ایزابل آلنده

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
ایزابل آلنده
Isabel Allende - 001.jpg
نام اصلی
ایزابل آلنده یوندا
زاده۲ اوت ۱۹۴۲ ‏(۷۸ سال)
لیما،  پرو
پیشهروزنامه‌نگار و نویسنده
ملیت شیلی
همسر(ها)میگوئل فاریاس
ویلی گوردون
فرزند(ان)نیکولاس
پائولا (متوفی)
پدر و مادرتوماس آلنده
فرانسیسکا یوندا باروس
صفحه در وبگاه IMDb

ایزابل آلنده (تلفظ نزدیک‌تر به اسپانیایی: ایساوِل آیِنده؛ اسپانیولی: [isaˈβel aˈʝende] ( )) (به اسپانیایی: Isabel Allende) (زادهٔ ۲ اوت ۱۹۴۲روزنامه‌نگار و نویسندهٔ آمریکای لاتین است. بعضی از آثار او حاوی جنبه‌هایی از ژانر رئالیسم جادویی است. شهرت او بیشتر مرهون اولین رمانش، خانۀ ارواح، است و از آن پس، اکثر آثارش، از جمله جدیدترین رمان او، گلبرگی از دریا، با استقبال بسیار گسترده‌ای از طرف منتقدان و خوانندگان روبه‌رو شده است.

آلنده را «پرخواننده‌ترین نویسندۀ اسپانیایی‌زبان در دنیا» می‌دانند.[۱] او در سال 2010 جایزۀ ملی ادبیات شیلی را گرفت[۲] و در سال 2014، باراک اوباما، رئیس‌جمهور وقت آمریکا، نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را به او اعطا کرد. [۳]

زندگی‌نامه[ویرایش]

ایزابل آلنده متولد دوم اوت ۱۹۴۲ در شهر لیمای پرو است. پدرش «توماس آلنده» پسر عموی سالوادور آلنده، رئیس‌جمهور فقید شیلی بود. توماس به عنوان سفیر شیلی در پرو مشغول به خدمت بود. با فقدان پدرش در سال ۱۹۴۵، ایزابل ۳ ساله به همراه مادرش به سانتیاگو کوچ نمود و تا سال ۱۹۵۳ در آنجا باقی‌ماند. با ازدواج مجدد مادرش با یک دیپلمات دیگر، خانواده به ناچار به بولیوی و سپس بیروت منتقل شد. ایزابل در بولیوی در مدرسه خصوصی آمریکایی‌ها و در بیروت در یک مدرسه انگلیسی به تحصیل پرداخت و در سال ۱۹۵۸ به شیلی بازگشت.[۴]

آلنده سپس با یک دانشجوی مهندسی به نام «میگل فاریاس» ازدواج نمود و زندگی ادبی خود را با ترجمه مقالاتی برای یک مجله طرفدار حقوق زنان آغاز نمود. او مدتی نیز با سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (فائو) همکاری کرد. با سقوط دولت سالوادور آلنده توسط پینوشه، نام ایزابل آلنده نیز در فهرست تحت تعقیب قرار گرفت؛ بنابراین او مجبور شد به ونزوئلا فرار کند و به مدت ۱۳ سال در این کشور به حالت تبعید به سر برد. در این مدت او به نوشتن مقاله برای یکی از معروف‌ترین روزنامه‌های ونزوئلا پرداخت و مدتی نیز مدیریت یک مدرسه را برعهده گرفت. آلنده از سال ۲۰۰۳ به تابعیت آمریکا درآمده و اکنون در کالیفرنیا زندگی می‌کند.[۴]

ایزابل آلنده را پدیده ادبیات آمریکای لاتین می‌نامند، کسی که نزدیک ۵۷ میلیون نسخه از ۱۹ جلد کتابش به فروش رفته، آثارش به ۳۵ زبان دنیا ترجمه شده و دو فیلم اقتباسی از آن‌ها تهیه شده‌است.

زندگی ادبی[ویرایش]

رمان‌های او اغلب در سبک رئالیسم جادویی جای می‌گیرند. در سال ۱۹۸۱ زمانی که پدربزرگش در بستر بیماری بود، ایزابل نگاشتن نامه‌ای به وی را شروع کرد که دستمایه رمان بزرگ «خانه ارواح» گردید. پائولا نام دختر وی است که پس از تزریق اشتباه دارو به کما رفت. ایزابل رمان «پائولا» را در سال ۱۹۹۱ به صورت نامه‌ای خطاب به دخترش نوشته‌است. رمان‌های آلنده به بیش از سی زبان ترجمه شده و نویسنده خود را به دریافت جوایز ادبی بسیاری مفتخر نموده‌اند.[۴]

برخی از کتب منتشر شده از وی به فارسی[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. "Latin American Herald Tribune - Isabel Allende Named to Council of Cervantes Institute". Latin American Herald Tribune. Archived from the original on 30 April 2011. Retrieved 11 November 2017. MADRIDSpain’s Cabinet announced Friday the appointment of Isabel Allende, the world’s most widely read Spanish-language author, to the Council of the Cervantes Institute, whose mission is promoting the language, literature and culture of the Iberian nation.
  2. "Isabel Allende gana el Premio Nacional de Literatura tras intenso lobby | Cultura". La Tercera. 1990-01-01. Archived from the original on 28 July 2013. Retrieved 2012-12-21.
  3. Schulman, Kori (10 November 2014). "President Obama Announces the Presidential Medal of Freedom Recipients". whitehouse.gov. Retrieved 25 March 2020. The following individuals will be awarded the Presidential Medal of Freedom in a ceremony at the White House on 24 November 2014: ... Isabel Allende is a highly acclaimed author of 21 books that have sold 65 million copies in 35 languages. She has been recognized with numerous awards internationally. She received the prestigious National Literary Award in Chile, her country of origin, and is a member of the American Academy of Arts and Letters.
  4. ۴٫۰ ۴٫۱ ۴٫۲ Wikipedia, the free encyclopediaIsabel Allende (بازدید: 20 می 2010)
  5. http://opac.nlai.ir/opac-prod/bibliographic/6231500

پیوند به بیرون[ویرایش]