ایل پیران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به ناوبری پرش به جستجو

ایل پیران یکی از ایل‌های کرد ایران در استان آذربایجان غربی است که محل قشلاق آنها شهرستان پیرانشهر، جنوب غرب نقده و در اربیل سکونت دارد و محل ییلاق آنها نوار مرزی ایران و عراق است.[۱] ایل پیران یکی از ایل‌های کوچ نشین مکری در استان آذربایجان غربی است. بخشی از ایل پیران در کردستان عراق و بخشی در کردستان ترکیه در شهر پیران ساکن است.

تاریخچه[ویرایش]

ایل پیران پیشینه کهنی دارد. بخشی از ایل پیران در جریان انتقال کردها از مناطق غرب ایران و نواحی مرزی عراق برای پاسداری از مرزهای خراسان در دورهٔ صفویه در مقابل حملات ازبکان و مغولان، به خراسان کوچانده شده‌اند. طایفه پیرانلو از کردهای خراسان در روستاهای پیران و پیرانلو و در نواحی خراسان ساکن است. تعداد دیگری از این طایفه در جربان کوچ عشایر و طوایف توسط شاه اسماعیل صفوی، در شهرهای سرپل ذهاب در روستای پیران استان کرمانشاه، بخش زرین آباد دهلران، شهرستان آبدانان در استان ایلام و شهر عماره در جنوب عراق سکونت داده شدند.

بخشی از ایل پیران که در آغاز قرن ۱۴ش در کردستان عراق زندگی می‌کردند، به ایران آمدند و بخشی از آنها در جلگه لاهیجان ساکن شدند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. "KURDISH TRIBES". Encyclopaedia Iranica (in انگلیسی). Pirān (on the Iraqi border, southwest of Naqada).....Arbil: Āko, Dizāʾi, Surči, Gerdi, Herki, Bārzān (q.v.), Buli, Širvān wa Barādust (q.v.), Zārāri, Ḵilāni, Bervāri Bālā, Bervāri Žiri, Ḵošnāv, Pirān. 
  2. کریمی، بهمن، راه‌های باستانی و پایتختهای قدیمی غرب ایران، تهران، ۱۳۲۹ش