ایزولا بلا (دریاچه ماجیوره)
.jpg) عکس هوایی جزیره در سا ۲۰۱۷ | |
 | |
 | |
| جغرافیا | |
|---|---|
| مکان | دریاچه ماجیوره |
| مجمعالجزایر | جزایر بورومین |
| مساحت | ۰٫۲۰ کیلومتر مربع (۰٫۰۷۷ مایل مربع) |
| طول | ۰.۳۲ کیلومتر (۰٫۱۹۹ مایل) |
| عرض | ۰.۱۸ کیلومتر (۰٫۱۱۲ مایل) |
| کشور | |
ایتالیا | |
| تقسیمات کشوری | |
| منطقه | پیدمونت |
| استان | استان وربانو-کوزیو-اوسولا |
ایزولا بلا (به ایتالیایی: Isola Bella) (در معنای تحتاللفظی «جزیره زیبا») یکی از جزایر بورومین دریاچه ماجیوره در شمال ایتالیا است. این جزیره در خلیج بورومین و در ۴۰۰ متری شهر ساحلی استرزا واقع شده است. ایزولا بلا ۳۲۰ متر طول و ۴۰۰ متر عرض دارد و بین کاخ، باغ ایتالیایی آن و یک دهکده ماهیگیری کوچک تقسیم شده است.
تاریخچه
[ویرایش]
تا سال ۱۶۳۲، این جزیره - که فقط با نام l’isola inferiore یا isola di sotto[۱] شناخته میشد - یک صخره سنگی بود که روی آن یک دهکده ماهیگیری کوچک بنا شده بود: اما در آن سال، کارلو سوم از خاندان بانفوذ بورومئو، ساخت کاخی برای همسرش، ایزابلا دادا (که نام جزیره از او گرفته شده است) را آغاز کرد. او این کار را به آنجلو کریولی از میلان سپرد، که قرار بود مسئول برنامهریزی باغها نیز باشد. این کارها حدود اواسط قرن بیستم متوقف شد، زمانی که طاعون در دوکنشین میلان به طرز وحشتناکی شایع شد.
ساخت و ساز زمانی از سر گرفته شد که جزیره به پسران کارلو، کاردینال گیبرتو سوم (۱۶۱۵-۱۶۷۲) و ویتالیانو ششم (۱۶۲۰-۱۶۹۰) رسید؛ به ویژه ویتالیانو ششم، که با حمایت مالی برادر بزرگترش، تکمیل کارها را به معمار و مهندس میلانی، کارلو فونتانا، سپرد و ویلا را به مکانی برای مهمانیهای مجلل و رویدادهای نمایشی برای اشراف اروپا تبدیل کرد.
با این حال، تکمیل باغها به برادرزادهاش کارلو چهارم (۱۶۵۷-۱۷۳۴) واگذار، و سرانجام در سال ۱۶۷۱ افتتاح شد.
این جزیره در دوره گیبرتو پنجم بورومئو (۱۷۵۱-۱۸۳۷) به بالاترین سطح شکوفایی اجتماعی خود دست یافت، زمانی که مهمانانی از جمله ناپلئون بناپارت و همسر آن زمانش ژوزفین دو بوآرنه، ادوارد گیبون، تاریخنگار شهیر و کارولین برانزویک، پرنسس ولز، در آن اقامت داشتند. اینگونه گفته شده است که کارولین که بسیار عاشق این مکان شده بود، تمام تلاش خود را کرد تا خانواده بورومئو را متقاعد کند که جزایر ایزولا مادره یا کاستلی دی کانرو را به او بفروشند. درخواستی که برخلاف پیگیریهای بسیار از سوی آنان رد شد و او در سواحل دریاچه کومو در چرنوبیو در ویلا دِسته (ویلای تابستان) مستقر شد.
مشهورترین رخداد تاریخی مرتبط با این مکان، کنفرانسی شامل نمایندگان عالی رتبه ایتالیا، فرانسه و بریتانیا بود که در آوریل ۱۹۳۵ در کاخ ایزولا بلا برگزار شد و منجر به توافقی شد که به جبهه استرسا معروف است. این واپسین تلاش در اروپا برای بازتثبیت پیمان لوکارنو و مهمترین تلاش برای متوقف کردن هیتلر پیش از جنگ جهانی دوم بود.[۲]
امروزه
[ویرایش]در حال حاضر جزیره ایزولا بلا، یک جاذبه گردشگری محبوب است که سرویس کشتیرانی منظمی از استرزا، لاونو، پالانزا و اینترا دارد. این جزیره میزبان جشنواره موسیقی سالانه استرزا نیز هست.
پانویس
[ویرایش]- ↑ The geographically “lower” island concerning its northern neighbour, Isola dei Pescatori, the isola superiore. See Pro Loco di Isola dei Pescatori بایگانیشده در ۲۰۰۷-۰۳-۱۲ توسط Wayback Machine (به ایتالیایی)
- ↑ Corriere della Sera: Stresa (in Italian)
منابع
[ویرایش]- Storia dell'Isola Bella (به ایتالیایی)
مطالعه بیشتر
[ویرایش]- Attlee, Helena (2006). Italian Gardens - A Cultural History (paperback). London: Frances Lincoln. pp. 240 pages. ISBN 978-0-7112-3392-8.
- Desmond, Steven (2016). Gardens of the Italian Lakes (Hardback). London: Frances Lincoln. ISBN 978-0-7112-3630-1.