پرش به محتوا

ایمونوسیتوشیمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

ایمونوسیتوشیمی (به انگلیسی Immunocytochemistry) یا ICC یک تکنیک متداول آزمایشگاهی است که به منظور مکان‌یابی یک پروتئین یا آنتی‌ژن خاص در سلول‌ها انجام می‌شود. این مکان‌یابی از طریق اتصال آن پروتئین به آنتی‌بادی اولیه ویژه خود صورت می‌گیرد.

آنتی‌بادی اولیه به آنتی‌بادی ثانویه‌ای که با فلوئوروفور کانجوگه شده است، متصل می‌شود. به این ترتیب امکان مشاهده پروتئین در زیر میکروسکوپ فلوئورسنت فراهم می‌شود. ICC به پژوهشگران این امکان را می‌دهند تا بیان یا عدم بیان آنتی‌ژن مورد نظر را در سلول‌های نمونه بررسی کنند. در مواردی که سیگنال‌های immunopositive ایجاد می‌شود، حتی این امکان وجود دارد که تعیین کنیم کدام یک از زیربخش‌های سلول در حال بیان آنتی‌ژن مورد نظر است.

ایمونوسیتوشیمی در مقابل ایمونوهیستوشیمی

[ویرایش | اشتراک‌گذاری]

ایمونوسیتوشیمی و ایمونوهیستوشیمی از نظر آماده‌سازی نمونه با یکدیگر متفاوت هستند. در ایمونوسیتوشیمی نمونه، می‌تواند سلول‌هایی باشد که در محیط کشت رشد پیدا کرده‌اند، معلق‌اند یا از یک اسمیر برداشت شده‌اند. برعکس، در ایمونوهیستوشیمی، نمونه‌ها بخش‌هایی از بافت زیستی هستند که در آن سلول‌ها توسط دیگر سلول‌ها و بافت‌هایی که در حالت طبیعی در اطراف وجود دارند، قرار گرفته‌اند.

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Immunocytochemistry». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ مرداد ۱۴۰۵.