ایزوتوپ‌های فلروویم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

عنصر فلروویوم عنصری مصنوعی است که در رآکتورهای هسته‌ای تولید می‌شود و در نتیجه هیچ ایزوتوپ پایداری نداشته و جرم اتمی استاندارد برای آن قابل تعریف نیست. نخستین ایزوتوپ شناسایی شده این عنصر ۲۸۹Fl بود که در سال ۱۹۹۹ میلادی تولید و ردیابی شد. تاکنون ۵ ایزوتوپ و دو ایزومر هسته‌ای از فلروویوم شناسایی شده است که پایدارترین ایزوتوپ در این میان ۲۸۹Fl با نیمه عمر ۲٫۶ ثانیه است.

جدول ایزوتوپ‌ها[ویرایش]

نماد Z(p) N(n)  
جرم ایزوتوپ (u)
 
نیمه عمر حالت واپاشی[n ۱] ایزوتوپ دختر اسپین
excitation energy
285Fl 114 171 ۲۸۵٫۱۸۳۶4(47)# 125 ms α 281Cn ۳/۲+#
286Fl[n ۲] 114 172 ۲۸۶٫۱۸۴۲4(71)# 130 ms SF (60%)[n ۳] (variable) ۰+
α (۴۰٪) 282Cn
287Fl 114 173 ۲۸۷٫۱۸۶۷8(66)# 510(+180-100) ms α 283Cn
287mFl[n ۴] 5.5s α 283Cn
288Fl 114 174 ۲۸۸٫۱۸۷۵7(91)# .8(+27-16) s α 284Cn ۰+
289Fl 114 175 ۲۸۹٫۱۹۰۴2(60)# 2.6(+12-7) s α 285Cn ۵/۲+#
289mFl[n ۴] 1.1 min α 285Cn
  1. اختصارها:
    SF: شکافت خود به خود
  2. Not directly synthesized, produced in decay chain of 294Uuo
  3. Heaviest nuclide known to undergo spontaneous fission
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ Existence of this isomer is uncertain

منابع[ویرایش]