اینترفرون بتا ۱بی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

زیفرون (ZIFERON) نام تجاری اینترفرون بتا ۱بی است که تولید آن در سال ۱۳۸۹ توسط شرکت ایرانی زیست دارو دانش و در مرکز رشد واحدهای فناوری فرآورده‌های دارویی دانشگاه علوم پزشکی تهران به بهره برداری رسید. فرم‌های دارویی دیگر مولکول اینترفرون بتا ۱بی با نام‌های تجاری بتاسرون، بتافرون و اکستاویا می‌باشند. [۱]. [۲]

فرم این دارو[ویرایش]

اینترفرون بتا یک بی، Interferon beta-۱b

ساختمان و خصوصیات مولکولی زیفرون (اینترفرون بتا یک بی، Interferon beta-۱b)[ویرایش]

زیفرون از جمله پلی پپتیدهای دارویی نوترکیبی است که برای مصارف درمانی در مقیاس بالا تولید می‌شود. این پروتئین سبب کاهش تعداد حملات در بیمارانی می‌شود که مبتلا به ام اس عود کننده هستند. اینترفرون بتای طبیعی دارای ۳ آمینواسید سیستئین در نقاط ۱۷، ۳۱ و ۱۴۱ از توالی ۱۶۵ اسیدآمینه خود است. سیستئین ۳۱ و۱۴۱ برای فعالیت بیولوژیکی اینترفرون بتا لازم است. به همین منظور در توالی اینترفرون بتای نوترکیب، سرین به جای سیستئین ۱۷ جایگزین شده‌است.

زیفرون (ZIFERON)

شکل دارویی[ویرایش]

پودر لیوفیلیزه تزریقی

دسته درمانی[ویرایش]

عامل ایمنولوژیکی

دسته دارویی[ویرایش]

اینترفرون، گروه بتا

مورد مصرف[ویرایش]

کاهش تعداد حملات عودکننده در بیماری ام اس

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

  1. «ایران داروی ویژه‌ام. اس تولید کرد». بی بی سی. ۲۴ شهریور ۱۳۸۹.
  2. «رونمایی از داروی ضد ام اس زیفرون در ایران». پایگاه اطلاع رسانی دولت. ۲۴ شهریور ۱۳۸۹.