مرسوم برخورد کرده و آن را با حرف تعریف و به صورت حروف کوچک می‌نگارند (the internet)
در برخی منابع بزرگ نوشتن حرف اول را به دلیل اسم بودن آن جایز می‌دانند نه برای صفت بودن این واژه.
واژهٔ لاتین the Internet چنانچه به شبکهٔ جهانی اینترنت اشاره کند، اسم خاص است و حرف اوّلش با حرف (I) بزرگ آغاز می‌شود. اگر حرف اوّل آن کوچک باشد می‌تواند به عنوان شکل کوچک شده کلمه Internetwork برداشت شود که به معنی میان شبکه است. واژه «ابر» نیز به صورت استعاری، به ویژه در ادبیات رایانش ابری و نرم‌افزار به عنوان سرویس، برای اشاره به اینترنت به کار می‌رود.

اینترنت در برابر وب[ویرایش]

غالباً در گفتگوهای روزمره از دو واژهٔ «وب» و «اینترنت»، به اشتباه، بدون تمایز زیادی استفاده می‌شود، اما این دو واژه معانی متفاوتی دارند. اینترنت یک سامانه ارتباطی جهانی برای داده ها، زیرساخت‌های نرم‌افزاری و سخت‌افزاری است که رایانه‌ها در سراسر جهان به یک‌دیگر متصل می‌سازد. در مقابل، وب یکی از خدماتی (سرویس) است که بر روی اینترنت ارائه می‌شود و برای ارتباط از شبکه اینترنت بهره می‌جوید. وب مجموعه‌ای از نوشته‌های به هم پیوسته(web page) است که به کمک ابرپیوندها و نشانی وب (URL) به یکدیگر پیوند خورده‌اند.
وب شامل سرویس‌های دیگر مانند رایانامه، انتقال فایل (پروتکل اف‌تی‌پیگروه خبری و بازی آنلاین است.
خدمات (سرویس)های یاد شده بر روی شبکه‌های مستقل و جدا از اینترنت نیز در دسترس هستند. وب به عنوان لایه‌ای در بالای اینترنت قرار گرفته و سطح بالاتری نسبت به آن قرار دارد.

وبگاه‌های پربازدیدتر در هر کشور برای حفظ یکنواختی تجربه کاربری نیاز به زیرساخت‌های فنی خاصی خواهند داشت و عدم وجود برخی زیرساخت‌ها یا تقاضا برای برخی خدمات وجود برخی زیرساخت‌های اینترنتی را کم‌تر می‌کند. به بیان دیگر اینترنت و وب با یکدیگر رابطه برساختی متقابل دارند.[۱]

تاریخچه[ویرایش]

اینترنت توسط مردی به نام باب تیلر، که برای «آژانس پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته» (Advanced Research Projects Agency) وزارت دفاع آمریکا در شهر واشینگتن دی سی کار می‌کرد شروع شد. او سه کامپیوتر در دفتر کارش داشت که هر یک به یکی از پروژه‌های متعدد ARPA در ماساچوست، لس آنجلس و منلوپارک وصل بود. تیلر از اینکه نمی‌توانست از طریق یک کامپیوتر با هر سه پروژه ارتباط داشته باشد و از اینکه سه پروژه امکان ارتباط مستقیم با هم و درمیان گذاشتن اطلاعات با یکدیگر را نداشتند، خسته شده بود. راه حل تیلر برای این مسئله، که بعدها اولین شبکه کامپیوترها شد، آرپانت (ARPANET) نام داشت و اولین مأموریت خود را در شب ۲۹ اکتبر ۱۹۶۹ (۱۳۴۸ ه‍. ش) به نتیجه رساند، زمانی که چارلی کلاین از دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس پیام "lo" را به بیل دووال در منلوپارک فرستاد. این پیام قرار بود واژه "login" باشد، اما دستگاه بعد از دو حرف از کار افتاد و نتوانست کلمه را به‌طور کامل ارسال کند. البته کمتر از یک ساعت بعد آنها توانستند پیام را به‌طور کامل ارسال کنند.[۲]

مبنای قابلیت‌های شبکه، وجود رایانه‌ها و استفاده از پردازشگرهای رمزگذار و رمزگشاست. وجود شبکه‌های مخابراتی که در ابتدا در قرن نوزدهم ایجاد شده بودند بنیانی مهم برای شکل‌گیری هر نوع شبکهٔ الکترونیکی محسوب می‌شدند و این پیشرفت‌ها با ایجاد نظریه اطلاعات در دهه ۱۹۴۰ تکمیل شدند[۳] و پیشرفت علم الکترونیک به کندی پیش می‌رفت. افتتاح پروژه اسپوتنیک توسط اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی زنگ خطر را برای ایالات متحده به صدا درآورد تا با تأسیس آرپا یا مؤسسه پروژه‌های تحقیقاتی پیشرفته در سال ۱۹۵۸ (میلادی) پیشروی در زمینه فناوری را بازیابد.[۴][۵] آرپا اداره فناوری پردازش اطلاعات (IPTO) را تأسیس نمود تا پروژه SAGE راکه برای اولین بار سامانه‌های رادار سراسر کشور را با هم شبکه کرده بود پیشتر برد. هدف IPTO دست یافتن به راه‌هایی برای پاسخ به نگرانی ارتش آمریکا دربارهٔ قابلیت مقاومت شبکه‌های ارتباطیشان را پاسخ دهد، و به عنوان اولین اقدام رایانه‌هایشان را در پنتاگون، کوه چاین و دفتر مرکزی فرماندهی راهبردی هوایی (SAC) را به یکدیگر متصل سازد. جی.سی. آر لیکلایدر که از ترویج کنندگان شبکه جهانی بود به مدیریت IPTO رسید. لیکلایدر در سال ۱۹۵۰ (میلادی) پس از علاقه‌مند شدن به فناوری اطلاعات از آزمایشگاه روانشناسی صدا در دانشگاه هاروارد به ام آی تی رفت. در ام آی تی او در کمیته‌ای مشغول به خدمت شد که آزمایشگاه لینکلن را تأسیس کرد و بر روی پروژه SAGE کار می‌کرد. در سال ۱۹۵۷ (میلادی) او نایب رئیس شرکت بی بی ان (BBN) شد. در آنجا بود که اولین محصول PDP-۱ را خرید و نخستین نمایش عمومی اشتراک زمانی را هدایت نمود.

در "IPTO" جانشین لیکلایدر ایوان ساترلند، در سال ۱۹۶۵ (میلادی)، لارنس رابرتس را بر آن گماشت که پروژه‌ای را برای ایجاد یک شبکه آغاز نماید و رابرتس پایه این فناوری را کار پل باران نهاد.[۶] پل باران مطالعه جامعی را برای نیروی هوایی ایالات متحده آمریکا منتشر کرده بود که در آن پیشنهاد داده بود که برای دستیابی به استحکام و مقاومت در برابر حوادث از راه‌گزینی بسته کوچک استفاده شود. رابرتس در آزمایشگاه لینکلن ام آی تی کار کرده بود که هدف اولیه از تأسیس آن، پروژه SAGE بود. لئونارد کلینراک استاد دانشگاه کالیفرنیا تئوریهای زیربنایی شبکه‌های بسته را در سال ۱۹۶۲ (میلادی) و مسیریابی سلسله مراتبی را در سال ۱۹۶۷ (میلادی) ارائه کرده بود، مفاهیمی که زمینه‌ساز گسترش اینترنت به شکل امروزی آن شدند.

جانشین ساترلند، رابرت تیلور، رابرتس را قانع نمود که موفقیت‌های اولیه‌اش در زمینه راه‌گزینی بسته کوچک را گسترش دهد و بیاید و دانشمند ارشد IPTO شود. در آنجا رابرتس گزارشی با نام «شبکه‌های رایانه‌ای منابع مشترک» به تیلور داد، که در ژوئیه ۱۹۶۸ (میلادی) مورد تأیید او قرار گرفت و زمینه‌ساز آغاز کار آرپانت در سال بعد شد. پس از کار فراوان، سرانجام در ۲۹ اکتبر ۱۹۶۹ دو گره اول آنچه که بعدها آرپانت شد به هم متصل شدند. این اتصال بین مرکز سنجش شبکه کلینراک در دانشکده مهندسی و علوم کاربردی UCLA و سامانه NLS داگلاس انگلبرت در مؤسسه تحقیقاتی SRI International در پارک منلو در کالیفرنیا برقرار شد. سومین مکان در آرپانت مرکز ریاضیات تعاملی Culler-Fried در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا باربارا بود و چهارمی دپارتمان گرافیک دانشگاه یوتا بود. تا پایان سال ۱۹۷۹ (میلادی) پانزده مکان مختلف به آرپانت جوان پیوسته بودند که پیام آور رشدی سریع بود. آرپانت تنها یکی از اجداد اینترنت امروزی بود. در تلاشی جداگانه، دونالد دیویز نیز، در آزمایشگاه ملی فیزیک انگلیس مفهوم راه‌گزینی بسته کوچک را کشف کرده بود. او نخستین بار آن را در ۱۹۶۵ (میلادی) مطرح نمود. کلمات بسته و راهگزینی بسته در واقع توسط او ابداع شدند و بعدها توسط استانداردها پذیرفته و به کار گرفته شدند. دیویز همچنین یک شبکه راهگزینی بسته به نام Mark I در سال ۱۹۷۰ (میلادی) در انگلستان ساخته بود.[۷] به دنبال نمایش موفق راهگزینی بسته در آرپانت(ARPANET)؛ در سال ۱۹۷۸، اداره پست بریتانیا، Telenet, DATAPACوTRANSPAC با یکدیگر همکاری را برای بوجود آوردن نخستین سرویس شبکه راهگزینی بسته خود آغاز نمودند. در بریتانیا این شبکه به نام سرویس بین‌المللی راهگزینی بسته (به انگلیسی: International Packet Switched Service) خوانده می‌شد. مجموعه شبکه‌های X.۲۵ از اروپا و آمریکا گسترش یافت و تا سال ۱۹۸۱ کانادا، هنگ کنگ و استرالیا ر دربر گرفته بود. استانداردهای راهگزینی بسته X.۲۵ را «کمیته مشاوره بین‌المللی تلگراف و تلفن (CCITT)» - که امروزه به نام ITU-T خوانده می‌شود- حول و حوش سال ۱۹۷۶ تدوین نمود. X.۲۵ از پروتکلهای TCP/IP مستقل بود. این پروتکلها حاصل کار تجربی DARPA در آرپانت، شبکه رادیویی بسته و شبکه ماهواره‌ای بسته بودند.

آرپانت اولیه بر روی برنامه کنترل شبکه (NCP) (به انگلیسی: Network Control Program) کارمی کرد، استانداردی که در دسامبر ۱۹۷۰ توسط تیمی به نام «گروه کاری شبکه(NWG)» به مدیریت استیو کراکر (به انگلیسی: Steve Crocker) طراحی و پیاده‌سازی شد. برای پاسخگویی به رشد سریع شبکه که مرتباً مکانهای بیشتری بدان متصل می‌شد، وینتون سرف (به انگلیسی: Vinton Cerf) و باب کان (به انگلیسی: Bob Kahn) اولین توصیف پروتکل‌های TCP را که امروزه به گستردگی استفاده می‌شوند در خلال سال ۱۹۷۳ ارائه دادند و در مه ۱۹۷۴ مقاله‌ای در این باب منتشر نمودند. به کاربردن واژه اینترنت برای توصیف یک شبکه TCP/IP یکتای جهانی از دسامبر ۱۹۷۴ با انتشار RFC ۶۷۵ آغاز شد. این RFC اولین توصیف کامل مشخصات TCP بود که توسط وینتون سرف، یوگن دالال و کارل سانشاین در آن زمان در دانشکاه استانفورد نوشته شد. در خلال نه سال بعدی کار تا آنجا پیش رفت که پروتکل‌ها تصحیح شدندو بر روی بسیاری از سیستم‌های عامل پیاده‌سازی شدند. اولین شبکه برپایه بسته پروتکل اینترنت(TCP/IP) از اول ژانویه ۱۹۸۳ وقتی که همه ایستگاه‌های متصل به آرپا پروتکلهای قدیمی NCP را با TCP/IP جایگزین کردند، شروع به کار نمود. در سال ۱۹۸۵ بنیاد ملی علوم آمریکا(NFS) مأموریت ساخت NFSNET- یک ستون فقرات (Network Backbone) دانشگاهی با سرعت ۵۶ کیلوبیت بر ثانیه(Kbps) - با استفاده از رایانه‌های «مسیریاب فازبال» (به انگلیسی: Fuzzball router) را به مخترع این رایانه‌ها، دیوید ال. میلز (به انگلیسی: David L. Mills) سپرد. یک سال بعد NFS تبدیل به شبکه پرسرعت تر ۱٫۵ مگابیت بر ثانیه (Mbps) را نیز پشتیبانی می‌کرد. دنیس جنینگ، مسئول برنامهٔ ابررایانه در NFS تصمیمی کلیدی دربارهٔ استفاده از پروتکل‌های TCP/IP ارائه شده توسط DARPA گرفت.

گشایش شبکه به دنیای تجاری در سال ۱۹۸۸ آغاز شد. شورای شبکه بندی فدرال ایالات متحده در آن سال با اتصال NFSNET به سامانه تجاری پست MCI موافقت نمود و این اتصال در تابستان ۱۹۸۹ برقرارشد. سایر خدمات پست الکترونیکی تجاری (مانند OnTyme,Compuserve,Telemail) نیز به زودی متصل شدند. در آن سال سه ارائه دهندهٔ سرویس اینترنت (ISP) بوجود آمدند: UUNET, PSINet, CERFNET. شبکه‌های جدای مهمی که دروازه‌هایی به سوی اینترنت (که خود بعداً جزئی از آن شدند) می‌گشودند عبارت بودند از: یوزنت، بیت‌نت بسیاری از شبکه‌های متنوع تجاری و آموزشی دیگر همچون Telenet, Tymnet, Compuserve و JANET نیز به اینترنت در حال رشد پیوستند. Telenet - که بعدها Sprintnet نامیده شد - یک شبکه رایانه‌ای ملی خصوصی بود که از ۱۹۷۰ کار خود را آغاز کرده بود و امکان دسترسی با شماره‌گیری (به انگلیسی: Dial-up Access) را به صورت رایگان در شهرهایی در سراسر آمریکا فراهم ساخته بود.

این شبکه سرانجام در دهه ۱۹۸۰، با محبوبیت روزافزون TCP/IP به سایرین متصل شد. قابلیت TCP/IP برای کار با هر نوع شبکه ارتباطی از پیش موجود، سبب رشد آسانتر آن می‌گشت؛ اگر چه که رشد سریع اینترنت در وهله اول ناشی از در دسترس بودن مسیریاب‌های استاندارد تجاری از طرف بسیاری از شرکتها، در دسترس بودن تجهیزات تجاری اترنت (به انگلیسی: Ethernet) برای ساخت شبکه‌های محلی و پیاده‌سازیهای گسترده و استانداردسازی TCP/IP در یونیکس (به انگلیسی: Unix) و بسیاری سیستم عاملهای دیگر بود.

این رایانه نکست توسط تیم برنرز لی در سرن به عنوان اولین وب سرور دنیا استفاده شد.

اگرچه بسیاری از کاربردها و رهنمودهایی که اینترنت را ممکن ساخت به مدت تقریباً دو دهه وجو داشتند، اما این شبکه تا دهه ۱۹۹۰ هنوز چهره‌ای همگانی نداشت. در ششم آگوست ۱۹۹۱، سرن - سازمان اروپایی پژوهش دربارهٔ ذرات - پروژه وب جهان گستر(World Wide Web) را به اطلاع عموم رساند. وب توسط دانشمندی انگلیسی به نام تیم برنرز لی(به انگلیسی: Sir Tim Berners-Lee) در سال ۱۹۸۹ اختراع شد. یکی از مرورگرهای وب محبوب اولیه ViolaWWW بود که از روی هایپرکارت الگوبرداری شده بود و از سامانه پنجره ایکس(به انگلیسی: X Window System) استفاده می‌کرد. سرانجام این مرورگر جای خود را در محبوبیت به مرورگرموزاییک (به انگلیسی: Mosaic) داد. در سال ۱۹۹۳ مرکزملی کاربردهای ابررایانش آمریکا (به انگلیسی: National Center for Supercomputing Applications) دردانشگاه ایلینوی اولین نسخه از موزاییک را منتشر کرد و تا اواخر سال ۱۹۹۴ علاقه عمومی به اینترنتی که پیش از این آموزشی و تخصصی بود، گسترش فراوانی یافته بود. در سال ۱۹۹۶ استفاده از واژه اینترنت معمول شد و مجازا برای اشاره به وب هم استفاده شد.

در همین هنگام، در گذر این دهه، اینترنت بسیاری از شبکه‌های رایانه‌ای عمومی از پیش موجود را در خود جا داد (اگر چه برخی مثل FidoNet همچنان جدا ماندند). آنچنانکه تخمین زده شده‌است، در دهه ۹۰ در هرسال اینترنت رشدی صددرصدی نسبت به سال قبل خود داشته‌است و در سالهای ۱۹۹۶و۱۹۹۷ نیز دوره‌های کوتاهی از رشد انفجاری داشته‌است.[۸] این میزان رشد به خصوصیت عدم کنترل مرکزی اینترنت که امکان رشد اندامی شبکه را فراهم می‌سازد نسبت داده‌اند و همچنین به ماهیت باز و غیراختصاصی پروتکلهای اینترنت که امکان برقراری سازگاری و همکاری میان فروشندگان مختلف و عدم توانایی یک شرکت برای اعمال کنترل بیش از حد بر روی شبکه را سبب می‌شود.[۹] جمعیت تخمینی کاربران اینترنت مطابق آمار سی ام ژوئیه ۲۰۰۹، ۱٫۶۷ میلیارد نفراست.[۱۰]

فناوری[ویرایش]

پروتکل‌ها[ویرایش]

زیرساخت ارتباطی پیچیدهٔ اینترنت، از اجزای سخت‌افزاری به همراه سامانه‌ای از لایه‌های نرم‌افزاری که جنبه‌های مختلفی از معماری آن را کنترل می‌کنند تشکیل شده‌است. از آنجا که سخت‌افزار اینترنت را غالباً می‌توان برای پشتیبانی از هر سامانه نرم‌افزاری دیگری استفاده کرد، اینترنت ویژگیهایش را مرهون طراحی معماری نرم‌افزار و پروسه استانداردسازی قوی این معماری است که زیربنای مقیاس‌پذیری و موفقیت آن را می‌سازد. مسئولیت طراحی معماری سامانه‌های نرم‌افزاری اینترنت بر عهده گروه ویژه مهندسی اینترنت (IETF) گذارده شده‌است.[۱۱] IETF گروه‌های کاری استانداردگذاری را در ارتباط با جنبه‌های مختلف معماری اینترنت مدیریت می‌کند که به روی هر فردی باز هستند. بحثهای حاصل و استانداردهای نهایی در قالب اسنادی به نام درخواست توضیح (RFC) (به انگلیسی: Request for Comments) منتشر می‌شوند که به رایگان در وبگاه IETF فابل دسترسی هستند. روشهای اصلی شبکه بندی که اینترنت را راه می‌اندازند در RFCهایی می‌آیند که به‌طور ویژه‌ای متمایز شده اندواستانداردهای اینترنت را تشکیل می‌دهند. سایر اسناد ضعیف تر اسناد اطلاع‌رسانی، آزمایشی و تاریخی هستند یا اسنادی اند که بهترین شیوه‌های رایج در پیاده‌سازی فناوریهای اینترنت را بیان می‌کنند.

استانداردهای اینترنت چارچوبی را مشخص می‌کنند که به نام بسته پروتکل اینترنت شناخته می‌شود. این بسته یک مدل معماری است که روش‌ها را به سامانه لایه بندی شده‌ای از پروتکلها تقسیم می‌کند. (RFC 1122, RFC 1123) هر لایه با محیطی متناظر است که سرویسهایی که ارائه می‌دهد در آن محیط یا حوزه عمل می‌کنند. بالاترین لایه، لایه کاربرد (به انگلیسی: Application Layer)، فضایی است برای شیوه‌های شبکه بندی مخصوص برنامه‌های کاربردی که مورد استفاده نرم‌افزارهای کاربردی قرار می‌گیرد، به عنوان مثال یک مرورگر وب. در زیر این لایه لایه انتقال (به انگلیسی: Transport Layer) قرار دارد که برنامه‌های کاربردی را در «میزبان‌های متفاوت» از طریق شبکه با شیوه‌های مناسب مبادله داده به یکدیگر مرتبط می‌سازد (به عنوان مثال مدل کارخواه-کارساز). در زیر این لایه‌ها فناوری‌های شبکه بندی اساسی در قالب دو لایه قراردارند. لایه اینترنت از طریق نشانی پروتکل اینترنت (آدرس IP) این قابلیت را به رایانه‌ها می‌دهد که یکدیگر را شناسایی کنند و مکان یکدیگر را بیایند و به آنها اجازه می‌دهد که از طریق شبکه‌های ترانزیت میانی به هم متصل شوند. درآخر زیر همه لایه‌ها یک لایه نرم‌افزاری به نام لایه پیوند قرارمی گیرد که اتصال بین میزبانهایی که در یک شبکه محلی قرار دارند ویا از طریق اتصال شماره گیری(Dial-up Connection) را بوجود می‌آورد. این مدل که به نام مجموعه پروتکل اینترنت خوانده می‌شود به گونه‌ای طراحی شده‌است که از سخت‌افزاری که بر روی آن کار می‌کند مستقل باشد و به جزئیات سخت‌افزاری نمی‌پردازد. مدل‌های دیگری نیز علاوه بر این مدل بوجود آمدند (مثل مدل مرجع OSI) که اگرچه شباهتهای زیادی با هم دارند، اما نه از لحاظ جزئیات توصیفی و نه از نظر پیاده‌سازی با هم سازگار نیستند.

برجسته‌ترین جزء مدل اینترنت پروتکل اینترنت(IP) است که یک سیستم آدرس دهی (آدرس‌های IP) برای رایانه‌های متصل به اینترنت را فراهم می‌آورد. IP نسخه ۴، نسخه ابتدایی آن بود که در نسل اول اینترنت امروزی بکار گرفته شد و هنوز هم کاربرد عمده دارد. این نسخه به گونه‌ای طراحی شده بود که ۴٫۳~ میلیارد (۱۰۹) میزبان اینترنت را آدرس دهی کند. اما رشد انفجاری اینترنت منجر به اتمام آدرسهای IP شد و گمان می‌رود که تقریباً در ۲۰۱۱ به مرحله پایانی اش برسد.[۱۲] در اواسط دهه ۹۰ نسخه جدید این پروتکل، ipv6 با قابلیت آدرس دهی بسیار بیشتر و مسیر یابی کارآمد تر ترافیک اینترنت بوجود آمد. این نسخه هم اکنون در مرحله بکارگیری تجاری در سراسر دنیا به سر می‌برد و دفاتر ثبت منطقه‌ای اینترنت (RIR) (به انگلیسی: Regional Internet Registry) به تمام مدیران منابع اصرار می‌کنند که برای پذیرش نسخه جدید و تغییر، برنامه‌ریزی کنند.[۱۳]

IPv۶ با IPv۴ هم‌کنش‌پذیر (Interoperable) نیست و در واقع نسخه‌ای موازی از اینترنت ایجاد می‌کند که در دسترس نرم‌افزارهای سازگار با IPv۴ نمی‌باشد. این بدین معنی است که ارتقای نرم‌افزار یا استفاده از امکانات ترجمه برای همه دستگاه‌های شبکه که بخواهند بر روی اینترنت IPv۶ ارتباط برقرار کنند، امری ضروری است. اکثر سیستم عامل‌های مدرن امروزی به گونه‌ای تغییر داده شده‌اند که از هر دو نسخه IP پشتیبانی کنند، اما زیرساختهای شبکه هنوز از این قافله عقب هستند.

ساختار[ویرایش]

ساختار اینترنت و خصوصیات کاربرد آن به گستردگی مورد مطالعه قرارگرفته‌است. این مشخص شده‌است که ساختار مسیردهی پروتکل اینترنت(IP) و پیوندهای ابرمتن وب جهان گستر، هردو شبکه‌های مقیاس-آزاد هستند. شبیه به شیوه ارائه دهندگان تجاری اینترنت(ISP) که از طریق نقاط تبادل اینترنت(IXP) (به انگلیسی: Internet Exchange Point) به هم وصل می‌شوند، شبکه‌های پژوهشی نیز تمایل دارند که در شکل زیرشبکه‌های بزرگی مانند GEANT، گلوریاد، Internet۲ و JANET (شبکه آکادمی علوم و تحقیقات بریتانیا)، به هم متصل شوند. این زیر شبکه‌ها به نوبه خود پیرامون شبکه‌های کوچکتری پدید آمده‌اند.

بسیاری از دانشمندان علوم رایانه اینترنت را نمونه برجسته‌ای از یک سیستم بزرگ بسیار مهندسی شده و هنوز بسیار پیچیده توصیف می‌کنند.[۱۴] اینترنت به شدت ناهمگن است. مثلاً نرخ‌های انتفال داده و ویژگیهای فیزیکی اتصالات بسیار تغییر می‌کند. اصول مسیریابی و آدرس دهی ترافیک در اینترنت به خاستگاه آن در سال ۱۹۶۰ بر می‌گردد که اندازه و محبوبیت آینده اینترنت قابل پیش بینی نبود، از این رو امکان ایجاد ساختارهای دیگر در دست بررسی است.[۱۵]

حاکمیت[ویرایش]

دفتر مرکزی ICANN در درمارینا دل ری، کالیفرنیا در آمریکا

اینترنت یک شبکه جهانی توزیع شده‌است که شبکه‌های خودمختار به انتخاب خود به آن پیوسته‌اند و بدون هیچ بدنهٔ مرکزی فرماندهی کار می‌کند. اما برای حفظ هم‌کنش‌پذیری آن جنبه‌های فنی و سیاستهای زیر ساخت پایهٔ آن و همچنین فضاهای نام اصلی آن توسط بنگاه اینترنتی نامها و شماره‌های تخصیص داده شده(به انگلیسی: Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) (ICANN) اداره می‌شوند که مقر اصلی آن در مارینا دل ری، کالیفرنیا قرار دارد. ICANN مرجعی است که به هماهنگ سازی تخصیص شناسه‌های یکتا برای استفاده در اینترنت می‌پردازد. این شناسه‌ها شامل نامهای دامنه، نشانی‌های IP، شماره پورت‌های برنامه‌ها در لایه انتقال و بسیاری از پارامترهای دیگر می‌شود. فضاهای نام یکتای جهانی که در آن نام‌ها و شماره‌ها به صورتی تخصیص داده می‌شوند که مقادیر یکتا باشند، برای دسترسی جهانی به اینترنت ضروری هستند. ICANN توسط یک هیئت مدیره بین‌المللی که از بین انجمنهای فنی، آکادمیک و سایر انجمنهای غیر تجاری اینترنت انتخاب می‌شود. دولت آمریکا همچنان نقش اولیه را در تأیید تغییرات در حوزه ریشه سامانه نام دامنه (به انگلیسی: DNS root zone) که قلب سامانه نام دامنه (DNS) را تشکیل می‌دهد. نقش ICANN در هماهنگی تخصیص شناسه‌های یکتا، آن را به عنوان تنها پیکره هماهنگ سازی در شبکه جهانی اینترنت متمایز می‌سازد. در ۱۶ نوامبر ۲۰۰۵ نشست جهانی دربارهٔ جامعه اطلاعاتی که در تونس برگزار شد انجمن حاکمیت اینترنت (IGF) را تأسیس کردند تا به مسایل مرتبط با اینترنت بپردازد.

کاربردهای امروزی[ویرایش]

اینترنت انعطاف‌پذیری بیشتری را دربارهٔ ساعتهای کاری و موقعیت جغرافیایی فراهم می‌سازد بویژه با گسترش اتصالهای پرسرعت و نرم‌افزارهای کاربردی وب. امروزه اینترنت تقریباً از همه جا و به طرق مختلفی قابل دسترسی است، بویژه از طریق دستگاه‌های متحرک اینترنتی (Mobile Internet Device)، تلفن همراه، جعبه‌های بازی دستی(Handheld Game Console) و مسیریاب‌های سلولی (Cellular Routers) که به کاربران اجازه می‌دهد که هرکجا شبکه‌های بی‌سیم وجود دارد به اینترنت متصل شوند. با وجود محدودیت اندازه صفحه کوچک دستگاه‌های جیبی، خدمات اینترنت مانند وب و پست الکترونیک قابل استفاده‌اند. اینترنت همچنین بازار بزرگی برای شرکتها شده‌است. برخی از بزرگترین شرکتهای دنیا با بهره‌گیری از ماهیت کم هزینه تبلیغات و داد و ستد اینترنتی (که به دادوستدالکترونیک(E-Commerce) مشهور است) بزرگ شده‌اند. این سریعترین راه برای انتشار همزمان اطلاعات بین افراد متعدد است. اینترنت متعاقباً راه و رسم خریدکردن را نیز متحول ساخته‌است. به عنوان مثال یک فرد می‌توانند کالایی مانند یک لوح فشرده (CD) را به صورت برخط(Online) سفارش داده و ظرف چند روز آن را از طریق پست دریافت کند یا مستقیماً آن را در رایانه‌اش بارگیری(Download) نماید. اینترنت همچنین امکانات بزرگی برای بازاریابی شخصی (Personalized Marketing) به ارمغان می‌آورد و بیشتر از هر رسانه تبلیغاتی دیگری به یک شرکت امکان تبلیغ خصوصی محصول برای یک فرد یا گروهی از افراد را می‌دهد. از نمونه‌های بازاریابی شخصی می‌توان به اجتماعات برخطی (آنلاینی) چون Facebook, Orkut, Twitter, Friendster, Myspace و مشابه آنها اشاره کرد که هزاران کاربر به عضویت آنها در می‌آیند تا خود را تبلیغ کنند و به صورت برخط دوست بیابند. بسیاری از آنها نوجوانان و جوانان بین ۱۳ تا ۲۵ سال هستند. وقتی که آنها خود را تبلیغ می‌کنند، علایق و سرگرمی‌های خود را نیز تبلیغ می‌نمایند و شرکتهای بازاریابی برخط(Online Marketing) نیز از آن سود می‌جویند تا به اطلاعاتی دربارهٔ اینکه هریک از این کاربران معمولاً جه کالاهایی را به صورت بر خط می‌خرند، دست یابند و محصولات شرکت خود را برای کاربران مورد نظرشان تبلیغ کنند.

به اشتراک گذاری آنی و کم هزینه ایده‌ها، دانش و مهارت‌ها، با کمک نرم‌افزارهای تشریک مساعی (Collaborative Software) کارهای مشارکتی را بسیار آسانتر نموده‌است. گروه‌ها نه تنها می‌توانند به ارزانی ارتباط برقرار کنند و ایده‌ها را به اشتراک بگذارند، بلکه در وهله اول به دلیل دسترسی بسیار گسترده اینترنت تشکیل گروه‌ها آسانتر می‌شود. مثالی از این موضوع، جنبش نرم‌افزار آزاد است که محصولاتی چون لینوکس، فایرفاکس موزیلا و اپن‌آفیس بوجود آورد. «گپ» اینترنتی چه به شکل اتاقهای گپ IRC و چه به شکل پیام رسانی فوری (Instant Messaging) به همکاران اجازه می‌دهد که به راحتی ضمن کارکردن پشت رایانه‌هایشان با یکدیگر در تماس باشند. پیام‌ها حتی راحت تر و سریعتر از سیستم پست الکترونیکی مبادله می‌شوند. این سیستم‌ها می‌توانند به گونه‌ای توسعه یابند که امکان مبادله فایل یا تماس تصویری را نیز به کاربران ارائه دهند. (مانند Yahoo Messenger)

سیستمهای کنترل نسخه (Version Control) به گروه‌های همکاری کننده اجازه می‌دهد که بر روی اسناد اشتراکی کار کنند، بدون اینکه تصادفاً کار یکدیگر را رونویسی کنند یا منتظر رسیدن اسناد به دستشان باشند تا بتوانند کار خود را بر روی اسناد انجام دهند. تیم‌های تجاری و پرژه‌ای می‌توانند تقویم‌ها را نیز در کنار اسناد و اطلاعات به اشتراک بگذارند. چنین هماهنگی‌هایی در طیف وسیعی از موضوعات مانند پژوهشهای علمی، تولید نرم‌افزار، برنامه‌ریزی کنفرانس و فعالیتهای سیاسی صورت می‌گیرد. همکاریهای سیاسی و اجتماعی با گسترش دسترسی به اینترنت و افزایش سوادرایانه‌ای افزایش می‌یابد. از رویدادهای فلش ماب در اوایل ۲۰۰۰ تا استفاده از شبکه‌های اجتماعی در اعتراضات به انتخابات ۲۰۰۹ در ایران. اینترنت به افراد این امکان را می‌دهد که به طرز بسیار مؤثر تری از هر روش دیگری با هم کار کنند.

اینترنت امکان دسترسی از راه دور به رایانه‌های دیگر و انباره‌های اطلاعات در هرجای دنیا که باشند را به کاربران رایانه می‌دهد. آنها می‌توانند برای این کار، در صورت نیاز، از فناوریهای امنیتی، رمزنگاری و احراز هویت نیز استفاده کنند. مثلاً یک حسابدار که در منزل خود نشسته‌است می‌تواند حسابرسی دفاتر شرکتی را که در کشور دیگری قرار دارد، بر روی سروری که در کشور سومی قرار گرفته و توسط متخصصینی در کشور چهارم نگهداری می‌شود، انجام دهد ویا یک کارمند اداره می‌تواند در هر جای دنیا که باشدمی تواند یک نشست میزکاردور (Remote Desktop) رااز طریق اینترنت و یک شبکه خصوصی مجازی (VPN) ایمن به رایانه‌اش در اداره باز کند.

خدمات[ویرایش]

اطلاعات[ویرایش]

بسیاری از افراد واژه‌های «اینترنت» و «وب جهان گستر» (یا به صورت کوتاه «وب») را به جای هم بکار می‌برند، حال آنکه این دو واژه معناهای متفاوتی دارند. وب جهان گستر مجموعه‌ای جهانی از اسناد و تصاویر و سایر منابعی است که به وسیله ابرپیوندها با یکدیگر ارتباط منطقی دارند و با استفاده از شناسه‌های منبع یکنواخت (به انگلیسی: Uniform Resource Identifier) ویا به اختصار URI مورد مراجعه قرار می‌گیرند. URIها به ارائه دهندگان اجازه می‌دهد که سرویسها و مشتریان را به صورت سمبولیک مشخص نمایند. تا مکان‌یابی و آدرس دهی وب سرورها، سرورهای پرونده و سایر پایگاه داده‌هایی که اسناد را ذخیره می‌کنند و همچنین عرضه دسترسی به منابع از طریق پروتکل HTTP، اصلی‌ترین پروتکل حامل وب، را ممکن سازند. HTTP تنها یک از صدها پروتکلی است که روی وب استفاده می‌شود. وب سرویسها نیز می‌توانند از این پروتکل برای ارتباط استفاده کنند.

مرورگرهای وب جهان گستر مثل اینترنت اکسپلورر مایکروسافت، فایرفاکس، اپرا، سافاری اپل، و گوگل کروم با استفاده از ابرپیوندهای تعبیه شده درون صفحات، به کاربران امکان می‌دهند از یک صفحه وب به صفحه دیگر گردش کنند. این اسناد ممکن است ترکیبی از داده‌های رایانه‌ای شامل گرافیک، صدا، متن ساده، ویدئو، چندرسانه‌ای و محتوای تعاملی شامل بازی، برنامه‌های اداری و نمایشهای علمی باشد. از راه پژوهشهای اینترنتی برپایه جستجوی کلیدواژهها با استفاده از موتورهای جستجوی وب مثل یاهو و گوگل کاربران می‌توانند به سرعت و سادگی به حجم گسترده و متنوع اطلاعات بر خط دسترسی داشته باشند. در مقایسه با دانشنامههای چاپی و کتابخانههای سنتی، وب جهان گستر امکان عدم تمرکز اطلاعات را فراهم ساخته‌است. وب همچنین به افراد و سازمانها توانایی انتشار ایده‌ها و افکارشان را برای شمار بسیاری از مخاطبین بالقوه با هزینه و تأخیر زمانی کمینه می‌دهد. انتشار یک صفحه وب، وب نوشت، یا ساخت یک وبگاه هزینه اولیه بسیار پایینی دارد و سرویسهای رایگان نیز وجود دارند، هرچندکه انتشار و نگهداری وبگاه‌های بزرگ و حرفه‌ای بااطلاعات جذاب، متنوع و به روز هنوز مشکل و پرهزینه‌است. بسیاری از افراد، شرکتها و گروه‌ها از وب نوشت‌ها که به گستردگی برای یادداشت‌های روزانه به‌روز شدنی به کارمی روند نیز استفاده می‌کنند. برخی از سازمانهای تجاری کارکنان خود کارکنان خود را تشویق می‌کنند که در حوزه تخصص خود توصیه‌هایی را در وبگاه ارائه دهند، به این امید که با دانش تخصصی و اطلاعات رایگان، بازدیدکنندگان را تحت تأثیر قراردهند وبه شرکت خود جذب کنند. نمونه این روش در مایکروسافت دیده می‌شود که نرم‌افزارنویسان این شرکت، وب نوشت‌های شخصی خود را منتشر می‌کنند تا علاقه عمومی را نسبت به کارشان بینگیزند.

تبلیغ برخط در صفحات وب پربیننده می‌تواند سود زیادی دربرداشته باشد. دادوستدالکترونیک یا فروش محصولات مستقیماً از طریق وب نیز به رشد خود ادامه می‌دهد. در روزهای نخست وب، وبگاه‌ها تنها مجموعه‌ای از پروندههای متنی اچ تی ام‌ال (HTML) کامل شده و منزوی بود که بر روی وب سرورها ذخیره می‌شدند. به تازگی وبگاه‌ها توسط نرم‌افزارهای مدیریت محتوا و ویکی و با محتوای اولیه اندک ساخته می‌شوند. مشارکت کنندگان سیستم پایگاه داده‌های اصلی را توسط صفحات ویرایشگری که به همین منظور ساخته شده‌اند با محتوای مورد نظر پر می‌کنند، حال آنکه بازدیدکنندگان تنها شکل نهایی HTML صفحات را می‌بینند. پروسه گرفتن محتوای جدید و دردسترس قرار دادن آن برای بازدیدکنندگان مورد نظر ممکن است شامل سیستم‌های سردبیری، تأییدی و امنیتی باشد.

ارتباط[ویرایش]

پست الکترونیک یکی از سرویسهای ارتباطی مهم در دسترس بر روی اینترنت است. مفهوم فرستادن پیامهای متنی الکترونیکی که به گونه‌ای به نامه‌ها و یادداشتهای پستی می‌ماند، قدمتی بیش از اینترنت دارد. امروزه یکی از مسایلی که می‌تواند حائز اهمیت باشد درک تفاوت بین پست الکترونیک اینترنتی و سامانه‌های پست الکترونیکی داخلی است. یک نامه الکترونیکی اینترنتی ممکن است از شبکه‌های مختلفی عبور کند و بر روی ماشینهای مختلفی به صورت رمزنشده ذخیره شود که از کنترل فرستنده و گیرنده نامه کاملاً خارج اند. دراین مدت کاملاً امکانپذیر است که این نامه توسط اشخاص ثالثی محتوای آن خوانده یا حتی دستکاری شود. سامانه‌های پست الکترونیکی کاملاً داخلی که در آن نامه‌ها هرگز از محدوده شبکه داخلی سازمان خارج نمی‌شوند بسیار ایمن تر هستند، هر چند که در هر سازمانی کارکنان فناوری اطلاعات یا پرسنل دیگری هستند که شغلشان در ارتباط با نظارت و گاهی دسترسی به نامه‌های دیگران است. تصاویر و اسناد و سایر پرونده‌ها نیز می‌تواند به صورت پیوست نامه الکترونیک فرستاده شود. نامه‌های الکترونیکی را می‌توان به چندین نشانی پست الکترونیکی رونوشت نمود.

تلفن اینترنتی نیز سرویس ارتباطی دیگری است که با پیدایش اینترنت امکانپذیر شد. صدا روی پروتکل اینترنت (VoIP) نام پروتکلی است که زیر بنای همه ارتباطات تلفنی اینترنتی است. ایده آن در اوایل دهه ۱۹۹۰ همراه با برنامه‌های واکی-تاکی گونه برای رایانه‌های شخصی ظهور کرد. در سالهای اخیر سیستمهای VoIP سادگی استفاده و راحتی تلفن‌های معمولی را پیدا کرده‌اند. فایده این کار ان است که چون ترافیک صدا را اینترنت حمل می‌کند، VoIP هزینه بسیار کمی دارد و حتی می‌تواند رایگان باشد. به ویژه برای آن دسته از اتصالات اینترنت که همیشه برقرارند (مانند مودم کابلی یا ADSL) گزینه مناسبی است. VoIP در حال پخته شدن و تبدیل شدن به رقیب جایگزینی برای سیستم‌های تلفن سنتی است. هم‌کنش‌پذیری بین عرضه‌کنندگان مختلف بهبود یافته و امکان برقراری یا در یافت تماس با تلفن‌های معمولی نیز به وجود آمده‌است. کارتهای شبکه ساده و ارزان VoIP نیز در دسترس هستند که نیاز به وجود رایانه برای استفاده از VoIPرا ازبین می‌برند.

کیفیت صدا از یک تماس تا تماس دیگر تغییر می‌کند، اما غالباً کیفیت برابر یا بهتر از تلفن معمولی است. مشکلاتی که برای VoIP باقی می‌مانند، گرفتن شماره تلفن‌های اضطراری و قابلیت اطمینان است. امروزه تعدادی از ارائه دهندگان VoIP سرویس شماره‌های اضطراری را ارائه می‌دهند اما هنوز به صورت جهانی در دسترس نیست. تلفن‌های سنتی انرژی را از خط تلفن می‌گیرند و در صورت قطع برق می‌توانند همچنان عمل کنند. برای VoIP این امکان بدون استفاده از منبع تغذیه پشتیبان برای تغذیه تجهیزات تلفن و دسترسی به اینترنت، وجود ندارد. VoIP همچنین محبوبیت روزافزونی بین علاقه‌مندان بازیهای رایانه‌ای به عنوان شکلی از ارتباط بین بازیکنان می‌یابد. محبوبترین برنامه‌های VoIP برای بازیها عبارتند از: Ventrilo و TeamSpeak. Wii، پلی‌استیشن ۳ و ایکس‌باکس ۳۶۰ نیز ویژگی گفتگو با VoIP را عرضه می‌کنند.

انتقال داده[ویرایش]

اشتراک فایل نمونه‌ای از انتقال مقادیر بزرگ داده از طریق اینترنت است. یک فایل رایانه‌ای را می‌توان به صورت پیوست نامه الکترونیکی به دوستان و همکاران فرستاد. می‌توان آن را دریک وبگاه ویا اف تی پی سرور (FTP Server) بارگذاری (Upload) نمود تا به آسانی توسط دیگران بارگیری (Download) شود. می‌توان آن را در یک «مکان مشترک» در یک کارسازپرونده(File Server) قرار دارد تا به سرعت و آسانی در اختیار همکاران قرار گیرد. بار سنگین بارگیریهای شمار زیاد کاربران را می‌توان با به کاربردن کارساز (سرور)های آینه و شبکه‌های تظیر-به-نظیر کاهش داد. دسترسی به فایل را می‌توان از طریق تصدیق هویت کاربر کنترل کرد. انتقال فایل بر روی اینترنت را نیز می‌توان با رمزگذاری در پوشش ابهام قرار داد. دستیابی به فایل ممکن است در گرو پرداخت مبلغی باشد که می‌تواند توسط کارت اعتباری پرداخت شود. مبدأ و اعتبار فایل از طریق امضای دیجیتال یا MD۵ و سایر روشهای هضم پیام قابل بررسی است. این ویژگیهای ساده اینترنت در مقیاس جهانی، به تدریج تولید، فروش و توزیع هر چیزی را که قابل ارائه به صورت فایل باشد را تغییر می‌دهد که این چیزها شامل همه انتشارات چاپی، محصولات نرم‌افزاری، اخبار، موسیقی، فیلم، ویدئو، عکاسی، گرافیک و آثار هنری دیگر می‌باشد.

رسانه جریانی (Streaming Media) همان عملی است که بسیاری از پخش کنندگان صدا و سیما، به واسطه آن، برنامه‌های خودرا از طریق اینترنت به صورت زنده پخش می‌کنند. (به عنوان مثال BBC) آنها امکان دیدن برنامه‌های غیر همزمان ضبط شده را نیز به کاربران می‌دهند. گروهی از آنها صرفاً برنامه‌های خود را از طریق اینترنت پخش می‌کنند. این بدین معنی است که یک رایانه می‌تواند به این رسانه‌های برخط، شبیه به همان صورتی که پیش از این تنها از طریق گیرنده‌های رادیو و تلویزیون امکانپذیر بود دست یابد. پادکستها گونه دیگری از پخش اینترنتی هستند که فایل صوتی توسط رایانه بارگیری می‌شود و سپس به یک پخش کننده رسانه قابل حمل منتقل می‌شود تا بتوان بعداً در حرکت بدان گوش داد.

وب بین (Webcam)ها را نیز می‌توان گونه کم هزینه تر رسانه جریانی دانست. اگرچه برخی از وب بین‌ها تصویر با ترخ فریم کامل می‌دهند اما غالباً تصویر کوچک است و به کندی به روز می‌شود. کاربران اینترنت می‌توانند حیواناتی را دریک جنگل آفریقا یا گزارش تصویری از ترافیک در یک میدان را به صورت زنده و بی درنگ تماشا کنند یا بر روی دارایی‌های خود از راه دور نیز نظارت بصری داشته باشند. محبوبیت اتاقهای گپ ویدئویی ویا کنفرانس تصویری نیز با افزایش تعداد کاربرانی که وب بین دارند، افزایش می‌یابد. یوتیوب در تاریخ ۱۵ فوریه ۲۰۰۵ ایجاد شد و اکنون وبگاه پیشرو در زمینه ویدئوهای جریانی است. یوتیوب از یک پخش کننده وب برپایه فلش برای پخش ویدئو استفاده می‌کند. کاربران ثبت نام کرده می‌توانند مقدار نامحدودی ویدئو را در این وبگاه بارگذاری کنند و پروفایل شخصی بسازند. یوتیوب ادعا می‌کند که کاربرانش روزانه صدها میلیون ویدئو را بارگذاری یا تماشا می‌کنند.[۱۶]

دسترسی[ویرایش]

نمودار کاربران اینترنت به ازای هر صد نفر از ساکنین بین سالهای ۱۹۹۷ تا ۲۰۰۷ توسط اتحادیه بین‌المللی ارتباطات(ITU)

رایج‌ترین زبان برای ارتباطات در اینترنت زبان انگلیسی است. این ممکن است ناشی از زادگاه اینترنت و همچنین نقش زبان انگلیسی به عنوان زبان بین‌المللی باشد. ناتوانی رایانه‌های اولیه - که اغلب در آمریکا ساخته می‌شدند - در پردازش نویسه (کاراکتر)های به جز گونه انگلیسی الفبای لاتین نیز ممکن است با این موضوع مرتبط باشد. پس از انگلیسی(۲۸٪ از بازدیدکنندگان وب)، پرخواهان‌ترین زبانها در وب جهان گستر عبارتند از: چینی ۲۳٪، اسپانیایی ۸٪، ژاپنی ۵٪، پرتغالی و آلمانی (هر کدام ۴٪)، عربی و فرانسه و روسی (هرکدام ۳٪)و کره‌ای ۳٪.[۱۷] بر پایه منطقه، ۴۲٪ از کاربران اینترنت در آسیا، ۲۴٪ در اروپا، ۱۴٪ در آمریکای شمالی، ۱۰٪ در آمریکای لاتین و کارائیب، ۵٪ در آفریقا، ۳٪ در خاورمیانه و ۱٪ در استرالیا/اقیانوسیه.[۱۸] فناوریهای اینترنت در سالهای اخیر بویژه در زمینه استفاده از یونیکد، به حد کافی گسترش یافته‌اند و امکانات مناسبی برای ارتباط در بسیاری از زبانهای دنیا در دسترس می‌باشد، اما همچنان مسائلی مانند موجیباکه (نمایش نادرست برخی نویسه‌های یک زبان) باقی هستند.

روشهای معمول دسترسی به اینترنت در خانه‌ها شامل دسترسی با شماره‌گیری (dial-up)، خطوط زمینی پهن باند (از طریق کابل کواکسیال، فیبر نوری یا سیم مسی)، وای-فای (Wi-Fi)، ماهواره و فناوری ۳G تلفن همراه می‌باشد. اماکن عمومی که می‌توان در آنها از اینترنت استفاده نمود شامل کتابخانه‌ها و کافی‌نتها که در آنها رایانه‌هایی با اتصال به اینترنت مهیاست. همچنین کیوسکهای اینترنت در بسیاری از اماکن عمومی مانند سالن فرودگاه و کافی شاپها موجودند که بعضی از آنها برای استفاده‌های کوتاه و سرپایی در نظرگرفته شده‌اند. واژه‌های گوناگونی برای نامیدن این ترمینالها به کار می‌رود از جمله: کیوسک عمومی اینترنت یا پایانه دسترسی عمومی.

این ترمینالها به گستردگی برای کاربردهایی چون رزرو بلیط، سپرده گذاری بانکی، پرداخت برخط مورد استفاده قرار می‌گیرد. وای-فای(Wi-Fi) دسترسی بی‌سیم به شبکه‌های رایانه‌ای و در نتیجه به اینترنت را فراهم می‌کند. نقاط داغ (Hotspots) به مکانهایی گفته می‌شود که دسترسی به اینترنت بی‌سیم در آن نقاط امکانپذیر است و کاربران می‌توانند با لپ‌تاپ یا دستیار دیجیتال شخصی(PDA) خود به اینترنت متصل شوند. گاهی این سرویس‌های بیسیم برای عموم یا حداقل برای مشتریان رایگان ارائه می‌شود. یک نقطه داغ محدوده مکانی مشخصی را شامل می‌شود مثل محوطه یک دانشگاه، پارک یا حتی سراسر نقاط یک شهر. سرویسهای تجاری Wi-Fi که کل شهر را پوشش می‌دهند هم اکنون در شهرهای لندن، وین، تورنتو، سانفرانسیسکو، فیلادلفیا، شیکاگو و پیتسبورگ ارائه می‌شوند. در این شهرها مشترکین می‌توانند در هر نقطه‌ای از شهر به شبکه وای-فای متصل شوند.[۱۹] علاوه بر وای-فای، آزمایشهایی نیز در زمینه شبکه‌های بی‌سیم متحرک اختصاصی مانن ریکوچت و سرویسهای داده‌ای پرسرعت بر روی تلفنهای همراه، و شبکه‌های بی‌سیم ثابت انجام شده‌است. تلفنهای همراه پیشرفته مثل تلفن‌های همراه هوشمند (Smartphone) همگی با قابلیت اتصال به اینترنت از طریق شبکه تلفن عرضه می‌شوند. مرورگرهای وب مثل اپرا معمولاً نسخه‌ای برای این دستگاه‌های جیبی پیشرفته دارند.

آثار اجتماعی[ویرایش]

اینترنت به دلیل خصوصیاتی چون قابلیت استفاده و دسترسی گسترده آن، اشکال کاملاً جدیدی از تعاملات، فعالیتها، و سازماندهی‌های اجتماعی را پدیدآورده‌است. وبگاه‌های شبکه‌های اجتماعی چون فیس‌بوک، توییتر و مای‌اسپیس روشهای جدیدی برای معاشرت و تعامل خلق کرده‌اند. کاربران این سایتها قادرند اطلاعات گوناگونی به صفحات خود بیفزایند، علایق مشترکی را دنبال کنند و به دیگران مرتبط شوند. وبگاه‌هایی مثل لینکداین به پرورش ارتباطات حرفه‌ای و تجاری می‌پردازد. یوتیوب و فلیکر هم در زمینه ویدئوها و تصاویر کاربران تخصص دارند.

دهه اول سده بیست و یکم، شاهد پرورش اولین نسلی است که در شرایطی زندگی می‌کنند که اینترنت به گستردگی در دسترس می‌باشد. این مسایل و نگرانی‌هایی را به دنبال دارد از جمله مسئله حفظ حریم خصوصی و هویت و توزیع غیرمجاز مواردی که تحت قانون کپی رایت محافظت می‌شوند. این بومیان دیجیتال با انبوهی از مسایلی مواجه می‌شوند که دربارهٔ نسلهای قبلی وجود نداشت.

اینترنت کاربرد جدیدی به عنوان بک ابزار سیاسی یافته‌است مه این منجر به سانسوراینترنت می‌شود. نمونه استفاده سیاسی از اینترنت، مبارزه انتخاباتی هاوارد دین در سال ۲۰۰۴ در ایالات متحده بود که به دلیل جمع‌آوری کمکهای مردمی از طریق اینترنت شایان توجه بود. بسیاری از گروه‌های سیاسی از اینترنت برای سازماندهی در انجام مأموریت خود استفاده می‌کنند. برخی از دولتها مانند ایران، کره شمالی، میانمار، چین وعربستان، آنچه را که مردم می‌توانند از طرق اینترنت ببینند، به ویژه دربارهٔ مسایل سیاسی و مذهبی محدود می‌نمایند.[نیازمند منبع] این کار از طریق نرم‌افزارهایی که دامنه و محتوا را فیلتر می‌کنند صورت می‌پذیرد. در نروژ، دانمارک، فنلاند[۲۰] و سوئد، ارائه دهندگان اصلی خدمات اینترنت به صورت داوطلبانه و احتمالاً برای اجتناب از قانون شدن فیلترینگ، قبول کرده‌اند که دسترسی به سایتهایی که توسط مقامات مسوول لیست شده‌است را محدود نمایند. اگرچه قرار بر این است.. که این آدرسهای ممنوع شده تنها شامل وبگاه‌های هرزه‌نگاری کودکان باشد، اما محتوای این لیست مخفی است.[نیازمند منبع]در بسیاری از کشورها مانند ایالات متحده آمریکا، اگر چه قوانینی در ممنوعیت پخش موارد دربردارنده هرزه نگاری کودک تصویب نموده‌اند اما استفاده از نرم‌افزارهای فیلترینگ را اجباری نکرده‌اند. نرم‌افزارهای تجاری یا رایگان بسیاری تحت عنوان نرم‌افزار کنترل محتوا در دسترس هستند که کاربران از طریق آنها می‌توانند وبگاه‌های مستهجن را در رایانه شخصی یا شبکه محلی مسدود نمود تا از دسترسی کودکان به مواد هرزه نگاری یا خشونت نگاری جلو گیری نمود.

اینترنت از آغاز پیدایش همواره وسیله مناسبی برای فعالیتهای تفریحی بوده‌است. بسیاری از انجمن‌های اینترنتی بخشهایی برای بازی و ویدئوهای خنده دار و کارتونهای کوتاه در قالب انیمیشن‌های فلش (Flash) دارند. بیش از ۶ میلیون نفر در اینترنت از وب نوشت‌ها و تخته‌های پیام برای برقراری ارتباط استفاده می‌کنند. صنایع هرزه نگاری و قمار از اینترنت سود می‌جویند تا وبگاه‌هایی بسازند که منبع کلان تبلیغات برای سایر وبگاه‌ها می‌باشند.[نیازمند منبع] اگرچه بسیاری از دولتها برای محدود سازی استفاده این دو صنعت از اینترنت تلاش کرده‌اند اما در جلوگیری از گسترش محبوبیت آنها چندان موفق نبوده‌اند.[نیازمند منبع]

یکی از فعالیتهای تفریحی اصلی در اینترنت، بازیهای چند نفره است. این شکل تفریح اجتماعاتی را بوجود می‌آورد که در آن افراد از هر سن و نژادی از دنیای بازی‌های چندنفرهٔ رایانه‌ای لذت می‌برند. اگرچه بازیهای برخط از سال ۱۹۷۰ وجود داشته‌اند، [نیازمند منبع] اما گونه مدرن این بازیها با خدمات اشتراکی مانند گیم‌اسپای و MPlayer آغاز شد. غیر مشترکین محدود به بازیهای خاص یا زمان بازی خاص بودند. بسیاری از مردم از اینترنت برای دسترسی و بارگیری(download) موسیقی و فیلم و سایر آثار استفاده می‌کنند. این خدمات به هر دو صورت رایگان و پولی، با استفاده از سرورهای مرکزی یا فناوریهای نظیر-به-نظیر توزیع شده ارائه می‌شوند. برخی از این منابع توجه بیشتری نسبت به سایرین در زمینه حقوق مؤلفین اصلی نشان دادهاند.

بسیاری از مردم از اینترنت برای دسترسی به اخبار، پیش بینی آب وهوا، گزارشهای ورزشی و جستجوی مطالب دربارهٔ علاقه‌مندیهای خود استفاده می‌کنند. آنها از گپ برخط، پیام رسان فوری و پست الکترونیک برای در تماس بودن با دوستان خود در سراسر دنیا و به شیوه‌ای شبیه به دوست مکاتبه‌ای که در قدیم رواج داشت، استفاده می‌کنند. اینترنت شاهد شمار رو به افزایش میزکارهای وب که در آن کاربران به فایلها و تنظیمات خود دسترسی پیدا می‌کنند، بوده‌است. «کم‌کاری سایبری» (Cyberslacking) محل اتلاف جدی منابع سازمانهاست. کارمندان انگلیسی به‌طور میانگین ۵۷٪ از وقت خود را به وب گردی در حین کار می‌پردازند.[۲۱]

ارتباط اینترنتی ظاهراً مجال و امکان بیشتری به سوءِ تعبیر، ابهام و اشتباه و سوءِ استفاده می‌دهد تا شکل‌های سنتی تر ارتباطات:
این مسئله در بطن ماهیت ارتباط انسانی نهفته‌است. ما تصور می‌کنیم که ارتباط انسانی محصول ذهن است، اما پیکرها هستند که این کار را انجام می‌دهند: چهره‌ها تکان می‌خورند، صداها به ارتعاش در می‌آیند، پیکرها می‌جنبند، دست‌ها ادا و اشاره می‌کنند… در اینترنت ذهن حضور دارد اما بدن غایب است. گیرندگان پیام‌ها هیچ سرنخی برای درک و شناخت شخصیت و خلق و خوی فرستنده ندارند، و فقط می‌توانند حدس بزنند که چرا این پیام فرستاده شده، معنای آن چیست و چه پاسخی باید به آن داد. اعتماد عملاً از صحنه خارج می‌شود. این کار مالامال از بیم و خطر است. (Locke 2000)[۲۲]

تأثیرات ذهنی[ویرایش]

بر روی آثار اینترنت بر مغز انسان مطالعات زیادی انجام شده‌است. نیکلاس کار(به انگلیسی: Nicholas Carr) ادعا می‌کند که اینترنت تفکر عمیق را که عامل خلاقیت واقعی است کاهش می‌دهد. او همچنین می‌گوید که پیوندهای فرامتن و تحریک بیش از حد، به این معنی است که مغز باید بیشتر توجهش را بر روی تصمیمات کوتاه متمرکز کند. او همچنین بیان می‌کند که اینترنت مغز را غرق در اندیشه می‌کند که باعث آسیب رسیدن به حافظه بلند مدت می‌گردد. شمار فراوان محرک‌ها در اینترنت منجر به بار شناختی(Cognitive Load) سنگینی برای مغز می‌شود که یادآوری هرچیزی را مشکل می‌سازد.[۲۳][۲۴]

استیون پینکر (به انگلیسی: Steven Pinker)، روانشناس، نظری مخالف دارد. او به این نکته اشاره می‌کند که افراد بر روی آنچه انجام می‌دهند کنترل دارند و بنابراین این پژوهش و استدلال هرگز طبیعت انسان را در نظر نداشته‌است. او می‌گوید «تجربه ظرفیتهای پردازش اطلاعات مغز را عوض نمی‌کند» و ادعا می‌کند که اینترنت باعث باهوشتر شدن انسانها شده‌است.[۲۵]

نکات حقوقی و اخلاقی[ویرایش]

هم اکنون نگرانی عمومی دربارهٔ مطالب موجود در اینترنت وجود دارد. بعضی از جدال آمیزترین آنها تخلف در حق نشر، جعل هویت و مکالمه تنفر آمیز هستند که وجود دارند و قانونی کردن آنها مشکل است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. ابوالقاسم رجبی. «زیرساخت‌های فناوری اطلاعات و ارتباطات (شبکه ملی اطلاعات) در تحویل توانمند محتوا در ایران و کشورهای نمونه». 
  2. «تولد اینترنت». رادیو فردا. بازبینی‌شده در ۹ آبان ۱۳۹۶. 
  3. احسان شاه قاسمی (1393) تاریخ شبکه. شفقنا رسانه. http://media.shafaqna.com/top-news/item/18079-تاریخ-شبکه/-یادداشتی-از-احسان-شاه-قاسمی.html
  4. "ARPA/DARPA". Defense Advanced Research Projects Agency. Retrieved 2007-05-21. [پیوند مرده]
  5. "DARPA: History". Defense Advanced Research Projects Agency. Retrieved 2009-12-07. 
  6. Baran, Paul (1964). On Distributed Communications. Retrieved 2010-07-05. 
  7. "Internet History". Living Internet site. Retrieved 2010-03-10. 
  8. Coffman, K. G; Odlyzko, A. M. (1998-10-02). "The size and growth rate of the Internet" (PDF). AT&T Labs. Retrieved 2007-05-21. 
  9. Comer, Douglas (2006). The Internet book. Prentice Hall. p. 64. ISBN 0-13-233553-0. 
  10. "World Internet Users and Population Stats". Internet World Stats. Miniwatts Marketing Group. 2009-06-30. Retrieved 2009-11-06. 
  11. "IETF Home Page". Ietf.org. Retrieved 2009-06-20. 
  12. Huston, Geoff. "IPv4 Address Report, daily generated". Retrieved 2009-05-20. 
  13. "Notice of Internet Protocol version 4 (IPv4) Address Depletion" (PDF). Retrieved 2009-08-07. 
  14. Walter Willinger, Ramesh Govindan, Sugih Jamin, Vern Paxson, and Scott Shenker (2002). Scaling phenomena in the Internet, in Proceedings of the National Academy of Sciences, 99, suppl. 1, 2573–2580
  15. "Internet Makeover? Some argue it's time". The Seattle Times, April 16, 2007.
  16. "YouTube Fact Sheet". YouTube, LLC. Retrieved 2009-01-20. 
  17. آمار جهانی اینترنت، به روز رسانی شده در ۳۱ دسامبر ۲۰۰۹. Retrieved 17 July 2010.
  18. تازه‌های آماری کاربرد اینترنت در دنیا و آمار جمعیتی به روز رسانی شده در۳۱ دسامبر ۲۰۰۹. Retrieved 17 July 2010.
  19. "Toronto Hydro to Install Wireless Network in Downtown Toronto". Bloomberg.com. Retrieved 19-Mar-2006.
  20. "Finland censors anti-censorship site". The Register. 2008-02-18. Retrieved 2008-02-19. 
  21. "Scotsman.com News - Net abuse hits small city firms". News.scotsman.com. Retrieved 2009-08-07. 
  22. گیدنز، آنتونی. جامعه‌شناسی. ترجمه حسن چاوشیان. تهران: نشر نی، 1386. صفحه 148. شابک: ‎۹۶۴-۳۱۲-۹۱۴-۴
  23. "نویسنده نیکلاس کار: وب تمرکز را در هم می‌شکندو مغز را از نو سیم کشی می‌کند.". Wired.com. 2010-05-24. Retrieved 2010-07-04.  Text " Magazine " ignored (help)
  24. "آثار اینترنت: Fast forward". The Economist. 2010-06-24. Retrieved 2010-07-04. 
  25. "Mind Over Mass Media". The New York Times. 2010-06-10. Retrieved 2010-07-04. 

پیوند به بیرون[ویرایش]

در پروژه‌های خواهر می‌توانید در مورد اینترنت اطلاعات بیشتری بیابید.


Search Wiktionary در میان واژه‌ها از ویکی‌واژه
Search Wikibooks در میان کتاب‌ها از ویکی‌کتاب
Search Wikiquote در میان گفتاوردها از ویکی‌گفتاورد
Search Wikisource در میان متون از ویکی‌نبشته
Search Commons در میان تصویرها و رسانه‌ها از ویکی‌انبار
Search Wikinews در میان خبرها از ویکی‌خبر


Internet users per 100 population members and GDP per capita for selected countries.

The Internet is the global system of interconnected computer networks that use the Internet protocol suite (TCP/IP) to link devices worldwide. It is a network of networks that consists of private, public, academic, business, and government networks of local to global scope, linked by a broad array of electronic, wireless, and optical networking technologies. The Internet carries a vast range of information resources and services, such as the inter-linked hypertext documents and applications of the World Wide Web (WWW), electronic mail, telephony, and file sharing.

The origins of the Internet date back to research commissioned by the United States Federal Government in the 1960s to build robust, fault-tolerant communication via computer networks.[1] The linking of commercial networks and enterprises in the early 1990s marked the beginning of the transition to the modern Internet,[2] and generated rapid growth as institutional, personal, and mobile computers were connected to the network. By the late 2000s, its services and technologies had been incorporated into virtually every aspect of everyday life.

Most traditional communications media, including telephony, radio, television, paper mail and newspapers are being reshaped, redefined, or even bypassed by the Internet, giving birth to new services such as email, Internet telephony, Internet television, online music, digital newspapers, and video streaming websites. Newspaper, book, and other print publishing are adapting to website technology, or are reshaped into blogging, web feeds and online news aggregators. The Internet has enabled and accelerated new forms of personal interactions through instant messaging, Internet forums, and social networking. Online shopping has grown exponentially both for major retailers and small businesses and entrepreneurs, as it enables firms to extend their "brick and mortar" presence to serve a larger market or even sell goods and services entirely online. Business-to-business and financial services on the Internet affect supply chains across entire industries.

The Internet has no centralized governance in either technological implementation or policies for access and usage; each constituent network sets its own policies.[3] Only the overreaching definitions of the two principal name spaces in the Internet, the Internet Protocol address (IP address) space and the Domain Name System (DNS), are directed by a maintainer organization, the Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN). The technical underpinning and standardization of the core protocols is an activity of the Internet Engineering Task Force (IETF), a non-profit organization of loosely affiliated international participants that anyone may associate with by contributing technical expertise.[4]

Terminology

The Internet Messenger by Buky Schwartz, located in Holon, Israel

When the term Internet is used to refer to the specific global system of interconnected Internet Protocol (IP) networks, the word is a proper noun[5] that should be written with an initial capital letter. In common use and the media, it is often erroneously not capitalized, viz. the internet. Some guides specify that the word should be capitalized when used as a noun, but not capitalized when used as an adjective.[6] The Internet is also often referred to as the Net, as a short form of network. Historically, as early as 1849, the word internetted was used uncapitalized as an adjective, meaning interconnected or interwoven.[7] The designers of early computer networks used internet both as a noun and as a verb in shorthand form of internetwork or internetworking, meaning interconnecting computer networks.[8]

The terms Internet and World Wide Web are often used interchangeably in everyday speech; it is common to speak of "going on the Internet" when using a web browser to view web pages. However, the World Wide Web or the Web is only one of a large number of Internet services. The Web is a collection of interconnected documents (web pages) and other web resources, linked by hyperlinks and URLs.[9] As another point of comparison, Hypertext Transfer Protocol, or HTTP, is the language used on the Web for information transfer, yet it is just one of many languages or protocols that can be used for communication on the Internet.[10] The term Interweb is a portmanteau of Internet and World Wide Web typically used sarcastically to parody a technically unsavvy user.

History

Research into packet switching by Paul Baran and Donald Davies emerged in the early to mid-1960s,[11] and packet switched networks such as the NPL network,[12] ARPANET, Tymnet, the Merit Network,[13] Telenet, and CYCLADES,[14][15] were developed in the late 1960s and 1970s using a variety of protocols.[16] The ARPANET project led to the development of protocols for internetworking, by which multiple separate networks could be joined into a single network of networks.[17] ARPANET development began with two network nodes which were interconnected between the Network Measurement Center at the University of California, Los Angeles (UCLA) Henry Samueli School of Engineering and Applied Science directed by Leonard Kleinrock, and the NLS system at SRI International (SRI) by Douglas Engelbart in Menlo Park, California, on 29 October 1969.[18] The third site was the Culler-Fried Interactive Mathematics Center at the University of California, Santa Barbara, followed by the University of Utah Graphics Department. In an early sign of future growth, fifteen sites were connected to the young ARPANET by the end of 1971.[19][20] These early years were documented in the 1972 film Computer Networks: The Heralds of Resource Sharing.

Early international collaborations on the ARPANET were rare. European developers were concerned with developing the X.25 networks.[21] Notable exceptions were the Norwegian Seismic Array (NORSAR) in June 1973, followed in 1973 by Sweden with satellite links to the Tanum Earth Station and Peter T. Kirstein's research group in the United Kingdom, initially at the Institute of Computer Science, University of London and later at University College London.[22][23][24] In December 1974, RFC 675 (Specification of Internet Transmission Control Program), by Vinton Cerf, Yogen Dalal, and Carl Sunshine, used the term internet as a shorthand for internetworking and later RFCs repeated this use.[25] Access to the ARPANET was expanded in 1981 when the National Science Foundation (NSF) funded the Computer Science Network (CSNET). In 1982, the Internet Protocol Suite (TCP/IP) was standardized, which permitted worldwide proliferation of interconnected networks.

T3 NSFNET Backbone, c. 1992.

TCP/IP network access expanded again in 1986 when the National Science Foundation Network (NSFNet) provided access to supercomputer sites in the United States for researchers, first at speeds of 56 kbit/s and later at 1.5 Mbit/s and 45 Mbit/s.[26] Commercial Internet service providers (ISPs) emerged in the late 1980s and early 1990s. The ARPANET was decommissioned in 1990. By 1995, the Internet was fully commercialized in the U.S. when the NSFNet was decommissioned, removing the last restrictions on use of the Internet to carry commercial traffic.[27] The Internet rapidly expanded in Europe and Australia in the mid to late 1980s[28][29] and to Asia in the late 1980s and early 1990s.[30] The beginning of dedicated transatlantic communication between the NSFNET and networks in Europe was established with a low-speed satellite relay between Princeton University and Stockholm, Sweden in December 1988.[31] Although other network protocols such as UUCP had global reach well before this time, this marked the beginning of the Internet as an intercontinental network.

Public commercial use of the Internet began in mid-1989 with the connection of MCI Mail and Compuserve's email capabilities to the 500,000 users of the Internet.[32] Just months later on 1 January 1990, PSInet launched an alternate Internet backbone for commercial use; one of the networks that would grow into the commercial Internet we know today. In March 1990, the first high-speed T1 (1.5 Mbit/s) link between the NSFNET and Europe was installed between Cornell University and CERN, allowing much more robust communications than were capable with satellites.[33] Six months later Tim Berners-Lee would begin writing WorldWideWeb, the first web browser after two years of lobbying CERN management. By Christmas 1990, Berners-Lee had built all the tools necessary for a working Web: the HyperText Transfer Protocol (HTTP) 0.9,[34] the HyperText Markup Language (HTML), the first Web browser (which was also a HTML editor and could access Usenet newsgroups and FTP files), the first HTTP server software (later known as CERN httpd), the first web server,[35] and the first Web pages that described the project itself. In 1991 the Commercial Internet eXchange was founded, allowing PSInet to communicate with the other commercial networks CERFnet and Alternet. Since 1995 the Internet has tremendously impacted culture and commerce, including the rise of near instant communication by email, instant messaging, telephony (Voice over Internet Protocol or VoIP), two-way interactive video calls, and the World Wide Web[36] with its discussion forums, blogs, social networking, and online shopping sites. Increasing amounts of data are transmitted at higher and higher speeds over fiber optic networks operating at 1-Gbit/s, 10-Gbit/s, or more.

Worldwide Internet users
  2005 2010 2016a
World population[37] 6.5 billion 6.9 billion 7.3 billion
Users worldwide 16% 30% 47%
Users in the developing world 8% 21% 40%
Users in the developed world 51% 67% 81%
a Estimate.
Source: International Telecommunications Union.[38]

The Internet continues to grow, driven by ever greater amounts of online information and knowledge, commerce, entertainment and social networking.[39] During the late 1990s, it was estimated that traffic on the public Internet grew by 100 percent per year, while the mean annual growth in the number of Internet users was thought to be between 20% and 50%.[40] This growth is often attributed to the lack of central administration, which allows organic growth of the network, as well as the non-proprietary nature of the Internet protocols, which encourages vendor interoperability and prevents any one company from exerting too much control over the network.[41] As of 31 March 2011, the estimated total number of Internet users was 2.095 billion (30.2% of world population).[42] It is estimated that in 1993 the Internet carried only 1% of the information flowing through two-way telecommunication, by 2000 this figure had grown to 51%, and by 2007 more than 97% of all telecommunicated information was carried over the Internet.[43]

Governance

ICANN headquarters in the Playa Vista neighborhood of Los Angeles, California, United States.

The Internet is a global network that comprises many voluntarily interconnected autonomous networks. It operates without a central governing body. The technical underpinning and standardization of the core protocols (IPv4 and IPv6) is an activity of the Internet Engineering Task Force (IETF), a non-profit organization of loosely affiliated international participants that anyone may associate with by contributing technical expertise. To maintain interoperability, the principal name spaces of the Internet are administered by the Internet Corporation for Assigned Names and Numbers (ICANN). ICANN is governed by an international board of directors drawn from across the Internet technical, business, academic, and other non-commercial communities. ICANN coordinates the assignment of unique identifiers for use on the Internet, including domain names, Internet Protocol (IP) addresses, application port numbers in the transport protocols, and many other parameters. Globally unified name spaces are essential for maintaining the global reach of the Internet. This role of ICANN distinguishes it as perhaps the only central coordinating body for the global Internet.[44]

Regional Internet Registries (RIRs) allocate IP addresses:

The National Telecommunications and Information Administration, an agency of the United States Department of Commerce, had final approval over changes to the DNS root zone until the IANA stewardship transition on 1 October 2016.[45][46][47][48] The Internet Society (ISOC) was founded in 1992 with a mission to "assure the open development, evolution and use of the Internet for the benefit of all people throughout the world".[49] Its members include individuals (anyone may join) as well as corporations, organizations, governments, and universities. Among other activities ISOC provides an administrative home for a number of less formally organized groups that are involved in developing and managing the Internet, including: the Internet Engineering Task Force (IETF), Internet Architecture Board (IAB), Internet Engineering Steering Group (IESG), Internet Research Task Force (IRTF), and Internet Research Steering Group (IRSG). On 16 November 2005, the United Nations-sponsored World Summit on the Information Society in Tunis established the Internet Governance Forum (IGF) to discuss Internet-related issues.

Infrastructure

2007 map showing submarine fiberoptic telecommunication cables around the world.

The communications infrastructure of the Internet consists of its hardware components and a system of software layers that control various aspects of the architecture.

Routing and service tiers

Packet routing across the Internet involves several tiers of Internet service providers.

Internet service providers establish the worldwide connectivity between individual networks at various levels of scope. End-users who only access the Internet when needed to perform a function or obtain information, represent the bottom of the routing hierarchy. At the top of the routing hierarchy are the tier 1 networks, large telecommunication companies that exchange traffic directly with each other via peering agreements. Tier 2 and lower level networks buy Internet transit from other providers to reach at least some parties on the global Internet, though they may also engage in peering. An ISP may use a single upstream provider for connectivity, or implement multihoming to achieve redundancy and load balancing. Internet exchange points are major traffic exchanges with physical connections to multiple ISPs. Large organizations, such as academic institutions, large enterprises, and governments, may perform the same function as ISPs, engaging in peering and purchasing transit on behalf of their internal networks. Research networks tend to interconnect with large subnetworks such as GEANT, GLORIAD, Internet2, and the UK's national research and education network, JANET. Both the Internet IP routing structure and hypertext links of the World Wide Web are examples of scale-free networks.[50] Computers and routers use routing tables in their operating system to direct IP packets to the next-hop router or destination. Routing tables are maintained by manual configuration or automatically by routing protocols. End-nodes typically use a default route that points toward an ISP providing transit, while ISP routers use the Border Gateway Protocol to establish the most efficient routing across the complex connections of the global Internet.

Access

Common methods of Internet access by users include dial-up with a computer modem via telephone circuits, broadband over coaxial cable, fiber optics or copper wires, Wi-Fi, satellite and cellular telephone technology (3G, 4G). The Internet may often be accessed from computers in libraries and Internet cafes. Internet access points exist in many public places such as airport halls and coffee shops. Various terms are used, such as public Internet kiosk, public access terminal, and Web payphone. Many hotels also have public terminals, though these are usually fee-based. These terminals are widely accessed for various usages, such as ticket booking, bank deposit, or online payment. Wi-Fi provides wireless access to the Internet via local computer networks. Hotspots providing such access include Wi-Fi cafes, where users need to bring their own wireless devices such as a laptop or PDA. These services may be free to all, free to customers only, or fee-based.

Grassroots efforts have led to wireless community networks. Commercial Wi-Fi services covering large city areas are in place in New York, London, Vienna, Toronto, San Francisco, Philadelphia, Chicago and Pittsburgh. The Internet can then be accessed from such places as a park bench.[51] Apart from Wi-Fi, there have been experiments with proprietary mobile wireless networks like Ricochet, various high-speed data services over cellular phone networks, and fixed wireless services. High-end mobile phones such as smartphones in general come with Internet access through the phone network. Web browsers such as Opera are available on these advanced handsets, which can also run a wide variety of other Internet software. More mobile phones have Internet access than PCs, though this is not as widely used.[52] An Internet access provider and protocol matrix differentiates the methods used to get online.

Protocols

While the hardware components in the Internet infrastructure can often be used to support other software systems, it is the design and the standardization process of the software that characterizes the Internet and provides the foundation for its scalability and success. The responsibility for the architectural design of the Internet software systems has been assumed by the Internet Engineering Task Force (IETF).[53] The IETF conducts standard-setting work groups, open to any individual, about the various aspects of Internet architecture. Resulting contributions and standards are published as Request for Comments (RFC) documents on the IETF web site. The principal methods of networking that enable the Internet are contained in specially designated RFCs that constitute the Internet Standards. Other less rigorous documents are simply informative, experimental, or historical, or document the best current practices (BCP) when implementing Internet technologies.

The Internet standards describe a framework known as the Internet protocol suite. This is a model architecture that divides methods into a layered system of protocols, originally documented in RFC 1122 and RFC 1123. The layers correspond to the environment or scope in which their services operate. At the top is the application layer, space for the application-specific networking methods used in software applications. For example, a web browser program uses the client-server application model and a specific protocol of interaction between servers and clients, while many file-sharing systems use a peer-to-peer paradigm. Below this top layer, the transport layer connects applications on different hosts with a logical channel through the network with appropriate data exchange methods.

Underlying these layers are the networking technologies that interconnect networks at their borders and exchange traffic across them. The Internet layer enables computers to identify and locate each other via Internet Protocol (IP) addresses, and routes their traffic via intermediate (transit) networks. Last, at the bottom of the architecture is the link layer, which provides logical connectivity between hosts on the same network link, such as a local area network (LAN) or a dial-up connection. The model, also known as TCP/IP, is designed to be independent of the underlying hardware used for the physical connections, which the model does not concern itself with in any detail. Other models have been developed, such as the OSI model, that attempt to be comprehensive in every aspect of communications. While many similarities exist between the models, they are not compatible in the details of description or implementation. Yet, TCP/IP protocols are usually included in the discussion of OSI networking.

As user data is processed through the protocol stack, each abstraction layer adds encapsulation information at the sending host. Data is transmitted over the wire at the link level between hosts and routers. Encapsulation is removed by the receiving host. Intermediate relays update link encapsulation at each hop, and inspect the IP layer for routing purposes.

The most prominent component of the Internet model is the Internet Protocol (IP), which provides addressing systems, including IP addresses, for computers on the network. IP enables internetworking and, in essence, establishes the Internet itself. Internet Protocol Version 4 (IPv4) is the initial version used on the first generation of the Internet and is still in dominant use. It was designed to address up to ~4.3 billion (109) hosts. However, the explosive growth of the Internet has led to IPv4 address exhaustion, which entered its final stage in 2011,[54] when the global address allocation pool was exhausted. A new protocol version, IPv6, was developed in the mid-1990s, which provides vastly larger addressing capabilities and more efficient routing of Internet traffic. IPv6 is currently in growing deployment around the world, since Internet address registries (RIRs) began to urge all resource managers to plan rapid adoption and conversion.[55]

IPv6 is not directly interoperable by design with IPv4. In essence, it establishes a parallel version of the Internet not directly accessible with IPv4 software. Thus, translation facilities must exist for internetworking or nodes must have duplicate networking software for both networks. Essentially all modern computer operating systems support both versions of the Internet Protocol. Network infrastructure, however, has been lagging in this development. Aside from the complex array of physical connections that make up its infrastructure, the Internet is facilitated by bi- or multi-lateral commercial contracts, e.g., peering agreements, and by technical specifications or protocols that describe the exchange of data over the network. Indeed, the Internet is defined by its interconnections and routing policies.

Services

The Internet carries many network services, most prominently mobile apps such as social media apps, the World Wide Web, electronic mail, multiplayer online games, Internet telephony, and file sharing services.

World Wide Web

This NeXT Computer was used by Tim Berners-Lee at CERN and became the world's first Web server.

Many people use the terms Internet and World Wide Web, or just the Web, interchangeably, but the two terms are not synonymous. The World Wide Web is the primary application program that billions of people use on the Internet, and it has changed their lives immeasurably.[56][57] However, the Internet provides many other services. The Web is a global set of documents, images and other resources, logically interrelated by hyperlinks and referenced with Uniform Resource Identifiers (URIs). URIs symbolically identify services, servers, and other databases, and the documents and resources that they can provide. Hypertext Transfer Protocol (HTTP) is the main access protocol of the World Wide Web. Web services also use HTTP to allow software systems to communicate in order to share and exchange business logic and data.

World Wide Web browser software, such as Microsoft's Internet Explorer/Edge, Mozilla Firefox, Opera, Apple's Safari, and Google Chrome, lets users navigate from one web page to another via hyperlinks embedded in the documents. These documents may also contain any combination of computer data, including graphics, sounds, text, video, multimedia and interactive content that runs while the user is interacting with the page. Client-side software can include animations, games, office applications and scientific demonstrations. Through keyword-driven Internet research using search engines like Yahoo!, Bing and Google, users worldwide have easy, instant access to a vast and diverse amount of online information. Compared to printed media, books, encyclopedias and traditional libraries, the World Wide Web has enabled the decentralization of information on a large scale.

The Web has also enabled individuals and organizations to publish ideas and information to a potentially large audience online at greatly reduced expense and time delay. Publishing a web page, a blog, or building a website involves little initial cost and many cost-free services are available. However, publishing and maintaining large, professional web sites with attractive, diverse and up-to-date information is still a difficult and expensive proposition. Many individuals and some companies and groups use web logs or blogs, which are largely used as easily updatable online diaries. Some commercial organizations encourage staff to communicate advice in their areas of specialization in the hope that visitors will be impressed by the expert knowledge and free information, and be attracted to the corporation as a result.

Advertising on popular web pages can be lucrative, and e-commerce, which is the sale of products and services directly via the Web, continues to grow. Online advertising is a form of marketing and advertising which uses the Internet to deliver promotional marketing messages to consumers. It includes email marketing, search engine marketing (SEM), social media marketing, many types of display advertising (including web banner advertising), and mobile advertising. In 2011, Internet advertising revenues in the United States surpassed those of cable television and nearly exceeded those of broadcast television.[58]:19 Many common online advertising practices are controversial and increasingly subject to regulation.

When the Web developed in the 1990s, a typical web page was stored in completed form on a web server, formatted in HTML, complete for transmission to a web browser in response to a request. Over time, the process of creating and serving web pages has become dynamic, creating a flexible design, layout, and content. Websites are often created using content management software with, initially, very little content. Contributors to these systems, who may be paid staff, members of an organization or the public, fill underlying databases with content using editing pages designed for that purpose while casual visitors view and read this content in HTML form. There may or may not be editorial, approval and security systems built into the process of taking newly entered content and making it available to the target visitors.

Communication

Email is an important communications service available on the Internet. The concept of sending electronic text messages between parties in a way analogous to mailing letters or memos predates the creation of the Internet. Pictures, documents, and other files are sent as email attachments. Emails can be cc-ed to multiple email addresses.

Internet telephony is another common communications service made possible by the creation of the Internet. VoIP stands for Voice-over-Internet Protocol, referring to the protocol that underlies all Internet communication. The idea began in the early 1990s with walkie-talkie-like voice applications for personal computers. In recent years many VoIP systems have become as easy to use and as convenient as a normal telephone. The benefit is that, as the Internet carries the voice traffic, VoIP can be free or cost much less than a traditional telephone call, especially over long distances and especially for those with always-on Internet connections such as cable or ADSL. VoIP is maturing into a competitive alternative to traditional telephone service. Interoperability between different providers has improved and the ability to call or receive a call from a traditional telephone is available. Simple, inexpensive VoIP network adapters are available that eliminate the need for a personal computer.

Voice quality can still vary from call to call, but is often equal to and can even exceed that of traditional calls. Remaining problems for VoIP include emergency telephone number dialing and reliability. Currently, a few VoIP providers provide an emergency service, but it is not universally available. Older traditional phones with no "extra features" may be line-powered only and operate during a power failure; VoIP can never do so without a backup power source for the phone equipment and the Internet access devices. VoIP has also become increasingly popular for gaming applications, as a form of communication between players. Popular VoIP clients for gaming include Ventrilo and Teamspeak. Modern video game consoles also offer VoIP chat features.

Data transfer

File sharing is an example of transferring large amounts of data across the Internet. A computer file can be emailed to customers, colleagues and friends as an attachment. It can be uploaded to a website or File Transfer Protocol (FTP) server for easy download by others. It can be put into a "shared location" or onto a file server for instant use by colleagues. The load of bulk downloads to many users can be eased by the use of "mirror" servers or peer-to-peer networks. In any of these cases, access to the file may be controlled by user authentication, the transit of the file over the Internet may be obscured by encryption, and money may change hands for access to the file. The price can be paid by the remote charging of funds from, for example, a credit card whose details are also passed – usually fully encrypted – across the Internet. The origin and authenticity of the file received may be checked by digital signatures or by MD5 or other message digests. These simple features of the Internet, over a worldwide basis, are changing the production, sale, and distribution of anything that can be reduced to a computer file for transmission. This includes all manner of print publications, software products, news, music, film, video, photography, graphics and the other arts. This in turn has caused seismic shifts in each of the existing industries that previously controlled the production and distribution of these products.

Streaming media is the real-time delivery of digital media for the immediate consumption or enjoyment by end users. Many radio and television broadcasters provide Internet feeds of their live audio and video productions. They may also allow time-shift viewing or listening such as Preview, Classic Clips and Listen Again features. These providers have been joined by a range of pure Internet "broadcasters" who never had on-air licenses. This means that an Internet-connected device, such as a computer or something more specific, can be used to access on-line media in much the same way as was previously possible only with a television or radio receiver. The range of available types of content is much wider, from specialized technical webcasts to on-demand popular multimedia services. Podcasting is a variation on this theme, where – usually audio – material is downloaded and played back on a computer or shifted to a portable media player to be listened to on the move. These techniques using simple equipment allow anybody, with little censorship or licensing control, to broadcast audio-visual material worldwide.

Digital media streaming increases the demand for network bandwidth. For example, standard image quality needs 1 Mbit/s link speed for SD 480p, HD 720p quality requires 2.5 Mbit/s, and the top-of-the-line HDX quality needs 4.5 Mbit/s for 1080p.[59]

Webcams are a low-cost extension of this phenomenon. While some webcams can give full-frame-rate video, the picture either is usually small or updates slowly. Internet users can watch animals around an African waterhole, ships in the Panama Canal, traffic at a local roundabout or monitor their own premises, live and in real time. Video chat rooms and video conferencing are also popular with many uses being found for personal webcams, with and without two-way sound. YouTube was founded on 15 February 2005 and is now the leading website for free streaming video with a vast number of users. It uses a flash-based web player to stream and show video files. Registered users may upload an unlimited amount of video and build their own personal profile. YouTube claims that its users watch hundreds of millions, and upload hundreds of thousands of videos daily. Currently, YouTube also uses an HTML5 player.[60]

Social impact

The Internet has enabled new forms of social interaction, activities, and social associations. This phenomenon has given rise to the scholarly study of the sociology of the Internet.

Users

Internet users per 100 inhabitants
Source: International Telecommunications Union.[61][62]

Internet usage has seen tremendous growth. From 2000 to 2009, the number of Internet users globally rose from 394 million to 1.858 billion.[65] By 2010, 22 percent of the world's population had access to computers with 1 billion Google searches every day, 300 million Internet users reading blogs, and 2 billion videos viewed daily on YouTube.[66] In 2014 the world's Internet users surpassed 3 billion or 43.6 percent of world population, but two-thirds of the users came from richest countries, with 78.0 percent of Europe countries population using the Internet, followed by 57.4 percent of the Americas.[67]

The prevalent language for communication on the Internet has been English. This may be a result of the origin of the Internet, as well as the language's role as a lingua franca. Early computer systems were limited to the characters in the American Standard Code for Information Interchange (ASCII), a subset of the Latin alphabet.

After English (27%), the most requested languages on the World Wide Web are Chinese (25%), Spanish (8%), Japanese (5%), Portuguese and German (4% each), Arabic, French and Russian (3% each), and Korean (2%).[63] By region, 42% of the world's Internet users are based in Asia, 24% in Europe, 14% in North America, 10% in Latin America and the Caribbean taken together, 6% in Africa, 3% in the Middle East and 1% in Australia/Oceania.[68] The Internet's technologies have developed enough in recent years, especially in the use of Unicode, that good facilities are available for development and communication in the world's widely used languages. However, some glitches such as mojibake (incorrect display of some languages' characters) still remain.

In an American study in 2005, the percentage of men using the Internet was very slightly ahead of the percentage of women, although this difference reversed in those under 30. Men logged on more often, spent more time online, and were more likely to be broadband users, whereas women tended to make more use of opportunities to communicate (such as email). Men were more likely to use the Internet to pay bills, participate in auctions, and for recreation such as downloading music and videos. Men and women were equally likely to use the Internet for shopping and banking.[69] More recent studies indicate that in 2008, women significantly outnumbered men on most social networking sites, such as Facebook and Myspace, although the ratios varied with age.[70] In addition, women watched more streaming content, whereas men downloaded more.[71] In terms of blogs, men were more likely to blog in the first place; among those who blog, men were more likely to have a professional blog, whereas women were more likely to have a personal blog.[72]

According to forecasts by Euromonitor International, 44% of the world's population will be users of the Internet by 2020.[73] Splitting by country, in 2012 Iceland, Norway, Sweden, the Netherlands, and Denmark had the highest Internet penetration by the number of users, with 93% or more of the population with access.[74]

Several neologisms exist that refer to Internet users: Netizen (as in as in "citizen of the net")[75] refers to those actively involved in improving online communities, the Internet in general or surrounding political affairs and rights such as free speech,[76][77] Internaut refers to operators or technically highly capable users of the Internet,[78][79] digital citizen refers to a person using the Internet in order to engage in society, politics, and government participation.[80]

Usage

The Internet allows greater flexibility in working hours and location, especially with the spread of unmetered high-speed connections. The Internet can be accessed almost anywhere by numerous means, including through mobile Internet devices. Mobile phones, datacards, handheld game consoles and cellular routers allow users to connect to the Internet wirelessly. Within the limitations imposed by small screens and other limited facilities of such pocket-sized devices, the services of the Internet, including email and the web, may be available. Service providers may restrict the services offered and mobile data charges may be significantly higher than other access methods.

Educational material at all levels from pre-school to post-doctoral is available from websites. Examples range from CBeebies, through school and high-school revision guides and virtual universities, to access to top-end scholarly literature through the likes of Google Scholar. For distance education, help with homework and other assignments, self-guided learning, whiling away spare time, or just looking up more detail on an interesting fact, it has never been easier for people to access educational information at any level from anywhere. The Internet in general and the World Wide Web in particular are important enablers of both formal and informal education. Further, the Internet allows universities, in particular, researchers from the social and behavioral sciences, to conduct research remotely via virtual laboratories, with profound changes in reach and generalizability of findings as well as in communication between scientists and in the publication of results.[81]

The low cost and nearly instantaneous sharing of ideas, knowledge, and skills have made collaborative work dramatically easier, with the help of collaborative software. Not only can a group cheaply communicate and share ideas but the wide reach of the Internet allows such groups more easily to form. An example of this is the free software movement, which has produced, among other things, Linux, Mozilla Firefox, and OpenOffice.org (later forked into LibreOffice). Internet chat, whether using an IRC chat room, an instant messaging system, or a social networking website, allows colleagues to stay in touch in a very convenient way while working at their computers during the day. Messages can be exchanged even more quickly and conveniently than via email. These systems may allow files to be exchanged, drawings and images to be shared, or voice and video contact between team members.

Content management systems allow collaborating teams to work on shared sets of documents simultaneously without accidentally destroying each other's work. Business and project teams can share calendars as well as documents and other information. Such collaboration occurs in a wide variety of areas including scientific research, software development, conference planning, political activism and creative writing. Social and political collaboration is also becoming more widespread as both Internet access and computer literacy spread.

The Internet allows computer users to remotely access other computers and information stores easily from any access point. Access may be with computer security, i.e. authentication and encryption technologies, depending on the requirements. This is encouraging new ways of working from home, collaboration and information sharing in many industries. An accountant sitting at home can audit the books of a company based in another country, on a server situated in a third country that is remotely maintained by IT specialists in a fourth. These accounts could have been created by home-working bookkeepers, in other remote locations, based on information emailed to them from offices all over the world. Some of these things were possible before the widespread use of the Internet, but the cost of private leased lines would have made many of them infeasible in practice. An office worker away from their desk, perhaps on the other side of the world on a business trip or a holiday, can access their emails, access their data using cloud computing, or open a remote desktop session into their office PC using a secure virtual private network (VPN) connection on the Internet. This can give the worker complete access to all of their normal files and data, including email and other applications, while away from the office. It has been referred to among system administrators as the Virtual Private Nightmare,[82] because it extends the secure perimeter of a corporate network into remote locations and its employees' homes.

Social networking and entertainment

Many people use the World Wide Web to access news, weather and sports reports, to plan and book vacations and to pursue their personal interests. People use chat, messaging and email to make and stay in touch with friends worldwide, sometimes in the same way as some previously had pen pals. Social networking websites such as Facebook, Twitter, and Myspace have created new ways to socialize and interact. Users of these sites are able to add a wide variety of information to pages, to pursue common interests, and to connect with others. It is also possible to find existing acquaintances, to allow communication among existing groups of people. Sites like LinkedIn foster commercial and business connections. YouTube and Flickr specialize in users' videos and photographs. While social networking sites were initially for individuals only, today they are widely used by businesses and other organizations to promote their brands, to market to their customers and to encourage posts to "go viral". "Black hat" social media techniques are also employed by some organizations, such as spam accounts and astroturfing.

A risk for both individuals and organizations writing posts (especially public posts) on social networking websites, is that especially foolish or controversial posts occasionally lead to an unexpected and possibly large-scale backlash on social media from other Internet users. This is also a risk in relation to controversial offline behavior, if it is widely made known. The nature of this backlash can range widely from counter-arguments and public mockery, through insults and hate speech, to, in extreme cases, rape and death threats. The online disinhibition effect describes the tendency of many individuals to behave more stridently or offensively online than they would in person. A significant number of feminist women have been the target of various forms of harassment in response to posts they have made on social media, and Twitter in particular has been criticised in the past for not doing enough to aid victims of online abuse.[83]

For organizations, such a backlash can cause overall brand damage, especially if reported by the media. However, this is not always the case, as any brand damage in the eyes of people with an opposing opinion to that presented by the organization could sometimes be outweighed by strengthening the brand in the eyes of others. Furthermore, if an organization or individual gives in to demands that others perceive as wrong-headed, that can then provoke a counter-backlash.

Some websites, such as Reddit, have rules forbidding the posting of personal information of individuals (also known as doxxing), due to concerns about such postings leading to mobs of large numbers of Internet users directing harassment at the specific individuals thereby identified. In particular, the Reddit rule forbidding the posting of personal information is widely understood to imply that all identifying photos and names must be censored in Facebook screenshots posted to Reddit. However, the interpretation of this rule in relation to public Twitter posts is less clear, and in any case, like-minded people online have many other ways they can use to direct each other's attention to public social media posts they disagree with.

Children also face dangers online such as cyberbullying and approaches by sexual predators, who sometimes pose as children themselves. Children may also encounter material which they may find upsetting, or material which their parents consider to be not age-appropriate. Due to naivety, they may also post personal information about themselves online, which could put them or their families at risk unless warned not to do so. Many parents choose to enable Internet filtering, and/or supervise their children's online activities, in an attempt to protect their children from inappropriate material on the Internet. The most popular social networking websites, such as Facebook and Twitter, commonly forbid users under the age of 13. However, these policies are typically trivial to circumvent by registering an account with a false birth date, and a significant number of children aged under 13 join such sites anyway. Social networking sites for younger children, which claim to provide better levels of protection for children, also exist.[84]

The Internet has been a major outlet for leisure activity since its inception, with entertaining social experiments such as MUDs and MOOs being conducted on university servers, and humor-related Usenet groups receiving much traffic.[citation needed] Many Internet forums have sections devoted to games and funny videos.[citation needed] The Internet pornography and online gambling industries have taken advantage of the World Wide Web, and often provide a significant source of advertising revenue for other websites.[85] Although many governments have attempted to restrict both industries' use of the Internet, in general, this has failed to stop their widespread popularity.[86]

Another area of leisure activity on the Internet is multiplayer gaming.[87] This form of recreation creates communities, where people of all ages and origins enjoy the fast-paced world of multiplayer games. These range from MMORPG to first-person shooters, from role-playing video games to online gambling. While online gaming has been around since the 1970s, modern modes of online gaming began with subscription services such as GameSpy and MPlayer.[88] Non-subscribers were limited to certain types of game play or certain games. Many people use the Internet to access and download music, movies and other works for their enjoyment and relaxation. Free and fee-based services exist for all of these activities, using centralized servers and distributed peer-to-peer technologies. Some of these sources exercise more care with respect to the original artists' copyrights than others.

Internet usage has been correlated to users' loneliness.[89] Lonely people tend to use the Internet as an outlet for their feelings and to share their stories with others, such as in the "I am lonely will anyone speak to me" thread.

Cybersectarianism is a new organizational form which involves: "highly dispersed small groups of practitioners that may remain largely anonymous within the larger social context and operate in relative secrecy, while still linked remotely to a larger network of believers who share a set of practices and texts, and often a common devotion to a particular leader. Overseas supporters provide funding and support; domestic practitioners distribute tracts, participate in acts of resistance, and share information on the internal situation with outsiders. Collectively, members and practitioners of such sects construct viable virtual communities of faith, exchanging personal testimonies and engaging in the collective study via email, on-line chat rooms, and web-based message boards."[90] In particular, the British government has raised concerns about the prospect of young British Muslims being indoctrinated into Islamic extremism by material on the Internet, being persuaded to join terrorist groups such as the so-called "Islamic State", and then potentially committing acts of terrorism on returning to Britain after fighting in Syria or Iraq.

Cyberslacking can become a drain on corporate resources; the average UK employee spent 57 minutes a day surfing the Web while at work, according to a 2003 study by Peninsula Business Services.[91] Internet addiction disorder is excessive computer use that interferes with daily life. Nicholas G. Carr believes that Internet use has other effects on individuals, for instance improving skills of scan-reading and interfering with the deep thinking that leads to true creativity.[92]

Electronic business

Electronic business (e-business) encompasses business processes spanning the entire value chain: purchasing, supply chain management, marketing, sales, customer service, and business relationship. E-commerce seeks to add revenue streams using the Internet to build and enhance relationships with clients and partners. According to International Data Corporation, the size of worldwide e-commerce, when global business-to-business and -consumer transactions are combined, equate to $16 trillion for 2013. A report by Oxford Economics adds those two together to estimate the total size of the digital economy at $20.4 trillion, equivalent to roughly 13.8% of global sales.[93]

While much has been written of the economic advantages of Internet-enabled commerce, there is also evidence that some aspects of the Internet such as maps and location-aware services may serve to reinforce economic inequality and the digital divide.[94] Electronic commerce may be responsible for consolidation and the decline of mom-and-pop, brick and mortar businesses resulting in increases in income inequality.[95][96][97]

Author Andrew Keen, a long-time critic of the social transformations caused by the Internet, has recently focused on the economic effects of consolidation from Internet businesses. Keen cites a 2013 Institute for Local Self-Reliance report saying brick-and-mortar retailers employ 47 people for every $10 million in sales while Amazon employs only 14. Similarly, the 700-employee room rental start-up Airbnb was valued at $10 billion in 2014, about half as much as Hilton Hotels, which employs 152,000 people. And car-sharing Internet startup Uber employs 1,000 full-time employees and is valued at $18.2 billion, about the same valuation as Avis and Hertz combined, which together employ almost 60,000 people.[98]

Telecommuting

Telecommuting is the performance within a traditional worker and employer relationship when it is facilitated by tools such as groupware, virtual private networks, conference calling, videoconferencing, and voice over IP (VOIP) so that work may be performed from any location, most conveniently the worker's home. It can be efficient and useful for companies as it allows workers to communicate over long distances, saving significant amounts of travel time and cost. As broadband Internet connections become commonplace, more workers have adequate bandwidth at home to use these tools to link their home to their corporate intranet and internal communication networks.

Collaborative publishing

Wikis have also been used in the academic community for sharing and dissemination of information across institutional and international boundaries.[99] In those settings, they have been found useful for collaboration on grant writing, strategic planning, departmental documentation, and committee work.[100] The United States Patent and Trademark Office uses a wiki to allow the public to collaborate on finding prior art relevant to examination of pending patent applications. Queens, New York has used a wiki to allow citizens to collaborate on the design and planning of a local park.[101] The English Wikipedia has the largest user base among wikis on the World Wide Web[102] and ranks in the top 10 among all Web sites in terms of traffic.[103]

Politics and political revolutions

Banner in Bangkok during the 2014 Thai coup d'état, informing the Thai public that 'like' or 'share' activities on social media could result in imprisonment (observed June 30, 2014).

The Internet has achieved new relevance as a political tool. The presidential campaign of Howard Dean in 2004 in the United States was notable for its success in soliciting donation via the Internet. Many political groups use the Internet to achieve a new method of organizing for carrying out their mission, having given rise to Internet activism, most notably practiced by rebels in the Arab Spring.[104][105] The New York Times suggested that social media websites, such as Facebook and Twitter, helped people organize the political revolutions in Egypt, by helping activists organize protests, communicate grievances, and disseminate information.[106]

The potential of the Internet as a civic tool of communicative power was explored by Simon R. B. Berdal in his 2004 thesis:

As the globally evolving Internet provides ever new access points to virtual discourse forums, it also promotes new civic relations and associations within which communicative power may flow and accumulate. Thus, traditionally … national-embedded peripheries get entangled into greater, international peripheries, with stronger combined powers... The Internet, as a consequence, changes the topology of the "centre-periphery" model, by stimulating conventional peripheries to interlink into "super-periphery" structures, which enclose and "besiege" several centres at once.[107]

Berdal, therefore, extends the Habermasian notion of the public sphere to the Internet, and underlines the inherent global and civic nature that interwoven Internet technologies provide. To limit the growing civic potential of the Internet, Berdal also notes how "self-protective measures" are put in place by those threatened by it:

If we consider China’s attempts to filter "unsuitable material" from the Internet, most of us would agree that this resembles a self-protective measure by the system against the growing civic potentials of the Internet. Nevertheless, both types represent limitations to "peripheral capacities". Thus, the Chinese government tries to prevent communicative power to build up and unleash (as the 1989 Tiananmen Square uprising suggests, the government may find it wise to install "upstream measures"). Even though limited, the Internet is proving to be an empowering tool also to the Chinese periphery: Analysts believe that Internet petitions have influenced policy implementation in favour of the public’s online-articulated will …[107]

Incidents of politically motivated Internet censorship have now been recorded in many countries, including western democracies.

Philanthropy

The spread of low-cost Internet access in developing countries has opened up new possibilities for peer-to-peer charities, which allow individuals to contribute small amounts to charitable projects for other individuals. Websites, such as DonorsChoose and GlobalGiving, allow small-scale donors to direct funds to individual projects of their choice. A popular twist on Internet-based philanthropy is the use of peer-to-peer lending for charitable purposes. Kiva pioneered this concept in 2005, offering the first web-based service to publish individual loan profiles for funding. Kiva raises funds for local intermediary microfinance organizations which post stories and updates on behalf of the borrowers. Lenders can contribute as little as $25 to loans of their choice, and receive their money back as borrowers repay. Kiva falls short of being a pure peer-to-peer charity, in that loans are disbursed before being funded by lenders and borrowers do not communicate with lenders themselves.[108][109]

However, the recent spread of low-cost Internet access in developing countries has made genuine international person-to-person philanthropy increasingly feasible. In 2009, the US-based nonprofit Zidisha tapped into this trend to offer the first person-to-person microfinance platform to link lenders and borrowers across international borders without intermediaries. Members can fund loans for as little as a dollar, which the borrowers then use to develop business activities that improve their families' incomes while repaying loans to the members with interest. Borrowers access the Internet via public cybercafes, donated laptops in village schools, and even smart phones, then create their own profile pages through which they share photos and information about themselves and their businesses. As they repay their loans, borrowers continue to share updates and dialogue with lenders via their profile pages. This direct web-based connection allows members themselves to take on many of the communication and recording tasks traditionally performed by local organizations, bypassing geographic barriers and dramatically reducing the cost of microfinance services to the entrepreneurs.[110]

Security

Internet resources, hardware, and software components are the target of criminal or malicious attempts to gain unauthorized control to cause interruptions, commit fraud, engage in blackmail or access private information.

Malware

Malicious software used and spread on the Internet includes computer viruses which copy with the help of humans, computer worms which copy themselves automatically, software for denial of service attacks, ransomware, botnets, and spyware that reports on the activity and typing of users. Usually, these activities constitute cybercrime. Defense theorists have also speculated about the possibilities of cyber warfare using similar methods on a large scale.[citation needed]

Surveillance

The vast majority of computer surveillance involves the monitoring of data and traffic on the Internet.[111] In the United States for example, under the Communications Assistance For Law Enforcement Act, all phone calls and broadband Internet traffic (emails, web traffic, instant messaging, etc.) are required to be available for unimpeded real-time monitoring by Federal law enforcement agencies.[112][113][114] Packet capture is the monitoring of data traffic on a computer network. Computers communicate over the Internet by breaking up messages (emails, images, videos, web pages, files, etc.) into small chunks called "packets", which are routed through a network of computers, until they reach their destination, where they are assembled back into a complete "message" again. Packet Capture Appliance intercepts these packets as they are traveling through the network, in order to examine their contents using other programs. A packet capture is an information gathering tool, but not an analysis tool. That is it gathers "messages" but it does not analyze them and figure out what they mean. Other programs are needed to perform traffic analysis and sift through intercepted data looking for important/useful information. Under the Communications Assistance For Law Enforcement Act all U.S. telecommunications providers are required to install packet sniffing technology to allow Federal law enforcement and intelligence agencies to intercept all of their customers' broadband Internet and voice over Internet protocol (VoIP) traffic.[115]

The large amount of data gathered from packet capturing requires surveillance software that filters and reports relevant information, such as the use of certain words or phrases, the access of certain types of web sites, or communicating via email or chat with certain parties.[116] Agencies, such as the Information Awareness Office, NSA, GCHQ and the FBI, spend billions of dollars per year to develop, purchase, implement, and operate systems for interception and analysis of data.[117] Similar systems are operated by Iranian secret police to identify and suppress dissidents. The required hardware and software was allegedly installed by German Siemens AG and Finnish Nokia.[118]

Censorship

Internet censorship and surveillance by country[119][120][121][122]
  Pervasive
  Substantial
  Selective
  Changing situation
  Little or none
  Not classified or no data

Some governments, such as those of Burma, Iran, North Korea, the Mainland China, Saudi Arabia and the United Arab Emirates restrict access to content on the Internet within their territories, especially to political and religious content, with domain name and keyword filters.[123]

In Norway, Denmark, Finland, and Sweden, major Internet service providers have voluntarily agreed to restrict access to sites listed by authorities. While this list of forbidden resources is supposed to contain only known child pornography sites, the content of the list is secret.[124] Many countries, including the United States, have enacted laws against the possession or distribution of certain material, such as child pornography, via the Internet, but do not mandate filter software. Many free or commercially available software programs, called content-control software are available to users to block offensive websites on individual computers or networks, in order to limit access by children to pornographic material or depiction of violence.

Performance

As the Internet is a heterogeneous network, the physical characteristics, including for example the data transfer rates of connections, vary widely. It exhibits emergent phenomena that depend on its large-scale organization.[citation needed]

Outages

An Internet blackout or outage can be caused by local signalling interruptions. Disruptions of submarine communications cables may cause blackouts or slowdowns to large areas, such as in the 2008 submarine cable disruption. Less-developed countries are more vulnerable due to a small number of high-capacity links. Land cables are also vulnerable, as in 2011 when a woman digging for scrap metal severed most connectivity for the nation of Armenia.[125] Internet blackouts affecting almost entire countries can be achieved by governments as a form of Internet censorship, as in the blockage of the Internet in Egypt, whereby approximately 93%[126] of networks were without access in 2011 in an attempt to stop mobilization for anti-government protests.[127]

Energy use

In 2011, researchers estimated the energy used by the Internet to be between 170 and 307 GW, less than two percent of the energy used by humanity. This estimate included the energy needed to build, operate, and periodically replace the estimated 750 million laptops, a billion smart phones and 100 million servers worldwide as well as the energy that routers, cell towers, optical switches, Wi-Fi transmitters and cloud storage devices use when transmitting Internet traffic.[128][129]

See also

References

  1. ^ "IPTO – Information Processing Techniques Office", The Living Internet, Bill Stewart (ed), January 2000.
  2. ^ "So, who really did invent the Internet?" Archived 3 September 2011 at the Wayback Machine., Ian Peter, The Internet History Project, 2004. Retrieved 27 June 2014.
  3. ^ "Who owns the Internet?" Archived 19 June 2014 at the Wayback Machine., Jonathan Strickland, How Stuff Works. Retrieved 27 June 2014.
  4. ^ "The Tao of IETF: A Novice's Guide to Internet Engineering Task Force", P. Hoffman and S. Harris, RFC 4677, September 2006.
  5. ^ The Chicago Manual of Style, 16th Edition Archived 27 May 2013 at the Wayback Machine.: "capitalize World Wide Web and Internet"
  6. ^ "7.76 Terms like 'web' and 'Internet'", Chicago Manual of Style, University of Chicago, 16th edition (registration required)
  7. ^ "Internetted". Oxford English Dictionary (3rd ed.). Oxford University Press. September 2005.  (Subscription or UK public library membership required.) nineteenth-century use as an adjective.
  8. ^ "Internetwork". Oxford English Dictionary (3rd ed.). Oxford University Press. September 2005.  (Subscription or UK public library membership required.)
  9. ^ "HTML 4.01 Specification". HTML 4.01 Specification. World Wide Web Consortium. Archived from the original on 6 October 2008. Retrieved 13 August 2008. [T]he link (or hyperlink, or Web link) [is] the basic hypertext construct. A link is a connection from one Web resource to another. Although a simple concept, the link has been one of the primary forces driving the success of the Web. 
  10. ^ "The Difference Between the Internet and the World Wide Web". Webopedia.com. QuinStreet Inc. 2010-06-24. Archived from the original on 2 May 2014. Retrieved 2014-05-01. 
  11. ^ Isaacson, Walter (2014). The Innovators: How a Group of Hackers, Geniuses, and Geeks Created the Digital Revolution. Simon & Schuster. p. 237. ISBN 9781476708690. 
  12. ^ Ward, Mark (29 October 2009). "Celebrating 40 years of the net". BBC News. 
  13. ^ A Chronicle of Merit's Early History Archived 7 February 2009 at the Wayback Machine., John Mulcahy, 1989, Merit Network, Ann Arbor, Michigan
  14. ^ "A Technical History of CYCLADES". Technical Histories of the Internet & other Network Protocols. Computer Science Department, University of Texas Austin. 11 June 2002. Archived from the original on 1 September 2013. 
  15. ^ Zimmermann, H. (August 1977). "The Cyclades Experience: Results and Impacts". Proc. IFIP'77 Congress. Toronto: 465–469. Archived from the original on 21 March 2011. 
  16. ^ Kim, Byung-Keun (2005). Internationalising the Internet the Co-evolution of Influence and Technology. Edward Elgar. pp. 51–55. ISBN 1845426754. Archived from the original on 10 March 2016. 
  17. ^ "Brief History of the Internet: The Initial Internetting Concepts" Archived 9 April 2016 at the Wayback Machine., Barry M. Leiner, et al., Internet Society, Retrieved 27 June 2014.
  18. ^ "Roads and Crossroads of Internet History" Archived 27 January 2016 at the Wayback Machine. by Gregory Gromov. 1995
  19. ^ Hafner, Katie (1998). Where Wizards Stay Up Late: The Origins Of The Internet. Simon & Schuster. ISBN 0-684-83267-4. 
  20. ^ Hauben, Ronda (2001). "From the ARPANET to the Internet". Archived from the original on 21 July 2009. Retrieved 28 May 2009. 
  21. ^ "Events in British Telecomms History". Events in British TelecommsHistory. Archived from the original on 5 April 2003. Retrieved 25 November 2005. 
  22. ^ "NORSAR and the Internet". NORSAR. Archived from the original on 17 December 2012. 
  23. ^ "#3 1982: the ARPANET community grows" in 40 maps that explain the internet Archived 6 March 2017 at the Wayback Machine., Timothy B. Lee, Vox Conversations, 2 June 2014. Retrieved 27 June 2014.
  24. ^ Kirstein, Peter T. "Early experiences with the ARPANET and Internet in the UK". Department of Computer Science, Systems and Networks Research Group, University College London. Retrieved 13 April 2016 ; Cade Metz (25 December 2012). "How the Queen of England Beat Everyone to the Internet". Wired Magazine. Archived from the original on 19 July 2014. Retrieved 27 June 2014. 
  25. ^ Leiner, Barry M.; Cerf, Vinton G.; Clark, David D.; Kahn, Robert E.; Kleinrock, Leonard; Lynch, Daniel C.; Postel, Jon; Roberts, Larry G.; Wolff, Stephen (2003). "A Brief History of Internet": 1011. arXiv:cs/9901011Freely accessible. Bibcode:1999cs........1011L. Archived from the original on 4 June 2007. Retrieved 28 May 2009. 
  26. ^ NSFNET: A Partnership for High-Speed Networking, Final Report 1987–1995, Karen D. Frazer, Merit Network, Inc., 1995
  27. ^ Harris, Susan R.; Gerich, Elise (April 1996). "Retiring the NSFNET Backbone Service: Chronicling the End of an Era". ConneXions. 10 (4). Archived from the original on 17 August 2013. 
  28. ^ Ben Segal (1995). "A Short History of Internet Protocols at CERN". 
  29. ^ Réseaux IP Européens (RIPE)
  30. ^ "Internet History in Asia". 16th APAN Meetings/Advanced Network Conference in Busan. Archived from the original on 1 February 2006. Retrieved 25 December 2005. 
  31. ^ The History of NORDUnet Archived 4 March 2016 at the Wayback Machine.
  32. ^ Inc, InfoWorld Media Group (25 September 1989). "InfoWorld". InfoWorld Media Group, Inc. Archived from the original on 29 January 2017 – via Google Books. 
  33. ^ Ftp.cuhk.edu.hk
  34. ^ Berners-Lee, Tim. "The Original HTTP as defined in 1991". W3C.org. Archived from the original on 5 June 1997. 
  35. ^ http://info.cern.ch Archived 18 January 2010 at WebCite
  36. ^ How the web went world wide Archived 21 November 2011 at the Wayback Machine., Mark Ward, Technology Correspondent, BBC News. Retrieved 24 January 2011
  37. ^ "Total Midyear Population for the World: 1950-2050"". International Programs Center for Demographic and Economic Studies, U.S. Census Bureau. Retrieved 2014-05-24. 
  38. ^ "ICT Facts and Figures 2005, 2010, 2014". Telecommunication Development Bureau, International Telecommunication Union (ITU). Retrieved 2015-05-24. 
  39. ^ "Brazil, Russia, India and China to Lead Internet Growth Through 2011". Clickz.com. Archived from the original on 4 October 2008. Retrieved 28 May 2009. 
  40. ^ Coffman, K. G; Odlyzko, A. M. (2 October 1998). "The size and growth rate of the Internet" (PDF). AT&T Labs. Archived (PDF) from the original on 14 June 2007. Retrieved 21 May 2007. 
  41. ^ Comer, Douglas (2006). The Internet book. Prentice Hall. p. 64. ISBN 0-13-233553-0. 
  42. ^ "World Internet Users and Population Stats". Internet World Stats. Miniwatts Marketing Group. 22 June 2011. Archived from the original on 23 June 2011. Retrieved 23 June 2011. 
  43. ^ Hilbert, Martin; López, Priscila (April 2011). "The World's Technological Capacity to Store, Communicate, and Compute Information" (PDF). Science. 332 (6025): 60–65. Bibcode:2011Sci...332...60H. doi:10.1126/science.1200970. PMID 21310967. Archived (PDF) from the original on 31 May 2011. 
  44. ^ Klein, Hans. (2004). "ICANN and Non-Territorial Sovereignty: Government Without the Nation State." Archived 24 May 2013 at the Wayback Machine. Internet and Public Policy Project. Georgia Institute of Technology.
  45. ^ Packard, Ashley (2010). Digital Media Law. Wiley-Blackwell. p. 65. ISBN 978-1-4051-8169-3. 
  46. ^ "Bush administration annexes internet" Archived 19 September 2011 at the Wayback Machine., Kieren McCarthy, The Register, 1 July 2005
  47. ^ Mueller, Milton L. (2010). Networks and States: The Global Politics of Internet Governance. MIT Press. p. 61. ISBN 978-0-262-01459-5. 
  48. ^ "ICG Applauds Transfer of IANA Stewardship". IANA Stewardship Transition Coordination Group (ICG). Retrieved 8 June 2017. 
  49. ^ "Internet Society (ISOC) All About The Internet: History of the Internet". ISOC. Archived from the original on 27 November 2011. Retrieved 2013-12-19. 
  50. ^ A. L. Barab´asi, R. Albert; Barabási, Albert-László (2002). "Statistical mechanics of complex networks". Rev. Mod. Phys. 74: 47–94. arXiv:cond-mat/0106096Freely accessible. Bibcode:2002RvMP...74...47A. doi:10.1103/RevModPhys.74.47. Archived from the original on 2012-07-14. 
  51. ^ Pasternak, Sean B. (7 March 2006). "Toronto Hydro to Install Wireless Network in Downtown Toronto". Bloomberg. Archived from the original on 10 April 2006. Retrieved 8 August 2011. 
  52. ^ "By 2013, mobile phones will overtake PCs as the most common Web access device worldwide", according to a forecast in "Gartner Highlights Key Predictions for IT Organizations and Users in 2010 and Beyond" Archived 15 October 2011 at the Wayback Machine., Gartner, Inc., 13 January 2010
  53. ^ "IETF Home Page". Ietf.org. Archived from the original on 18 June 2009. Retrieved 20 June 2009. 
  54. ^ Huston, Geoff. "IPv4 Address Report, daily generated". Archived from the original on 1 April 2009. Retrieved 20 May 2009. 
  55. ^ "Notice of Internet Protocol version 4 (IPv4) Address Depletion" (PDF). Archived (PDF) from the original on 7 January 2010. Retrieved 7 August 2009. 
  56. ^ "World Wide Web Timeline". Pews Research Center. 11 March 2014. Archived from the original on 29 July 2015. Retrieved 1 August 2015. 
  57. ^ "Website Analytics Tool". Archived from the original on 2 July 2015. Retrieved 1 August 2015. 
  58. ^ "IAB internet advertising revenue report: 2012 full year results" (PDF). PricewaterhouseCoopers, Internet Advertising Bureau. April 2013. Retrieved 12 June 2013. 
  59. ^ Morrison, Geoff (18 November 2010). "What to know before buying a 'connected' TV – Technology & science – Tech and gadgets – Tech Holiday Guide". MSNBC. Archived from the original on 28 June 2011. Retrieved 8 August 2011. 
  60. ^ "YouTube Fact Sheet". YouTube, LLC. Archived from the original on 4 July 2010. Retrieved 20 January 2009. 
  61. ^ "Individuals using the Internet 2005 to 2014" Archived 28 May 2015 at the Wayback Machine., Key ICT indicators for developed and developing countries and the world (totals and penetration rates), International Telecommunication Union (ITU). Retrieved 25 May 2015.
  62. ^ "Internet users per 100 inhabitants 1997 to 2007" Archived 17 May 2015 at the Wayback Machine., ICT Data and Statistics (IDS), International Telecommunication Union (ITU). Retrieved 25 May 2015.
  63. ^ a b "Number of Internet Users by Language" Archived 26 April 2012 at the Wayback Machine., Internet World Stats, Miniwatts Marketing Group, 31 May 2011. Retrieved 22 April 2012
  64. ^ "Usage of content languages for websites". W3Techs.com. Retrieved 26 April 2013. 
  65. ^ Internet users graphs, Market Information and Statistics, International Telecommunications Union
  66. ^ "Google Earth demonstrates how technology benefits RI`s civil society, govt". Antara News. 2011-05-26. Archived from the original on 29 October 2012. Retrieved 2012-11-19. 
  67. ^ Steve Dent. "There are now 3 billion internet users, mostly in rich countries". Archived from the original on 28 November 2014. Retrieved 25 November 2014. 
  68. ^ World Internet Usage Statistics News and Population Stats Archived 19 March 2017 at the Wayback Machine. updated for 30 June 2010. Retrieved 20 February 2011.
  69. ^ How men and women use the Internet Pew Research Center 28 December 2005
  70. ^ "Rapleaf Study on Social Network Users". Archived from the original on 20 March 2009. 
  71. ^ "Women Ahead Of Men In Online Tv, Dvr, Games, And Social Media". Entrepreneur.com. 1 May 2008. Archived from the original on 16 September 2008. Retrieved 8 August 2011. 
  72. ^ "Technorati's State of the Blogosphere". Technorati. Archived from the original on 2 October 2009. Retrieved 8 August 2011. 
  73. ^ "Special Report: The Telecom Consumer in 2020" Archived 29 July 2015 at the Wayback Machine., Pavel Marceux, Euromonitor International, 27 August 2013. Retrieved 7 June 2015.
  74. ^ "Percentage of Individuals using the Internet 2000–2012" Archived 9 February 2014 at the Wayback Machine., International Telecommunications Union (Geneva), June 2013, retrieved 22 June 2013
  75. ^ Seese, Michael. Scrappy Information Security. p. 130. ISBN 978-1-60005-132-6. Archived from the original on 5 September 2017. Retrieved 5 June 2015. 
  76. ^ netizen Archived 21 April 2012 at the Wayback Machine., Dictionary.com
  77. ^ The Net and Netizens by Michael Hauben Archived 4 June 2011 at the Wayback Machine., Columbia University.
  78. ^ A Brief History of the Internet Archived 4 June 2007 at the Wayback Machine. from the Internet Society
  79. ^ "Oxford Dictionaries – internaut". oxforddictionaries.com. Archived from the original on 13 June 2015. Retrieved 6 June 2015. 
  80. ^ Mossberger, Karen. "Digital Citizenship – The Internet, Society and Participation" By Karen Mossberger, Caroline J. Tolbert, and Ramona S. McNeal. 23 November 2011. ISBN 978-0-8194-5606-9
  81. ^ Reips, U.-D. (2008). How Internet-mediated research changes science. In A. Barak (Ed.), Psychological aspects of cyberspace: Theory, research, applications Archived 9 August 2014 at the Wayback Machine. (pp. 268–294). Cambridge: Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-69464-3. Retrieved 22 July 2014.
  82. ^ "The Virtual Private Nightmare: VPN". Librenix. 4 August 2004. Archived from the original on 15 May 2011. Retrieved 21 July 2010. 
  83. ^ Moore, Keith (27 July 2013). "Twitter 'report abuse' button calls after rape threats". BBC News. Archived from the original on 4 September 2014. Retrieved 7 December 2014. 
  84. ^ Kessler, Sarah (11 October 2010). "5 Fun and Safe Social Networks for Children". Mashable. Archived from the original on 20 December 2014. Retrieved 7 December 2014. 
  85. ^ "Internet Pornography Statistics" Archived 13 October 2011 at the Wayback Machine., Jerry Ropelato, Top Ten Reviews, 2006
  86. ^ "Do It Yourself! Amateur Porn Stars Make Bank" Archived 30 December 2011 at the Wayback Machine., Russell Goldman, ABC News, 22 January 2008
  87. ^ "Top Online Game Trends of the Decade" Archived 29 September 2011 at the Wayback Machine., Dave Spohn, About.com, 15 December 2009
  88. ^ "Internet Game Timeline: 1963 – 2004" Archived 25 April 2006 at the Wayback Machine., Dave Spohn, About.com, 2 June 2011
  89. ^ Carole Hughes; Boston College. "The Relationship Between Internet Use and Loneliness Among College Students". Boston College. Archived from the original on 7 November 2015. Retrieved 11 August 2011. 
  90. ^ Patricia M. Thornton, "The New Cybersects: Resistance and Repression in the Reform era. " In Elizabeth Perry and Mark Selden, eds., Chinese Society: Change, Conflict and Resistance (second edition) (London and New York: Routledge, 2003), pp. 149–50.
  91. ^ "Net abuse hits small city firms". The Scotsman. Edinburgh. 11 September 2003. Archived from the original on 20 October 2012. Retrieved 7 August 2009. 
  92. ^ Carr, Nicholas G. (7 June 2010). The Shallows: What the Internet Is Doing to Our Brains. W. W. Norton. p. 276. ISBN 978-0-393-07222-8. 
  93. ^ "The New Digital Economy: How it will transform business" Archived 6 July 2014 at the Wayback Machine., Oxford Economics, 2 July 2011
  94. ^ Badger, Emily (6 February 2013). "How the Internet Reinforces Inequality in the Real World". The Atlantic. Archived from the original on 11 February 2013. Retrieved 2013-02-13. 
  95. ^ "E-commerce will make the shopping mall a retail wasteland" Archived 19 February 2013 at the Wayback Machine. ZDNet, 17 January 2013
  96. ^ "‘Free Shipping Day’ Promotion Spurs Late-Season Online Spending Surge, Improving Season-to-Date Growth Rate to 16 Percent vs. Year Ago" Archived 28 January 2013 at the Wayback Machine. Comscore, 23 December 2012
  97. ^ "The Death of the American Shopping Mall" Archived 15 February 2013 at the Wayback Machine. The Atlantic — Cities, 26 December 2012
  98. ^ Harris, Michael (2 January 2015). "Book review: 'The Internet Is Not the Answer' by Andrew Keen". Washington Post. Archived from the original on 20 January 2015. Retrieved 25 January 2015. 
  99. ^ MM Wanderley; D Birnbaum; J Malloch (2006). New Interfaces For Musical Expression. IRCAM – Centre Pompidou. p. 180. ISBN 2-84426-314-3. 
  100. ^ Nancy T. Lombardo (June 2008). "Putting Wikis to Work in Libraries". Medical Reference Services Quarterly. 27 (2): 129–145. doi:10.1080/02763860802114223. Archived from the original on 29 November 2012. 
  101. ^ Noveck, Beth Simone (March 2007). "Wikipedia and the Future of Legal Education". Journal of Legal Education. 57 (1). Archived from the original on 3 July 2014. (subscription required)
  102. ^ "WikiStats by S23". S23Wiki. 3 April 2008. Archived from the original on 25 August 2014. Retrieved 7 April 2007. 
  103. ^ "Alexa Web Search – Top 500". Alexa Internet. Archived from the original on 2 March 2015. Retrieved 2 March 2015. 
  104. ^ "The Arab Uprising's Cascading Effects". Miller-mccune.com. 23 February 2011. Archived from the original on 27 February 2011. Retrieved 27 February 2011. 
  105. ^ The Role of the Internet in Democratic Transition: Case Study of the Arab Spring Archived 5 July 2012 at the Wayback Machine., Davit Chokoshvili, Master's Thesis, June 2011
  106. ^ Kirkpatrick, David D. (9 February 2011). "Wired and Shrewd, Young Egyptians Guide Revolt". The New York Times. Archived from the original on 29 January 2017. 
  107. ^ a b Berdal, S.R.B. (2004). "Public deliberation on the Web: A Habermasian inquiry into online discourse" (PDF). Oslo: University of Oslo. Archived from the original (PDF) on 2013-09-02. 
  108. ^ Kiva Is Not Quite What It Seems Archived 10 February 2010 at the Wayback Machine., by David Roodman, Center for Global Development, 2 October 2009, as accessed 2 & 16 January 2010
  109. ^ Strom, Stephanie (9 November 2009). "Confusion on Where Money Lent via Kiva Goes". The New York Times. p. 6. Archived from the original on 29 January 2017. 
  110. ^ ""Zidisha Set to "Expand" in Peer-to-Peer Microfinance"". Microfinance Focus. 7 February 2010. Archived from the original on 28 February 2010. 
  111. ^ Diffie, Whitfield; Susan Landau (August 2008). "Internet Eavesdropping: A Brave New World of Wiretapping". Scientific American. Retrieved 2009-03-13. 
  112. ^ "CALEA Archive – Electronic Frontier Foundation". Electronic Frontier Foundation (website). Archived from the original on 2008-10-25. Retrieved 2009-03-14. 
  113. ^ "CALEA: The Perils of Wiretapping the Internet". Electronic Frontier Foundation (website). Archived from the original on 16 March 2009. Retrieved 2009-03-14. 
  114. ^ "CALEA: Frequently Asked Questions". Electronic Frontier Foundation (website). Archived from the original on 1 May 2009. Retrieved 2009-03-14. 
  115. ^ "American Council on Education vs. FCC, Decision, United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit" (PDF). 9 June 2006. Archived from the original (PDF) on 7 September 2012. Retrieved 8 September 2013. 
  116. ^ Hill, Michael (11 October 2004). "Government funds chat room surveillance research". USA Today. Associated Press. Archived from the original on 11 May 2010. Retrieved 19 March 2009. 
  117. ^ McCullagh, Declan (30 January 2007). "FBI turns to broad new wiretap method". ZDNet News. Archived from the original on 7 April 2010. Retrieved 2009-03-13. 
  118. ^ "First round in Internet war goes to Iranian intelligence", Debkafile, 28 June 2009. (subscription required) Archived 21 December 2013 at the Wayback Machine.
  119. ^ OpenNet Initiative "Summarized global Internet filtering data spreadsheet" Archived 10 January 2012 at the Wayback Machine., 8 November 2011 and "Country Profiles" Archived 26 August 2011 at the Wayback Machine., the OpenNet Initiative is a collaborative partnership of the Citizen Lab at the Munk School of Global Affairs, University of Toronto; the Berkman Center for Internet & Society at Harvard University; and the SecDev Group, Ottawa
  120. ^ Due to legal concerns the OpenNet Initiative does not check for filtering of child pornography and because their classifications focus on technical filtering, they do not include other types of censorship.
  121. ^ "Internet Enemies", Enemies of the Internet 2014: Entities at the heart of censorship and surveillance, Reporters Without Borders (Paris), 11 March 2014. Retrieved 24 June 2014.
  122. ^ Internet Enemies, Reporters Without Borders (Paris), 12 March 2012
  123. ^ Access Controlled: The Shaping of Power, Rights, and Rule in Cyberspace Archived 4 June 2011 at the Wayback Machine., Ronald J. Deibert, John G. Palfrey, Rafal Rohozinski, and Jonathan Zittrain (eds), MIT Press, April 2010, ISBN 0-262-51435-4, ISBN 978-0-262-51435-4
  124. ^ "Finland censors anti-censorship site". The Register. 18 February 2008. Archived from the original on 20 February 2008. Retrieved 19 February 2008. 
  125. ^ "Georgian woman cuts off web access to whole of Armenia". The Guardian. 6 April 2011. Archived from the original on 25 August 2013. Retrieved 11 April 2012. 
  126. ^ Cowie, James. "Egypt Leaves the Internet". Renesys. Archived from the original on 28 January 2011. Retrieved 28 January 2011. 
  127. ^ "Egypt severs internet connection amid growing unrest". BBC News. 28 January 2011. Archived from the original on 23 January 2012. 
  128. ^ "Internet responsible for 2 per cent of global energy usage" Archived 1 October 2014 at the Wayback Machine., Jim Giles, New Scientist (Reed Business Information Ltd.), 26 October 2011.
  129. ^ "The Energy and Emergy of the Internet" Archived 10 August 2014 at the Wayback Machine., Barath Raghavan (ICSI) and Justin Ma (UC Berkeley), in Proceedings of the 10th ACM Workshop on Hot Topics in Networks, 14–15 November 2011, Cambridge, MA, USA. ACM SIGCOMM. ISBN 978-1-4503-1059-8/11/11.

Further reading

External links