ایل بارزانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

ایل بارزانی ایلی است کرد، برآمده از شهر بارزان در ناحیه قدیمی حکاری - بادینان در شمال عراق، ایشان در اصل از پیروان طریقت نقشبندیه بوده‌اند اما امروزه کمتر آگاهی ای از این امر در میانشان است.[۱] این ایل چهار تیره دارد: بَروژی، مَزوری، شیروانی و دوله مَری.[۲]

شیخ ادهم بارزانی پسرعموی مسعود بارزانی می‌گوید: عشیره‌ای به نام بارزان وجود ندارد و هرکسی که فکر می‌کند بارزان عشیره است، اشتباه می‌کند. ادهم بارزانی در صفحه شخصی فیسبوک خود تصریح کرد: بارزان روستایی است که در دامنه جبال شیرین در میان عشیرهٔ به‌روژ واقع شده است. وی گفت: هفت عشیره به‌روژ، مزوری، نزاری، شیروانی، دوله‌مه‌ری، گه‌ردی، هه‌رکی بنه‌جی با تبعیت از تفکرات و رسوماتی که از روستای بارزان نشأت می‌گیرد، رسم و رسوم و تعصبات عشایری خود را به کناری گذاشته و همگی تحت لوای «ملت بارزانی» گرد هم آمده‌اند.

وی در توضیح عبارت «ملت بارزان» می‌نویسد: در زبان عربی ملت به مجموعه افرادی گفته می‌شود که با عقاید و تفکرات مشترکی گردهم می‌آیند و قومیت و رنگ و نژاد در آن شرط نیست. به گفته وی به کار بردن عبارت «ملت بارزان» صحیح است نه «عشیره بارزان».

تاریخچه[ویرایش]

درباره ایشان اطلاعات کتبی و مستند مهم در دست نیست، آنچه هست بیشتر شفاهی است و سینه به سینه نقل شده و مخلوط به افسانه و حماسه است.

شرف خان بدلیسی در ۱۰۰۵ هجری از باریزان به عنوان قریه‌ای در تملک امرای بهدینان نام برده است. در اوایل قرن سیزدهم این قریه به اقامت گاه مشایخ طریقه نقشبندیه تبدیل شد. همین طریقه از مهمترین علل تشکل کردان بارزانی است. مروج طریقه در میان طوایف کرد مولانا خالد نقشبندی شهرزوری و خلفای وی بودند، شیخ تاج الدین بارزانی، شیخ بارزان که از پیروان وی بود، در میان طوایف کرد پیروانی یافت. همین سبب افزایش جمعیت طایفه بارزانی و قریه بارزان شد. این طایفه که در اوایل سده سیزدهم تنها از ۷۵۰ خانوار تشکیل می‌شد در چهل سال بعد شمارش به ۱،۸۰۰ خانوار یعنی حدود ۹،۰۰۰ نفر رسید.[۳]

شیخ رشید لولان ،رهبر برادوستها و عده ای دیگر،شیخ احمد بارزانی را به دلیل تغییر دین از اسلام به یهودیت ،بدعت گذار نامیدند.[۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]

پانویس[ویرایش]