ایل جمهور

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ایل جمور)
پرش به: ناوبری، جستجو

ایل جمهور از طوایف کرد استانهای کرمانشاه و همدان می‌باشد.[۱][۲][۳][۴] (ایلات جمور یا جمیر یا جمهور) اغلب چادرنشینان ایل جمیر در فصل تابستان به همدان و کرمانشاه و کردستان می‌روند و گذرگاه اصلی آنها استان کرمانشاه می‌باشد.

جمورها، از طوایف باجلانی محسوب می‌شوند. باجِلان، یک گروه ایلی-عشایری از کردها است که در سرزمین ایران و عراق پراکنده‌اند.[۵]

ایل جموریاجمیرازعشایرکوچ روباجلانی چمچمال عراق بوده که به ایران کوج کرده اندکه درشهرکرمانشاه وهمدان وایلام به عنوان عشایربرون مرزی شناخته شده ان ایل جمور (جمیر) شامل چندطایفه (خیل) میباشدازطایفه‌های اصلی عبدلی ویسی گومه‌ای میشودنام بردجدهرکدام ازطوایف سرشاخه ان طایفه است عبدالقادرشاخه اصلی عبدلی سیداحمدشاخه اصلی ویسی وگوماریرشاخه گومه‌ای. هرکدام ازسرشاخه هابه شاخه فرعی تقسیم شده ۱عبدلی. برازی مرادی ۲. ویسی. روشنی روشنزاده ۳. گومه. کومه‌ای وکوماری اذرسینا یکی دیگرازطوایف ایل جمورطایفه شاه ویسی است به معنی شاه داماد ویسی‌ها که خودشامل زیرشاخه‌های است ازجمله چراغی کرمی پرویزی کتیرایی غیاسی وطوایفی دیگر ازلحازاماری بیشتری نفرات عبدلی شاه ویسی گومه‌ای ودراخرویسی. علت کم بودن نفرات ویسی اعدام دسته جمعی توسط روسها بوده ازرییس العشایران ایل جمور ۱. موسی خان ۲محمدرضاخان۳ اعظیم۴مشهدی علی جان ۵. حاجی نعمت واکنون گل میرزا می‌شود نام برد. ایل جمورازمیان ایلات ساکن کرمانشاه ازهمه کوچک تراست و اغلب به شهرنشینی رواورده‌اند.

  • طوایف ایل جمور:

۱- طایفه‌های جمور (جمیر) که از شاخه‌های اصلی می‌باشند: جمور، شاه ویسی، براز، گومه، عبدلی، جعفری، کرمی، چراغی. ۲-طوایف فرعی ایل جمور: ویسی، براری، رضاپور، رضاپورجمور و …

این ایل در استانداری استان همدان بنام ایل محمدرضا نیز ثبت و در ارتفاعات کوه آلموبلاغ یا آلمابلاغ که از یکسو مشرف به جاده همدان -سنندج و روستای همه کسی و از یکسو مشرف به شهرستان اسدآباد می‌باشد دارای مرتع ثبت شده بنام ((مراتع جموری))در ادارات منابع طبیعی و جهادکشاورزی استان همدان می‌باشد.

منابع[ویرایش]

  1. [۱]
  2. ایل جمهور در پایگاه اطلاع‌رسانی عشایر کرمانشاه
  3. سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده ۱۳۷۷: نتایج تفصیلی کل کشور، تهران ۱۳۷۸ ش، ص ۱۵
  4. مردوخ، محمد. تاریخ کرد و کردستان مردوخ. سنندج، ۱۳۵۱. ۷۸–۸۶. 
  5. مردوخ، محمد. تاریخ کرد و کردستان مردوخ. سنندج، ۱۳۵۱. ۷۸–۸۶. 
  • تُرکاشْوَند در دائرةالمعارف بزرگ اسلامی
  • سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده ۱۳۷۷: نتایج تفصیلی کل کشور، تهران ۱۳۷۸ ش
  • محمد مردوخ، تاریخ مردوخ: تاریخ کرد و کردستان، سنندج ۱۳۵۱ ش، ص ۷۸، ۸۶