ایل پیران

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایل پیران یکی از ایل‌های کرد ایران در استان آذربایجان غربی است که محل قشلاق آنها شهرستان پیرانشهر، جنوب غرب نقده و در اربیل سکونت دارد و محل ییلاق آنها نوار مرزی ایران و عراق است.[۱] ایل پیران یکی از ایل‌های کوچ نشین مکری در استان آذربایجان غربی است. بخشی از ایل پیران در کردستان عراق و بخشی در کردستان ترکیه در شهر پیران ساکن است.

تاریخچه[ویرایش]

ایل پیران پیشینه کهنی دارد. بخشی از ایل پیران در جریان انتقال کردها از مناطق غرب ایران و نواحی مرزی عراق برای پاسداری از مرزهای خراسان در دورهٔ صفویه در مقابل حملات ازبکان و مغولان، به خراسان کوچانده شده‌اند. طایفه پیرانلو از کردهای خراسان در روستاهای پیران و پیرانلو و در نواحی خراسان ساکن است. تعداد دیگری از این طایفه در جربان کوچ عشایر و طوایف توسط شاه اسماعیل صفوی، در شهرهای سرپل ذهاب در روستای پیران استان کرمانشاه، بخش زرین آباد دهلران، شهرستان آبدانان در استان ایلام و شهر عماره در جنوب عراق سکونت داده شدند.

بخشی از ایل پیران که در آغاز قرن ۱۴ش در کردستان عراق زندگی می‌کردند، به ایران آمدند و بخشی از آنها در جلگه لاهیجان ساکن شدند.[۲]

پانویس[ویرایش]

  1. "KURDISH TRIBES". Encyclopaedia Iranica (in English). Pirān (on the Iraqi border, southwest of Naqada).....Arbil: Āko, Dizāʾi, Surči, Gerdi, Herki, Bārzān (q.v.), Buli, Širvān wa Barādust (q.v.), Zārāri, Ḵilāni, Bervāri Bālā, Bervāri Žiri, Ḵošnāv, Pirān. 
  2. کریمی، بهمن، راه‌های باستانی و پایتختهای قدیمی غرب ایران، تهران، ۱۳۲۹ش