ایستگاه راه‌آهن مشهد

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ایستگاه راه آهن مشهد)
پرش به: ناوبری، جستجو
ساختمان ایستگاه راه آهن مشهد

ایستگاه راه آهن مشهد، یکی از بیست شاهکار معماری بعد از جنگ جهانی دوم در آسیا است. ساختمان ایستگاه توسط معمار ایرانی حیدر غیایی طراحی شده است و ساخت آن در ۲۵ شهریور ۱۳۳۴ و در ۴ آبان ۱۳۴۵ به بهره برداری رسیده است. [۱] ساختار مستطیلی پلان ، نمای كلاسیك با ستونهای منظم و سقف منحنی ، مجموعه زیبایی را پدید آورده كه فضایی مطلوب برای انبساط خاطر هر مسافر مضطرب است . حجم یادمانی بیرون ، در درون ، سالنی با شكوه می‌سازد كه با اجزایی متناسب همه در خدمت مضمونی كاربردی سفر قرار می‌گیرند. توالی ستونهای سفیدپوش سنگی در نمای اصلی ، ریتم یكسان صدای آشنای قطار را تداعی می‌كند و سایه روشن مطبوعی را زیر منحنی تیره سقف پدید می‌آورد .تركیب كلی فضا یادآور آثار برجسته دوران بعد از جنگ دوم جهانی در اروپا است .سازه (المان) مقابل ایستگاه مفهوم فضای ایستگاهی را كامل كرده و نشانه به هم رسیدن و نزدیك كردن آدمیان از فواصل دور و نشانه دیدار است. .
ایستگاه مشهد به دو ایستگاه باری و مسافری تفکیک شده و دارای ۷ خط قبول و اعزام مسافری و خط مربوط به ایستگاه باری و خطوط تخلیه و بارگیری در محوطه گمرک و خطوط تعمیرات می باشد.[۲]

دیدگاه از خیابان کوهسنگی

خط راه‌آهن[ویرایش]

معماری بنا[ویرایش]

پروژه در حال ساخت

ساختمان اصلی ایستگاه در زمینی به مساحت حدود ۱۲۰۰۰ متر مربع ساخته شده است. طراحی بنا توسط معمار ایرانی حیدر غیایی انجام شده و پروژه به سرپرستی مرتضی کباری اجرا شده است. ایستگاه راه‌آهن مشهد شاخص‌ترین ساختمان متعلق به جریانهای معماری معاصر در مشهد بوده است. [۳] توالی ستونهای سفیدپوش سنگی در نمای اصلی و ریتم یکسان، سایه روشن مطبوعی را زیر منحنی تیره سقف پدید می‌آورد .ترکیب کلی فضا یادآور آثار برجسته دوران بعد از جنگ دوم جهانی در اروپا است .[۴]

نماد میدان راه آهن

حجم جابجایی مسافر[ویرایش]

در سال ۸۸ تعداد مسافرین جابجا شده در ایستگاه ۱۲ میلیون و ۴۰۰ هزار نفر بوده است. ورود ۳۰ درصد از زائران به مشهد از طریق راه آهن انجام می شود. با توجه به ظرفیت محدود ایستگاه راه آهن مشهد، این ایستگاه حداکثر تا پایان برنامه پنجم توسعه پاسخ گوی نیاز مسافران است لذا مطالعات احداث پایانه دوم ایستگاه راه آهن مشهد آغاز شده است. [۵]

جستار های وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]